Atos 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Daaní, meru quìvì nducáhnû vicò Pentecostés, dandu iin‑ni xaan nì nataca nsihi nècuàchì nchícùn ichì mii‑yá.
1 E, cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos concordemente no mesmo lugar;
2 Ndoó‑né, te nanàá nì tiacu‑nè ndè dìquì‑xí ansivi na ian cahá fuerte guá tàchì, te nì tiacu inii ini vehe ndé ndoó‑né.
2 E de repente veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Dandu nì xini‑nè nchií ñuhu cuati nahi yàá‑ndà, te nì xìtià nihnia, iin ian nì ndòo dìnì iin iin nèhivì yucán.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Te nsidaa‑né, nì chitu anima‑nè Espíritu Ìì xí Dios, te nì quesaha‑né cáhàn‑nè dàhàn sàà según nansa nì dàtnúù Espíritu Ìì sàxìnítnùní iin iin‑ne.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Cunaha‑ní, ñuu Jerusalén yucán ndoó cuàhà nècuàchì raza Judea nì caquee nùù nsidaa ñuu inicutu ñuhìví. Nèhivì càhvì víi xi Dios nduú‑né.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, homens religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Te na ní tiacu‑nè cáhàn guá nèhivì yucán, dandu nì nataca cuàhà‑né, te yáha ga nì ndulocó‑nè, vàchi iníní‑né cáhàn nècuàchìmà dàhàn cada iin iin ñuu nècuàchì nì nataca iníní má.
6 E, quando aquele som ocorreu, ajuntou-se uma multidão, e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nsidaa‑né, nacání ini‑nè, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Doco vichi iníní‑ndá cáhàn‑nè dàhàn nì sahnu cada iin iin ndohó. ¿Nansa cui quida‑neàmà?
8 Como, pois, os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Vàchi mii‑nda, cuàhà ñuu nì quixi‑nda: ñuu Partia, xì ñuu Media, xì ñuu Elam, xì ñuu Mesopotamia, xì ladu Judea yohó, xì ñuu Capadocia, xì ñuu Ponto, xì ladu Asia,
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, Judéia, Capadócia, Ponto e Asia,
10 xì ladu Frigia, xì ladu Panfilia, xì ñuu Egipto, xì stná ladu Africa iá nùù‑xí ñuu Cirene, te yohó ndoó stná nècuàchì Roma, nduú‑né nècuàchì raza Judea, te nduú stná‑nè nècuàchì nì yàha ndè religión xi raza mà.
10 E Frígia e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Daaní, ndoó stná nècuàchì ñuu Creta, xì stná nècuàchì ladu Arabia. Doco nsidaa‑nda iníní‑ndá cáhàn nècuàchì yohó dàhàn iin iin‑nda, ndeníhí vàha‑ne Dios sàhà obra ndiaha quidá‑yá ―nì cacachi‑nè.
11 Cretenses e árabes, todos nós temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Ñàyùcàndùá nsidaa nècuàchì iníní yucán, nì ndulocó cuàhà‑né, nacání cuáhà ini‑nè, ndácàtnùhù tnàhá‑né nùù‑né, cachí‑nè:
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Doco dava ga nèhivì, nì sàcùndiaa uun‑ne, cachí‑nè:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Dandu Pedro, iín‑né cutnáhâ‑né xì ùxìn iin nècuàchì icúmí stná chuun nùù Jesús, te ndee nì càhàn‑nè xì nsidaa nècuàchì sànì nataca yucán, cachí‑nè:
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a sua voz, e disse-lhes: Homens judeus, e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Xíni‑nsi tuxí inì‑nsia, doco còó. Có‑ndùá ñà‑xíni‑nsi, vàchi làcà ní cahin vitni.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo a terceira hora do dia.
16 Còó, ñà‑ndùá cáhàn nècuàchì yohó, divi nduú ñà‑ndùá nì cachi Joel sànaha na ní cachitnùhu‑ne iin razón ndiaha xí Dios.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Te dohó cachí‑yà, nì cachi Joel mà:
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, Que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; E os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, Os vossos jovens terão visões, E os vossos velhos sonharão sonhos;
18 Te quìvì yucán, cuàhà icúmî cuàhatahvìˊ nècuàchì xinúcuáchí nùí, tiàa‑ne te ñahà‑né, cuàhà gá icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né Espíritu Ìì xí, dandu càhàn‑nè ñà‑ndùú razón xi.
