Hebreus 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Ley sànaha ma, màdì meru ñà‑chicá ndiaha íì xí Dios nì sándúú ndisa; cuisì nì cachitnùhu uan ñà‑después icúmí quixi ñà‑ndiaha íì ndisa xi‑ya. Ñàyùcàndùá, mate nicanicuahàn dócò íì‑né promesa cachí ley mà, te cuìà cuìà quidá dùtù ducán, doco mà cúí ndoo cuàchi nèhivì sáhàn nùù (veheñùhu) sàhámà.
1 Porque, tendo a lei a sombra dos bens futuros e não a imagem exata das coisas, nunca, pelos mesmos sacrifícios que continuamente se oferecem cada ano, pode aperfeiçoar os que a eles se chegam.
2 Vàchi nú jaan, dandu mà cuáha ga xì promesa mà, vàchi mà dándóhô gá cuàchi nèhivì sàxìnítnùní‑nè nì cùí.
2 Doutra maneira, teriam deixado de se oferecer, porque, purificados uma vez os ministrantes, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 Doco vichi, sàhà‑ñá cuìà cuìà sáha ìì‑né promesa (cachí ley) mà, ñàyùcàndùá nsinúú ini‑nè iá ìì cuàchi‑ne.
3 Nesses sacrifícios, porém, cada ano, se faz comemoração dos pecados,
4 Vàchi sàhà nìì buey, ò nìì sìmbee, mà nunca cui cuxio cuàchi ni‑iin nèhivì.
4 porque é impossível que o sangue dos touros e dos bodes tire pecados.
5 Ñàyùcàndùá, na ní quesaa Jesucristu ñuhìví yohó, dohó nì cachi‑yà xì Yuamánì‑yá:
5 Pelo que, entrando no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas corpo me preparaste;
6 Vàchi màdì quisì nì xìxìn, ni màdì inga clase promesa sàhà cuàchi nduá cudíì inì‑ní sàhà‑xí; còó.
6 holocaustos e oblações pelo pecado não te agradaram.
7 Dandu yùhù, nì cachì: “Yohó vàxi ñà‑quida ndise cumplir ñà‑ndùá cuní‑nî, nacua cachí tutu ìì sàhí, Dios mío”.
7 Então, disse: Eis aqui venho (no princípio do livro está escrito de mim), para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 Cunaha‑nsiá, jaàn nì cachi Dios ñà‑có‑cùdíì gá ini‑yà sàhà promesa sáhatahvì nèhivì, ni có‑cùdíì gá stná ini‑yà sàhà quisì sahmí‑né; còó, có‑cùdíì ini‑yà sàhà ni‑iin ñà‑jaàn nì sàha‑ne sàhà cuàchi‑ne, mate divi nduá cachí ley (primeru‑mà) cuàha‑ne.
8 Como acima diz: Sacrifício, e oferta, e holocaustos, e oblações pelo pecado não quiseste, nem te agradaram (os quais se oferecem segundo a lei).
9 Daaní, después nì cachi Jesucristu: “Yohó vàxi ñà‑quida ndise cumplir ñà‑ndùá cuní‑nî, Dios mío”. Pues ñà‑jaàn cuní cachi cuàhàn‑yà dandáñúhú‑yâ ley primeru mà, te caquin‑yà inga ley saa xí‑yá.
9 Então, disse: Eis aqui venho, para fazer, ó Deus, a tua vontade. Tira o primeiro, para estabelecer o segundo.
10 Te sàhà‑ña nì quida ndisa‑ya nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑yá, ñàyùcàndùá vàtùni nduhiì dahuun anima‑ndà, vàchi nì sàha‑ya iquìcúñú‑yà nahi promesa ñà‑danáà‑yá sàhà‑ndà. Iin xichi‑ni nì quida‑ya ducán, doco nicanicuahàn cundiaà.
10 Na qual vontade temos sido santificados pela oblação do corpo de Jesus Cristo, feita uma vez.
11 Quìvì vichi itá dùtù raza‑ndà, quidá‑né chuun xi veheñùhu xi‑ne; te nsìquívì sáha‑ne cuàhà xichi promesa xi ley mà, mate mà nunca dacúxíóá cuàchi‑nda.
11 E assim todo sacerdote aparece cada dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar pecados;
12 Doco Jesús, còó, iin xichi‑ni nì dànáà‑yá sàhà cuàchi‑nda, te nicanicuahàn cundiaàmà, dandu nì sàcòo‑ya ladu cuahá Yuamánì‑yá,
12 mas este, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados, está assentado para sempre à destra de Deus,
13 te ndiatú‑ní‑yá dècuèndè cundee dahuun‑yamà nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá, te cusahnú‑yá nùù‑né.
