Atos 2

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daaní, meru quìvì nducáhnû vicò Pentecostés, dandu iin‑ni xaan nì nataca nsihi nècuàchì nchícùn ichì mii‑yá.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Ndoó‑né, te nanàá nì tiacu‑nè ndè dìquì‑xí ansivi na ian cahá fuerte guá tàchì, te nì tiacu inii ini vehe ndé ndoó‑né.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Dandu nì xini‑nè nchií ñuhu cuati nahi yàá‑ndà, te nì xìtià nihnia, iin ian nì ndòo dìnì iin iin nèhivì yucán.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Te nsidaa‑né, nì chitu anima‑nè Espíritu Ìì xí Dios, te nì quesaha‑né cáhàn‑nè dàhàn sàà según nansa nì dàtnúù Espíritu Ìì sàxìnítnùní iin iin‑ne.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Cunaha‑ní, ñuu Jerusalén yucán ndoó cuàhà nècuàchì raza Judea nì caquee nùù nsidaa ñuu inicutu ñuhìví. Nèhivì càhvì víi xi Dios nduú‑né.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Te na ní tiacu‑nè cáhàn guá nèhivì yucán, dandu nì nataca cuàhà‑né, te yáha ga nì ndulocó‑nè, vàchi iníní‑né cáhàn nècuàchìmà dàhàn cada iin iin ñuu nècuàchì nì nataca iníní má.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nsidaa‑né, nacání ini‑nè, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Doco vichi iníní‑ndá cáhàn‑nè dàhàn nì sahnu cada iin iin ndohó. ¿Nansa cui quida‑neàmà?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Vàchi mii‑nda, cuàhà ñuu nì quixi‑nda: ñuu Partia, xì ñuu Media, xì ñuu Elam, xì ñuu Mesopotamia, xì ladu Judea yohó, xì ñuu Capadocia, xì ñuu Ponto, xì ladu Asia,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 xì ladu Frigia, xì ladu Panfilia, xì ñuu Egipto, xì stná ladu Africa iá nùù‑xí ñuu Cirene, te yohó ndoó stná nècuàchì Roma, nduú‑né nècuàchì raza Judea, te nduú stná‑nè nècuàchì nì yàha ndè religión xi raza mà.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Daaní, ndoó stná nècuàchì ñuu Creta, xì stná nècuàchì ladu Arabia. Doco nsidaa‑nda iníní‑ndá cáhàn nècuàchì yohó dàhàn iin iin‑nda, ndeníhí vàha‑ne Dios sàhà obra ndiaha quidá‑yá ―nì cacachi‑nè.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ñàyùcàndùá nsidaa nècuàchì iníní yucán, nì ndulocó cuàhà‑né, nacání cuáhà ini‑nè, ndácàtnùhù tnàhá‑né nùù‑né, cachí‑nè:
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Doco dava ga nèhivì, nì sàcùndiaa uun‑ne, cachí‑nè:
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Dandu Pedro, iín‑né cutnáhâ‑né xì ùxìn iin nècuàchì icúmí stná chuun nùù Jesús, te ndee nì càhàn‑nè xì nsidaa nècuàchì sànì nataca yucán, cachí‑nè:
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Xíni‑nsi tuxí inì‑nsia, doco còó. Có‑ndùá ñà‑xíni‑nsi, vàchi làcà ní cahin vitni.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Còó, ñà‑ndùá cáhàn nècuàchì yohó, divi nduú ñà‑ndùá nì cachi Joel sànaha na ní cachitnùhu‑ne iin razón ndiaha xí Dios.