18 E também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e as minhas servas naqueles dias, e profetizarão;
19 Te dìquì‑xí ansivi icúmí cuu cuàhà stná milagru fuerte quide, xì stná ñuhìví yohó, icúmí stnâ‑nsià cuni‑nsià milagru ndiaha xí. Vàchi icúmí cucuu nìì, te cucuu ñuhu, te cucuu ñùhmà nahi ñùhmànsìvì.
19 E farei aparecer prodígios em cima, no céu; E sinais em baixo na terra, Sangue, fogo e vapor de fumo.
20 Doco dihna icúmí ndàhvà orá, xì stná yoo, icúmí‑sî nducuahá‑si nahi nìì, dandu sàà quìvì xí yùhù ana nduú Stoho‑nsià Señor.
20 O sol se converterá em trevas, E a lua em sangue, Antes de chegar o grande e glorioso dia do Senhor;
21 Te nsidaa ana ndacùcahan xi quìví, icúmí‑nê càcu‑ne, nì cachi‑yà.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Nsidaa‑nsiá nècuàchì ñanìtnaha raza Israel, cunini vàha‑nsia ñà‑ndùá cuàhìn cachì: nì quixi Jesús de Nazaret nì xìcanuu‑ya mahì nsidaa‑nda, te ndiaha gá nì quida‑ya nacua cuní Yua‑nda Dios, vàchi sàhà poder ndiaha xí Dios nì quida‑ya cuàhà milagru fuerte, cuàhà milagru ndiaha. Ináhá vâha‑nsia sàhà ñà‑jaàn.
22 Homens israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, homem aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Doco Dios, nì chitnùní ini‑yà ñà‑tnii‑nsia Jesús, te coo‑ya ndahà‑nsiá. Te divi ducán nì cuu, vàchi ináhá Dios nansa cuàhàn cuu xi (Dèhemanì‑yá) Jesús. Ñàyùcàndùá, nì tnii‑nsiayà, te nì sahnì‑nsiáyà, vàchi iin‑ni nì ndatnuhu‑nsiá xì tiàa malu, te nì cachituu‑tèyá nchìca cruz.
23 A este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, prendestes, crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Doco nì dànátiácú Yua‑nda Dios‑yà, nì tavà‑ñáyâ nùù tnùndoho ñà‑nì xìhì‑yà, vàchi có‑ndùá ducán ndòo‑ya tìxi ñuhù.
24 Ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela;
25 Te divi ducán nduá nì cachitnùhu stná David sànaha sàhà‑yá, vàchi dohó nì cachi‑nè:
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, Porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì cudiì ini anímè, te nì naquimaní (mii‑yá), vàchi mate ni ndúxin iquìcúñúì, doco ináhî iá tnùndé ini xi.
26 Por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; E ainda a minha carne há de repousar em esperança;
27 Vàchi dohó sànì cachì xì Dios: “Ináhî, mà nácóó‑nî anímè ñà‑ndòa ndé ndoó vàha anima nècuàchì nsìi; còó, yùhù tè‑ndùú dèhemanì‑ní, mà cuáha‑ní tnani iquìcúñúì ñuhù.
27 Pois não deixarás a minha alma no inferno, Nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Sàhà mii‑ní sànì sàì nì cundaà inì nansa iá ichì cutiacu ndiahí; icúmí‑nî dacúdíì inì‑ní yùhù, vàchi seguru icúmî naxicocuíìn cundehí nùù‑ní”, nì cachi David.
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; Com a tua face me encherás de júbilo.
29 ’Doco ináhá‑ndá nì sàà xìì‑ndàmà nì xìhì‑nè, ñánì, dandu nì ndùxin‑ne, (ináhá‑ndá), vàchi ñuu yohó nduú ndé índùxin‑ne, te ndè vichi náhà lugar mà.
29 Homens irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Doco iin ana tùha cachítnùhu razón xi Dios nì sanduu stná nècuàchìmà, ñàyùcàndùá ináhá stnâ‑nè ñà‑sànì quida Dios comprometer ñà‑divi Cristu cunduu iin descendencia xi‑ne, te seguru cusahnú stná‑yà nacua nìsa cusahnú mii‑né.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Ñàyùcàndùá, nì dàcùní Dios‑nè iñàha, te nì xini‑nè nansa cuàhàn cuu xi Cristu ñà‑ìcúmí‑yâ natiacu‑yà, mà ndóo anima‑yà ndé ndoó vàha anima nsìi, ni mà tnání stná iquìcúñú‑yà ñuhù.
