2 Pedro 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Ñà‑úì nduá tiaí nùù‑nsiá vichi, ñani màní. Te nùù ndúì carta xi sànì quide lucha nacuàhandee inì mii‑nsiá sàhà‑ñá ducán nsinuu ini‑nsià nacani viì ini‑nsià.
1 Caríssimos, esta é a segunda carta que vos escrevo. Tanto numa como noutra, apelo às vossas recordações para despertar em vós uma sã compreensão,
2 Te cuní stnáì nsinuu inì‑nsia nansa iá palabra xi Dios nì cachitnùhu nèhivì ìì sànaha, xì stná palabra nì sàcùnaha‑nsiá nùù nsiùhù nècuàchì nì nìhì chuun nùù Stoho‑ndà Señor nì dàcácu xi‑nda, vàchi palabra xi mii‑ya nduá.
2 e para vos lembrar as predições dos santos profetas, bem como o mandamento de nosso Senhor e Salvador, ensinado por vossos apóstolos.
3 Doco iá iñàha chicá cuníˋ cundaà inì‑nsia. Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì xínu tiempu, dandu icúmí ndecoyo nèhivì cuàcùndiaa (sàhà ichì‑yá). Icúmí‑nê quida ndevàha‑ne xì mii‑né nansa ni nì cui.
3 Sabei antes de tudo o seguinte: nos últimos tempos virão escarnecedores cheios de zombaria, que viverão segundo as suas próprias concupiscências.
4 Te dohó icúmí‑nê cachi stná‑nè: “¿Índù ní xini‑nsì naxicocuíìn‑yà nacua nì cachi‑yà? Vàchi dècuèndè sànaha na ní xìhì xìì‑ndà, còò ni‑iñàha, vàchi iin‑ni iá ñuhìví vichi nacua nì sàcòa quìvì primeru”, cachi‑nè.
4 Eles dirão: Onde está a promessa de sua vinda? Desde que nossos pais morreram, tudo continua como desde o princípio do mundo.
5 Doco na cachí nèhivì ducán, cuisì quidámáxìní‑nè sàhà nansa nì cuu sànaha na ní sàcòo ansivi, te nì xìnu stná ñuhù íchî mahì tècuìí, nsidanicuú ladu ñuhú‑te. Pues nsidaa ñà‑jaàn nduá nì dàndàcú Dios, te ducán nì cuu.
5 Esquecem-se propositadamente que desde o princípio existiam os céus e igualmente uma terra que a palavra de Deus fizera surgir do seio das águas, no meio da água,
6 Doco sàhà divi tècuìí mà ní ndañuhu stná ñuhìví sànaha ma, vàchi nì dàhvia dàvì inicutu.
6 e deste modo o mundo de então perecia afogado na água.
7 Doco ansivi xi ñuhìví iá vichi, sàhà divi palabra nì cachi‑yà antes mà iá stná orden xi‑ya ñà‑ìcúmíâ coco nsiha, cuisì ndiatú‑yá ndè cachi sàà quìvì ndundaà sàhà cuàchi nèhivì malu, dandu coco ñuhìví, te ndañuhu stná nsidaa nècuàchì malu mà.
7 Mas os céus e a terra que agora existem são guardados pela mesma palavra divina e reservados para o fogo no dia do juízo e da perdição dos ímpios.
8 Doco iá iin palabra cuníˋ nsinuu ini‑nsià, ñani màní. Cunaha‑nsiá, mate imindaa quìvì, te ò mil cuìà nduá, doco iin‑ni nduá nùù Stoho‑ndà Señor.
8 Mas há uma coisa, caríssimos, de que não vos deveis esquecer: um dia diante do Senhor é como mil anos, e mil anos como, um dia.
9 Ñàyùcàndùá, mate cachí nèhivì ¿índù chuun cucuéè‑guá cuu ñà‑ndùá nì cachi‑yà? doco còó; màdì ñá‑cô‑ndùlócô‑yà nduá; ñà‑quìdándéé cahnú ini‑yà sàhà‑ndà nduá, vàchi có‑cùní‑yà ndañuhu ni‑iin‑nda; còó; ñà‑nì sáà nsidaa‑nda naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda nduá cuní‑yà.
9 O Senhor não retarda o cumprimento de sua promessa, como alguns pensam, mas usa da paciência para convosco. Não quer que alguém pereça; ao contrário, quer que todos se arrependam.
10 Doco cunaha‑nsiá, (nanàá) icúmí sàà quìvì quida ndisa Stoho‑ndà Señor (nacua nì cachi‑yà); na ian có‑nìhnú ini nèhivì quixi tècuìhnà ñuú, ducán coo. Dandu yáha ga fuerte icúmí caha ndee, te ndañuhu dahuun ansivi; te nsidaa ñà‑ndùá nì cuyucun ñuhìví, icúmíâ dàà títìá, te coca, te ndañuhá, vàchi ñuhìví yohó xì nsidaa ñà‑ìá nùá, icúmíâ coco nsiha.
