Atos 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Ñuu Cesarea nì sandoo cuàhà soldadu. “Tè‑italianu” nìsa cachi nèhivì ñuu mà xì soldadu ndoó yucán. Te iin capitán xi soldadu mà nani Cornelio.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 Mii‑ne xì nsidaa stná nèhivì ndoó vehe‑ne, xínduu‑ne nèhivì tnùñuhu cahvi ndisa xi Dios, te chívàha ndisa‑ne tnùñuhu xí‑yá. Te dasán stná‑nè cuàhà dìhùn ñà‑chindee xi nècuàchì ndahví, te nacuátú cuáhà stná‑nè.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Te nì cuu iin quìvì nahi càhúnì nì cuaà nì dàcùní Dios‑nè tuí ndáí vàxi iin ángel quíhvi‑ne vehe ndé iá‑nèmà, te nì cachi ángel mà xì‑né:
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 Dandu nì indehè váha‑ne ángel ma, te yúhî cuàhà‑né; dandu nì cachi‑nè:
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Ñàyùcàndùá, vichi duha techuun‑ní nèhivì cùhùn ñuu Jope, te cana‑ní iin tiàa nani Simón Pedro quixi‑ne.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 Cunaha‑ní, iá‑nè vehe iin nècuàchì dacáhì xì iìn quisì, te yuhù mar indúhu vehe nècuàchìmà. Pues divi Pedro mà icúmí cachi xì‑ní nansa ndíà ìcà‑ní quida‑ní ―nì cachi ángel mà,
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 te cuàhàn‑nè.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 Dandu nì nacani nsihi‑ne xì nècuàchìmà nansa nì cuu, te nì techuún‑ñané cùhùn‑nè ñuu Jope.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Daaní, nahi càxíhúì inga quìvì na sá‑ìtúú‑né casaà‑nè ñuu mà, dandu divi hora mà nì nana Pedro dìnìvèhé ndé iá‑nè, cuàhàn‑nè càcàn tàhvì‑né nùù Dios.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Dandu nì quesaha‑né nì xìhì cuàhà‑né doco, te cuní‑nè cuxi‑ne. Ñàyùcàndùá, cuàhàn cuyucun ñà‑cudamá‑nè. Doco na táñâha ga coo listúàmà, dandu nì dàcùní Dios‑nè iin seña na ian sánî‑nè.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Nì xini‑nè nì nuna ansivi, te yucán iá iin sìcoto na iin dahmà cácùhun nsì‑cúmì punta‑ñà dìquì‑xí, mànua dècuèndè ndé iá‑nè.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Te nì xini‑nè ini dahmà mà ñuhú nsidanuu clase quisì; quisì nahnú, quisì cuàtì, xì quisì nduú laa.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Dandu nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn xì‑né, cachí‑yà:
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Doco nì cachi Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 Dandu cachí tu ana cáhàn xì‑némà:
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Ùnì xichi nì càhàn‑yà ducán, dandu nì nana dahmà mà ansivi mànuhá.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì nacani ini Pedro; ¿ndíà nduá cuní cachàmà? cahan‑né. Te divi hora daa sànì caquesaa tiàa nì techuún Cornelio, itá‑né yehè, vàchi sànì ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchì ñuu mà ndévì iá vehe Simón mà.
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 Ñàyùcàndùá, meru cáhàn‑nè yehè, xícàn tnùhù‑né a divi vehe ma iá Simón Pedro, á coó.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Daaní, Pedro, iá‑nè nacání vá ini‑nè (ndíà cuní cachi) ñà‑ndùá nì dàcùní Dios‑nè, te nì cachi Espíritu Ìì xì‑né:
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Ndacuiìn‑ní, nuu‑ní, te cuahán‑nî xì‑né. Màsà nácání inì‑ní, vàchi yùhù nduú ana nì cana xi‑né.