31 Nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Te divi ducán nì cuu, nì natiacu‑yà nì quida Yua‑nda Dios. Ináhá‑nsî, vàchi testigu nduú‑nsí.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Dandu después dècuèndè gloria mànana ducún‑yà nì quida ndahà cuàhá Yua‑nda Dios, te divi nduú ana nì quida comprometer cuàhatahvì stná‑yà Espíritu Ìì xí‑yá. Ñàyùcàndùá sànì dàquìxí fuerte Jesús Espíritu Ìì, te ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí cuú ñà‑ndùá xiní‑nsià te iníní‑nsiá vichi.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Doco nsì‑David (sànaha ma), tàñáha ga nana ducún‑nè ndè ansivi; còó, vàchi palabra yohó nduá nì cachi‑nè:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz:Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,
35 ndè cachi sàà cundeí nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑ní, dandu cusahnú fuerte‑ní nùù‑né”.
35 Até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ’Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá xì dava ga stná nècuàchì Israel, ni cúnáhá vâha‑nsia ñà‑yòhó: mate nchìca cruz nì chituu‑nsia Jesús, doco nì chitnùní ini Dios ñà‑divi mii‑yá cunduu Stoho‑ndà, te cunduu stná‑yà rey ndiaha Cristu ―nì cachi Pedro.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Daaní, nì nsihi nì inini nèhivì cuáhà mà ñà‑jaàn, nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini. Cuàhà gá nì nacani ini‑nè, te nì cachi‑nè xì Pedro xì dava ga nècuàchì apóstol:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, homens irmãos?
38 Dandu nì cachi Pedro xì‑né:
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para perdão dos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo;
39 vàchi sànì quida Stoho‑ndà Dios comprometer ñà‑ìcúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà Espíritu Ìì xí‑yá nú ni cúníndísá‑ndá na caná‑yàndó. Vàtùni nìhìtáhvì‑ndà, mii‑nda, xì stná dèhe‑nda, xì stná anà‑ni nì cui mate xica gá xíndoo‑ne.
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe, a tantos quantos Deus nosso Senhor chamar.
40 Ducán nì cachi Pedro xì nsidaa nècuàchìmà, vàchi cuàhà gá nì càhàn‑nè nì dàtúi‑ne ichì‑yá nùù nècuàchìmà; te dohó nì cachi stná‑nè:
40 E com muitas outras palavras isto testificava, e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Daaní, cuàhà gá nècuàchì yucán, nì cudiì ini‑nè palabra nì inini‑ne mà; nahi ùnì mil nèhivì nduú‑né, te nì yàha‑ne ladu xi nècuàchì xiníndísâ. Te divi quìvì yucán nì cuhiì nsidanicuú‑né.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas,
42 Daaní, iin‑ni nì quesaha‑né nchícùn‑nè palabra dacuahá nècuàchì apóstol. Mànì mánì ndoó‑né, xixí tàcá‑nè, te iin‑ni xícàn tàhvì stná‑nè nùù Dios.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Daaní, nsidaa nèhivì dava ga, yáha ga nì ndulocó‑nè, vàchi (nì chindee Dios) nècuàchì apóstol, te nì caquida‑ne cuàhà milagru fuerte, cuàhà milagru ndiaha.
43 E em toda a alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Te nsidaa nècuàchì xiníndísâ xí‑yâ, iin‑ni nihnú ini‑nè, te nsidaa ñà‑ndùá icúmí‑nê, nìsa xichuún tàcá‑nèà.
44 E todos os que criam estavam juntos, e tinham tudo em comum.
45 Te nú iá iin ñuhù xí‑né, ò inga iñàha xi‑ne, nì dicò‑néà, nì tùi dìhùn, te nì dasàn‑né dìhùn mà según iá necesidad nùù iin iin‑ne.
45 E vendiam suas propriedades e bens, e repartiam com todos, segundo cada um havia de mister.
46 Te nsìquívì nìsa nataca‑nè veheñùhu cahnú, te vehe vehe iin iin‑ne nìsa xixi tàcá stná‑nè, cudíì ini‑nè, te ndóo vàha ini‑nè,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 te ndeníhí vàha stná‑nè Dios. Te nsidaa nèhivì dava ga, cudíì stná ini‑nè sàhà nècuàchì xiníndísámá, te quidáñúhú stná‑nè nècuàchìmà. Te quìvì quívì más gà nèhivì nì cànà nùù Stoho‑ndà Jesús ñà‑càcu anima‑nè, te nì nacuastnahá stná‑nè xì nèhivì xí‑yá.
47 Louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.