1 Coríntios 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà ñà‑ndùá nì tiaa‑nsia nùí. Cunaha‑nsiá, cuaha‑ni iá nú iá mii iin tiàa, te có‑ìá‑nè xì ni‑iin nècuàchì ñahà.
1 Quanto ao que vocês me escreveram — “é bom que o homem não toque em mulher” —,
2 Doco còtó quida nècuàchìmà iin cuàchi, chicá vàha ni nándàhà‑né; te ducání stná nècuàchì ñahà, chicá vàha ni cúcúmí‑nê iì‑né.
2 digo que, por causa da imoralidade, cada homem tenha a sua esposa, e cada mulher tenha o seu próprio marido.
3 Te cada iin iin tiàa sànì nandàhà, ndiá ìcà‑né quida ndisa‑ne cumplir chuun nì nìhì‑né ñà‑coo‑ne xì ñahàdìhí‑nè. Stná nècuàchì ñahà, ndiá ìcà stná‑nè quida viì‑né cumplir nacua nduú chuun xi‑ne ñà‑coo stná‑nè xì iì‑né.
3 Que o marido conceda à esposa o que lhe é devido, e também, de igual modo, a esposa, ao seu marido.
4 Màdì micuísi nècuàchì ñahà nduú ana cachi nansa quida‑ne, a coo‑ne xì iì‑né, á coó. Icúmí cachi stná nècuàchì tiàa. Te ducání stná nècuàchì tiàa ma, màdì cuisì mii‑né cachi stná‑nè nansa quida‑ne xì ñahàdìhí‑nè, vàchi icúmí cachi stná nècuàchì ñahà.
4 A esposa não tem poder sobre o seu próprio corpo, e sim o marido; e também, de igual modo, o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, e sim a esposa.
5 Màsà cáchí‑nsià “còó” nùù nècuàchì vehe‑nsia. Cuisì nú vihini cuní‑nsià cunihiì‑nsiá iin ùì quìvì sàhà‑ñá càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios. Dandu después nacuastnahá‑nsiá, vàchi nú coó, vihini dacà ñà‑malu Satanás sàxìnítnùní‑nsià ñà‑có‑cùndéé gâ ini‑nsià cunihiì‑nsiá.
5 Não se privem um ao outro, a não ser talvez por mútuo consentimento, por algum tempo, para se dedicarem à oração. Depois, retomem a vida conjugal, para que Satanás não tente vocês por não terem domínio próprio.
6 Nsidaa ñà‑jaàn cachíˋ xì‑nsiá, doco màdì ñà‑dàndàcuí nùù‑nsiá nduá; còó. Cuisì cachíˋ xì‑nsiá ducán sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià nansa iá iin ñà‑vàha cui quida‑nsia.
6 E digo isto como concessão e não como mandamento.
7 Vàchi yùhù, cudiì inì nú ni quidá nsidaa nèhivì nacua quidé, (ñà‑có‑ìéˋ xì ni‑iin nècuàchì ñahà). Doco cada iin iin‑nda según nansa nì nìhìtáhvì‑ndà nùù Dios, vàchi tucu tucu sáhatahvì‑yá iin iin‑nda.
7 Gostaria que todos os homens fossem como eu. No entanto, cada um tem de Deus o seu próprio dom; um, na verdade, de um modo; outro, de outro.
8 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì nsidaa nècuàchì ñahà cuaán, xì nsidaa stná nècuàchì tàñáha ga nandàhà, ndiaha gá coo xi‑né nú ni quidá‑né nahi yùhù (ñà‑cónì nándàhí).
8 E aos solteiros e às viúvas, digo que lhes seria bom se permanecessem no estado em que também eu vivo.
9 Doco nú mà cúndéé ini‑nè cunihiì‑né ducán, dandu ni nándàhà‑né chicá vàha, te màsà cácánúú‑né xího stnahá uun‑ne.
9 Mas, se não conseguem se dominar, que se casem; porque é melhor casar do que arder em desejos.
10 Doco nèhivì sànì nandàhà, iá ndisa ñà‑ndùá dandacuí nùù‑né. Te màdì cuísi yùhù cachí xì‑né palabra yohó; vàchi ducán dandacú stná Stoho‑ndà Señor. Te dohó cachí‑yà: ni‑iin nècuàchì ñahà màsà nácóó‑né iì‑né.
10 Aos casados, ordeno, não eu, mas o Senhor, que a mulher não se separe do marido.
11 Doco nú sànì nacoo‑ne nècuàchìmà, dandu (màsà nándàhà gá‑nè xì inga tiàa). Iin‑ni ni coó mii‑né, te nú coó, ni náxícócuîìn‑nè nacuastnahá‑né xì iì‑né. Daaní, divi ducání xí stná nècuàchì tiàa, màsà cátéstnahá stná‑nè xì ñahàdìhí‑nè.
