Filipenses 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Ináhá‑ndá, sàhà Cristu cuní‑ndà quida viì‑ndà; te sàhà‑ñá mànì stná‑ndà nùù‑yá ducán, ñàyùcàndùá sáhandee ini‑ndà nchícùn viì‑ndàyá. Te (ináhá stnâ‑ndà) cutnáhâ Espíritu Ìì xì‑ndà ndoo‑nda ñuhìví, te cuhí stnahá stná ini‑ndà.
1 Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,
2 (Pues sàhà nsidaájàn, cuníˋ cuacundahvíˋ nùù nsidaa‑nsiá) ñà‑nì quìdá‑nsiá iin ñà‑dacúdíì ini xìˊ: cuníˋ ñà‑iin‑ni cunihnu ini nsidaa‑nsiá. Cuníˋ ñà‑iin‑ni cucuu stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, na ian iin‑ni anima xì iin‑ni sàxìnítnùní icúmí‑nsiâ.
2 completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.
3 Màsà quídá‑nsiá ni‑iñàha sàhà cuisì interés; còó. Ni màsà cútúxí ini ni‑iin‑nsia ñà‑mii‑nsiá nduú‑nsiá mii‑nsiá, te quida‑nsia iñàha. Còó. Chicá vàha cunihnu ndahvi ini‑ndà; iin iin‑nda ni cúníhnú ini‑ndà ñà‑chicá ndiaá ñanìtnaha‑nda nùù mii‑nda.
3 Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.
4 Ni màdì gá cuisì chuun xi mii‑nda cunsìhi ini‑ndà quida‑nda; còó. Xiñuhu nacani stná ini‑ndà sàhà ñà‑ndùá cuní ñanìtnaha‑nda.
4 Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.
5 Ni cúcúmí‑ndá iin sàxìnítnùní nahi ñà‑ìcúmí Jesucristu,
5 Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 vàchi mate Dios nduú‑yá, doco cónì nácání ini‑yà ñà‑chicá ndiaá nduá ñà‑ndùdává‑yá xì Yuandiáhá‑yâ; còó.
6 pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;
7 Ñàyùcàndùá, nì nacoo‑ya (nsidaa tnùñuhu ma), te nì nanduu‑ya na iin (tiàa ñuhìví yohó; na iin) ana xinúcuáchí uun, ducán nì nanduu‑ya.
7 antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,
8 Te sàhà ñá‑jaàn nì nàcùnihnu ndahvi stná ini‑yà, nì inini‑ya nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑yá quida‑ya, dandu nì xìhì‑yà, dècuèndè nchìca iin cruz nì sàcùtuu‑ya.
8 a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.
9 Ñàyùcàndùá, vichi sànì nanihì‑yá chicá cuàhà tnùñuhu ndiaha xí‑yá nì quida Yua‑nda Dios; te chicá ndiaá quìvì‑yá nùù quìvì nsidanicuú gá nèhivì.
9 Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 Sàhà ñà‑jaàn (icúmí sàà iin quìvì) ndacùcahan vate xi quìvì‑yá Jesús, dandu icúmí nsidanicuú nèhivì nàcuìtasisi‑né (nùù‑yá), nsidaa nèhivì ñuhìví yohó, xì nsidaa stná ana ndoó ansivi xi tìxi ñuhù,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 nsidaa‑né icúmí‑nê nacuni‑nè mii‑yá, te cachi vate‑né ñà‑divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá, dandu chicá más icúmí quee tnùñuhu xí Yuandiaha‑yá Dios.
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Ñàyùcàndùá cuníˋ cunini‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá mate xica iéˋ nùù‑nsiá, ñani màní. Na nísa ìe ndé ndoó‑nsiá nìsa inini viì‑nsiá yùhù; doco vichi chicá más cuníˋ cunini‑nsia, te quida viì‑nsiá lucha ñà‑càcu‑nsia (nùù chuun có‑ìá viì yucán), vàchi nú iin‑ni ni cúníhnú ndahvi ini‑nsià, te cahvi víi‑nsiá mii‑yá, dandu vàtùni càcu‑nsia.
12 Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;
13 Vàchi Dios nduú ana datnúù xì ini‑ndà ñà‑quida‑nda ñà‑ndùá cuní‑yà, te chindéé stná‑yàndó ñà‑quida ndisa‑nda cumplir nsidaámà.
13 porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 Màsà cúndóó‑nsiá daquée cuàchi tnahá‑nsiá, te náâ stnahá‑nsiá sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá.
14 Fazei tudo sem murmurações nem contendas,
15 Còó; iin‑ni ni cúndóó mánì‑nsiá sàhà‑ñá màsà cuídá cuàchi‑nsia, vàchi ducán nduá ndiá ìcà quida ana nduú ndisa dèhe Dios; vàchi ndoó íì‑ndà ñuhìví yohó, te cuàhà ñanìtnaha‑nda, malu‑nè, có‑nìhnú víi ini‑nè. Ñàyùcàndùá, màsà quídá‑ndá ni‑iin ñà‑có‑ìá viì, vàchi ndohó nduú ana datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi sàhà‑ñá cundehè nèhivì ñuhìví ichì váha.