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Ñàyùcàndùá, nì nuu Pedro dècuèndè ndé itá tiàa vàxi nùù Cornelio mà, te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Dandu nì cacachi nècuàchìmà:
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Dandu nì dàyáha Pedro tiàa ma ini vehe‑ne, te yucán nì caquidì nècuàchìmà iin ñuú. Dandu inga quìvì nì naquihin‑ne ichì ndacá tnáhâ‑né xì Pedro mànuhù. Te iin ùì nècuàchì ñuu Jope cahvi stná xì Dios, cutnáhâ stná‑nè xì Pedro cuàhàn.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Dandu quìvì ùì nì casaà‑nè ñuu Cesarea. Te yucán ndiatú Cornelio vehe‑ne, mii‑né xì tnaha‑ne, xì nsidaa stná nècuàchì chicá cutnáhâ vàha xi‑né, vàchi sànì cana‑ne nècuàchìmà ñà‑quixi‑ne vehe‑ne.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Dandu nì sàà Pedro meru vehe ma, te nì quee Cornelio, nì casàhú‑nè xì nècuàchìmà, nì sàcuììn sìsì‑né nì cahvi‑né nècuàchìmà.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Doco Pedro, nì ndacani‑ne nècuàchìmà, cachí‑nè:
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Dandu nì quesaha‑né ndatnúhú‑nê xì nècuàchìmà, te ducán nì cayàha‑ne ini vehe, te nì xini Pedro cuàhà gá nèhivì sànì nataca ndòò‑mà.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Dandu nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchìmà:
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Ñàyùcàndùá, na ní cana‑nsia yùhù quixi, cónì càchíˋ á coó. Vichi duha nì quihin ichì váxi. Ñàyùcàndùá, cuníˋ cundaà inì ndíà ndùá dìsáhà‑xí nì cana‑nsia yùhù.
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Dandu nì cachi Cornelio:
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 Te nì cachi‑nè xìˊ: “Cornelio, sànì tiacu Dios xícàn tàhvì‑ní nùù‑yá, te sànì natùi stná obra xi‑ní nùù‑yá.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Ñàyùcàndùá, techuun‑ní nèhivì cùhùn ñuu Jope, te cana‑ní iin tiàa nani Simón Pedro; iá‑nè vehe inga Simón, iin nècuàchì dacáhì xì iìn. Yuhù mar nduú vehe‑ne. Te nú sànì quesaa‑nè yohó, dandu icúmí‑nê càhàn‑nè xì‑ní”.
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Ñàyùcàndùá, vichi vichi nì dàsáì razón ñà‑quixi‑ní. Te vàtùni nì quida‑ní nì quesaà‑ní. Te vichi, yohó ndoó nsidaa‑nsí nùù Dios ndiatú‑nsí cunini‑nsi nsidaa ñà‑ndùá sànì cachi Dios xì‑ní ―nì cachi Cornelio.
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Dandu nì càhàn Pedro xì nsidaa nècuàchìmà, cachí‑nè:
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 Vàchi có‑quìdá mà, nú cuisì cahvi víi iin nèhivì mii‑yá, te quidá víi‑né, dandu icúmí‑nê ndee vàha‑ne nùù‑yá, mate nèhivì ndéni ñuu nì cui ni cúndúú‑né.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 — ausente —
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Te ináhá stnâ‑nsià nansa nì quida‑ya, nì nìhì fuerte‑yà Espíritu Ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, nì xìcanuu‑ya nì quida‑ya milagru ndiaha, nì dàndúvàha‑ya nsidaa ana ndohó quidá ñà‑malu, vàchi Yuamánì‑yá Dios iá xì‑yá.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Te nsiùhù, testigu xínduu‑nsi, vàchi nì xininùù‑nsí nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ya ladu Judea xì stná ñuu Jerusalén. Dandu nì sahnì nèhivì‑yá. Nchìca cruz nì chituu‑neyà.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 — ausente —
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 — ausente —
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 Dandu nì sàcùnaha‑nsí nùù‑yá ñà‑dacuítià‑nsì palabra sàhà‑yá nùù nèhivì, cachi‑nsì xì‑né ñà‑divi mii‑yá nì chitnùní ini Dios nsidandaà sàhà cuàchi nsidanicuú nèhivì, nèhivì itiácú, xì nèhivì sànì xìhì.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Te cunaha‑nsiá, divi sàhà mii‑yá nì cachitnùhu stná nsidaa nècuàchì nìsa cahàn cuenta xi Dios sànaha, nì cachi‑nè ñà‑sàhà mii‑yá vàtùni ndoo cuàchi nsidaa ana cunindisa‑xi‑yá, te ndacùcahan xi quìvì‑yá ―nì cachi Pedro.
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Daaní, meru cáhàn Pedro, dandu fuerte nì quixi Espíritu Ìì xí Dios ini anima nsidaa nècuàchì (inga raza) iníní má.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 Ñàyùcàndùá nì cachi Pedro xì nècuàchì raza‑nè xiníndísá‑má:
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 Dandu nì cachi Pedro xì compañeru‑nèmà ñà‑nì ndácùcahan‑né quìvì Jesucristu, te quida iì‑né nècuàchì sàà mà. Ñàyùcàndùá, na ní nsihi nì cuhiì nsidaa nècuàchìmà, dandu nì sacundahví‑nè nùù Pedro ñà‑nì còó chii gá‑nè iin ùì gà quìvì xì‑né.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.