11 Mas, se ela se separar, que não se case de novo ou que se reconcilie com o seu marido. E que o marido não se divorcie da sua esposa.
12 Daaní, mii‑nsiá nècuàchì dava ga tu, cuisì cuàhìn cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá nacání uun inì, vàchi có‑ndùá iin ley dandacú Dios. Nú iá iin ñani‑ndà có‑xìníndísâ ñahàdìhí‑xi, màsà cáté‑nè nècuàchìmà nú cudíì ini nècuàchìmà coo ndisa‑ne xì iì‑némà.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se algum irmão estiver casado com uma mulher não crente, e esta concorda em morar com ele, não se divorcie dela.
13 Te ducání stná xì nècuàchì ñahà: mate có‑xìníndísâ iì‑né, doco chicá vàha màsà cáté stná‑nè iì‑né, nú cudíì ini nècuàchìmà coo ndisa‑ne xì ñahàdìhí‑nèmà.
13 E se uma mulher estiver casada com um homem não crente, e este concorda em viver com ela, que ela não se divorcie do marido.
14 Vàchi mate cuísi nècuàchì ñahà xiníndísâ, doco sàhájàn chicá mà úhì cundiatú stná iì‑né nùù Dios; te ducání stná nècuàchì ñahà có‑xìníndísâ, nú nècuàchì xìníndísâ nduú iì‑né. Doco nú ndúì‑nè có‑xìníndísâ‑né, dandu ùhì iá cundiatú méè xi‑ne. Doco nú xiníndísâ‑né, (mate imindaa‑né), dandu méè ìì ndisa cunduu‑ve.
14 Porque o marido não crente é santificado no convívio da esposa, e a esposa não crente é santificada no convívio do marido crente. Se não fosse assim, os filhos de vocês seriam impuros; porém, agora, são santos.
15 Doco cunaha‑nsiá, nú cuní nècuàchì có‑xìníndísá‑má quecuaán‑né, dandu mà cútnúú‑nî, pues ni cúhùn‑nè. Te nú sàcuàhàn‑nè, dandu libre iá nècuàchì xiníndísâ nì ndòo, ò sea nècuàchì tiàa ò nècuàchì ñahà ni cúndúú‑né. Doco ¿índù ñà‑chicá cuní Dios quida‑nda? Divi ñà‑cundoo manì‑ndà.
15 Mas, se o não crente quiser separar-se, que se separe. Em tais casos, não fica sujeito à servidão nem o irmão, nem a irmã; Deus chamou vocês para viverem em paz.
16 Vàchi iin nècuàchì ñahà, có‑ìnáhá‑nê ñà‑vihini sàhà mii‑né sàà nècuàchì vehe‑ne càcu stná anima‑nè. Te có‑ìnáhá stná iin nècuàchì tiàa, pues vihini sàhà mii‑né sàà stná ñahàdìhí‑nè càcu‑ne.
16 Pois você, ó mulher, como sabe se salvará o seu marido? Ou você, ó marido, como sabe se salvará a sua mulher?
17 Nacua nduú modo nì chitnùní ini Dios cundoo‑nda ñuhìví, ducán xiñuhu cundoo cuéyàà‑ndà. Nacua iá‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, ducán xiñuhu quida‑nda seguir. Divi palabra jaàn nduá cachíˋ xì nsidaa nèhivì cahvi xi‑yá.
17 No mais, que cada um ande segundo o que o Senhor lhe concedeu, conforme Deus o chamou. É isto que ordeno em todas as igrejas.
18 Vàchi nú sà‑ìtúú seña xi Dios ìcà‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, dandu màsà nándúcú‑ndá nansa ndutu ñà‑jaàn. Te ducání stná, nú còò seña mà ìcà‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, dandu màsà nándúcú‑ndá nansa màcùtua ìcà‑ndà.
18 Foi alguém chamado, estando circunciso? Não desfaça a circuncisão. Foi alguém chamado, estando incircunciso? Não se faça circuncidar.
19 Vàchi seña mà, nú itúá, ò nú có‑ìtúá, còò ni‑iñàha cuní cachàmà. Doco ñà‑chivàha‑nda ñà‑ndùá dandacú‑yá, ñà‑jaàn ndisa nduú ñà‑ndiàá.
19 A circuncisão, em si, não é nada; a incircuncisão também nada é, mas o que vale é guardar os mandamentos de Deus.
20 Doco nacua nì sandoo iin iin‑nda na ní quìhi‑nda ichì‑yá, divi ducán ni cúndóó íì‑ndà.
20 Cada um permaneça na vocação em que foi chamado.
21 Dava‑nsia, có‑ndòó‑nsiá libre, fuerza quidáchúûn‑nsiá nùù lamú xi‑nsia, te ducán nìsa ìa stná quìvì nì quìhi‑nsia ichì‑yá. Doco màsà nácání ini‑nsià sàhájàn; còó. Doco nú iá nansa cui caquee‑nsia libre, dandu chicá vàha ni quidá stná‑nsià aprovechar.
