Mateus 26

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Daaní, nì nsihi nì nacani Jesús nsidaa ñà‑jaàn xì nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
1 Quando Jesus acabou de ensinar essas coisas, disse aos discípulos:
2 ―Sà‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑tìxi ùì quìvì icúmí nacava vicò pascua, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà nèhivì, te cahnì‑né yùhù nchìca cruz.
2 — Vocês sabem que daqui a dois dias vai ser comemorada a
3 Daaní, nì nataca dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì sahnú dandacú ñuu yucán, nì sàà nsidaa‑né patiu vehe cahnú dùtù chicá cusáhnû nani Caifás.
3 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus se reuniram no palácio de Caifás, o Grande Sacerdote ,
4 Te nì ndatnuhu tnahá‑né nansa tnii dèhé‑nè Jesús, te cahnì‑néyà.
4 e fizeram um plano para prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Te nì cachi stná‑nè: ―Chicá vàha màdì mahì vicò tnii‑nda nècuàchìmà, vàchi nú ducán, dandu vihini nacuidà nèhivì.
5 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
6 Iá‑yà vehe iin nècuàchì ñuu Betania nani Simón. Nècuàchìmà nduú iin nèhivì nì sandoho cuèhè lepra antes.
6 — ausente —
7 Te yucán nì sàà stná iin nècuàchì ñahà, nihí‑né iin quìdi iá dùcùn‑xí. Yùù nì cuyucàn, te ñuhú ndutè tnàmì ndiaá sàstnùhù. Te divi ndutè mà nì sòdò‑nè itnu dìnì Jesús na iá‑yà xixí‑yá.
7 — ausente —
8 Doco na ní xini nècuàchì dacuahá‑yá, nì cuduchi ini‑nè, cachí‑nè (iin‑ne xì inga‑nè): ―¿Índù chuun nì sate uun‑ne ndutè jaàn?
8 Ao verem aquilo, os discípulos ficaram zangados e disseram: — Que desperdício!
9 Chicá vàha dicò‑néte ni cuí, dandu tùi cuàhà dìhùn dasàn‑ndà nùù nècuàchì ndahví.
9 Esse perfume poderia ter sido vendido por uma fortuna, e o dinheiro, dado aos pobres.
10 Doco Jesús, ináhá‑yâ nansa cachí‑nè, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Índù chuun cánàhá‑nsià xì nècuàchì jaàn? Vàchi iin ñà‑vàha nduá quidá‑né xìˊ.
10 Mas Jesus, sabendo o que eles diziam, disse:
11 Vàchi nècuàchì ndahví, nicanicuahàn ndoó‑né xì‑nsiá; doco yùhù, còó, sacù‑ni quìvì iéˋ xì‑nsiá.
11 Pois os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não.
12 Cunaha‑nsiá, ñà‑nì sòdò nècuàchì yohó ndutè tnàmì dìní, divi sàhà‑ñá cutatna cuerpu yùhù na ndúxan nduá.
12 O que ela fez foi perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
13 Te ñà‑ndáà nduá yohó cachítnùhi xì‑nsiá: nsidanicuú ñuu ndé icúmí sàà razón ndiaha xí Dios inicutu ñuhìví, yucán icúmí sàà stná palabra sàhà ñà‑vàha nì quida nècuàchì ñahà yohó, te ducán mà nunca sàà nèhivì ñuhìví nandòdó‑né nècuàchìmà.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
14 Nùù ùxìn ùì compañeru Jesús, iin‑ne nani Judas Iscariote. Pues divi nècuàchìmà nì sàhàn nùù dùtù xícusahnú,
14 Então um dos doze discípulos, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os chefes dos sacerdotes.
15 te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―¿Nadaa cuàha‑nsia yùhù, te quide Jesús entregar nùù‑nsiá? Dandu nì sàha dùtù mà‑né òcò ùxìn dìhùn plata.
15 Ele disse: — Quanto vocês me pagam para eu lhes entregar Jesus? E eles lhe pagaram trinta moedas de prata.
16 Ñàyùcàndùá, dècuèndè quìvì yucán nì quesaha Judas mà nandúcú‑nê índù tiempu chicá mà úhì dayáha‑ne Jesús nùù ndahà nècuàchìmà.
16 E daí em diante Judas ficou procurando uma oportunidade para entregar Jesus.
17 Daaní, nì sàà tu quìvì primeru xi vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te nì tnàtuu nèhivì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè: ―¿Índù divi cuní‑nî cùhùn‑nsì quidayucun‑nsì ñà‑cuxi‑nda comida vicò pascua?
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da
18 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Cuahán‑nsià ini ñuu ndè vehe iin tal nèhivì, te cachi‑nsià xì‑né ñà‑càchí maestru sà‑ìtúú meru quìvì xí‑yá, ñàyùcàndùá vehe mii‑ní icúmí‑yâ chivàha‑ya vicò pascua, mii‑yá xì nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá. Ducán cachi‑nsià xì‑né ―nì cachi Jesús.
