Atos 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì xìtià cuentu nansa nì cuu nì xinindisá stná nècuàchì inga raza mà. Dècuèndè stná ladu Judea nì sàà razón mà, te ñàyùcàndùá nì xinitnùhu stná nècuàchì apóstol xì dava ga nècuàchì xiníndísâ.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Sàhájàn na ní nasaa tu Pedro ñuu Jerusalén, dandu nì tnàtuu cuàhà nècuàchì raza‑nè nùù‑né, te nì quesaha‑né xítnùhu‑ñané,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 cachí‑nè:
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Dandu nì nacani nsihi Pedro xì nècuàchìmà nansa nì cuu, te dohó nì cachi‑nè:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 ―Ñuu Jope iéˋ xícàn tàhví nùù Dios, te nì dàcùní‑yà yùhù iñàha. Nì xinì iin ñà‑ndùú nahi dahmà cahnú cácùhun nsì‑cúmì punta‑ñà dìquì‑xí, te ndè ansivi nì nua vàxan ndé iéˋ.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Indéhe váhi, te nacání inì, ¿ndíà nduá ñuhuma? Te yucán ñuhú nsidanuu clase quisì: quisì nahnú, quisì yùcù, quisì cuàtì, xì stná laa.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Dandu nì tiacuì cáhàn iin ana cáhàn, cachí‑yà xìˊ: “Ndacuiìn‑ní cahnì‑nísi caxì‑ní, Pedro”.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Doco nì cachì xì‑yá: “Còó, Señor mío, mà túhe caxí ni‑iin ñà‑quini, ni‑iin ñà‑có‑ndìá ìqué caxí”.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Dandu, inga xichi nì càhàn‑yà ansivi, cachí‑yà xìˊ: “Màsà cáchì‑ní quini iá‑si, vàchi Dios nduú yùhù, te sànì cachì, iá viì‑sí”, nì cachi‑yà.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ùnì xichi nì càhàn‑yà xìˊ ducán, dandu nì nana dahmà xì quisì mà mànuhá ansivi.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Daaní, divi hora yucán sànì quesaa ùnì tiàa, itá‑né tùvèhé ndé iéˋ. Ndè ñuu Cesarea nì quixi‑ne nandúcú‑nê yùhù.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Dandu nì cachi Espíritu Ìì xìˊ: “Cuahán‑nî, cutnaha‑ní xì nècuàchìmà cùhùn, doco màdí cachì‑ní a ndísá, á coó”. Dandu ní saqui ìñù compañerúì iin‑ni cahvi stná xì Jesús, divi nècuàchì itá yohó, te ndacá tnahá‑nsí cuàhàn‑nsì (ñuu yucán. Te na ní sàà‑nsì), nì quìhvi‑nsi ini vehe tiàa nì cana xí.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Dandu nì nacani‑ne xì‑nsí nansa nì cuu nì xini‑nè iín iin ángel xi Dios ini vehe‑ne, te nì cachi ángel mà xì‑né: “Techuun‑ní tiàa cùhùn ñuu Jope cana‑ní Simón Pedro quixi‑ne,
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 vàchi icúmí Pedro mà cachitnùhu‑ne xi‑ní iin razón ndiaha nansa càcu anima‑ní nùù Dios, mii‑ní xì nsidaa stná nèhivì vehe‑ní”, nì cachi ángel mà.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Daaní, làcà ní quesahí càhìn xì nèhivì ndoó yucán, te fuerte nì quixi Espíritu Ìì xí Dios dìquì‑né, nacua nì quida‑ya xì ndohó daa.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Dandu ní nsìnuu inì nansa nì cachitnùhu Stoho‑ndà Señor xì‑ndà na ní cachi‑yà: “Ñà‑ndáà nduá, tècuìí nìsa quida iì Juan nèhivì, doco mii‑nsiá, tìxi Espíritu Ìì xí Dios icúmí‑nsiâ nduhiì‑nsiá”, nì cachi‑yà.