1 Coríntios 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà ñà‑ndùá nì tiaa‑nsia nùí. Cunaha‑nsiá, cuaha‑ni iá nú iá mii iin tiàa, te có‑ìá‑nè xì ni‑iin nècuàchì ñahà.
1 Agora, quanto às perguntas que vocês me fizeram em sua carta, digo que é bom que o homem não toque em mulher.
2 Doco còtó quida nècuàchìmà iin cuàchi, chicá vàha ni nándàhà‑né; te ducání stná nècuàchì ñahà, chicá vàha ni cúcúmí‑nê iì‑né.
2 Mas, uma vez que há tanta imoralidade sexual, cada homem deve ter sua própria esposa, e cada mulher, seu próprio marido.
3 Te cada iin iin tiàa sànì nandàhà, ndiá ìcà‑né quida ndisa‑ne cumplir chuun nì nìhì‑né ñà‑coo‑ne xì ñahàdìhí‑nè. Stná nècuàchì ñahà, ndiá ìcà stná‑nè quida viì‑né cumplir nacua nduú chuun xi‑ne ñà‑coo stná‑nè xì iì‑né.
3 O marido deve satisfazer as necessidades conjugais de sua esposa, e a esposa deve fazer o mesmo por seu marido.
4 Màdì micuísi nècuàchì ñahà nduú ana cachi nansa quida‑ne, a coo‑ne xì iì‑né, á coó. Icúmí cachi stná nècuàchì tiàa. Te ducání stná nècuàchì tiàa ma, màdì cuisì mii‑né cachi stná‑nè nansa quida‑ne xì ñahàdìhí‑nè, vàchi icúmí cachi stná nècuàchì ñahà.
4 A esposa não tem autoridade sobre seu corpo, mas sim o marido. Da mesma forma, não é o marido que tem autoridade sobre seu corpo, mas sim a esposa.
5 Màsà cáchí‑nsià “còó” nùù nècuàchì vehe‑nsia. Cuisì nú vihini cuní‑nsià cunihiì‑nsiá iin ùì quìvì sàhà‑ñá càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios. Dandu después nacuastnahá‑nsiá, vàchi nú coó, vihini dacà ñà‑malu Satanás sàxìnítnùní‑nsià ñà‑có‑cùndéé gâ ini‑nsià cunihiì‑nsiá.
5 Não privem um ao outro de terem relações, a menos que ambos concordem em abster-se da intimidade sexual por certo tempo, a fim de se dedicarem de modo mais pleno à oração. Depois disso, unam-se novamente, para que Satanás não os tente por causa de sua falta de domínio próprio.
6 Nsidaa ñà‑jaàn cachíˋ xì‑nsiá, doco màdì ñà‑dàndàcuí nùù‑nsiá nduá; còó. Cuisì cachíˋ xì‑nsiá ducán sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià nansa iá iin ñà‑vàha cui quida‑nsia.
6 Digo isso como concessão, e não como mandamento.
7 Vàchi yùhù, cudiì inì nú ni quidá nsidaa nèhivì nacua quidé, (ñà‑có‑ìéˋ xì ni‑iin nècuàchì ñahà). Doco cada iin iin‑nda según nansa nì nìhìtáhvì‑ndà nùù Dios, vàchi tucu tucu sáhatahvì‑yá iin iin‑nda.
7 Gostaria que todos fossem como eu, mas cada um tem seu próprio dom, concedido por Deus: um tem este tipo de dom, o outro, aquele.
8 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì nsidaa nècuàchì ñahà cuaán, xì nsidaa stná nècuàchì tàñáha ga nandàhà, ndiaha gá coo xi‑né nú ni quidá‑né nahi yùhù (ñà‑cónì nándàhí).
