Hebreus 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Cunaha‑nsiá, iin‑ni xínduu‑nda nèhivì ìì xí Dios, te iin‑ni sànì cana stná‑yàndó ñà‑sàà‑ndà gloria xi‑ya, ñánì. Ñàyùcàndùá, sàhà nsidaájàn nicanicuahàn xiñuhu cunihnu vàha ini‑ndà Jesús, vàchi mii‑yá nduú ana cahvi‑nda, te divi stná‑yà nduú ana nì techuún Dios ñà‑quixi nùù‑ndà, te nì sàcùnduu‑ya dùtù xi‑nda.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Te na ní techuún Dios‑yà quixi‑ya, dandu nì quida ndisa‑ya cumplir nsidaa ñà‑ndùá nì sàcùnaha‑yá, nacua nì quida stná Moisés sànaha na ní sandiaa‑nè nèhivì xí‑yá.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Doco chicá más tnùñuhu icúmí Jesús nùù Moisés mà. Vàchi ducán nduá na ian cuáha iin vehe, cuisì tnùñuhu xí ana nì quidavàha xán nduá queé, màdì tnùñuhu xí miá.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Te iin iin vehe, iá ana nì quidavàha xán, doco nsidanicuú ñà‑ìá ñuhìví, cuisì Dios nduú ana nì quidavàha xán.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Ñàyùcàndùá, ducán nìsa quida viì Moisés sànaha, nì sandiaa‑nè nèhivì xí Dios na iin nècuàchì xinúcuáchí (nùù‑yá); te chuun xi‑ne nì sanduu stná ñà‑cáhàn‑nè sàhà palabra icúmí Dios datúi‑ya después.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Doco Cristu, (tucu iá xì mii‑yá, vàchi) Dèhemanì Dios nduú‑yá. Te quidá víi stná‑yà (nahi Moisés), doco chuun xi‑ya nduá ñà‑dàndàcú‑yá nùù nsidaa nèhivì xí Yuamánì‑yá. Te divi nèhivì xí‑yá sàndùú stná ndohó nú màsà yúhî‑ndà, te iin‑ni ni cúdíì ini‑ndà cahvi‑nda xi‑yá dècuèndè na sáà xìnu tiempu.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ñàyùcàndùá, xiñuhu quida‑nda nacua cachí Espíritu Ìì xì‑ndà nùù tutu ìì ndé cachí‑yà:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 Màsà quídámáxìní‑nsià na ian nìsa quida xìì‑nsiá sànaha na ní xìca‑ne yucù dàná. Cuàhà gá nì dàcuídà ini‑nè yùhù, ndè nì nanduu‑ne nahi contra xi.
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Te ùì dico cuìà nì xini nècuàchìmà milagru ndiaha nì quide xì‑né; doco còó, iin‑ni nì quida canúú‑nê (ñà‑ndùá dàcuídà ini xìˊ).
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ñàyùcàndùá, yáha ga nì cuduchi inì sàhà nsidaa‑né, te nì cachi: “Cutu cuní nècuàchìmà tùcù‑nè inga ichì; mà túha‑ne cunchicùn viì‑né ichí”.
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Ñàyùcàndùá, nì xìdà inì; ndee ní cachì xì‑né palabra yohó, te mà dámíà: “Mà nunca cuàhi yàha‑ne (lugar ndiaha xí) ndé cundoo‑ne descansu nì cùí”. Ducán nì cachi Dios.
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá ñánì, còtó coo iin‑nsia nacání chicuéhè inì‑xi, te nandòdó‑nsiáyà, có‑xìníndísâ gá‑nsiàyà, mate Dios iá nicanicuahàn nduú‑yá.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Sàhájàn nsìquívì xiñuhu nacuàhandee stnahá ini‑ndà, mientras iá va tiempu vichi, còtó sàà‑ndà cunduu‑nda nècuàchì quidámáxìní, vàchi mà úhì dandahví cuàchi‑nda ndohó, te cuu xi‑nda ducán.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Vàchi cunaha‑nsiá, cuisì nú iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndàyá ndè xìnu tiempu, te cunihnu vàha ini‑ndàyá nacua nì quesaha‑nda, dandísá sàà‑ndà nìhìtáhvì‑ndà cundoo‑nda nùù Cristu.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Ñàyùcàndùá, dohó cachí‑yà (nùù tutu ìì):
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Te ¿índù nèhivì nduú nècuàchì nì inini xi (palabra xi‑ya), te después nì cahíchì ini‑nèà? Pues divi nsidaa nècuàchì nì tavà Moisés ñuu Egipto yucán.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Te ¿ana divi nduú nèhivì nì cuduchi guá ini Dios sàhà‑xí inii ùì dico cuìà mà? Pues, divi nècuàchì cuàchi ma, te ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí nì xìhì‑nè yucù dàná mà.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Te ¿amádi divi‑ni stná‑nè xínduu ana nì càhàn ndee guá‑yà sàhà‑xí ñà‑mà yáha‑ne lugar xi‑ya ndé nìhì‑né descansu nì cùí? Pues jaan, vàchi nècuàchìmà, cónì cùní‑nè cunini‑neyà.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, divi sàhà‑ñá cónì cùní‑nè cunindisá‑né, ñàyùcàndùá mànì cùí yàha‑ne (lugar ndiaha ma).
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.