13 daqui em diante esperando até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Vàchi iin xichi‑ni nì dànáà‑yá (sàhà cuàchi‑nda), dandu nicanicuahàn icúmí ndee vàha nsidaa ana sànì ndoo cuàchi anima‑xi.
14 Porque, com uma só oblação, aperfeiçoou para sempre os que são santificados.
15 Te divi ducán cachí stná Espíritu Ìì xí‑yá. Vàchi primeru nì cachi Stoho‑ndà Señor palabra yohó:
15 E também o Espírito Santo no-lo testifica, porque, depois de haver dito:
16 Tucu coo ley saa icúmî cuàhi nècuàchìmà quìvì nùù‑xí, cachíˋ, vàchi meru ini anima‑nè icúmî nacoo dahuin ley mà; meru ini sàxìnítnùní‑nè icúmî chihià.
16 Este é o concerto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei as minhas leis em seu coração e as escreverei em seus entendimentos, acrescenta:
17 Dandu después cachí‑yà:
17 E jamais me lembrarei de seus pecados e de suas iniquidades.
18 Ñàyùcàndùá, cunaha‑nsiá, nú sànì ndutu dahuun cuàchi‑nda, còò gá necesidad cuàha‑nda ni‑iin ga promesa ñà‑danáà xì sàhà‑ñá.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oblação pelo pecado.
19 Sàhà ñà‑jaàn, có‑yûhî gà‑ndà datnátuu‑nda anima‑ndà nùù Dios, mate iá‑yà lugar xi‑ya ndé chicá ìì, vàchi sàhà nìì Jesús sà‑nùná ichì, ñánì.
19 Tendo, pois, irmãos, ousadia para entrar no Santuário, pelo sangue de Jesus,
20 Na iin ichì saa nduá, te divi mii‑yá nì quidayucun xán, vàchi sàhà‑ñá itiácú ndiaha‑yá, ñàyùcàndùá iá ichì mà. (Antes iin sìcoto nìsa sadi nihni ndé nduú lugar chicá ìì xí Dios, doco) sìcoto mà, ejemplu sàhà cuerpu xi Jesús nì sandua, (vàchi na ní xìhì‑yà), divi sàhà ñà‑jaàn nì nìhì‑ndà nansa yàha‑nda nùù Dios.
20 pelo novo e vivo caminho que ele nos consagrou, pelo véu, isto é, pela sua carne,
21 Te vichi sà‑ìcúmí‑ndá iin dùtù ndiaha chindéé xí nsidaa ndohó ana nduú dèhe ndisa‑ya.
21 e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑ndà datnátuu‑nda anima‑ndà nùù‑yá. Iin‑ni ni cúníhnú ndisa ini‑ndà mii‑yá; ni cúníndísâ víi‑ndayá, màsà cúcáhán‑ndá a jaan á coó. Vàchi sàhà‑ñá nì xìtià nìì‑yá, ñàyùcàndùá sànì ndundoo sàxìnítnùní‑ndà, te có‑dàndòhó gáˋ‑ndó; te ducán queámà na ian sànì xichi‑nda tècuìí limpiu.
22 cheguemo-nos com verdadeiro coração, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência e o corpo lavado com água limpa,
23 Pues sàhà nsidaa ñà‑jaàn xiñuhu cunchicùn viì‑ndà ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá; iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà ñà‑jaàn. Màsà dáma sàxìnítnùní‑ndà, vàchi sànì sàha‑ya palabra xi‑ya, te mà dándáhvî‑yàndó.
23 retenhamos firmes a confissão da nossa esperança, porque fiel é o que prometeu.
24 Te xiñuhu stná nanducu‑nda nansa nacuàhandee stnahá ini‑ndà sàhà‑ñá chicá más ni cúcúú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, te quida viì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda.
24 E consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras,
25 Ni màsà nácóó‑ndá ñà‑nataca‑ndà na ian quidá dava nèhivì. Còó; vichi chicá xiñuhu cunuù stnàhà‑ndà, te nacuàhandee stnahá ini‑ndà, vàchi sà‑ìndéhe‑nda chicá sà‑cùyátní quìvì (naxicocuíìn‑yà).
25 não deixando a nossa congregação, como é costume de alguns; antes, admoestando-nos uns aos outros; e tanto mais quanto vedes que se vai aproximando aquele Dia.
26 Vàchi cunaha‑nsiá, nú sànì cundaà vàha ini‑ndà nansa iá ichì ndàcuisì‑yá, doco quidá canúú íì‑ndà cuàchi‑nda, dandu còò cá ni‑iin promesa cui danáà xì sàhà‑ndà.