8 Portanto, digo aos solteiros e às viúvas: é melhor que permaneçam como eu.
9 Doco nú mà cúndéé ini‑nè cunihiì‑né ducán, dandu ni nándàhà‑né chicá vàha, te màsà cácánúú‑né xího stnahá uun‑ne.
9 Mas, se não conseguirem se controlar, devem se casar. É melhor se casar que arder em desejo.
10 Doco nèhivì sànì nandàhà, iá ndisa ñà‑ndùá dandacuí nùù‑né. Te màdì cuísi yùhù cachí xì‑né palabra yohó; vàchi ducán dandacú stná Stoho‑ndà Señor. Te dohó cachí‑yà: ni‑iin nècuàchì ñahà màsà nácóó‑né iì‑né.
10 Para os casados, porém, tenho uma ordem que não vem de mim, mas do Senhor: a esposa não deve se separar do marido.
11 Doco nú sànì nacoo‑ne nècuàchìmà, dandu (màsà nándàhà gá‑nè xì inga tiàa). Iin‑ni ni coó mii‑né, te nú coó, ni náxícócuîìn‑nè nacuastnahá‑né xì iì‑né. Daaní, divi ducání xí stná nècuàchì tiàa, màsà cátéstnahá stná‑nè xì ñahàdìhí‑nè.
11 Mas, se o fizer, que permaneça solteira ou se reconcilie com ele. E o marido não deve se separar da esposa.
12 Daaní, mii‑nsiá nècuàchì dava ga tu, cuisì cuàhìn cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá nacání uun inì, vàchi có‑ndùá iin ley dandacú Dios. Nú iá iin ñani‑ndà có‑xìníndísâ ñahàdìhí‑xi, màsà cáté‑nè nècuàchìmà nú cudíì ini nècuàchìmà coo ndisa‑ne xì iì‑némà.
12 Agora me dirijo aos demais, embora o Senhor não tenha dado instrução específica a respeito. Se um irmão for casado com uma mulher descrente e ela estiver disposta a continuar vivendo com ele, não se separe dela.
13 Te ducání stná xì nècuàchì ñahà: mate có‑xìníndísâ iì‑né, doco chicá vàha màsà cáté stná‑nè iì‑né, nú cudíì ini nècuàchìmà coo ndisa‑ne xì ñahàdìhí‑nèmà.
13 E, se uma irmã for casada com um homem descrente e ele estiver disposto a continuar vivendo com ela, não se separe dele.
14 Vàchi mate cuísi nècuàchì ñahà xiníndísâ, doco sàhájàn chicá mà úhì cundiatú stná iì‑né nùù Dios; te ducání stná nècuàchì ñahà có‑xìníndísâ, nú nècuàchì xìníndísâ nduú iì‑né. Doco nú ndúì‑nè có‑xìníndísâ‑né, dandu ùhì iá cundiatú méè xi‑ne. Doco nú xiníndísâ‑né, (mate imindaa‑né), dandu méè ìì ndisa cunduu‑ve.
14 Pois o marido descrente é santificado pela esposa, e a esposa descrente é santificada pelo marido. Do contrário, os filhos seriam impuros, mas eles são santos.
15 Doco cunaha‑nsiá, nú cuní nècuàchì có‑xìníndísá‑má quecuaán‑né, dandu mà cútnúú‑nî, pues ni cúhùn‑nè. Te nú sàcuàhàn‑nè, dandu libre iá nècuàchì xiníndísâ nì ndòo, ò sea nècuàchì tiàa ò nècuàchì ñahà ni cúndúú‑né. Doco ¿índù ñà‑chicá cuní Dios quida‑nda? Divi ñà‑cundoo manì‑ndà.
15 Se, porém, o cônjuge descrente insistir em se separar, deixe-o ir. Nesses casos, o irmão ou a irmã não está mais preso à outra pessoa, pois Deus os chamou para viver em paz.
16 Vàchi iin nècuàchì ñahà, có‑ìnáhá‑nê ñà‑vihini sàhà mii‑né sàà nècuàchì vehe‑ne càcu stná anima‑nè. Te có‑ìnáhá stná iin nècuàchì tiàa, pues vihini sàhà mii‑né sàà stná ñahàdìhí‑nè càcu‑ne.