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,
16 Sàhà ñà‑jaàn iin‑ni ni cúnchícùn‑nsià palabra cáhàn sàhà vida ndiaha, vàchi nú ducán, dandu na quívì (naxicocuíìn) Jesucristu, vàtùni cudiì cuáhà inì ñà‑màdì uun‑ni ni queé nsidaa ñà‑ndùá nì ndoho güéˋ na ní quide chuun ìì xí‑yá (ndé ndoó‑nsiá).
16 preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Ináhî xiníndísâ víi‑nsiá vichi, te ñà‑jaàn nduú na iin chuun ndiaha quidá‑nsiá nùù‑yá, na iin ofrenda dócò‑nsiá nùù‑yá. Te yùhù, nú ni sáì cui stnáì (sàhà‑yá), dandu nahi inga ofrenda sáhatahvì gá‑nsiàyà cunduu stná ñà‑jaàn. Te cachí yùhù vàtùni iájàn, vàchi cudiì stná inì sàhà‑ñá. Ndè stná mii‑nsiá, vàtùni cudiì stná inì‑nsia sàhà‑ñá.
17 Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.
18 Te divi ducán cuníˋ quida‑nsia.
18 Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.
19 Nú ni cúndéhe ndahví Stoho‑ndà Jesús, yàchì icúmî techuín Timoteo sàà‑nè ndé ndoó‑nsiá, dandu (na nsiaa tu‑ne), vàtùni nacunitnùhu stnáì nansa yáha‑nsia jaàn, dandu ndòo vàha inì sàhà‑nsiá.
19 Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.
20 Te divi Timoteo nduú ana cuàhìn techuín sàà, vàchi ndé iéˋ yohó, còò cá ana nahi mii‑né, còò cá inga ana cuú ndisa inì‑xi sàhà‑nsiá nahi mii‑né.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;
21 Vàchi nsidaa gá nèhivì, cuisì chuun xi mii‑né nsíhi ini‑nè, có‑nàndúcú‑nê (nansa nducuahà) chuun ìì xí Jesucristu.
21 pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.
22 Doco sà‑ìnáhá‑nsiâ Timoteo, ñà‑vàha ndisa‑ne; te ináhá stnâ‑nsià cutnáhâ‑nsí nì xìcanuu‑nsi cachítnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, nacua chindéé iin dèhe ana nduú yua‑né, ducán nì quida Timoteo.
22 E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.
23 Ñàyùcàndùá, divi‑ne cuníˋ techuín sàà ndé ndoó‑nsiá nú sànì cundaà inì nansa cuàhàn coo xí.
23 Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.
24 Doco cahví xì Stoho‑ndà Señor ñà‑yàchì quee stnáì libre yohó, te sàà stnáì.
24 E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.
25 Doco vichi tuxí inì chicá vàha techuín Epafrodito nasaa‑nè. Cunaha‑nsiá, na iin ñani mií nduú‑né, vàchi iin‑ni quidá‑nsí chuun ìì xí Capitán ndiaha xi‑nda. Te divi nduú ana nì techuún stná mii‑nsiá ñà‑cunihi‑ne ñà‑ndùá xiñuhu nùí quixi.
25 Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;
26 Te vichi cuàhà gá cuní‑nè cuni tu‑ne mii‑nsiá. Te cuhúún gá stná ini‑nè, vàchi ináhá‑nê sànì xinitnùhu‑nsia ñà‑nì quicuehè‑nè.
26 visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.
27 Te ndisa, cuèhè dana nì sandua, cuàhàn‑nè cui‑nè nì cùí, doco nì indehè ndahví Dios‑nè, (cónì xíhì‑nè). Te màdì cuísi mii‑né nì níhìtáhvì ducán; còó, vàchi dècuèndè stná yùhù nì nìhìtáhvìˊ sàhà‑ñá nì nduvàha‑ne, te vichi mà cóó guéˋ tnùnsí ini.
27 Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Ñàyùcàndùá, chicá cuníˋ naquihin‑ne ichì nasaa‑nè sàhà‑ñá cudiì gá stná ini mii‑nsiá. Te nú ducán, dandu yùhù stná, chicá mà cóó guéˋ tnùnsí ini.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.
29 Daaní, nú sànì nasaa tu‑ne, dandu xiñuhu cudiì ini‑nsià sàhà‑né, te quidañuhu‑nsiánè nacua ndiá ìcà‑ndà quida‑nda xi nsidaa ñani‑ndà iin‑ni (xinúcuáchí víi) stná nùù Stoho‑ndà Señor.
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;
30 Vàchi mii‑né, sàhà chuun ìì xí Cristu cuàhàn‑nè cui‑nè nì cùí; ni cónì ndúlócô‑nè sàhámà, cuisì‑ní cuní‑nè quida ndisa‑ne cumplir chuun (nì nìhì‑né) ñà‑chindee‑né yùhù, vàchi mii‑nsiá, mà cùì quida‑nsia ñà‑jaàn (ñà‑xica ndoó‑nsiá).
30 visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.