10 Entretanto, virá o dia do Senhor como ladrão. Naquele dia os céus passarão com ruído, os elementos abrasados se dissolverão, e será consumida a terra com todas as obras que ela contém.
11 Pues vichi, sàhà‑ñá sà‑ìnáhá‑ndá icúmí ndañuhu nsidaájàn, ñàyùcàndùá xiñuhu ñà‑cunsìhi ini‑ndà cacanuu viì‑ndà ñuhìví nacua cuní mii‑yá, te cunihnu ìì stná ini‑ndà.
11 Uma vez que todas estas coisas se hão de desagregar, considerai qual deve ser a santidade de vossa vida e de vossa piedade,
12 Siempre ni nsínúú ini‑ndà ñà‑ìcúmí sàà quìvì xí Dios, te quida‑nda nacua cui quida‑nda ñà‑nì sáà yàchà. Vàchi quìvì yucán icúmí chiñuhu Dios ansivi, te coca, dandu ndañuhu dahuan; te nsidaa stná ñà‑nì cuyucun ñuhìví, icúmíâ ndutea, te coca.
12 enquanto esperais e apressais o dia de Deus, esse dia em que se hão de dissolver os céus inflamados e se hão de fundir os elementos abrasados!
13 Doco ináhá vâha stná‑ndà ñà‑después icúmí nàcòo stná inga ansivi saa xi ñuhìví saa nacua nì cachi‑yà xì‑ndà, te ñuhìví saa ma, puru ñà‑ìá viì icúmí coo nùá.
13 Nós, porém, segundo sua promessa, esperamos novos céus e uma nova terra, nos quais habitará a justiça.
14 Pues, ináhá vâha‑nda ducán icúmí cuu, ñani màní, ñàyùcàndùá, cuàhà gá xiñuhu cunsìhi ini‑ndà cundoo manì‑ndà ñuhìví, màsà cóó ni‑iin falta xi‑nda, ni màsà cóó ni‑iin mancha anima‑ndà. Te iin‑ni ni coó ducán dècuèndè quìvì naxicocuíìn‑yà.
14 Portanto, caríssimos, esperando estas coisas, esforçai-vos em ser por ele achados sem mácula e irrepreensíveis na paz.
15 Te nú dacueé‑yà, te quidandee gá ini‑yà sàhà‑ndà, dandu xiñuhu cunihnu ini‑ndà ñà‑cuisì sáha‑yàndó tiempu càcu‑nda nduájàn. Te divi ñà‑jaàn nduá sànì tiaa stná ñani mànì‑ndà Pablo na ní tiaa‑ne iin carta nùù‑nsiá antes. Nchichí gà tiaá‑né, vàchi ducán nì nìhìtáhvì‑né.
15 Reconhecei que a longa paciência de nosso Senhor vos é salutar, como também vosso caríssimo irmão Paulo vos escreveu, segundo o dom de sabedoria que lhe foi dado.
16 Te nùù nsidaa carta xi‑nemà, cachítnùhu stná‑nè sàhà chuun tiaí yohó. Ñà‑ndáà nduá ùhì cundaà ini‑ndà dava ñà‑ndùá cachí‑nè nùù carta mà. Ñàyùcàndùá, nèhivì có‑sâà cundaà inì‑xi, dasívì uun‑ne palabra mà, vàchi nèhivì có‑xìníndísâ vàha nduú‑né. Te divi ducani dasívì stná‑nè dava ga tutu ìì xí Dios, doco (ndahví‑nè), vachi cuisì icúmí‑nê sàà‑nè ndañuhu‑né sàhámà.
16 É o que ele faz em todas as suas cartas, nas quais fala nestes assuntos. Nelas há algumas passagens difíceis de entender, cujo sentido os espíritos ignorantes ou pouco fortalecidos deturpam, para a sua própria ruína, como o fazem também com as demais Escrituras.
17 Doco mii‑nsiá, sà‑ìnáhá‑nsiâ nansa iá nsidaa ñà‑jaàn, ñani màní. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá sàhà tètnùhù có‑ndùlócô sàhà ley xi Dios, còtó nadìtá‑te mii‑nsiá ladu xi‑tè, te sàà‑nsià quee‑nsia nùù ichì váha nchícùn viì‑nsiá vichi.
17 Vós, pois, caríssimos, advertidos de antemão, tomai cuidado para que não caiais da vossa firmeza, levados pelo erro destes homens ímpios.
18 Te sacúndáhvî stnáì nùù‑nsiá ñà‑nì cúnsìhi inì‑nsia nansa cucumi gá‑nsià más gracia xi Stoho‑ndà Jesucristu, xì nansa nìhì stná‑nsià cunaha váha‑nsiayà, vàchi mii‑yá nduú ana nì dàcácu xi‑nda.
18 Mas crescei na graça e no conhecimento de nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo. A ele a glória agora e eternamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.