Efésios 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Sàhà‑ñá nchícuìn Stoho‑ndà Señor iéˋ vehecàa yohó. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑nì cácánúú víi stná‑nsià nacua ndiá ìcà‑ndà, vàchi sànì cana‑yàndó (ñà‑cunduu‑nda nèhivì íì xí‑yá).
1 Rogo-vos, pois, eu, o prisioneiro no Senhor, que andeis de modo digno da vocação a que fostes chamados,
2 Sàhà ñà‑jaàn xiñuhu cunihnu ndahvi ini‑ndà, te cunihnu manì stná ini‑ndà. Iin‑ni ni quidándéé cahnú ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda. Calma ni cúndóó‑ndá. Iin‑ni ni cúcúú ini‑ndà sàhà‑né.
2 com toda a humildade e mansidão, com longanimidade, suportando-vos uns aos outros em amor,
3 Vàchi nahi iin‑ni nèhivì xínduu‑nda nì quida Espíritu Ìì xí‑yá; ñàyùcàndùá, iin‑ni ni cúndóó mànì nsidaa‑nda, vàchi chindéâmà ñà‑màsà táhndè dava‑nda.
3 esforçando-vos diligentemente por preservar a unidade do Espírito no vínculo da paz;
4 Vàchi nahi iin‑ni cuerpu mii‑ya (nduú nsidaa‑nda), te imindaa Espíritu Ìì xí‑yá iá stná, te iin‑ni tnùndé ini ndiatú stná nsidaa‑nda ñà‑sànì cana‑yàndó.
4 há somente um corpo e um Espírito, como também fostes chamados numa só esperança da vossa vocação;
5 Te imindaa Stoho‑ndà Señor iá stná, xì imindaa stná ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá. Daaní, iin‑ni sànì cuhiì stná nsidaa‑nda.
5 há um só Senhor, uma só fé, um só batismo;
6 Vàchi imindaa Dios iá, te Yua nsidanicuu‑nda nduú‑yá, vàchi cusáhnû‑yá nùù nsidaa‑nda, te chindéé‑yâ nsidaa‑nda, te iá stná‑yà ini anima nsidaa‑nda.
6 um só Deus e Pai de todos, o qual é sobre todos, age por meio de todos e está em todos.
7 Doco cada iin iin‑nda sànì nìhìtáhvì‑ndà nùù Cristu según nansa nì cudiì ini mii‑yá cuàhatahvì‑yándô.
7 E a graça foi concedida a cada um de nós segundo a proporção do dom de Cristo.
8 Ñàyùcàndùá, dohó cachí nùù tutu ìì:
8 Por isso, diz: Quando ele subiu às alturas, levou cativo o cativeiro e concedeu dons aos homens.
9 Pues cachí tutu mà ñà‑nì nana‑ya (ansivi), doco ¿ndíà nduá cuní cachàmà? Dohó cuní cachà, ñà‑antes nì nuu‑ya ndè tìxi ñuhù ndé chicá cunú.
9 Ora, que quer dizer subiu, senão que também havia descido até às regiões inferiores da terra?
10 Daaní, después nì nana stná‑yà ansivi ndé chicá ducún sàhà‑ñá nachitu inicutu ñuhìví poder xi‑ya.
10 Aquele que desceu é também o mesmo que subiu acima de todos os céus, para encher todas as coisas.
11 Te nì sàhatahvì stná‑yà nèhivì cuàhà ñà‑ndiaha. Dava‑nsi nì nìhìtáhvì‑nsí cunduu‑nsi apóstol cacanuu‑nsi chuun xi‑yá. Te dava‑nda nì nìhìtáhvì‑ndà cunduu‑nda profeta cáhàn razón quixí nùù‑yá. Te dava ga‑ndà nì nìhìtáhvì‑ndà cunduu‑nda ana tùha viì cachitnùhu xì nèhivì nansa càcu anima‑nè. Te dava stná‑ndà nì nìhìtáhvì‑ndà cunuù‑ndà nèhivì xí mii‑yá, te chinaha stná‑ndàné.
11 E ele mesmo concedeu uns para apóstolos, outros para profetas, outros para evangelistas e outros para pastores e mestres,
12 (Ducán nì chitnùní ini‑yà nìhìtáhvì iin iin‑nda) sàhà‑ñá cui chindee stnaha‑nda, te sahájàn nìhì stná‑ndà cunucuachi víi‑nda nùù‑yá, dandu nacuàhandee stná ini nsidaa‑nda na ian cuàhàn ndufuerté cuerpu xi mii Dèhemanì‑yá Cristu.
