Hebreus 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Cunaha‑nsiá, iin‑ni xínduu‑nda nèhivì ìì xí Dios, te iin‑ni sànì cana stná‑yàndó ñà‑sàà‑ndà gloria xi‑ya, ñánì. Ñàyùcàndùá, sàhà nsidaájàn nicanicuahàn xiñuhu cunihnu vàha ini‑ndà Jesús, vàchi mii‑yá nduú ana cahvi‑nda, te divi stná‑yà nduú ana nì techuún Dios ñà‑quixi nùù‑ndà, te nì sàcùnduu‑ya dùtù xi‑nda.
1 Pelo que, irmãos santos, participantes da vocação celestial, considerai a Jesus Cristo, apóstolo e sumo sacerdote da nossa confissão,
2 Te na ní techuún Dios‑yà quixi‑ya, dandu nì quida ndisa‑ya cumplir nsidaa ñà‑ndùá nì sàcùnaha‑yá, nacua nì quida stná Moisés sànaha na ní sandiaa‑nè nèhivì xí‑yá.
2 sendo fiel ao que o constituiu, como também o foi Moisés em toda a sua casa.
3 Doco chicá más tnùñuhu icúmí Jesús nùù Moisés mà. Vàchi ducán nduá na ian cuáha iin vehe, cuisì tnùñuhu xí ana nì quidavàha xán nduá queé, màdì tnùñuhu xí miá.
3 Porque ele é tido por digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a edificou.
4 Te iin iin vehe, iá ana nì quidavàha xán, doco nsidanicuú ñà‑ìá ñuhìví, cuisì Dios nduú ana nì quidavàha xán.
4 Porque toda casa é edificada por alguém, mas o que edificou todas as coisas é Deus.
5 Ñàyùcàndùá, ducán nìsa quida viì Moisés sànaha, nì sandiaa‑nè nèhivì xí Dios na iin nècuàchì xinúcuáchí (nùù‑yá); te chuun xi‑ne nì sanduu stná ñà‑cáhàn‑nè sàhà palabra icúmí Dios datúi‑ya después.
5 E, na verdade, Moisés foi fiel em toda a sua casa, como servo, para testemunho das coisas que se haviam de anunciar;
6 Doco Cristu, (tucu iá xì mii‑yá, vàchi) Dèhemanì Dios nduú‑yá. Te quidá víi stná‑yà (nahi Moisés), doco chuun xi‑ya nduá ñà‑dàndàcú‑yá nùù nsidaa nèhivì xí Yuamánì‑yá. Te divi nèhivì xí‑yá sàndùú stná ndohó nú màsà yúhî‑ndà, te iin‑ni ni cúdíì ini‑ndà cahvi‑nda xi‑yá dècuèndè na sáà xìnu tiempu.
6 mas Cristo, como Filho, sobre a sua própria casa; a qual casa somos nós, se tão somente conservarmos firme a confiança e a glória da esperança até ao fim.
7 Ñàyùcàndùá, xiñuhu quida‑nda nacua cachí Espíritu Ìì xì‑ndà nùù tutu ìì ndé cachí‑yà:
7 Portanto, como diz o Espírito Santo, se ouvirdes hoje a sua voz,
8 Màsà quídámáxìní‑nsià na ian nìsa quida xìì‑nsiá sànaha na ní xìca‑ne yucù dàná. Cuàhà gá nì dàcuídà ini‑nè yùhù, ndè nì nanduu‑ne nahi contra xi.
8 não endureçais o vosso coração, como na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Te ùì dico cuìà nì xini nècuàchìmà milagru ndiaha nì quide xì‑né; doco còó, iin‑ni nì quida canúú‑nê (ñà‑ndùá dàcuídà ini xìˊ).
9 onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram, por quarenta anos, as minhas obras.
10 Ñàyùcàndùá, yáha ga nì cuduchi inì sàhà nsidaa‑né, te nì cachi: “Cutu cuní nècuàchìmà tùcù‑nè inga ichì; mà túha‑ne cunchicùn viì‑né ichí”.
10 Por isso, me indignei contra esta geração e disse: Estes sempre erram em seu coração e não conheceram os meus caminhos.
11 Ñàyùcàndùá, nì xìdà inì; ndee ní cachì xì‑né palabra yohó, te mà dámíà: “Mà nunca cuàhi yàha‑ne (lugar ndiaha xí) ndé cundoo‑ne descansu nì cùí”. Ducán nì cachi Dios.
11 Assim, jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso.
12 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá ñánì, còtó coo iin‑nsia nacání chicuéhè inì‑xi, te nandòdó‑nsiáyà, có‑xìníndísâ gá‑nsiàyà, mate Dios iá nicanicuahàn nduú‑yá.
12 Vede, irmãos, que nunca haja em qualquer de vós um coração mau e infiel, para se apartar do Deus vivo.
13 Sàhájàn nsìquívì xiñuhu nacuàhandee stnahá ini‑ndà, mientras iá va tiempu vichi, còtó sàà‑ndà cunduu‑nda nècuàchì quidámáxìní, vàchi mà úhì dandahví cuàchi‑nda ndohó, te cuu xi‑nda ducán.
13 Antes, exortai-vos uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama Hoje, para que nenhum de vós se endureça pelo engano do pecado.
14 Vàchi cunaha‑nsiá, cuisì nú iin‑ni ni cúnchícùn viì‑ndàyá ndè xìnu tiempu, te cunihnu vàha ini‑ndàyá nacua nì quesaha‑nda, dandísá sàà‑ndà nìhìtáhvì‑ndà cundoo‑nda nùù Cristu.
14 Porque nos tornamos participantes de Cristo, se retivermos firmemente o princípio da nossa confiança até ao fim.
15 Ñàyùcàndùá, dohó cachí‑yà (nùù tutu ìì):
15 Enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração, como na provocação.
16 Te ¿índù nèhivì nduú nècuàchì nì inini xi (palabra xi‑ya), te después nì cahíchì ini‑nèà? Pues divi nsidaa nècuàchì nì tavà Moisés ñuu Egipto yucán.
16 Porque, havendo-a alguns ouvido, o provocaram; mas não todos os que saíram do Egito por meio de Moisés.
17 Te ¿ana divi nduú nèhivì nì cuduchi guá ini Dios sàhà‑xí inii ùì dico cuìà mà? Pues, divi nècuàchì cuàchi ma, te ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí nì xìhì‑nè yucù dàná mà.
17 Mas com quem se indignou por quarenta anos? Não foi, porventura, com os que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 Te ¿amádi divi‑ni stná‑nè xínduu ana nì càhàn ndee guá‑yà sàhà‑xí ñà‑mà yáha‑ne lugar xi‑ya ndé nìhì‑né descansu nì cùí? Pues jaan, vàchi nècuàchìmà, cónì cùní‑nè cunini‑neyà.
18 E a quem jurou que não entrariam no seu repouso, senão aos que foram desobedientes?
19 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, divi sàhà‑ñá cónì cùní‑nè cunindisá‑né, ñàyùcàndùá mànì cùí yàha‑ne (lugar ndiaha ma).
19 E vemos que não puderam entrar por causa da sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.