2 Coríntios 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Ñàyùcàndùá, yùhù nì cachì ini anímè, mà cúhìn visita ndé ndoó‑nsiá nú puru tnùnsí ini cundua.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Vàchi nú ni nácùndoo‑nsia tnùnsí ini quide, dandu mà sáì cudiì gá inì, vàchi divi mii‑nsiá nduú ana cuníˋ cudiì inì sàhà‑xí.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Ñàyùcàndùá, nì tiai iin carta nùù‑nsiá còtó sàì ndé ndoó‑nsiá, te cuisì cuhuun inì sàhà‑nsiá mate ñà‑cudiì inì sàhà‑nsiá nduá cuníˋ. Ducán cachíˋ, vàchi tuxí inì ñà‑ndùá cudíì ini yùhù sàhà‑xí, divi nduú ñà‑cùdíì stná ini mii‑nsiá sàhà‑xí.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá nì nacani inì na ní tiai carta mà; cuàhà gá nì dàndòhí mií, ndè nì sacui. Doco màdì sáhà‑ñá cuníˋ dacúhúún inì mii‑nsiá nduá nì tiaiàmà; còó, cuisì sàhà‑ñá ni cúndáà ini‑nsià ñà‑cuàhà gá cuú inì sàhà‑nsiá.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Nú iá iin‑nsia nì cuhuun ini dava‑nda sàhà‑xí, pues màdì yùhù nduú ana nìsa icumi guá tnùnsí ini jaàn. Còó, mii stná‑nsià nìsa icumi xi ñà‑jaàn, siquiera iyuhá. “Iyuhá”, cachíˋ, sàhá màsà quídá cuáhà güéˋ‑ñà.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Doco vichi, sà‑ìá; còò gá necesidad càhàn duchi gá ini‑nsià xì nècuàchì nì quida falta mà nacua nì càhàn‑nsià xì‑né na ní nataca‑nsià daa.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Vichi xiñuhu cuicahnú inì‑nsia sàhà‑né, te nacuàhandee ini‑nsiànè sàhá màsà cóó‑né cuàhà tnùnsí ini, te cundeámà nùù‑né.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑càhàn viì‑nsiá xì‑né vichi, te cachi‑nsià xì‑né ñà‑cùú ndisa inì‑nsia sàhà‑né.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Cunaha‑nsiá, na ní tiai carta mà nùù‑nsiá daa, divi sàhà‑ñá cundaà inì a cúníní‑nsiá, á coó nì sandua.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Ñàyùcàndùá, nú xicáhnû ini mii‑nsiá sàhà falta xi iin nèhivì, dandu ducání quidá stná yùhù. Te nú iá ndisa ñà‑ndùá xiñuhu cuicahnú inì sàhà‑xí, dandu quideà. Vàchi sàhà ñà‑vàha xi mii‑nsiá nduá. Te indéhe Cristu; ináhá‑yâ (nansa quida‑nda). Pues xiñuhu cuicahnú tnahá ini‑ndà sàhà‑ndà sàhà‑ñá
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 màsà níhìndèè ñà‑malu dacà‑síndô, vàchi ináhá‑ndá, maña cuàhà ndisa‑sì.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Na ní quesaì ñuu Troas ñà‑cachitnùhi palabra ìì xí Cristu, dandu nì cundaà inì iá ndisa nansa quide cuàhà chuun xi Stoho‑ndà Señor (ñuu yucán) nì cùí.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Doco cónì cùí coi contentu yucán, vàchi còò ñani‑ndà Tito nì ndácùhin. Ñàyùcàndùá, nì ndaquìndèí xì nècuàchì ñuu mà, te nì quihin tui ichì vàxi ladu Macedonia yohó.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Doco ansivéhé Dios, vàchi nicanicuahàn chindéé Jesucristu ndohó, vàtùni cundee‑nda nùù nsidanicuú tnùndoho. Te chindéé stná‑yàndó na cachítnùhu‑nda palabra ìì xí‑yá inicutu sàhà‑ñá cundaà ini nèhivì nansa iá ichì‑yá, dandu na ian inicutu xítià iin dico tnami nduá.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Vàchi nsiùhù, (na cachítnùhu‑nsi palabra) sàhà Cristu, dandu na ian xítià iin dico ndiaha nduá, te na ian sahán tnamiá nùù Dios, (vàchi cudíì ini‑yà sàhà‑ñá). Te nèhivì ñuhìví, na ian sahán stná dico palabra mà nùù‑né, ni cúndúú‑né nècuàchì cácu anima‑xi, te ò nècuàchì ndañúhú anima‑xi.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Nèhivì ndañúhú anima‑xi, có‑cùdíì ini‑nè palabra mà, vàchi nahi dico nsìi nduá nùù‑né, te yúhî‑nè cui‑nè quida. Doco nècuàchì icúmí càcu anima‑xi, còó, na ian tnami gá palabra mà nùù‑né, vàchi sàhámà vàtùni nìhì‑né vida ndiaha. Pues sàhà nsidaájàn, cuisì nèhivì vàha ndisa xiñuhu (cachitnùhu xi palabra mà).
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Ñàyùcàndùá nsiùhù, có‑quìdá‑nsí na quidá cuàhà nèhivì, quidá ndevàha‑ne xì palabra ìì mà. Còó; có‑dàndàhví‑nsì ni‑iin nèhivì. Mii‑yá ináhá‑yâ nansa quidá‑nsí, cachí ndàà‑nsì xì‑né nacua nì cachi‑yà xì nsiùhù, cáhàn viì‑nsí xì‑né, vàchi nèhivì xí Cristu nduú‑nsí.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.