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Pues divi ducán ndisa nì cuu stná xì nècuàchì inga raza mà, nì nìhìtáhvì stná‑nè Espíritu Ìì xí Dios nacua nì nìhìtáhvì ndohó na ní xinindisa‑nda Stoho‑ndà Jesucristu. Ñàyùcàndùá, (nì cundaà inì), divi Dios nduú ana nì quida xi ñà‑jaàn, te sàhámà nì nacani inì chicá vàha màsà cádì nùù‑yá ―nì cachi Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Dandu na ní nsihi nì inini nècuàchì Jerusalén mà palabra jaàn, dandu nì ndòo vàha ini‑nè, te nì naquimanì‑né Dios, cachí‑nè:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Cunaha‑ní, divi tiempu nì casahnì nèhivì Esteban nì quesaha stná‑nè quida quini‑ne xì nsidaa gá nèhivì xí Jesús. Ñàyùcàndùá, cuàhà nècuàchìmà nì xìtià nihni cuàhàn cuàhà ñuu. Dècuèndè stná ñuu Fenecia nì casaà dava‑ne, xì ndè stná ñuu Chipre, xì ñuu Antioquía. Te yucán nì càhàn stná‑nè palabra xi Dios, doco xi cuisì nècuàchì raza‑nè Judea.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Daaní, dava nècuàchì ñuu Chipre xì dava stná nècuàchì ladu Cirene, nì casaà stná‑nè ñuu Antioquía mà, te mii‑né, ndisa, nì càhàn‑nè xì nèhivì ñuu mà có‑ndùú raza Judea, nì cachitnùhu‑ne ñà‑ndùú razón ndiaha sàhà Stoho‑ndà Jesucristu.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Te cuàhà gá nì chindee‑yánè, vàchi cuàhà nècuàchì ñuu mà nì xinindisá, te nì tenchicùn stná‑nè ichì‑yá.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Daaní, nì xinitnùhu stná nèhivì xí Jesús ndoó ñuu Jerusalén nsidaájàn. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né Bernabé cuàhàn‑nè Antioquía.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Te na ní sàà‑nè yucán, yáha ga nì cudiì ini‑nè na ní xini‑nè ñà‑cuàhà guá gracia sànì sàhatahvì Dios nèhivì yucán. Ñàyùcàndùá, nì càhàn‑nè xì nècuàchìmà ñà‑siempre Stoho‑ndà Señor ni cahvi xi‑né.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Vàchi Bernabé mà, vàha ndisa ini‑nè, vàchi chitu anima‑nè Espíritu Ìì xí Dios, te xiníndísâ fuerte‑nèyà. Te cuàhà gá stná nèhivì ñuu mà nì tenchicùn xì ichì‑yá.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Dandu nì quihin Bernabé mà ichì cuàhàn‑nè ñuu Tarso nandúcú‑nê Saulo. Te na ní ndacùhun tnahá‑né, nì nacuatnahá‑né màndixi‑ne ñuu Antioquía.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Daaní, inii iin cuìà totoo nì nataca‑nè xì cuàhà nèhivì xí Jesús, nì dàcuàhá tnahá‑né. Te cunaha‑ní, divi ñuu Antioquía mà nduú ndé nì quesaha nèhivì cachí‑nè cristianu xì nècuàchì nchícùn ichì Jesús.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 — ausente —
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 — ausente —
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Ñàyùcàndùá, (na ní tiacu) nèhivì (ñà‑vàxi tnama), dandu nì nacani ini‑nè chicá vàha chindee‑né nècuàchì hermanu (ndahví) ndoó ladu Judea, vàtùni cuàha iin iin‑ne iyuhu según ñà‑ndùá sáà‑nè cuàha‑ne.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ñàyùcàndùá, nì nacuatnahá dìhùn, te nì quida‑neà entregar nùù ndahà Bernabé xì Saulo. Dandu nècuàchìmà, nihí‑néà nì sàà (ladu Judea), te nì ndòa ndahà nècuàchì sahnú idónuu.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.