2 Coríntios 1

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yùhù nduí Pablo, iin nècuàchì nì nìhì chuun ìì nùù Jesucristu, vàchi ducán nì chitnùní ini Dios quide. Te yohó cutnáhâ stnáì xì ñani‑ndà Timoteo, te cásàhú‑nsì xì mii‑nsiá nècuàchì natácá cahvi xi Dios ñuu Corinto jaàn, te cásàhú stná‑nsì xì nsidaa gá nèhivì xí mii‑yá ndoó inicutu ladu Acaya yucán.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Nùù Yua‑nda Dios xì nùù Stoho‑ndà Jesucristu ni quixí cuáhà gracia sàhà‑nsiá, te ni yáha vàha‑nsia nicanicuahàn quida‑ya.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 ¡Ansivéhé cahnú Dios xi Stoho‑ndà Jesucristu, divi Yuamánì‑yá! Te Yua ndohó nduú stná‑yà, te cuàhà gá cuhí ini‑yàndó, te nácuàhandee stná ini‑yàndó, vàchi cahvi‑ndayá.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Te nácuàha‑yàndó valor na hora yáha‑nda tnùndoho. Ducán dandu vàtùni nacuàhandee stná ini‑ndà compañeru‑ndà quìvì yáha stná‑nè tnùndoho, vàchi sàhà‑ñá sànì chindee‑yá ndohó, ñàyùcàndùá vàtùni chindee stná‑ndà ñanìtnaha‑nda.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Ñà‑ndáà nduá, ndohó cuáhà‑ndà na yáha‑nda tnùndoho na ian nì yàha stná Cristu, doco cunaha‑nsiá, ndiaha gá nácuàha stná‑yàndó valor sàhámà.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ñàyùcàndùá, nú ndohó nsiùhù, dandu sàhà‑ñá nìhì stná mii‑nsiá ndufuerté anima‑nsià, te càcu‑nsia nduájàn. Daaní, divi ducání stná, nú sànì nacuàhandee ini Dios anima nsiùhù, divini nduú stná mà sàhà‑ñá nacuàhandee stná ini‑nsì mii‑nsiá. Dandu vàtùni nìhì stná‑nsià quidandee víi inì‑nsia na hora ndohó‑nsiá nahi nsiùhù.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Ñàyùcàndùá, ináhá váha‑nsi, nú icúmí‑nsiâ ndoho‑nsia nahi nsiùhù, dandu icúmí quee viámà sàhà‑nsiá, vàchi ndiaha gá icúmí‑yâ nacuàhandee stná ini‑yà mii‑nsiá nacua quidá‑yá xì nsiùhù.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Ñánì, cuní‑nsì cundaà ini‑nsià nansa nì yàha‑nsi ladu Asia, cuàhà tnùndoho nì xini‑nsì yucán. Mà cúndéé ini‑nsì nì cahan‑nsí, cuàhàn‑nsì cui dahuun‑nsi nì tuxi‑nsi,
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 te sànì sahnde ini‑nsì sàhà vida xi‑nsi. Doco ducán nì cuu xi‑nsí sàhà ñà‑nì cúndáà ini‑nsì màsà cáhví‑nsí xì mii‑nsí; cuisì Dios ni cahvi xi‑nda, vàchi mii‑yá, mà úhì danátiácú stná‑yàndó mate sánì xìhì‑ndà.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Te ñà‑ndáà nduá, divi mii‑yá nì dàcácu‑ya nsiùhù nùù peligru cahnu‑ma na cuáhàn‑nsì cui‑nsì nì cùí, te (ansivéhé gâ‑yà), vàchi dècuèndè quìvì vichi dacácu ìì‑yá nsiùhù. Te xiníndísâ‑nsí ñà‑dècuèndè stná tnaa idá icúmí‑yâ quida‑ya ducán,
