Gálatas 3

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì Galacia! vàchi có‑nìhnú víi gá inì‑nsia vichi. ¿Índù chuun nì sàha‑nsia nì dàndàhví nèhivì mii‑nsiá, te vichi có‑nchîcùn gà‑nsià palabra ndàcuisì xí‑yá, mate claru sànì cachitnùhi xì‑nsiá sàhà Jesucristu, nansa nì xìhì‑yà nchìca cruz?
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Pues vichi cuníˋ cachi‑nsià xìˊ: ¿ndíà nduá nì quida‑nsia, te nì nìhì‑nsiá Espíritu Ìì xí Dios? ¿A ní chivàha‑nsia iin ley sànaha? (Còó), cuisì ñà‑nì inini‑nsia palabra ìì, te nì xinindisá‑nsiá, ñàyùcàndùá nì nìhì‑nsiá Espíritu Ìì.
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun có‑sâà‑nsià cundaà inì‑nsia? (Sà‑ìnáhá‑nsiâ) ñà‑divi Espíritu Ìì nduú ana nì chindee xi‑nsiá na ní quesaha‑nsiá xicá‑nsiá ichì Dios. Te vichi ¿a tuxí inì‑nsia ñà‑micuísi‑nsiá cuàhàn‑nsià daxínu‑nsia (salvación xi‑nsia)?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Cuàhà gá sànì ndoho‑nsia (sàhà Jesús), te ¿a icúmí ndòo uun stná nsidaámà? Cahnú gà Dios ñà‑màsà ndóo uan.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Daaní, jaàn iá stná iin ana dàníhìtáhvì xì‑nsiá ñà‑chindee Espíritu Ìì mii‑nsiá, te quidá stná‑nè milagru ndiaha. Doco ¿a sàhà ñà‑nchícùn‑nè ley sànaha nduá quidá‑néàmà? Còó, cuisì sàhà ñà‑xìníndísâ‑né mii‑yá.
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Pues, divi ñà‑jaàn nduá nì quida stná Abraham sànaha, nì xinindisá‑né Dios, te ñà‑yùcán nì ndee vàha‑ne nùù‑yá.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Sàhà ñà‑jaàn vàtùni cundaà ini‑ndà sàhà nsidaa nècuàchì sà‑ìcúmí xí fe ñà‑nahi descendencia xi Abraham xínduu stná‑nè.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Vàchi nùù tutu ìì nì tiaa sànaha nì cachitnùhu Dios nansa icúmí nèhivì vichi ndee vàha‑ne nùù‑yá sàhà cuisì‑ñá xiníndísâ‑né mii‑yá, mate nèhivì ndéni raza nì cui ni cúndúú‑né. Ñàyùcàndùá, nì cachitnùhu‑ya xì Abraham iin ñà‑vàha, cachí‑yà: “Sàhà mii‑ní icúmí nèhivì nsidaa ñuu nìhìtáhvì‑né cuàhà gá ñà‑ndiaha íì”.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, nú xiníndísâ stná‑ndàyá, dandu cundiatú stná anima‑ndà na ian nì cundiatú Abraham sànaha na ní xinindisá‑né mii‑yá.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Doco nú cuisì cuní‑ndà cundoo‑nda sujetu nùù ley sànaha, dandu iin‑ni icúmí stná‑ndà nìhì‑ndà castigu cachí ley mà, vàchi dohó cacháˋ: “Nèhivì có‑quìdá ndisa nsidaa ñà‑ndùá cachí tutu yohó, tàhvì chíhán‑né”, cacháˋ.
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Sàhámà náhà claru, mà sáà iin nèhivì ndee vàha‑ne nùù Dios sàhà‑ñá nchícùn‑nè ley mà, vàchi cachí stná tutu ìì mà: “Nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, te ndeé vàha‑ne nùù‑yá, divi cucumi xi vida ndiaha”.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Doco ley sànaha ma, màdì fe nduá xícàn cucumi‑nda. Còó, vàchi cacháˋ: “Cuisì nú ni quidá ndisa‑nda cumplir nsidaa ñà‑ndùá cacháˋ, dandu nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda”.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Doco ndohó, sànì xidahan Cristu‑ndó nùù chihan cachí ley mà, vàchi mii‑yá, cuenta xi‑nda nì ndoho‑ya castigu sàhà chihan ma nacua cachí nùù tutu ìì: “Tàhvì chíhán nsidaa ana itácáá nùù iin yutnù”, (cachí Dios).
