Hebreus 10

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ley sànaha ma, màdì meru ñà‑chicá ndiaha íì xí Dios nì sándúú ndisa; cuisì nì cachitnùhu uan ñà‑después icúmí quixi ñà‑ndiaha íì ndisa xi‑ya. Ñàyùcàndùá, mate nicanicuahàn dócò íì‑né promesa cachí ley mà, te cuìà cuìà quidá dùtù ducán, doco mà cúí ndoo cuàchi nèhivì sáhàn nùù (veheñùhu) sàhámà.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Vàchi nú jaan, dandu mà cuáha ga xì promesa mà, vàchi mà dándóhô gá cuàchi nèhivì sàxìnítnùní‑nè nì cùí.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Doco vichi, sàhà‑ñá cuìà cuìà sáha ìì‑né promesa (cachí ley) mà, ñàyùcàndùá nsinúú ini‑nè iá ìì cuàchi‑ne.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Vàchi sàhà nìì buey, ò nìì sìmbee, mà nunca cui cuxio cuàchi ni‑iin nèhivì.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Ñàyùcàndùá, na ní quesaa Jesucristu ñuhìví yohó, dohó nì cachi‑yà xì Yuamánì‑yá:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Vàchi màdì quisì nì xìxìn, ni màdì inga clase promesa sàhà cuàchi nduá cudíì inì‑ní sàhà‑xí; còó.
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Dandu yùhù, nì cachì: “Yohó vàxi ñà‑quida ndise cumplir ñà‑ndùá cuní‑nî, nacua cachí tutu ìì sàhí, Dios mío”.
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Cunaha‑nsiá, jaàn nì cachi Dios ñà‑có‑cùdíì gá ini‑yà sàhà promesa sáhatahvì nèhivì, ni có‑cùdíì gá stná ini‑yà sàhà quisì sahmí‑né; còó, có‑cùdíì ini‑yà sàhà ni‑iin ñà‑jaàn nì sàha‑ne sàhà cuàchi‑ne, mate divi nduá cachí ley (primeru‑mà) cuàha‑ne.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Daaní, después nì cachi Jesucristu: “Yohó vàxi ñà‑quida ndise cumplir ñà‑ndùá cuní‑nî, Dios mío”. Pues ñà‑jaàn cuní cachi cuàhàn‑yà dandáñúhú‑yâ ley primeru mà, te caquin‑yà inga ley saa xí‑yá.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Te sàhà‑ña nì quida ndisa‑ya nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑yá, ñàyùcàndùá vàtùni nduhiì dahuun anima‑ndà, vàchi nì sàha‑ya iquìcúñú‑yà nahi promesa ñà‑danáà‑yá sàhà‑ndà. Iin xichi‑ni nì quida‑ya ducán, doco nicanicuahàn cundiaà.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Quìvì vichi itá dùtù raza‑ndà, quidá‑né chuun xi veheñùhu xi‑ne; te nsìquívì sáha‑ne cuàhà xichi promesa xi ley mà, mate mà nunca dacúxíóá cuàchi‑nda.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Doco Jesús, còó, iin xichi‑ni nì dànáà‑yá sàhà cuàchi‑nda, te nicanicuahàn cundiaàmà, dandu nì sàcòo‑ya ladu cuahá Yuamánì‑yá,
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 te ndiatú‑ní‑yá dècuèndè cundee dahuun‑yamà nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá, te cusahnú‑yá nùù‑né.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Vàchi iin xichi‑ni nì dànáà‑yá (sàhà cuàchi‑nda), dandu nicanicuahàn icúmí ndee vàha nsidaa ana sànì ndoo cuàchi anima‑xi.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Te divi ducán cachí stná Espíritu Ìì xí‑yá. Vàchi primeru nì cachi Stoho‑ndà Señor palabra yohó:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Tucu coo ley saa icúmî cuàhi nècuàchìmà quìvì nùù‑xí, cachíˋ, vàchi meru ini anima‑nè icúmî nacoo dahuin ley mà; meru ini sàxìnítnùní‑nè icúmî chihià.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Dandu después cachí‑yà:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Ñàyùcàndùá, cunaha‑nsiá, nú sànì ndutu dahuun cuàchi‑nda, còò gá necesidad cuàha‑nda ni‑iin ga promesa ñà‑danáà xì sàhà‑ñá.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Sàhà ñà‑jaàn, có‑yûhî gà‑ndà datnátuu‑nda anima‑ndà nùù Dios, mate iá‑yà lugar xi‑ya ndé chicá ìì, vàchi sàhà nìì Jesús sà‑nùná ichì, ñánì.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Na iin ichì saa nduá, te divi mii‑yá nì quidayucun xán, vàchi sàhà‑ñá itiácú ndiaha‑yá, ñàyùcàndùá iá ichì mà. (Antes iin sìcoto nìsa sadi nihni ndé nduú lugar chicá ìì xí Dios, doco) sìcoto mà, ejemplu sàhà cuerpu xi Jesús nì sandua, (vàchi na ní xìhì‑yà), divi sàhà ñà‑jaàn nì nìhì‑ndà nansa yàha‑nda nùù Dios.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Te vichi sà‑ìcúmí‑ndá iin dùtù ndiaha chindéé xí nsidaa ndohó ana nduú dèhe ndisa‑ya.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑ndà datnátuu‑nda anima‑ndà nùù‑yá. Iin‑ni ni cúníhnú ndisa ini‑ndà mii‑yá; ni cúníndísâ víi‑ndayá, màsà cúcáhán‑ndá a jaan á coó. Vàchi sàhà‑ñá nì xìtià nìì‑yá, ñàyùcàndùá sànì ndundoo sàxìnítnùní‑ndà, te có‑dàndòhó gáˋ‑ndó; te ducán queámà na ian sànì xichi‑nda tècuìí limpiu.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Pues sàhà nsidaa ñà‑jaàn xiñuhu cunchicùn viì‑ndà ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá; iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà ñà‑jaàn. Màsà dáma sàxìnítnùní‑ndà, vàchi sànì sàha‑ya palabra xi‑ya, te mà dándáhvî‑yàndó.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Te xiñuhu stná nanducu‑nda nansa nacuàhandee stnahá ini‑ndà sàhà‑ñá chicá más ni cúcúú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, te quida viì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Ni màsà nácóó‑ndá ñà‑nataca‑ndà na ian quidá dava nèhivì. Còó; vichi chicá xiñuhu cunuù stnàhà‑ndà, te nacuàhandee stnahá ini‑ndà, vàchi sà‑ìndéhe‑nda chicá sà‑cùyátní quìvì (naxicocuíìn‑yà).
