Efésios 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Sàhà‑ñá nchícuìn Stoho‑ndà Señor iéˋ vehecàa yohó. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑nì cácánúú víi stná‑nsià nacua ndiá ìcà‑ndà, vàchi sànì cana‑yàndó (ñà‑cunduu‑nda nèhivì íì xí‑yá).
1 Exorto-vos, pois, - prisioneiro que sou pela causa do Senhor -, que leveis uma vida digna da vocação à qual fostes chamados,
2 Sàhà ñà‑jaàn xiñuhu cunihnu ndahvi ini‑ndà, te cunihnu manì stná ini‑ndà. Iin‑ni ni quidándéé cahnú ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda. Calma ni cúndóó‑ndá. Iin‑ni ni cúcúú ini‑ndà sàhà‑né.
2 com toda a humildade e amabilidade, com grandeza de alma, suportando-vos mutuamente com caridade.
3 Vàchi nahi iin‑ni nèhivì xínduu‑nda nì quida Espíritu Ìì xí‑yá; ñàyùcàndùá, iin‑ni ni cúndóó mànì nsidaa‑nda, vàchi chindéâmà ñà‑màsà táhndè dava‑nda.
3 Sede solícitos em conservar a unidade do Espírito no vínculo da paz.
4 Vàchi nahi iin‑ni cuerpu mii‑ya (nduú nsidaa‑nda), te imindaa Espíritu Ìì xí‑yá iá stná, te iin‑ni tnùndé ini ndiatú stná nsidaa‑nda ñà‑sànì cana‑yàndó.
4 Sede um só corpo e um só espírito, assim como fostes chamados pela vossa vocação a uma só esperança.
5 Te imindaa Stoho‑ndà Señor iá stná, xì imindaa stná ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá. Daaní, iin‑ni sànì cuhiì stná nsidaa‑nda.
5 Há um só Senhor, uma só fé, um só batismo.
6 Vàchi imindaa Dios iá, te Yua nsidanicuu‑nda nduú‑yá, vàchi cusáhnû‑yá nùù nsidaa‑nda, te chindéé‑yâ nsidaa‑nda, te iá stná‑yà ini anima nsidaa‑nda.
6 Há um só Deus e Pai de todos, que atua acima de todos, por todos e em todos.
7 Doco cada iin iin‑nda sànì nìhìtáhvì‑ndà nùù Cristu según nansa nì cudiì ini mii‑yá cuàhatahvì‑yándô.
7 Mas a cada um de nós foi dada a graça, segundo a medida do dom de Cristo,
8 Ñàyùcàndùá, dohó cachí nùù tutu ìì:
8 pelo que diz: Quando subiu ao alto, levou muitos cativos, cumulou de dons os homens {Sl 67,19}.
9 Pues cachí tutu mà ñà‑nì nana‑ya (ansivi), doco ¿ndíà nduá cuní cachàmà? Dohó cuní cachà, ñà‑antes nì nuu‑ya ndè tìxi ñuhù ndé chicá cunú.
9 Ora, que quer dizer ele subiu, senão que antes havia descido a esta terra?
10 Daaní, después nì nana stná‑yà ansivi ndé chicá ducún sàhà‑ñá nachitu inicutu ñuhìví poder xi‑ya.
10 Aquele que desceu é também o que subiu acima de todos os céus, para encher todas as coisas.
11 Te nì sàhatahvì stná‑yà nèhivì cuàhà ñà‑ndiaha. Dava‑nsi nì nìhìtáhvì‑nsí cunduu‑nsi apóstol cacanuu‑nsi chuun xi‑yá. Te dava‑nda nì nìhìtáhvì‑ndà cunduu‑nda profeta cáhàn razón quixí nùù‑yá. Te dava ga‑ndà nì nìhìtáhvì‑ndà cunduu‑nda ana tùha viì cachitnùhu xì nèhivì nansa càcu anima‑nè. Te dava stná‑ndà nì nìhìtáhvì‑ndà cunuù‑ndà nèhivì xí mii‑yá, te chinaha stná‑ndàné.
11 A uns ele constituiu apóstolos; a outros, profetas; a outros, evangelistas, pastores, doutores,
12 (Ducán nì chitnùní ini‑yà nìhìtáhvì iin iin‑nda) sàhà‑ñá cui chindee stnaha‑nda, te sahájàn nìhì stná‑ndà cunucuachi víi‑nda nùù‑yá, dandu nacuàhandee stná ini nsidaa‑nda na ian cuàhàn ndufuerté cuerpu xi mii Dèhemanì‑yá Cristu.