12 com vistas ao aperfeiçoamento dos santos para o desempenho do seu serviço, para a edificação do corpo de Cristo,
13 Ducán dandu vàtùni sàà nsidaa‑nda cunindisá víi‑nda palabra xi‑ya, te cunaha ndisa‑nda Dèhemanì‑yá. (Te ndiaha gá ñà‑jaàn), vàchi nú ducán, dandu nàcùnihnu ini‑ndà nahi iin nèhivì sahnú, te ini stná anima‑ndà cuacatnahá stná nsidaa gracia xi Dèhemanì‑yá Cristu.
13 até que todos cheguemos à unidade da fé e do pleno conhecimento do Filho de Deus, à perfeita varonilidade, à medida da estatura da plenitude de Cristo,
14 Mà cúndúú gá‑ndà nahi méè; (mà cúníndísá‑ndá) nansa ni nì cui ñà‑ndùá chináhá nèhivì. (Mà túcù nàhá‑ndà inga ichì) na ian dandiachi tàchì‑ndó yohó te yucán. Ni mà níhì stná nèhivì maña dandahví‑nèndó, mate cuní‑nè datúcù‑nèndó iin ichì có‑ndùú ñà‑ndáà.
14 para que não mais sejamos como meninos, agitados de um lado para outro e levados ao redor por todo vento de doutrina, pela artimanha dos homens, pela astúcia com que induzem ao erro.
15 Ñàyùcàndùá, sàhà‑ñá màsà cúú xí‑ndá ducán, xiñuhu ni cáhàn‑ndà puru ñà‑ndácuisì xì ñanìtnaha‑nda. Mànì mánì ni cáhàn‑ndà xì‑né, dandu sàà‑ndà quida sahnu‑nda nacua cuní Cristu, vàchi mii‑yá, nahi dìnì‑ndà (dandacu‑xi nùù‑ndà), ducán nduú‑yá.
15 Mas, seguindo a verdade em amor, cresçamos em tudo naquele que é a cabeça, Cristo,
16 Te ndohó, nahi ndahàsáhà‑yá nduu‑nda, vàchi iin‑ni sànì nacuatnahá nsidanicuu‑nda nì quida‑ya sàhà‑ñá ni chíndéé stnaha‑nda, te cunduu‑nda nahi iin‑ni cuerpu xi‑ya. Vàchi chuun xi mii‑yá nduá dandacú‑yá, te chuun xi ndohó nduá ñà‑quida‑nda chuun nì quida tocar iin iin‑nda. Ñàyùcàndùá, ducán queé stná mà na ian sahnú cuerpu xi‑ya, te ndufuértêà, dandu chicá (ndiaha gá) cucuu stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà.
16 de quem todo o corpo, bem-ajustado e consolidado pelo auxílio de toda junta, segundo a justa cooperação de cada parte, efetua o seu próprio aumento para a edificação de si mesmo em amor.
17 Ñàyùcàndùá, yùhù ndácùcahín Jesucristu, te chináhî mii‑nsiá ñà‑màsà quídá gá‑nsià na quidá nèhivì có‑ìnáhá xí Dios, vàchi cuisì ñà‑chìcuéhè nihnú ini‑nè.
17 Isto, portanto, digo e no Senhor testifico que não mais andeis como também andam os gentios, na vaidade dos seus próprios pensamentos,
18 Có‑dàtnúù Dios sàxìnítnùní‑nè. Còò vida ndiaha xí mii‑yá nùù‑né, vàchi có‑cùndáà tnùní ini‑nè sàhà‑yá ñà‑caxin guá anima‑nè.
18 obscurecidos de entendimento, alheios à vida de Deus por causa da ignorância em que vivem, pela dureza do seu coração,
19 Mà túha‑ne cucahan núù‑né, mate cuàhà gá viciu icúmí‑nê, vàchi ñà‑diì xí‑né nduá quidá sìquinì‑né.
19 os quais, tendo-se tornado insensíveis, se entregaram à dissolução para, com avidez, cometerem toda sorte de impureza.
20 Doco mii‑nsiá, còó. Tucu iá ichì Jesucristu nì dàcuàhá‑nsiá.
20 Mas não foi assim que aprendestes a Cristo,
21 Te (a sácú vàha) nú sànì sàà‑nsià nì cundaà vàha ndisa inì‑nsia sàhà‑yá, te (a sácú vàha) nú sànì chinaha‑yà mii‑nsiá nacua nduú ñà‑ndácuisì sàhà‑yá.