18 Ele respondeu:
19 Ñàyùcàndùá, ducán nì quida nècuàchì dacuahá‑yá nacua nì sàcùnaha‑né nùù‑yá, nì nsidayucun‑nè comida pascua.
19 Os discípulos fizeram como Jesus havia mandado e prepararam o jantar da Páscoa.
20 Daaní, na ní cuaà, dandu (nì sàà stná) mii‑yá yucán, te nì sàcòo‑ya nùù mesa xì nsì‑úxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá. Te na iá‑yà xixí‑yá, dandu nì cachi‑yà (xì‑né): ―Cunaha‑nsiá, iá iin‑nsia cuàhàn cahin xìˊ.
20 Quando anoiteceu, Jesus e os doze discípulos sentaram para comer.
21 — ausente —
21 Durante o jantar Jesus disse:
22 Dandu nsidaa nècuàchìmà, nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini, te nì cachi iin iin‑ne xì‑yá: ―¿A víhíní yùhù, Señor mío?
22 Eles ficaram muito tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu; está?
23 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Iin mii‑nsiá nècuàchì iin‑ni xixi‑xi‑nda nùù còhò yohó nduú ana icúmí cahin xìˊ.
23 Jesus respondeu:
24 Vàchi ñà‑ndáà ndùá, icúmí cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu nùù tutu ìì ñà‑ìcúmí cui yùhù ana nduú Tnahá Nèhivì Ñuhìví. Doco tiàa cuàhàn cahin xìˊ, ¡ndahví‑nè! Chicá vàha màsà túinuù‑né ñuhìví nì cùí ―nì cachi‑yà.
24 Pois o
25 Dandu nì càhàn Judas, divi tiàa cuàhàn quida xi‑yá entregar, te nì cachi‑nè: ―Maestro, ¿a víhíní yùhù nduí? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ducán nduá nacua nì cachì‑ní.
25 Então Judas, o traidor, perguntou: — Mestre, o senhor não está achando que sou eu; está? Jesus respondeu:
26 Na meru xixí nsidaa‑né, nì tnii‑ya iin pan, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà, te nì dasàn‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá yucán, te nì cachi‑yà: ―Cuxi‑nsia, vàchi pan yohó, nahi iquìcúñú yùhù nduá.
26 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
27 Dandu nì tnii stná‑yà pocillu, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì sàha‑yanè, cachí‑yà: ―Nsidaa‑nsiá coho‑nsia chichii ndutè yòhó.
27 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, dizendo:
28 Vàchi nahi nìì mií nduú‑te. Te cunaha‑nsiá, sàhà nììˊ icúmî nacoi iin ichì sàà cunchicùn nèhivì, vàchi nú sànì xìtià nìí, dandu sàhájàn icúmí ndutu cuàchi cuàhà‑né.
28 porque isto é o meu sangue, que é derramado em favor de muitos para o perdão dos pecados, o sangue que garante a
29 Te vichi, mà cóhó guéˋ ndutè sì‑uva yohó ndè cachi sàà coho saa‑túì‑te xi‑nsiá quìvì cusahnú Yuamánìˊ inicutu ñuhìví yohó.
29 Eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
30 Daaní, na ní nsihi nì xito nsidaa‑né iin alabanza, dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè xì‑yá ndè yucù Olivo.
30 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
31 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñuú vichi, icúmí nsidaa‑nsiá nacoo nihni‑nsia yùhù; vàchi ducán cachí nùù tutu ìì: “Cuàhìn dacúxíóé pastor, dandu cuìtià nihni riì”, cacháˋ.
31 E Jesus disse aos discípulos:
32 Doco nú sànì natiacuì, dandu icúmî codònùí nùù‑nsiá nùhù ndè ladu Galilea.
32 Mas, depois que eu ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Mate ni sáà nsidaa nèhivì nacoo nihni‑ne mii‑ní, doco yùhù, còó, mà nunca.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem.
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑ní, divi ñuú vichi icúmí‑nî nacuaà‑ní yùhù. Tàñáha ga coto lehe sinduhá, te sànì nacuaà‑ní yùhù ùnì xichi.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Doco nì cachi‑nè xì‑yá: ―Còó, mate ni cahní‑nèndó, doco mà nunca sàì nacuaìˊ mii‑ní ―nì cachi‑nè. Te divi ducání nì cachi gà stná nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá.
35 Pedro respondeu: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
36 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ndè iin xaan nani Getsemaní. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Yohó ndòo‑nsia, vàchi yùhù cuahìn chicá nùù‑xí càcàn tàhví nùù Dios.
36 Jesus foi com os discípulos para um lugar chamado Getsêmani e lhes disse:
37 Dandu nì saca‑ya Pedro xì ùì ñàní dèhe Zebedeo, cuàhàn‑yà xì‑né. Te nì nàcòo cuahà‑yá tnùnsí ini; nì quesaha‑yá yáha ga nacání cuáhà ini‑yà.
37 Então Jesus foi, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Yáha ga iéˋ tnùnsí ini, na ian cuníà cahnì dáhúán yùhù. Ñàyùcàndùá, yohó ni ndóo‑nsia, te cunchito tùha‑nsia.
