2 Tessalonicenses 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Ñà‑yòhó cachí guè xì‑nsiá, ñánì. Sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑nì cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhà‑nsí ñà‑vàtùnì nìhì‑nsí dacuítià‑nsì palabra ìì xí Stoho‑ndà Señor nsidanicuú xaan. Te càcàn tàhvì stná‑nsià sàhà‑ñá ni coó tnùñuhu xí nèhivì sàhà palabra mà nacua nì quida mii‑nsiá.
1 Por fim, irmãos, orai por nós, para que a palavra do Senhor se propague e seja estimada, tal como acontece entre vós,
2 Daaní, càcàn tàhvì stná‑nsià sàhà‑ñá vàtùni càcu‑nsi nùù nèhivì malu, vàchi màdì nsidaa nèhivì nduú nèhivì xiníndísâ.
2 e para que sejamos livres dos homens perversos e maus; porque nem todos possuem a fé.
3 Te vàtùni cahvi‑nda xi‑yá, vàchi icúmí‑yâ nacuàhandee ini‑yà anima‑ndà, te nacuidahan‑yándô nùù ñà‑malu.
3 Mas o Senhor é fiel, e ele há de vos dar forças e vos preservar do mal.
4 Ñàyùcàndùá, cahví‑nsí xì‑yá sàhà‑nsiá; ináhá‑nsî ñà‑iin‑ni icúmí‑nsiâ quida‑nsia cumplir ñà‑ndùá nì chinaha‑nsì mii‑nsiá, divi nacua sàquìdá‑nsiá vichi.
4 Quanto a vós, temos plena certeza no Senhor de que estareis cumprindo e continuareis a cumprir o que vos prescrevemos.
5 Doco xícàn tàhvì‑nsí nùù Stoho‑ndà Jesucristu ñà‑chicá ni nsínúú inì‑nsia ñà‑cuàhà guá cuú ini‑yà sàhà‑ndà, te chicá ni sáà‑nsià quidandee stná ini‑nsià nacua nì quida mii‑yá.
5 Que o Senhor dirija os vossos corações para o amor de Deus e a paciência de Cristo.
6 Nú iá iin compañeru‑nsià tùha cacanuu xixín, te có‑cùní‑nè cunchicùn‑nè ñà‑ndùá nì chinaha‑nsì mii‑nsiá, dandu màsà cútnáhâ gá‑nsià xì‑né. Nsiùhù ndácùcahan‑nsí quìvì Stoho‑ndà Jesucristu, te cachí‑nsì xì‑nsiá ñà‑nacoo‑nsianè, ñánì.
6 Intimamo-vos, irmãos, em nome de nosso Senhor Jesus Cristo, que eviteis a convivência de todo irmão que leve vida ociosa e contrária à tradição que de nós tendes recebido.
7 Vàchi ináhá‑nsiâ nansa ndiá ìcà‑nsiá quida‑nsia, divi nacua nìsa quida stná nsiùhù na ní sandoo‑nsi xì‑nsiá, cónì sácúdúsán‑nsî.
7 Sabeis perfeitamente o que deveis fazer para nos imitar. Não temos vivido entre vós desregradamente,
8 Màdì uun‑ni ni níhì‑nsí ñà‑ndùá nì saxixi‑nsi; còó. Ndui te ñuú nìsa quidachuún‑nsí, ndè nìsa xàví tehe‑nsí sàhà‑ñá màsà cuáhachuún‑nsí mii‑nsiá,
8 nem temos comido de graça o pão de ninguém. Mas, com trabalho e fadiga, labutamos noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós.
9 mate icúmí‑nsî derechu càcàn‑nsì ñà‑chindee‑nsiá nsiùhù, doco còó. Nì quidachuún‑nsí sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià ducán xiñuhu quida stná mii‑nsiá.
9 Não porque não tivéssemos direito para isso, mas foi para vos oferecer em nós mesmos um exemplo a imitar.
10 Vàchi ñà‑yòhó nduú ley nì sàha‑nsi mii‑nsiá na ní sandoo‑nsi xì‑nsiá: nú có‑cùní nèhivì quidachuún‑né, còò derechu icúmí‑nê (càcàn‑nè) ñà‑cuxi‑ne.
10 Aliás, quando estávamos convosco, nós vos dizíamos formalmente: Quem não quiser trabalhar, não tem o direito de comer.
11 Vàchi sànì xinitnùhu‑nsi ndoó dava compañeru‑nsià xicánúú xixín, có‑quìdáchúûn‑né, cuisì daquíhi yuhù‑né nùù chuun xi dava ga nèhivì.
11 Entretanto, soubemos que entre vós há alguns desordeiros, vadios, que só se preocupam em intrometer-se em assuntos alheios.
12 Ñàyùcàndùá, nsidaa mii‑nsiá nècuàchì quidá ducán, ni cúníní‑nsiá, vàchi cuenta xi Stoho‑ndà Jesucristu cáhìn, te cachíˋ xiñuhu quidachuún‑nsiá, te cundehè‑nsiá chuun xi mii‑nsiá, dandu cuenta xi mii‑nsiá cutiacu‑nsià. Ñà‑jaàn nduá dandacuí nùù‑nsiá.
12 A esses indivíduos ordenamos e exortamos a que se dediquem tranqüilamente ao trabalho para merecerem ganhar o que comer.
13 (Vichi cáhìn xì nsidaa‑nsiá), ñánì: iin‑ni ni cúnchícùn‑nsià quida‑nsia nsidanicuú chuun viì, te màsà cúñáñá‑nsiâ quida‑nsia ducán.
13 Vós, irmãos, não vos canseis de fazer o bem.
14 Doco nú iá iin compañeru‑nsià có‑ndùlócô sàhà ñà‑ndùá cachí‑nsì nùù tutu yohó, dandu cundehè‑nsiá ana nduú‑né, te màsà cútnáhâ gá‑nsià xì‑né. Nacoo‑nsianè áma sáà‑nè cucahan núù‑né.
14 Se alguém não obedecer ao que ordenamos por esta carta, notai-o e, para que ele se envergonhe, deixai de ter familiaridade com ele.
15 Doco màsà cúndéhe úhì‑nsiànè; còó. Cuàha‑nsianè ichì váha na ian cáhàn‑ndà xì iin ñani‑ndà.
15 Porém, não deveis considerá-lo como inimigo, mas repreendê-lo como irmão.
16 Pues vichi xícàn tàhvì‑nsí nùù Stoho‑ndà Señor ñà‑iin‑ni ni cúndóó‑nsiá contentu nsidanicuú quìvì, ndéni nì cui ni cúndóó‑nsiá, vàchi mii‑yá, (cudíì inì‑yà) chindee‑yándô cundoo‑nda contentu ducán. Pues vichi ni ndóo nsidaa‑nsiá xì‑yá nicanicuahàn, (ñánì).
16 O Senhor da paz vos conceda a paz em todo o tempo e em todas as circunstâncias. O Senhor esteja com todos vós.
17 Yùhù nduí Pablo, te cásàhúì xì nsidaa‑nsiá. Ndahà mií tiaí saludu yohó, vàchi divi nduú seña tiaí nùù nsidaa carta xi; ducán nduú modo tiaí (firma xi).
17 A saudação vai de meu próprio punho: PAULO. É esta a minha assinatura em todas as minhas cartas. É assim que eu escrevo.
18 Ni cúcúmí nsidaa‑nsiá cuàhà gracia xi Stoho‑ndà Jesucristu. Sà‑ìá.
18 A graça de nosso Senhor Jesus Cristo esteja com todos vós!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.