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 nú iin‑ni chindéé stná mii‑nsiá xícàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhà‑nsí. Daaní, nú ducán xícàn tàhvì cuàhà nèhivì sàhà‑nsí, dandu cuàhà gá stná nèhivì icúmí naquimanì xì‑yá sàhà‑ñá ndiaha guá quidá‑yá sàhà‑ndà.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá cudíì ini‑nsì ñà‑ìnáhá‑nsî viì gá quidá‑nsí ñuhìví yohó. Có‑dàndàhví‑nsì ni‑iin nèhivì, vàchi cuisì ichì mii‑yá indéhe‑nsí. Te na ní sandoo‑nsi ñuu‑nsià yucán, chicá más nì sàhandee ini‑nsì quida viì‑nsí ducán. Cónì dátiáâ uun‑nsi nduú‑nsí nècuàchì nchichí guâ, na quidá dava nèhivì ñuhìví. Còó, cuisì gracia xi Dios nì chindee xi‑nsí.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Te carta tiaá‑nsí nùù‑nsiá, (còò ni‑iin palabra ndóo dèhé nùá), vàtùni cahvi‑nsiañà, te mà úhì cundaà ini‑nsià ñà‑ndùá cacháˋ. Vàchi cunaha‑nsiá, yùhù cuníˋ ni sáà‑nsià mànìhì váha inì‑nsia.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 (Ináhî), algu sàcuàhàn‑nsià cundaà ini‑nsià vichi, doco cumánì vá. (Te nú sànì sàà‑nsià nì cundaà vàha ndisa ini‑nsià), dandu quìvì naxicocuíìn Stoho‑ndà Jesucristu, icúmí‑nsiâ cudiì ini‑nsià sàhà‑nsí, te cudiì stná ini nsiùhù sàhà mii‑nsiá.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 — ausente —
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 — ausente —
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Doco (ñà‑cónì sáì), màdì ñà‑cónì nácání sahnú inì nduá. Còó, vàchi màdìá nansa ni nì cui nacání inì; ni có‑nàcání inì na iin nèhivì còò Dios ini anima‑xi. Vàchi nú ducán ni cúndúí, dandu “jaan” cachì vichi, te después “còó”.
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Doco ináhá Dios (cónì dàmá‑nsí palabra nì cachi‑nsì xì‑nsiá daa) na ian dajúùn‑nsì vichi, te después “còó” cachí‑nsì. Còó.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Yùhù xì Silvano xì Timoteo, palabra sàhà Dèhemanì Dios Jesucristu nduá nì càhàn‑nsì xì‑nsiá daa. Te mii‑yá, mà nunca (dandahví‑yà nèhivì), te cachi‑yà: “Jaan, (iá consuelu”, dandu después), còó. Vàchi nú “jaan” cachí‑yà, dandu divi ñà‑ndácuisì nduá.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Vàchi nsidaa ñà‑ndùá sànì quida Dios comprometer, seguru icúmíâ cuu ndisa quida Cristu. Ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí ndácùcahan‑nda quìvì Jesucristu na naquímánì‑ndà Dios, te cachí‑ndà xì‑yá amén.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Te divi Dios nduú ana nácuàhandee ini xì‑ndà ñà‑cunchicùn viì‑ndà Cristu, te sànì dàhíì stná‑yà sàxìnítnùní‑ndà.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Te ducán iá stná na ian nì dùcùn seña xi‑ya anima‑ndà; te nì sàhatahvì stná‑yàndó Espíritu Ìì xí‑yá ñà‑coo Yà‑ìì mà ini anima‑ndà, te cunaha‑nsiá, cuisì tnùmánì primeru nduú yà‑jaàn, vachi chicá más icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà después.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Cunaha‑nsiá, cuisì sàhà‑ñá có‑cùníˋ càhàn ndeí xì‑nsiá, ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí tàñáha ga sàà tui ñuu‑nsià jaàn. Ináhá Dios ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, te nú dandahvíˋ, dandu ni cuí chicá vàha.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Doco màsà cúníhnú ini‑nsià ñà‑cùní‑nsì dandacú‑nsí nùù‑nsiá sàhà ñà‑ndùá xiníndísâ‑nsiá. Còó, vàchi sànì xinindisá víi‑nsiá. Cuisì cuní‑nsì chindee‑nsí mii‑nsiá ñà‑chicá contentu ni cúndóó‑nsiá.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.