21 Você foi chamado, sendo escravo? Não se preocupe com isso. Mas, se você ainda pode tornar-se livre, aproveite a oportunidade.
22 Cunaha‑nsiá, mate fuerza quidáchúún‑ndá quidá inga nèhivì, doco nú ichì Stoho‑ndà Cristu nduá nchícùn‑ndà, dandu libre iá‑ndà nùù mii‑yá. Te divi ducán stná, nú nèhivì xicánúú libre nduu‑nda vichi, dandu iá stná ana xinúcuáchí‑ndá nùù‑xí, divi mii‑yá.
22 Pois quem foi chamado no Senhor, sendo escravo, é liberto que pertence ao Senhor. Do mesmo modo, quem foi chamado, sendo livre, é escravo de Cristo.
23 Te sànì dànáà‑yá sàhà‑ndá. Ñàyùcàndùá, màsà cuáha‑nda quida‑nda chuun nì dàndàcú ana nduú nèhivì ùún.
23 Vocês foram comprados por preço; não se tornem escravos de homens.
24 (Pues sàhà nsidaájàn yùhù cachíˋ xì‑nsiá) ñà‑nacua ndoo‑nda antes na táñâha ga quìhi‑nda ichì‑yá, divi ducán ni cúndóó íì stná‑ndà vichi, ñánì.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que foi chamado.
25 Vichi cuàhìn càhìn sàhà ñahà cuàchì tàñáha ga nandàhà. Còò ni‑iñàha ni cachí Stoho‑ndà Señor xìˊ sàhà nècuàchìmà, doco sàhà gracia xi‑ya, vàtùni cahvi‑nsia xì conseju sáhi mii‑nsiá. Pues sàhámà cuàhìn cachì ñà‑ndùá nihnú uun inì:
25 Com respeito às virgens, não tenho mandamento do Senhor, mas dou a minha opinião, como alguém que recebeu do Senhor a misericórdia de ser fiel.
26 chicá vàha iin‑ni ni cúndóó‑ndá nacua ndoo‑nda vichi cahan yúhù, vàchi tiempu ùhì nduá vichi.
26 Por causa da angustiosa situação presente, penso ser bom para o homem permanecer assim como está.
27 Ñàyùcàndùá, nú iá ñahàdìhí‑ndà, dandu màsà cátéstnàhà‑ndà. Te nú còò ñáhadihí‑ndà, dandu chicá vàha màsà nándúcú‑ndá nansa nandàhà‑ndà.
27 Você tem esposa? Não procure separar-se. Você está solteiro? Não procure esposa.
28 Doco nú ni nándàhà iin tiàa, màdì cuáchi nduá. Te ò nú ni nándàhà iin ñahà chìì, màdì cuáchi nduú stná. Cuisìá mà mánì tnùndoho yàha‑ne, te yùhù, có‑cùníˋ ndoho guá‑nsià.
28 Mas, se você casar, não estará pecando. E também, se a virgem se casar, não estará pecando. Ainda assim, tais pessoas sofrerão angústia na carne, e eu gostaria de poupar vocês disso.
29 Cunaha‑nsiá, mà váxi ga cuàhà tiempu, ñánì. Ñàyùcàndùá, nú iá ñahàdìhí‑ndà, màsà cúníhnú ini‑ndà nduámà iin chuun chicá cahnú.
29 Mas isto digo, irmãos: o tempo se abrevia. Por isso, de agora em diante, não só os casados sejam como se não fossem casados,
30 Te nú sacu‑nda (sáhà iin tnùndoho), màsà ndúlócô gà‑ndà sàhájàn. Te nú cudíì ini‑ndà sàhà iñàha, màsà cútúxí ini‑ndà chuun chicá ndiaá nduá. Te nú sànì xiin‑nda iin traste, màsà cúníhnú ini‑ndà yáha ga xiñuhá nùù‑ndà.
30 mas também os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se nada possuíssem;
31 Te nú icúmí‑ndá cuàhà chuun ñuhìví yohó, màsà ndúlócô cuàhà‑ndà sàhájàn, vàchi ñuhìví yohó, icúmíâ ndañuhá.
31 e os que se utilizam deste mundo, como se não fizessem uso dele. Porque a aparência deste mundo passa.