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Pues divi ducán nì cuu xi Jesucristu sàhà‑ñá vàtùni nìhìtáhvì stná nèhivì nsidanicuú ñuu ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios xì Abraham. Ñàyùcàndùá, vichi cuisì xiñuhu cunindisa‑ndayá, dandu nìhìtáhvì‑ndà Espíritu Ìì nì quida‑ya comprometer antes.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Vichi cuàhìn nacani xì‑nsiá iin ejemplu tii, ñánì; cuàhìn nacani xì‑nsiá nansa quidá nsidaa‑nda ñuhìví yohó. Ináhá‑ndá nú sànì cuyucun iin tutu ndé nì ndatnuhu sahnu‑nda ñà‑quida‑nda iñàha, te sànì cua firmar, dandu iin‑ni sànì ndòa, mà dáma, ni mà chíyôdo gá‑ndà palabra nùá. Te ducán quida‑nda mate tutu xi nèhivì ùún nduá.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 (Pues divi ducán sànì quida stná Dios), nì saquin‑yà compromisu nùù Abraham ñà‑nìhìtáhvì‑né ñà‑ndiaha íì xí‑yá, mii‑né xì ana cunduu descendencia xi‑ne. Doco (na ní cachi‑yà xì‑né ducán), cónì càchí‑yà icúmí nsidaa gá inga descendencia xi‑ne nìhìtáhvì‑né, na ian cuàhà‑né (cáhàn‑yà sàhà‑xì) nì cùí. Còó, sàhà imindaa descendencia xi‑ne nì càhàn‑yà sàhà‑xí, divi nduú Cristu.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ, nú ducán fuerte guá nì saquin Dios compromisu xì Abraham, te ùì xichi nì cachi‑yà xì‑né palabra mà, dandu mà cúí dàma‑ña quida iin ley nì cuyucun 430 cuìà después; còó, mà cúí ndòo uun ñà‑ndùá nì cachi‑yà mate ní sàcòo inga ley mà.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Vàchi nú sàhà ley mà nìhìtáhvì‑ndà nì cùí, dandu mà cúndúá iin compromisu icúmí‑yâ quida ndisa‑ya cumplir. Còó. Doco ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà xì Abraham mà, ñà‑yùcán ndisa nduú compromisu.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Pues (sàhámà ndácàtnùhù‑ndà), ¿índù chuun quidá ley sànahama vichi? Pues cuisì sàhà ñà‑cundaà ini nèhivì índù‑ñá nduú cuàchi, ñàyùcàndùá nì sàha‑yanè ley mà, dandu cucumi‑néà dècuèndè quesaa mii‑yá ana nduú ndisa descendencia xi Abraham, vàchi divi mii‑yá nduú ana cuàhàn nìhìtáhvì xì ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios daa. Cunaha‑nsiá, tìxi iin ángel mozo xi‑ya nì sàha‑ya ley mà, te Moisés nduú ana nì sàcuììn dava cuenta xi nèhivì nùù Dios.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Doco nú cachí‑ndà nì sàcuììn dava Moisés, pues cuní cachàmà ndoó ùì ana (ndatnúhú), màdìá imindaa (ana cáhàn). Doco (na ní saquin Dios compromisu xì Abraham), còó, cuisì‑ní imindaa mii‑yá (nì càhàn, te sàhámà mà cúí ndòo uan).
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 (Pues, ¿nansa cachi‑ndà vichi?) ¿A sadí ley sànaha ma nùù compromisu nì cachi Dios quida‑ya? ¡Còó, mà cúí! Vàchi ni có‑sâà ley mà taxa vida ndiaha. Doco nú vàtùni quida dùcán ni cuí, dandísá divi sàhájàn vàtùni ndee vàha‑nda nùù‑yá.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Doco còó, màdì ñà‑jaàn nduú chuun quidá ley mà, cuisì nduá iin ñà‑càchítnùhu uun xi‑nda ñà‑ndòó nsidaa‑nda tìxi poder xi cuàchi‑nda. Te ducán iá sàhà‑ñá ni sáà‑ndà cunindisa‑nda Jesucristu, te nìhì‑ndà ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios antes.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Doco na táñâha ga sàà tiempu ñà‑cuisì cunindisa‑ndayá, dandu ley sànaha ma nduá nì sanchicùn‑ndà, còò inga iñàha, vàchi ducán nì chitnùní ini Dios quida‑nda, divi ñà‑cundiatu uun‑nda ndè cachi sàà quìvì datúi‑ya nansa cui cunindisa‑nda (Jesús).
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Vàchi ley sànaha ma, na ian quidá nècuàchì ndiaá xì ñà‑cuati, ducán nì saquida, cuisì nìsa chindeándô ndè cachi nì sàà tiempu nì quesaa Cristu, dandu cunindisa‑nda mii‑yá, te ducán ndee vàha‑nda nùù‑yá.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Te vichi cuisì‑ní fe mà nduá nchícùn‑ndà, ñàyùcàndùá có‑xìñùhù gá cunindisa‑nda ley sànaha ma na ian nduá ana ndiaá xì‑ndà vichi.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Còó, vàchi sàhà‑ñá xiníndísá‑ndá Jesucristu, ñàyùcàndùá, nahi dèhe sahnú‑yá sàndùú nsidaa‑nda.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Vàchi, na ní cuhiì‑ndà quìvì nì tenchicùn‑ndà Cristu, dandu na ian nì dàma anima‑ndà nduá, te nì nàcùnihnu ini‑ndà nahi mii‑yá.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Sàhámà mà cúí cachi gà‑ndà diín nduú nècuàchì raza Judea, te diín nduú nècuàchì raza Grecia; còó. Stná nècuàchì nduú patrón, xì stná nècuàchì quidáchúûn saín nùù‑né, na ian iin‑ni sànì nanduu nsidaa‑né vichi. Ni màdì (chicá ndiaá) stná nècuàchì tiàa nùù nècuàchì ñahà; còó. Iin‑ni xínduu nsidaa‑nda ñà‑nchícùn‑ndà Jesucristu.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Te nú nèhivì xí Cristu nduu‑nda, dandu vàtùni quida stná‑ndà cuenta ñà‑ndùú stná‑ndà descendencia xi Abraham, te ducán vàtùni nìhìtáhvì stná‑ndà ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios daa.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.