1 Coríntios 13
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Ni cachí‑ndà sànì nìhìtáhvì‑ndà càhàn‑ndà nsidanicuú dàhàn ñuhìví xì ndè stná dàhàn ángel, doco nú có‑cùú stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà, ni mà cúndiáá nsidaámà, vàchi ducán queé ñà‑cáhàn‑ndàmà (nahi ruidu‑ni), na ian cadi úún iin càa, ò iin platillu.
1 Ainda que eu fale as línguas dos homens e dos anjos, se não tiver amor, serei como o sino que ressoa ou como o prato que retine.
2 Te ò vihini sànì nìhìtáhvì‑ndà cachitnùhu‑nda razón ndiaha, te sánìhì stná ini‑ndà sàhà nsidaa chuun nsiha chicá dèhé, te ináhá stná‑ndà nsidanicuú iñàha, te iin‑ni icúmí vâha‑nda fe, dècuèndè vàtùni dandacu‑nda, te cuxio iin yucù. Doco te nú cô‑cùú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, dandísá uun‑ni nduú nsidaa ñà‑ndùá tùha‑nda quida‑ndama.
2 Ainda que eu tenha o dom de profecia e saiba todos os mistérios e todo o conhecimento, e tenha uma fé capaz de mover montanhas, mas não tiver amor, nada serei.
3 Te nú ni dasán nsíhí‑ndá ñà‑cuìcà‑ndà, te ò ni cuáha‑nda coco‑nda (sàhà iin chuun vàha), doco te nú cô‑cùú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, ni‑iyuhu mà cúndiáá nsidaámà.
3 Ainda que eu dê aos pobres tudo o que possuo e entregue o meu corpo para ser queimado, mas não tiver amor, nada disso me valerá.
4 Cunaha‑nsiá, nú cuú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, dandu mà úhì coo calma‑ndà xì nèhivì, te cuhi ini‑ndàné. Te mà cúmbìdia stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà, nú ducán. Ni mà cútúxí stná ini‑ndà mii‑nda nduu‑nda mii‑nda, ni mà cúndàa cuadú stná‑ndà.
4 O amor é paciente, o amor é bondoso. Não inveja, não se vangloria, não se orgulha.
5 Vàchi nú cuú ndisa ini‑ndà sàhà iin nèhivì, dandu mà quídá‑ndá ni‑iin ñà‑quini xi‑né. Ni mà cóó interesadu stná‑ndà, ni mà cuídà yàchì stná ini‑ndà sàhà‑né, te mà chúhún stná ini‑ndà sàhà‑né.
5 Não maltrata, não procura seus interesses, não se ira facilmente, não guarda rancor.
6 Vàchi cunaha‑nsiá, nú cuú ndisa ini‑ndà sàhà iin ñanìtnaha‑nda, dandu mà cúdíì ini‑ndà nú ni quidá‑né iin ñà‑có‑ndiàá. Còó, ñà‑cunchicùn viì‑né ichì ndáà nduá cuní‑ndà quida‑ne, nú cuú ini‑ndà sàhà‑né.
6 O amor não se alegra com a injustiça, mas se alegra com a verdade.
7 Te nú mànì‑né nùù‑ndà ducán, dandu mà úhì quidandee stná ini‑ndà sàhà‑né; ni mà úhì cahvi stná‑ndà xì‑né ñà‑chicá quida viì‑né después, vachi siempre iá tnùndé ini, cachi‑ndà, te vàtùni cucumi‑nda paciencia.
7 Tudo sofre, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.
8 Cunaha‑nsiá, vàxi iin quìvì, te mà cóó gá necesidad cachitnùhu nèhivì xì‑ndà iin razón xi Dios, ni mà cáhàn gà‑ndà dàhàn sàà, ni mà cóó cá stná necesidad cachitnùhu‑ya xì‑ndà iin ñà‑có‑ìnáhá‑ndá. Doco ñà‑cuu stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, mà nunca ndutámà nùù‑yá.
8 O amor nunca perece; mas as profecias desaparecerão, as línguas cessarão, o conhecimento passará.
9 Quìvì vichi, có‑ìnáhá nsihi‑nda nsidaa iñàha; còó. Stná iin palabra dacáhàn‑yà nèhivì, có‑ndùámà iin palabra cachítnùhu nsihi xi‑nda nsidanicuú iñàha; còó.
9 Pois em parte conhecemos e em parte profetizamos;
10 Doco na sáà quìvì cununa ndisa ñuhìví, dandu mà cáhàn gà‑ndà nsidaa ñà‑có‑ìá nsihi ma.
10 quando, porém, vier o que é perfeito, o que é imperfeito desaparecerá.
11 Na tií, nahi méè nìsa cahìn, vàchi nacua nacání ini nsidaa‑vé, ducán nìsa nacani stná inì; ducán nìsa nihnu inì. Doco vichi sànì sahnui, te ñàyùcàndùá, có‑quìdá guéˋ nahi méè.
11 Quando eu era menino, falava como menino, pensava como menino e raciocinava como menino. Quando me tornei homem, deixei para trás as coisas de menino.
12 Te ducán icúmí coo stná xì‑ndà después. Vàchi quìvì vichi indéhe‑nda (nansa yáha‑nda, doco có‑cùndáà vàha ini‑ndà), vàchi na ian indéhe‑nda nùù iin yùtàtá có‑tùí víi, ducán nduá. Doco vàxi iin quìvì, dandu mà cóó gá ducán, vàchi vivìí‑ni icúmí‑ndá cundehè claru‑ndà mii‑yá. Quìvì vichi cuisì iyuhu‑ní cundáà ini‑ndà, doco quìvì yucán icúmí‑ndá cundaà vàha ndisa ini‑ndà nacua cundáà ini mii‑yá sàhà ndohó.
12 Agora, pois, vemos apenas um reflexo obscuro, como em espelho; mas, então, veremos face a face. Agora conheço em parte; então, conhecerei plenamente, da mesma forma como sou plenamente conhecido.
13 Ñàyùcàndùá, ùnì iñàha xiñuhu quida‑nda vichi. Ni cúcúmí vâha‑nda fe, te ni cúníhnú vàha ini‑ndà ñà‑siempre chindee‑yándô; daaní, ni cúcúú stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà. Doco nùù nsì‑únì ñà‑jaàn, chicá ndiaá ñà‑cuu stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà.
13 Assim, permanecem agora estes três: a fé, a esperança e o amor. O maior deles, porém, é o amor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.