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Te dohó cachí‑yà, nì cachi Joel mà:
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Te quìvì yucán, cuàhà icúmî cuàhatahvìˊ nècuàchì xinúcuáchí nùí, tiàa‑ne te ñahà‑né, cuàhà gá icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né Espíritu Ìì xí, dandu càhàn‑nè ñà‑ndùú razón xi.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Te dìquì‑xí ansivi icúmí cuu cuàhà stná milagru fuerte quide, xì stná ñuhìví yohó, icúmí stnâ‑nsià cuni‑nsià milagru ndiaha xí. Vàchi icúmí cucuu nìì, te cucuu ñuhu, te cucuu ñùhmà nahi ñùhmànsìvì.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Doco dihna icúmí ndàhvà orá, xì stná yoo, icúmí‑sî nducuahá‑si nahi nìì, dandu sàà quìvì xí yùhù ana nduú Stoho‑nsià Señor.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Te nsidaa ana ndacùcahan xi quìví, icúmí‑nê càcu‑ne, nì cachi‑yà.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 ’Nsidaa‑nsiá nècuàchì ñanìtnaha raza Israel, cunini vàha‑nsia ñà‑ndùá cuàhìn cachì: nì quixi Jesús de Nazaret nì xìcanuu‑ya mahì nsidaa‑nda, te ndiaha gá nì quida‑ya nacua cuní Yua‑nda Dios, vàchi sàhà poder ndiaha xí Dios nì quida‑ya cuàhà milagru fuerte, cuàhà milagru ndiaha. Ináhá vâha‑nsia sàhà ñà‑jaàn.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Doco Dios, nì chitnùní ini‑yà ñà‑tnii‑nsia Jesús, te coo‑ya ndahà‑nsiá. Te divi ducán nì cuu, vàchi ináhá Dios nansa cuàhàn cuu xi (Dèhemanì‑yá) Jesús. Ñàyùcàndùá, nì tnii‑nsiayà, te nì sahnì‑nsiáyà, vàchi iin‑ni nì ndatnuhu‑nsiá xì tiàa malu, te nì cachituu‑tèyá nchìca cruz.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Doco nì dànátiácú Yua‑nda Dios‑yà, nì tavà‑ñáyâ nùù tnùndoho ñà‑nì xìhì‑yà, vàchi có‑ndùá ducán ndòo‑ya tìxi ñuhù.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Te divi ducán nduá nì cachitnùhu stná David sànaha sàhà‑yá, vàchi dohó nì cachi‑nè:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì cudiì ini anímè, te nì naquimaní (mii‑yá), vàchi mate ni ndúxin iquìcúñúì, doco ináhî iá tnùndé ini xi.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Vàchi dohó sànì cachì xì Dios: “Ináhî, mà nácóó‑nî anímè ñà‑ndòa ndé ndoó vàha anima nècuàchì nsìi; còó, yùhù tè‑ndùú dèhemanì‑ní, mà cuáha‑ní tnani iquìcúñúì ñuhù.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Sàhà mii‑ní sànì sàì nì cundaà inì nansa iá ichì cutiacu ndiahí; icúmí‑nî dacúdíì inì‑ní yùhù, vàchi seguru icúmî naxicocuíìn cundehí nùù‑ní”, nì cachi David.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 ’Doco ináhá‑ndá nì sàà xìì‑ndàmà nì xìhì‑nè, ñánì, dandu nì ndùxin‑ne, (ináhá‑ndá), vàchi ñuu yohó nduú ndé índùxin‑ne, te ndè vichi náhà lugar mà.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Doco iin ana tùha cachítnùhu razón xi Dios nì sanduu stná nècuàchìmà, ñàyùcàndùá ináhá stnâ‑nè ñà‑sànì quida Dios comprometer ñà‑divi Cristu cunduu iin descendencia xi‑ne, te seguru cusahnú stná‑yà nacua nìsa cusahnú mii‑né.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Ñàyùcàndùá, nì dàcùní Dios‑nè iñàha, te nì xini‑nè nansa cuàhàn cuu xi Cristu ñà‑ìcúmí‑yâ natiacu‑yà, mà ndóo anima‑yà ndé ndoó vàha anima nsìi, ni mà tnání stná iquìcúñú‑yà ñuhù.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Te divi ducán nì cuu, nì natiacu‑yà nì quida Yua‑nda Dios. Ináhá‑nsî, vàchi testigu nduú‑nsí.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Dandu después dècuèndè gloria mànana ducún‑yà nì quida ndahà cuàhá Yua‑nda Dios, te divi nduú ana nì quida comprometer cuàhatahvì stná‑yà Espíritu Ìì xí‑yá. Ñàyùcàndùá sànì dàquìxí fuerte Jesús Espíritu Ìì, te ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí cuú ñà‑ndùá xiní‑nsià te iníní‑nsiá vichi.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Doco nsì‑David (sànaha ma), tàñáha ga nana ducún‑nè ndè ansivi; còó, vàchi palabra yohó nduá nì cachi‑nè:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 ndè cachi sàà cundeí nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑ní, dandu cusahnú fuerte‑ní nùù‑né”.