21 se é que, de fato, o tendes ouvido e nele fostes instruídos, segundo é a verdade em Jesus,
22 Te dohó cachí palabra xi‑ya, (ñà‑có‑ìá vàha) ñà‑ndùá nìsa quida‑nda antes. Xiñuhu nacoo dahuun‑nda modo nìsa nihnu ini‑ndà, vàchi ñà‑yùcán cuàhàn dandáñúhú xí‑ndá ni cuí. Cutu dandahvíàndó, te daxíhoándô cuàhà ñà‑sìquini.
22 no sentido de que, quanto ao trato passado, vos despojeis do velho homem, que se corrompe segundo as concupiscências do engano,
23 Ñàyùcàndùá vichi xiñuhu nacani ini‑ndà iin modo saa,
23 e vos renoveis no espírito do vosso entendimento,
24 te quida‑nda cuenta na ian sànì ndusaa‑nda, na ian làcà nì quidavàha Dios ndohó, vàchi vichi sànì sàhatahvì‑yándô ñà‑cunduu‑nda nahi mii‑yá, vàtùni quida‑nda nacua cachí palabra ndàcuisì ndé cachí‑yà xì‑ndà ñà‑cunihnu ìì ini‑ndà, te quida viì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda.
24 e vos revistais do novo homem, criado segundo Deus, em justiça e retidão procedentes da verdade.
25 Ñàyùcàndùá, ni‑iin xichi màsà dándáhvî stnàhá gá‑ndà. Micuísi palabra ndàcuisì ni cáhàn‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, vàchi iin‑ni nèhivì xínduu nsidaa‑nda vichi.
25 Por isso, deixando a mentira, fale cada um a verdade com o seu próximo, porque somos membros uns dos outros.
26 Te nú ni cuídà ini‑ndà sàhà iñàha, cuidadu ni cúndóó‑ndá ñà‑màsà quídá‑ndá iin cuàchi; màsà cuídà ini‑ndà inii ndui yacá.
26 Irai-vos e não pequeis; não se ponha o sol sobre a vossa ira,
27 Màsà cuáha‑nda lugar dacà ñà‑malu sàxìnítnùní‑ndà.
27 nem deis lugar ao diabo.
28 Nú nìsa xidacuihna‑nda antes, màsà quídá gá‑ndà ducán. Iin chuun viì ni quidáchúún‑ndá vichi, dandu cucumi‑nda iñàha xi mii‑nda, te cui dacútâhvì‑ndà nèhivì iá necesidad‑xi.
28 Aquele que furtava não furte mais; antes, trabalhe, fazendo com as próprias mãos o que é bom, para que tenha com que acudir ao necessitado.
29 Daaní, màsà cáhàn quini stná‑ndà vichi. Còó, puru palabra viì ni cúndúá, cundaca xi anima‑ndà, dandu ndiaha gá chindeá nècuàchì iníní na cáhàn‑ndà.
29 Não saia da vossa boca nenhuma palavra torpe, e sim unicamente a que for boa para edificação, conforme a necessidade, e, assim, transmita graça aos que ouvem.
30 Te màsà dácûhúún stná ini‑ndà Espíritu Ìì xí Dios, vàchi mii‑yá nduú seña ñà‑ndùù‑ndà nèhivì ìì xí‑yá, te iin‑ni cucumi‑ndayá dècuèndè quìvì càcu dahuun‑nda.
30 E não entristeçais o Espírito de Deus, no qual fostes selados para o dia da redenção.
31 Màsà chúhún gà ini‑ndà sàhà iñàha. Te màsà cuídà gà stná ini‑ndà. Ni màsà ndúdáná‑ndá; còó. Ni màsà cánàhá stná‑ndà, te màsà cáhàn quini ga stná‑ndà. Ni màsà cúndéhe úhì stnahá stná‑ndà.
31 Longe de vós, toda amargura, e cólera, e ira, e gritaria, e blasfêmias, e bem assim toda malícia.
32 Còó, mànì ni cúndóó‑ndá xí ñanìtnaha‑nda, te cuhi stnàhá stná ini‑ndà. Te nsidaa‑nda xiñuhu cuicahnú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà nacua nì quida Yua‑nda Dios xì ndohó (ñà‑nì xìhì) Cristu sàhà‑ndà.
32 Antes, sede uns para com os outros benignos, compassivos, perdoando-vos uns aos outros, como também Deus, em Cristo, vos perdoou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Efésios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.