16 Você, esposa, como sabe que seu marido poderia ser salvo por sua causa? E você, marido, como sabe que sua esposa poderia ser salva por sua causa?
17 Nacua nduú modo nì chitnùní ini Dios cundoo‑nda ñuhìví, ducán xiñuhu cundoo cuéyàà‑ndà. Nacua iá‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, ducán xiñuhu quida‑nda seguir. Divi palabra jaàn nduá cachíˋ xì nsidaa nèhivì cahvi xi‑yá.
17 Cada um continue a viver na situação em que o Senhor o colocou, e cada um permaneça como estava quando Deus o chamou. Essa é minha regra para todas as igrejas.
18 Vàchi nú sà‑ìtúú seña xi Dios ìcà‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, dandu màsà nándúcú‑ndá nansa ndutu ñà‑jaàn. Te ducání stná, nú còò seña mà ìcà‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, dandu màsà nándúcú‑ndá nansa màcùtua ìcà‑ndà.
18 Se um homem foi circuncidado antes de crer, não deve tentar mudar sua condição. E, se um homem não foi circuncidado antes de crer, não o deve ser agora.
19 Vàchi seña mà, nú itúá, ò nú có‑ìtúá, còò ni‑iñàha cuní cachàmà. Doco ñà‑chivàha‑nda ñà‑ndùá dandacú‑yá, ñà‑jaàn ndisa nduú ñà‑ndiàá.
19 Pois não faz diferença se ele foi circuncidado ou não. O importante é que obedeça aos mandamentos de Deus.
20 Doco nacua nì sandoo iin iin‑nda na ní quìhi‑nda ichì‑yá, divi ducán ni cúndóó íì‑ndà.
20 Sim, cada um deve permanecer como estava quando Deus o chamou.
21 Dava‑nsia, có‑ndòó‑nsiá libre, fuerza quidáchúûn‑nsiá nùù lamú xi‑nsia, te ducán nìsa ìa stná quìvì nì quìhi‑nsia ichì‑yá. Doco màsà nácání ini‑nsià sàhájàn; còó. Doco nú iá nansa cui caquee‑nsia libre, dandu chicá vàha ni quidá stná‑nsià aprovechar.
21 Você foi chamado sendo escravo? Não deixe que isso o preocupe, mas, se tiver a oportunidade de ficar livre, aproveite-a.
22 Cunaha‑nsiá, mate fuerza quidáchúún‑ndá quidá inga nèhivì, doco nú ichì Stoho‑ndà Cristu nduá nchícùn‑ndà, dandu libre iá‑ndà nùù mii‑yá. Te divi ducán stná, nú nèhivì xicánúú libre nduu‑nda vichi, dandu iá stná ana xinúcuáchí‑ndá nùù‑xí, divi mii‑yá.
22 E, se você era escravo quando o Senhor o chamou, agora é livre no Senhor. E, se você era livre quando o Senhor o chamou, agora é escravo de Cristo.
23 Te sànì dànáà‑yá sàhà‑ndá. Ñàyùcàndùá, màsà cuáha‑nda quida‑nda chuun nì dàndàcú ana nduú nèhivì ùún.
23 Vocês foram comprados por alto preço, portanto não se deixem escravizar pelo mundo.
24 (Pues sàhà nsidaájàn yùhù cachíˋ xì‑nsiá) ñà‑nacua ndoo‑nda antes na táñâha ga quìhi‑nda ichì‑yá, divi ducán ni cúndóó íì stná‑ndà vichi, ñánì.
24 Cada um de vocês, irmãos, deve permanecer como estava quando Deus os chamou.
25 Vichi cuàhìn càhìn sàhà ñahà cuàchì tàñáha ga nandàhà. Còò ni‑iñàha ni cachí Stoho‑ndà Señor xìˊ sàhà nècuàchìmà, doco sàhà gracia xi‑ya, vàtùni cahvi‑nsia xì conseju sáhi mii‑nsiá. Pues sàhámà cuàhìn cachì ñà‑ndùá nihnú uun inì:
25 Quanto à pergunta sobre as moças que ainda não se casaram, não tenho para elas um mandamento do Senhor. Em sua misericórdia, porém, o Senhor me deu sabedoria confiável, e eu a compartilharei com vocês.
