2 Pedro 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Ñà‑úì nduá tiaí nùù‑nsiá vichi, ñani màní. Te nùù ndúì carta xi sànì quide lucha nacuàhandee inì mii‑nsiá sàhà‑ñá ducán nsinuu ini‑nsià nacani viì ini‑nsià.
1 Amados, já é esta a segunda carta que vos escrevo; em ambas as quais desperto com admoestações o vosso ânimo sincero;
2 Te cuní stnáì nsinuu inì‑nsia nansa iá palabra xi Dios nì cachitnùhu nèhivì ìì sànaha, xì stná palabra nì sàcùnaha‑nsiá nùù nsiùhù nècuàchì nì nìhì chuun nùù Stoho‑ndà Señor nì dàcácu xi‑nda, vàchi palabra xi mii‑ya nduá.
2 para que vos lembreis das palavras que dantes foram ditas pelos santos profetas, e do mandamento do Senhor e Salvador, dado mediante os vossos apóstolos;
3 Doco iá iñàha chicá cuníˋ cundaà inì‑nsia. Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì xínu tiempu, dandu icúmí ndecoyo nèhivì cuàcùndiaa (sàhà ichì‑yá). Icúmí‑nê quida ndevàha‑ne xì mii‑né nansa ni nì cui.
3 sabendo primeiro isto, que nos últimos dias virão escarnecedores com zombaria andando segundo as suas próprias concupiscências,
4 Te dohó icúmí‑nê cachi stná‑nè: “¿Índù ní xini‑nsì naxicocuíìn‑yà nacua nì cachi‑yà? Vàchi dècuèndè sànaha na ní xìhì xìì‑ndà, còò ni‑iñàha, vàchi iin‑ni iá ñuhìví vichi nacua nì sàcòa quìvì primeru”, cachi‑nè.
4 e dizendo: Onde está a promessa da sua vinda? porque desde que os pais dormiram, todas as coisas permanecem como desde o princípio da criação.
5 Doco na cachí nèhivì ducán, cuisì quidámáxìní‑nè sàhà nansa nì cuu sànaha na ní sàcòo ansivi, te nì xìnu stná ñuhù íchî mahì tècuìí, nsidanicuú ladu ñuhú‑te. Pues nsidaa ñà‑jaàn nduá nì dàndàcú Dios, te ducán nì cuu.
5 Pois eles de propósito ignoram isto, que pela palavra de Deus já desde a antiguidade existiram os céus e a terra, que foi tirada da água e no meio da água subsiste;
6 Doco sàhà divi tècuìí mà ní ndañuhu stná ñuhìví sànaha ma, vàchi nì dàhvia dàvì inicutu.
6 pelas quais coisas pereceu o mundo de então, afogado em água;
7 Doco ansivi xi ñuhìví iá vichi, sàhà divi palabra nì cachi‑yà antes mà iá stná orden xi‑ya ñà‑ìcúmíâ coco nsiha, cuisì ndiatú‑yá ndè cachi sàà quìvì ndundaà sàhà cuàchi nèhivì malu, dandu coco ñuhìví, te ndañuhu stná nsidaa nècuàchì malu mà.
7 mas os céus e a terra de agora, pela mesma palavra, têm sido guardados para o fogo, sendo reservados para o dia do juízo e da perdição dos homens ímpios.
8 Doco iá iin palabra cuníˋ nsinuu ini‑nsià, ñani màní. Cunaha‑nsiá, mate imindaa quìvì, te ò mil cuìà nduá, doco iin‑ni nduá nùù Stoho‑ndà Señor.
8 Mas vós, amados, não ignoreis uma coisa: que um dia para o Senhor é como mil anos, e mil anos como um dia.
9 Ñàyùcàndùá, mate cachí nèhivì ¿índù chuun cucuéè‑guá cuu ñà‑ndùá nì cachi‑yà? doco còó; màdì ñá‑cô‑ndùlócô‑yà nduá; ñà‑quìdándéé cahnú ini‑yà sàhà‑ndà nduá, vàchi có‑cùní‑yà ndañuhu ni‑iin‑nda; còó; ñà‑nì sáà nsidaa‑nda naxicocuíìn ini‑ndà sàhà cuàchi‑nda nduá cuní‑yà.
9 O Senhor não retarda a sua promessa, ainda que alguns a têm por tardia; porém é longânimo para convosco, não querendo que ninguém se perca, senão que todos venham a arrepender-se.
10 Doco cunaha‑nsiá, (nanàá) icúmí sàà quìvì quida ndisa Stoho‑ndà Señor (nacua nì cachi‑yà); na ian có‑nìhnú ini nèhivì quixi tècuìhnà ñuú, ducán coo. Dandu yáha ga fuerte icúmí caha ndee, te ndañuhu dahuun ansivi; te nsidaa ñà‑ndùá nì cuyucun ñuhìví, icúmíâ dàà títìá, te coca, te ndañuhá, vàchi ñuhìví yohó xì nsidaa ñà‑ìá nùá, icúmíâ coco nsiha.