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 ’Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá xì dava ga stná nècuàchì Israel, ni cúnáhá vâha‑nsia ñà‑yòhó: mate nchìca cruz nì chituu‑nsia Jesús, doco nì chitnùní ini Dios ñà‑divi mii‑yá cunduu Stoho‑ndà, te cunduu stná‑yà rey ndiaha Cristu ―nì cachi Pedro.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Daaní, nì nsihi nì inini nèhivì cuáhà mà ñà‑jaàn, nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini. Cuàhà gá nì nacani ini‑nè, te nì cachi‑nè xì Pedro xì dava ga nècuàchì apóstol:
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Dandu nì cachi Pedro xì‑né:
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 vàchi sànì quida Stoho‑ndà Dios comprometer ñà‑ìcúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà Espíritu Ìì xí‑yá nú ni cúníndísá‑ndá na caná‑yàndó. Vàtùni nìhìtáhvì‑ndà, mii‑nda, xì stná dèhe‑nda, xì stná anà‑ni nì cui mate xica gá xíndoo‑ne.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Ducán nì cachi Pedro xì nsidaa nècuàchìmà, vàchi cuàhà gá nì càhàn‑nè nì dàtúi‑ne ichì‑yá nùù nècuàchìmà; te dohó nì cachi stná‑nè:
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Daaní, cuàhà gá nècuàchì yucán, nì cudiì ini‑nè palabra nì inini‑ne mà; nahi ùnì mil nèhivì nduú‑né, te nì yàha‑ne ladu xi nècuàchì xiníndísâ. Te divi quìvì yucán nì cuhiì nsidanicuú‑né.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Daaní, iin‑ni nì quesaha‑né nchícùn‑nè palabra dacuahá nècuàchì apóstol. Mànì mánì ndoó‑né, xixí tàcá‑nè, te iin‑ni xícàn tàhvì stná‑nè nùù Dios.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Daaní, nsidaa nèhivì dava ga, yáha ga nì ndulocó‑nè, vàchi (nì chindee Dios) nècuàchì apóstol, te nì caquida‑ne cuàhà milagru fuerte, cuàhà milagru ndiaha.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Te nsidaa nècuàchì xiníndísâ xí‑yâ, iin‑ni nihnú ini‑nè, te nsidaa ñà‑ndùá icúmí‑nê, nìsa xichuún tàcá‑nèà.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Te nú iá iin ñuhù xí‑né, ò inga iñàha xi‑ne, nì dicò‑néà, nì tùi dìhùn, te nì dasàn‑né dìhùn mà según iá necesidad nùù iin iin‑ne.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Te nsìquívì nìsa nataca‑nè veheñùhu cahnú, te vehe vehe iin iin‑ne nìsa xixi tàcá stná‑nè, cudíì ini‑nè, te ndóo vàha ini‑nè,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 te ndeníhí vàha stná‑nè Dios. Te nsidaa nèhivì dava ga, cudíì stná ini‑nè sàhà nècuàchì xiníndísámá, te quidáñúhú stná‑nè nècuàchìmà. Te quìvì quívì más gà nèhivì nì cànà nùù Stoho‑ndà Jesús ñà‑càcu anima‑nè, te nì nacuastnahá stná‑nè xì nèhivì xí‑yá.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.