26 chicá vàha iin‑ni ni cúndóó‑ndá nacua ndoo‑nda vichi cahan yúhù, vàchi tiempu ùhì nduá vichi.
26 Tendo em vista as dificuldades de nosso tempo, creio que é melhor que permaneçam como estão.
27 Ñàyùcàndùá, nú iá ñahàdìhí‑ndà, dandu màsà cátéstnàhà‑ndà. Te nú còò ñáhadihí‑ndà, dandu chicá vàha màsà nándúcú‑ndá nansa nandàhà‑ndà.
27 Se você já tem esposa, não procure se separar. Se não tem esposa, não procure se casar.
28 Doco nú ni nándàhà iin tiàa, màdì cuáchi nduá. Te ò nú ni nándàhà iin ñahà chìì, màdì cuáchi nduú stná. Cuisìá mà mánì tnùndoho yàha‑ne, te yùhù, có‑cùníˋ ndoho guá‑nsià.
28 Se, contudo, vier a se casar, não é pecado. E, se uma moça se casar, também não é pecado. No entanto, aqueles que se casarem em tempos como os atuais terão de enfrentar dificuldades, e minha intenção é poupá-los disso.
29 Cunaha‑nsiá, mà váxi ga cuàhà tiempu, ñánì. Ñàyùcàndùá, nú iá ñahàdìhí‑ndà, màsà cúníhnú ini‑ndà nduámà iin chuun chicá cahnú.
29 Irmãos, isto é o que quero dizer: o tempo que resta é muito curto. Portanto, de agora em diante, aqueles que têm esposa devem agir como se não fossem casados.
30 Te nú sacu‑nda (sáhà iin tnùndoho), màsà ndúlócô gà‑ndà sàhájàn. Te nú cudíì ini‑ndà sàhà iñàha, màsà cútúxí ini‑ndà chuun chicá ndiaá nduá. Te nú sànì xiin‑nda iin traste, màsà cúníhnú ini‑ndà yáha ga xiñuhá nùù‑ndà.
30 Aqueles que choram, que se alegram ou que compram coisas não devem se entregar totalmente à tristeza, à alegria ou aos bens.
31 Te nú icúmí‑ndá cuàhà chuun ñuhìví yohó, màsà ndúlócô cuàhà‑ndà sàhájàn, vàchi ñuhìví yohó, icúmíâ ndañuhá.
31 Aqueles que usam as coisas deste mundo não devem se apegar a elas, pois este mundo, como o conhecemos, logo passará.
32 Yùhù, có‑cùníˋ nacani cuahà inì‑nsia sàhà ni‑iñàha. Iin nèhivì còò nècuàchì vehe‑xi, (mà úhì) nihnú ini‑nè sàhà chuun xi Stoho‑ndà Señor nansa quida‑ne, te cudiì ini‑yà.
32 Quero que estejam livres das preocupações desta vida. O homem que não é casado tem mais tempo para se dedicar à obra do Senhor e pensar em como agradá-lo.
33 Doco iin nècuàchì iá ñahàdìhí‑xi, chicá nacání ini‑nè sàhà chuun xi ñuhìví yohó, vàchi nandúcú‑nê nansa cudiì ini ñahàdìhí‑nè.