12 para o aperfeiçoamento dos cristãos, para o desempenho da tarefa que visa à construção do corpo de Cristo,
13 Ducán dandu vàtùni sàà nsidaa‑nda cunindisá víi‑nda palabra xi‑ya, te cunaha ndisa‑nda Dèhemanì‑yá. (Te ndiaha gá ñà‑jaàn), vàchi nú ducán, dandu nàcùnihnu ini‑ndà nahi iin nèhivì sahnú, te ini stná anima‑ndà cuacatnahá stná nsidaa gracia xi Dèhemanì‑yá Cristu.
13 até que todos tenhamos chegado à unidade da fé e do conhecimento do Filho de Deus, até atingirmos o estado de homem feito, a estatura da maturidade de Cristo.
14 Mà cúndúú gá‑ndà nahi méè; (mà cúníndísá‑ndá) nansa ni nì cui ñà‑ndùá chináhá nèhivì. (Mà túcù nàhá‑ndà inga ichì) na ian dandiachi tàchì‑ndó yohó te yucán. Ni mà níhì stná nèhivì maña dandahví‑nèndó, mate cuní‑nè datúcù‑nèndó iin ichì có‑ndùú ñà‑ndáà.
14 Para que não continuemos crianças ao sabor das ondas, agitados por qualquer sopro de doutrina, ao capricho da malignidade dos homens e de seus artifícios enganadores.
15 Ñàyùcàndùá, sàhà‑ñá màsà cúú xí‑ndá ducán, xiñuhu ni cáhàn‑ndà puru ñà‑ndácuisì xì ñanìtnaha‑nda. Mànì mánì ni cáhàn‑ndà xì‑né, dandu sàà‑ndà quida sahnu‑nda nacua cuní Cristu, vàchi mii‑yá, nahi dìnì‑ndà (dandacu‑xi nùù‑ndà), ducán nduú‑yá.
15 Mas, pela prática sincera da caridade, cresçamos em todos os sentidos, naquele que é a cabeça, Cristo.
16 Te ndohó, nahi ndahàsáhà‑yá nduu‑nda, vàchi iin‑ni sànì nacuatnahá nsidanicuu‑nda nì quida‑ya sàhà‑ñá ni chíndéé stnaha‑nda, te cunduu‑nda nahi iin‑ni cuerpu xi‑ya. Vàchi chuun xi mii‑yá nduá dandacú‑yá, te chuun xi ndohó nduá ñà‑quida‑nda chuun nì quida tocar iin iin‑nda. Ñàyùcàndùá, ducán queé stná mà na ian sahnú cuerpu xi‑ya, te ndufuértêà, dandu chicá (ndiaha gá) cucuu stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà.
16 É por ele que todo o corpo - coordenado e unido por conexões que estão ao seu dispor, trabalhando cada um conforme a atividade que lhe é própria - efetua esse crescimento, visando a sua plena edificação na caridade.
17 Ñàyùcàndùá, yùhù ndácùcahín Jesucristu, te chináhî mii‑nsiá ñà‑màsà quídá gá‑nsià na quidá nèhivì có‑ìnáhá xí Dios, vàchi cuisì ñà‑chìcuéhè nihnú ini‑nè.
17 Portanto, eis o que digo e conjuro no Senhor: não persistais em viver como os pagãos, que andam à mercê de suas idéias frívolas.
18 Có‑dàtnúù Dios sàxìnítnùní‑nè. Còò vida ndiaha xí mii‑yá nùù‑né, vàchi có‑cùndáà tnùní ini‑nè sàhà‑yá ñà‑caxin guá anima‑nè.
18 Têm o entendimento obscurecido. Sua ignorância e o endurecimento de seu coração mantêm-nos afastados da vida de Deus.
19 Mà túha‑ne cucahan núù‑né, mate cuàhà gá viciu icúmí‑nê, vàchi ñà‑diì xí‑né nduá quidá sìquinì‑né.
19 Indolentes, entregaram-se à dissolução, à prática apaixonada de toda espécie de impureza.
20 Doco mii‑nsiá, còó. Tucu iá ichì Jesucristu nì dàcuàhá‑nsiá.
20 Vós, porém, não foi para isto que vos tornastes discípulos de Cristo,
21 Te (a sácú vàha) nú sànì sàà‑nsià nì cundaà vàha ndisa inì‑nsia sàhà‑yá, te (a sácú vàha) nú sànì chinaha‑yà mii‑nsiá nacua nduú ñà‑ndácuisì sàhà‑yá.