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Vàchi cunaha‑nsiá, nú sànì cundaà vàha ini‑ndà nansa iá ichì ndàcuisì‑yá, doco quidá canúú íì‑ndà cuàchi‑nda, dandu còò cá ni‑iin promesa cui danáà xì sàhà‑ndà.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Ndé cuisì‑ní ndóo ga ñà‑yùhí cuaá‑ndà, vàchi vàxi castigu cahnú, vàxi ñuhu níhi coco nsidaa ana có‑ndòó ladu xi‑ya.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Nèhivì sànaha, nú nì cahíchì ini‑nè ley xi Moisés, dandu fuerza cui‑nè nú ndoó ùì ò ùnì testigu cachí nansa nì cuu, te nú ducán, dandu còò iin ni cuhí ini xì‑né na ní xìhì‑nè.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Doco nú meru Dèhemanì Dios nduú ana cahíchì ini iin nèhivì, dandu ¿nansa tuxí inì‑nsia cuu? ¿Amádi cuàhà gá más castigu icúmí‑nê nìhì‑né? Vàchi nú có‑quìdáñúhú‑nê ñà‑nì xìtià nìì ndiaha‑yá, dandu cahnú sàstnùhù coo castigu xi‑ne, vàchi sàhà nìì mà nì ndoo anima‑nè, te sàhà stná mà nì saquin Dios iin tratu xì‑né. Daaní, stná Espíritu Ìì xí Dios, gracia nì quida stná‑yà xì nècuàchìmà, doco nú vichi cutu ni cahíchì ini‑nè nsidaámà, dandu ndahví‑nè.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Ináhá‑ndá ñà‑divi Dios nduú ana nì cachi xì‑ndà dohó: “Mií quidá tocar nachitacùhá sàhà falta xi nèhivì; còò cá ana icúmí nacuàha xi‑né castigu”. Te cachí stná (tutu ìì) ñà‑divi mii‑yá icúmí‑yâ nsidandaà‑yà sàhà cuàchi nèhivì xí‑yá.
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Cunaha‑nsiá, tnùndoho cahnú cundua nú ni níhì nèhivì castigu nùù ndahà Dios iá nicanicuahàn.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 — ausente —
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 — ausente —
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Te na ní sàcùndiadi stná compañeru‑nsià, dandu nì indehè ndahví‑nsiànè; te na ní candiaa nèhivì biene xi‑nsia, (cónì cúhúún inì‑nsia), còó, duha nì cudiì inì‑nsia, vàchi ináhá‑nsiâ, ndè gloria xi Dios chicá cuàhà iñàha icúmí‑ndá, te chicá ndiaáˋ mà, vàchi nicanicuahàn cunaha‑ñá.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Ñàyùcàndùá, iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà (ichì‑yá), màsà nácóó‑ndáñâ, vàchi iin ñà‑vàha cahnú icúmí‑ndá nìhì‑ndà nùù‑yá.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Iin‑ni ni cúnchícùn cuéyàà‑ndà ichì mà, vàchi nú sànì nsihi nì quida‑nda nsidaa ñà‑ndùá cuní Dios quida‑nda, dandu nìhì‑ndà ñà‑ndiaha íì sànì cachi sahnú‑yá xì‑ndà.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Vàchi dohó cachí tutu ìì:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Te (cachí stná‑yà): “Nèhivì vàha xi, nú xiníndísâ vàha‑ne yùhù, dandu nìhì‑né vida ndiaha. Doco nú ni ndédúmá ini‑nè, dandu ni‑iyuhu mà ndóo inì sàhà‑né”, cachí‑yà.
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Doco ndohó, có‑ndùù‑ndà nèhivì ndedúmá ini‑xi, vàchi nú jaan, ndañuhu anima‑ndà. Còó, nèhivì xiníndísâ nduu‑nda, ñàyùcàndùá icúmí‑ndá càcu‑nda nùù‑yá.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.