10 Virá, pois, como ladrão o dia do Senhor, no qual os céus passarão com grande estrondo, e os elementos, ardendo, se dissolverão, e a terra, e as obras que nela há, serão descobertas.
11 Pues vichi, sàhà‑ñá sà‑ìnáhá‑ndá icúmí ndañuhu nsidaájàn, ñàyùcàndùá xiñuhu ñà‑cunsìhi ini‑ndà cacanuu viì‑ndà ñuhìví nacua cuní mii‑yá, te cunihnu ìì stná ini‑ndà.
11 Ora, uma vez que todas estas coisas hão de ser assim dissolvidas, que pessoas não deveis ser em santidade e piedade,
12 Siempre ni nsínúú ini‑ndà ñà‑ìcúmí sàà quìvì xí Dios, te quida‑nda nacua cui quida‑nda ñà‑nì sáà yàchà. Vàchi quìvì yucán icúmí chiñuhu Dios ansivi, te coca, dandu ndañuhu dahuan; te nsidaa stná ñà‑nì cuyucun ñuhìví, icúmíâ ndutea, te coca.
12 aguardando, e desejando ardentemente a vinda do dia de Deus, em que os céus, em fogo se dissolverão, e os elementos, ardendo, se fundirão?
13 Doco ináhá vâha stná‑ndà ñà‑después icúmí nàcòo stná inga ansivi saa xi ñuhìví saa nacua nì cachi‑yà xì‑ndà, te ñuhìví saa ma, puru ñà‑ìá viì icúmí coo nùá.
13 Nós, porém, segundo a sua promessa, aguardamos novos céus e uma nova terra, nos quais habita a justiça.
14 Pues, ináhá vâha‑nda ducán icúmí cuu, ñani màní, ñàyùcàndùá, cuàhà gá xiñuhu cunsìhi ini‑ndà cundoo manì‑ndà ñuhìví, màsà cóó ni‑iin falta xi‑nda, ni màsà cóó ni‑iin mancha anima‑ndà. Te iin‑ni ni coó ducán dècuèndè quìvì naxicocuíìn‑yà.
14 Pelo que, amados, como estais aguardando estas coisas, procurai diligentemente que por ele sejais achados imaculados e irrepreensível em paz;
15 Te nú dacueé‑yà, te quidandee gá ini‑yà sàhà‑ndà, dandu xiñuhu cunihnu ini‑ndà ñà‑cuisì sáha‑yàndó tiempu càcu‑nda nduájàn. Te divi ñà‑jaàn nduá sànì tiaa stná ñani mànì‑ndà Pablo na ní tiaa‑ne iin carta nùù‑nsiá antes. Nchichí gà tiaá‑né, vàchi ducán nì nìhìtáhvì‑né.
15 e tende por salvação a longanimidade de nosso Senhor; como também o nosso amado irmão Paulo vos escreveu, segundo a sabedoria que lhe foi dada;
16 Te nùù nsidaa carta xi‑nemà, cachítnùhu stná‑nè sàhà chuun tiaí yohó. Ñà‑ndáà nduá ùhì cundaà ini‑ndà dava ñà‑ndùá cachí‑nè nùù carta mà. Ñàyùcàndùá, nèhivì có‑sâà cundaà inì‑xi, dasívì uun‑ne palabra mà, vàchi nèhivì có‑xìníndísâ vàha nduú‑né. Te divi ducani dasívì stná‑nè dava ga tutu ìì xí Dios, doco (ndahví‑nè), vachi cuisì icúmí‑nê sàà‑nè ndañuhu‑né sàhámà.
16 como faz também em todas as suas epístolas, nelas falando acerca destas coisas, mas quais há pontos difíceis de entender, que os indoutos e inconstantes torcem, como o fazem também com as outras Escrituras, para sua própria perdição.
17 Doco mii‑nsiá, sà‑ìnáhá‑nsiâ nansa iá nsidaa ñà‑jaàn, ñani màní. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá sàhà tètnùhù có‑ndùlócô sàhà ley xi Dios, còtó nadìtá‑te mii‑nsiá ladu xi‑tè, te sàà‑nsià quee‑nsia nùù ichì váha nchícùn viì‑nsiá vichi.
17 Vós, portanto, amados, sabendo isto de antemão, guardai-vos de que pelo engano dos homens perversos sejais juntamente arrebatados, e descaiais da vossa firmeza;
18 Te sacúndáhvî stnáì nùù‑nsiá ñà‑nì cúnsìhi inì‑nsia nansa cucumi gá‑nsià más gracia xi Stoho‑ndà Jesucristu, xì nansa nìhì stná‑nsià cunaha váha‑nsiayà, vàchi mii‑yá nduú ana nì dàcácu xi‑nda.
18 antes crescei na graça e no conhecimento de nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo. A ele seja dada a glória, assim agora, como até o dia da eternidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.