26 Porque, se pecarmos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
27 Ndé cuisì‑ní ndóo ga ñà‑yùhí cuaá‑ndà, vàchi vàxi castigu cahnú, vàxi ñuhu níhi coco nsidaa ana có‑ndòó ladu xi‑ya.
27 mas uma certa expectação horrível de juízo e ardor de fogo, que há de devorar os adversários.
28 Nèhivì sànaha, nú nì cahíchì ini‑nè ley xi Moisés, dandu fuerza cui‑nè nú ndoó ùì ò ùnì testigu cachí nansa nì cuu, te nú ducán, dandu còò iin ni cuhí ini xì‑né na ní xìhì‑nè.
28 Quebrantando alguém a lei de Moisés, morre sem misericórdia, só pela palavra de duas ou três testemunhas.
29 Doco nú meru Dèhemanì Dios nduú ana cahíchì ini iin nèhivì, dandu ¿nansa tuxí inì‑nsia cuu? ¿Amádi cuàhà gá más castigu icúmí‑nê nìhì‑né? Vàchi nú có‑quìdáñúhú‑nê ñà‑nì xìtià nìì ndiaha‑yá, dandu cahnú sàstnùhù coo castigu xi‑ne, vàchi sàhà nìì mà nì ndoo anima‑nè, te sàhà stná mà nì saquin Dios iin tratu xì‑né. Daaní, stná Espíritu Ìì xí Dios, gracia nì quida stná‑yà xì nècuàchìmà, doco nú vichi cutu ni cahíchì ini‑nè nsidaámà, dandu ndahví‑nè.
29 De quanto maior castigo cuidais vós será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do testamento, com que foi santificado, e fizer agravo ao Espírito da graça?
30 Ináhá‑ndá ñà‑divi Dios nduú ana nì cachi xì‑ndà dohó: “Mií quidá tocar nachitacùhá sàhà falta xi nèhivì; còò cá ana icúmí nacuàha xi‑né castigu”. Te cachí stná (tutu ìì) ñà‑divi mii‑yá icúmí‑yâ nsidandaà‑yà sàhà cuàchi nèhivì xí‑yá.
30 Porque bem conhecemos aquele que disse: Minha é a vingança, eu darei a recompensa, diz o Senhor. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Cunaha‑nsiá, tnùndoho cahnú cundua nú ni níhì nèhivì castigu nùù ndahà Dios iá nicanicuahàn.
31 Horrenda coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 — ausente —
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, em que, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições.
33 — ausente —
33 Em parte, fostes feitos espetáculo com vitupérios e tribulações e, em parte, fostes participantes com os que assim foram tratados.
34 Te na ní sàcùndiadi stná compañeru‑nsià, dandu nì indehè ndahví‑nsiànè; te na ní candiaa nèhivì biene xi‑nsia, (cónì cúhúún inì‑nsia), còó, duha nì cudiì inì‑nsia, vàchi ináhá‑nsiâ, ndè gloria xi Dios chicá cuàhà iñàha icúmí‑ndá, te chicá ndiaáˋ mà, vàchi nicanicuahàn cunaha‑ñá.
34 Porque também vos compadecestes dos que estavam nas prisões e com gozo permitistes a espoliação dos vossos bens, sabendo que, em vós mesmos, tendes nos céus uma possessão melhor e permanente.
35 Ñàyùcàndùá, iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà (ichì‑yá), màsà nácóó‑ndáñâ, vàchi iin ñà‑vàha cahnú icúmí‑ndá nìhì‑ndà nùù‑yá.
35 Não rejeiteis, pois, a vossa confiança, que tem grande e avultado galardão.
36 Iin‑ni ni cúnchícùn cuéyàà‑ndà ichì mà, vàchi nú sànì nsihi nì quida‑nda nsidaa ñà‑ndùá cuní Dios quida‑nda, dandu nìhì‑ndà ñà‑ndiaha íì sànì cachi sahnú‑yá xì‑ndà.
36 Porque necessitais de paciência, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, possais alcançar a promessa.
37 Vàchi dohó cachí tutu ìì:
37 Porque ainda um poucochinho de tempo, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Te (cachí stná‑yà): “Nèhivì vàha xi, nú xiníndísâ vàha‑ne yùhù, dandu nìhì‑né vida ndiaha. Doco nú ni ndédúmá ini‑nè, dandu ni‑iyuhu mà ndóo inì sàhà‑né”, cachí‑yà.
38 Mas o justo viverá da fé; e, se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.
39 Doco ndohó, có‑ndùù‑ndà nèhivì ndedúmá ini‑xi, vàchi nú jaan, ndañuhu anima‑ndà. Còó, nèhivì xiníndísâ nduu‑nda, ñàyùcàndùá icúmí‑ndá càcu‑nda nùù‑yá.
39 Nós, porém, não somos daqueles que se retiram para a perdição, mas daqueles que creem para a conservação da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.