33 Mas o homem casado precisa pensar em suas responsabilidades neste mundo e em como agradar sua esposa.
34 Daaní, iin nècuàchì ñahà sànì nandàhà, tucu quidá stná‑nè nùù iin nècuàchì còò íi‑xí. Nècuàchì còò íi‑xí, (mà úhì) nihnú ini‑nè chuun xi Stoho‑ndà Señor, vàchi cuní‑nè cundiaa‑nè mii‑né, te coo ndoo anima‑nè, dandu cunduu‑ne iin nèhivì íì xí‑yá. Doco iin nècuàchì iá iì‑xí, chicá nihnú ini‑nè chuun xi ñuhìví yohó, vàchi nacání ini‑nè sàhà nècuàchì vehe‑ne.
34 Seus interesses estão divididos. Da mesma forma, a mulher que não é casada ou que nunca se casou pode se dedicar ao Senhor e ser santa de corpo e espírito. Mas a mulher casada precisa pensar em suas responsabilidades aqui na terra e em como agradar seu marido.
35 Pues, nsidaa ñà‑jaàn cachíˋ xì‑nsiá sàhà ñà‑cunduu ñà‑vàha xi‑nsia, màdì sáhà‑ñá cadì nùù‑nsiá iin modo có‑ndìá ìqué. Cuisì cuníˋ quida‑nsia ñà‑ìá viì, te nìhì‑nsiá cunucuachi víi‑nsiá nùù Stoho‑ndà Señor, màdìá coo iin ñà‑mà cùì chivàha‑nsia.
35 Digo isso para seu bem, e não para lhes impor restrições. Quero que façam aquilo que os ajudará a servir melhor ao Senhor, com o mínimo possível de distrações.
36 Pues ni cachí‑ndà iá iin tiàa yáha ga cuní nandàhà xì ana cudíì inì‑te, te có‑quìdá víi‑té ñà‑ìá miá cahan‑té. Pues nú ducán nduá xiñuhu coo, dandu vàtùni quida‑tè nacua nihnú inì‑te, divi ñà‑nandàhà‑té xí‑ñâ, màdì cuáchi cundua.
36 Se, contudo, um homem acredita que está tratando sua noiva de forma inapropriada e que seus impulsos vão além de suas forças, que se case com ela, como é desejo dele. Não é pecado.
37 Doco nú iin‑ni sànì nacani vàha inì‑te, te còò necesidad nandàhà‑té, vàtùni quidandee inì‑te, cachí‑te, dandu ñà‑jaàn quidá víi‑té. Iin‑ni sànì nacani inì‑te ñà‑mà nándàhà‑té, te amiga xi‑te mà, señorita quida ìì‑ñá seguir cunduu‑ñà.
37 Mas, se tiver assumido um compromisso firme, e não houver urgência, e ele for capaz de controlar sua paixão, faz bem em não se casar.
38 Ñàyùcàndùá, (ndúìàjàn, vàtùni iáˋ): nú ni nándàhà‑té xí‑ñâ, vàtùni iá ñà‑ndùá quidá‑te; te nú ni cachí‑te mà nándàhà‑té, vàtùni quidá stná‑te, doco chicá nsiha nduájàn nùù ingà mà.
38 Portanto, quem se casa com sua noiva faz bem, e quem não se casa faz melhor ainda.
39 Iin nècuàchì ñahà sànì nandàhà, iin‑ni icúmí‑nê coo‑ne xì iì‑né ndè cachi sàà cui nècuàchìmà. Doco nú sànì xìhì nècuàchìmà, dandu libre iá‑nè nandàhà‑né xì inga tiàa cudíì ini‑nè, cuisì‑ní ni cúndúú stná inga tiàa ma iin nèhivì xí Stoho‑ndà Señor.
39 A esposa está ligada ao marido enquanto ele viver. Se o marido morrer, ela está livre para se casar com quem quiser, desde que seja um irmão no Senhor.
40 Doco nú ni cachí‑nè mà nándàhà gá‑nè, dandu chicá ndiaha quea, tuxí ini yùhù. Te yùhù quidé cuenta chindéé stná Espíritu Ìì xí Dios sàxìnítnùníˋ.
40 Em minha opinião, porém, seria melhor que ela não se casasse novamente, e creio que, ao dizer isso, lhes dou o conselho do Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.