32 Yùhù, có‑cùníˋ nacani cuahà inì‑nsia sàhà ni‑iñàha. Iin nèhivì còò nècuàchì vehe‑xi, (mà úhì) nihnú ini‑nè sàhà chuun xi Stoho‑ndà Señor nansa quida‑ne, te cudiì ini‑yà.
32 O que eu realmente quero é que vocês fiquem livres de preocupações. Quem não é casado cuida das coisas do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 Doco iin nècuàchì iá ñahàdìhí‑xi, chicá nacání ini‑nè sàhà chuun xi ñuhìví yohó, vàchi nandúcú‑nê nansa cudiì ini ñahàdìhí‑nè.
33 Mas o que se casou cuida das coisas do mundo, de como agradar à esposa,
34 Daaní, iin nècuàchì ñahà sànì nandàhà, tucu quidá stná‑nè nùù iin nècuàchì còò íi‑xí. Nècuàchì còò íi‑xí, (mà úhì) nihnú ini‑nè chuun xi Stoho‑ndà Señor, vàchi cuní‑nè cundiaa‑nè mii‑né, te coo ndoo anima‑nè, dandu cunduu‑ne iin nèhivì íì xí‑yá. Doco iin nècuàchì iá iì‑xí, chicá nihnú ini‑nè chuun xi ñuhìví yohó, vàchi nacání ini‑nè sàhà nècuàchì vehe‑ne.
34 e assim está dividido. Também a mulher, tanto a viúva como a virgem, cuida das coisas do Senhor, para ser santa, assim no corpo como no espírito. Mas a mulher casada se preocupa com as coisas do mundo, de como agradar ao marido.
35 Pues, nsidaa ñà‑jaàn cachíˋ xì‑nsiá sàhà ñà‑cunduu ñà‑vàha xi‑nsia, màdì sáhà‑ñá cadì nùù‑nsiá iin modo có‑ndìá ìqué. Cuisì cuníˋ quida‑nsia ñà‑ìá viì, te nìhì‑nsiá cunucuachi víi‑nsiá nùù Stoho‑ndà Señor, màdìá coo iin ñà‑mà cùì chivàha‑nsia.
35 Digo isto para o próprio bem de vocês, não para impor limitações, mas tendo em vista o que é decente e para que vocês possam se consagrar ao Senhor, sem distração alguma.
36 Pues ni cachí‑ndà iá iin tiàa yáha ga cuní nandàhà xì ana cudíì inì‑te, te có‑quìdá víi‑té ñà‑ìá miá cahan‑té. Pues nú ducán nduá xiñuhu coo, dandu vàtùni quida‑tè nacua nihnú inì‑te, divi ñà‑nandàhà‑té xí‑ñâ, màdì cuáchi cundua.
36 Mas, se alguém julga que trata de modo impróprio a sua virgem, se ela tiver passado a flor da idade, e se as circunstâncias o exigem, faça o que quiser; não peca; que casem.
37 Doco nú iin‑ni sànì nacani vàha inì‑te, te còò necesidad nandàhà‑té, vàtùni quidandee inì‑te, cachí‑te, dandu ñà‑jaàn quidá víi‑té. Iin‑ni sànì nacani inì‑te ñà‑mà nándàhà‑té, te amiga xi‑te mà, señorita quida ìì‑ñá seguir cunduu‑ñà.
37 Contudo, aquele que está firme em seu coração e não se sente obrigado, mas tem domínio sobre a sua própria vontade e resolveu em seu coração conservar virgem a jovem, fará bem.
38 Ñàyùcàndùá, (ndúìàjàn, vàtùni iáˋ): nú ni nándàhà‑té xí‑ñâ, vàtùni iá ñà‑ndùá quidá‑te; te nú ni cachí‑te mà nándàhà‑té, vàtùni quidá stná‑te, doco chicá nsiha nduájàn nùù ingà mà.
38 Por isso, quem casa com a sua virgem faz bem; quem não casa faz melhor.
39 Iin nècuàchì ñahà sànì nandàhà, iin‑ni icúmí‑nê coo‑ne xì iì‑né ndè cachi sàà cui nècuàchìmà. Doco nú sànì xìhì nècuàchìmà, dandu libre iá‑nè nandàhà‑né xì inga tiàa cudíì ini‑nè, cuisì‑ní ni cúndúú stná inga tiàa ma iin nèhivì xí Stoho‑ndà Señor.
39 A mulher está ligada ao seu marido enquanto ele viver. Mas, se o marido morrer, ela fica livre para casar com quem quiser, mas somente no Senhor.
40 Doco nú ni cachí‑nè mà nándàhà gá‑nè, dandu chicá ndiaha quea, tuxí ini yùhù. Te yùhù quidé cuenta chindéé stná Espíritu Ìì xí Dios sàxìnítnùníˋ.
40 Porém, ela será mais feliz se permanecer viúva, segundo a minha opinião; e penso que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.