21 se é que o ouvistes e dele aprendestes, como convém à verdade em Jesus.
22 Te dohó cachí palabra xi‑ya, (ñà‑có‑ìá vàha) ñà‑ndùá nìsa quida‑nda antes. Xiñuhu nacoo dahuun‑nda modo nìsa nihnu ini‑ndà, vàchi ñà‑yùcán cuàhàn dandáñúhú xí‑ndá ni cuí. Cutu dandahvíàndó, te daxíhoándô cuàhà ñà‑sìquini.
22 Renunciai à vida passada, despojai-vos do homem velho, corrompido pelas concupiscências enganadoras.
23 Ñàyùcàndùá vichi xiñuhu nacani ini‑ndà iin modo saa,
23 Renovai sem cessar o sentimento da vossa alma,
24 te quida‑nda cuenta na ian sànì ndusaa‑nda, na ian làcà nì quidavàha Dios ndohó, vàchi vichi sànì sàhatahvì‑yándô ñà‑cunduu‑nda nahi mii‑yá, vàtùni quida‑nda nacua cachí palabra ndàcuisì ndé cachí‑yà xì‑ndà ñà‑cunihnu ìì ini‑ndà, te quida viì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda.
24 e revesti-vos do homem novo, criado à imagem de Deus, em verdadeira justiça e santidade.
25 Ñàyùcàndùá, ni‑iin xichi màsà dándáhvî stnàhá gá‑ndà. Micuísi palabra ndàcuisì ni cáhàn‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, vàchi iin‑ni nèhivì xínduu nsidaa‑nda vichi.
25 Por isso, renunciai à mentira. Fale cada um a seu próximo a verdade, pois somos membros uns dos outros.
26 Te nú ni cuídà ini‑ndà sàhà iñàha, cuidadu ni cúndóó‑ndá ñà‑màsà quídá‑ndá iin cuàchi; màsà cuídà ini‑ndà inii ndui yacá.
26 Mesmo em cólera, não pequeis. Não se ponha o sol sobre o vosso ressentimento.
27 Màsà cuáha‑nda lugar dacà ñà‑malu sàxìnítnùní‑ndà.
27 Não deis lugar ao demônio.
28 Nú nìsa xidacuihna‑nda antes, màsà quídá gá‑ndà ducán. Iin chuun viì ni quidáchúún‑ndá vichi, dandu cucumi‑nda iñàha xi mii‑nda, te cui dacútâhvì‑ndà nèhivì iá necesidad‑xi.
28 Quem era ladrão não torne a roubar, antes trabalhe seriamente por realizar o bem com as suas próprias mãos, para ter com que socorrer os necessitados.
29 Daaní, màsà cáhàn quini stná‑ndà vichi. Còó, puru palabra viì ni cúndúá, cundaca xi anima‑ndà, dandu ndiaha gá chindeá nècuàchì iníní na cáhàn‑ndà.
29 Nenhuma palavra má saia da vossa boca, mas só a que for útil para a edificação, sempre que for possível, e benfazeja aos que ouvem.
30 Te màsà dácûhúún stná ini‑ndà Espíritu Ìì xí Dios, vàchi mii‑yá nduú seña ñà‑ndùù‑ndà nèhivì ìì xí‑yá, te iin‑ni cucumi‑ndayá dècuèndè quìvì càcu dahuun‑nda.
30 Não contristeis o Espírito Santo de Deus, com o qual estais selados para o dia da Redenção.
31 Màsà chúhún gà ini‑ndà sàhà iñàha. Te màsà cuídà gà stná ini‑ndà. Ni màsà ndúdáná‑ndá; còó. Ni màsà cánàhá stná‑ndà, te màsà cáhàn quini ga stná‑ndà. Ni màsà cúndéhe úhì stnahá stná‑ndà.
31 Toda amargura, ira, indignação, gritaria e calúnia sejam desterradas do meio de vós, bem como toda malícia.
32 Còó, mànì ni cúndóó‑ndá xí ñanìtnaha‑nda, te cuhi stnàhá stná ini‑ndà. Te nsidaa‑nda xiñuhu cuicahnú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà nacua nì quida Yua‑nda Dios xì ndohó (ñà‑nì xìhì) Cristu sàhà‑ndà.
32 Antes, sede uns com os outros bondosos e compassivos. Perdoai-vos uns aos outros, como também Deus vos perdoou, em Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Efésios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.