38 e disse a eles:
39 Dandu cuàhàn‑yà chicá nùù‑xí, nì sàcùnduhù ndèé‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Yuamánì‑yá, cachí‑yà: ―Yuamánìˊ, xícàn tàhví nùù‑ní, áma dácúxíó‑nî (tnùndoho icúmî yàhi), vàchi nahi (ñà‑úà ñuhú iin) taza nduá nùí. Doco màdì ñá‑ndùá cuní yùhù ni cúndúá; còó, ñà‑ndùá cuní mii‑ní.
39 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e orou:
40 Dandu nì naxicocuíìn‑yà vàxi‑ya ndé nì ndòo nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xini‑yà sàquídì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Pedro: ―¿Áma cúí cunchito stná‑nsià xì yùhù siquiera iin hora‑ni?
40 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
41 Cundoo tùha‑nsia, te càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhá màsà dándáhvî ñà‑malu mii‑nsiá, vàchi mate iá voluntad xi‑nsia, doco iyuhu gá valor icúmí cuerpu‑nsià ñà‑quidandee inì‑nsia.
41 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
42 Daaní, tucu tu cuàhàn‑yà càcàn tàhvì‑yá nùù Dios, te nì cachi‑yà: ―Yuamánìˊ, nú icúmî yàhi tnùndoho fuerte, te mà cúí cuxioa, dandu ducanicoó nacua cuní mii‑ní.
42 Pela segunda vez Jesus foi e orou, dizendo:
43 Dandu vàxi tu‑ya (ndé ndoó nècuàchìmà), te nì xini‑yà tucu tu quídì‑nè, vàchi sádì vàhná‑nè.
43 Ele voltou de novo e encontrou os discípulos dormindo. Eles estavam com sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos.
44 Dandu nì nacoo‑yanè inga tu, te cuàhàn‑yà ñà‑únì, te davani nì xìcàn tàhvì‑yá (nahi antes).
44 Jesus tornou a sair de perto deles e orou pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Dandu nì naxicocuíìn‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Cùdù cuéyàà‑nsià, te quetatu‑nsià vichi, vàchi sà‑ìá. Sànì sàà meru hora xi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, divi hora icúmî yàhi ndahà nèhivì cuáchi.
45 Então voltou até onde os discípulos estavam e perguntou:
46 Ndacuìta‑nsia, cúhùn‑ndà, vàchi sà‑ìtúú quesaa ana cuàhàn cahin xìˊ.
46 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
47 Daaní, cáhàn ìì‑yá xì nècuàchìmà, te nì quesaa Judas, divi tiàa nìsa cutnaha‑xi ùxìn iin ga nècuàchì dacuahá‑yá, te ndacá stná‑nè cuàhà gá tiàa xínihi xi espada xì garroti. Cuenta xi dùtù xícusahnú vàxi‑tè, xì cuenta xi stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma grande multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus.
48 Te sànì ndatnuhu Judas xì nsidaa ana ndacá‑némà ñà‑coo iin seña ana tnii‑tè, divi ana chìtú‑nè cunduu meru ana tnìì cúhùn presu.
48 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam o homem que eu beijar, pois é ele.”
49 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu Judas ndé iín Jesús, te vichi vichi nì casàhú‑nè xì‑yá, cachí‑nè: ―¡Cuñaàváha‑ní, maestro! Te nì chìtú‑nè nùù‑yá.
49 Judas foi até perto de Jesus e disse: — Mestre, que a paz esteja com o senhor! E o beijou.
50 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Amigo, ¿índù chuun nihi‑ní vàxi yohó? Dandu nì tnàtuu tè‑dava ga mà nì tnii‑tèyá nì ndòo‑ya ndahà‑té.
50 Jesus respondeu: Então eles chegaram, prenderam Jesus e o amarraram.
51 Dandu iin nèhivì xí‑yá, nì tavà‑né espada xi‑ne nì cani‑ne iin tiàa quidáchúûn nùù dùtù cusáhnû, nì sahnde‑nè iin tùtnù‑té.
51 Mas um dos que estavam ali com Jesus tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
52 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Nachinacaà‑ní espada xi‑ní dòá, vàchi nsidaa ana caní xì espada, divi espada icúmí‑nê cui stná‑nè.
52 Aí Jesus disse:
53 ¿A có‑cùndáà inì‑ní ñà‑vàtùni càcàn tàhví nùù Yuamánìˊ, te vichi duha techuún‑yá cuàhà mil ángel chindee xí?
53 Você não sabe que, se eu pedisse ajuda ao meu Pai, ele me mandaria agora mesmo doze exércitos de anjos?
54 Doco nú ni cáquìn ducán, dandu mà cúí cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu tutu ìì ñà‑dùcán icúmí cuu.
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as
55 Daaní, nì cachi stná‑yà xì nsidaa nèhivì cuáhà mà: ―A ducán nduú modo tnií‑nsiá yùhù, vàxi‑nsia nihí‑nsiá espada xì garroti na ian tècuìhnà nduí, mate nsìquívì nìsa ìe xì‑nsiá veheñùhu cahnú dacuahí nèhivì, te cónì tnìí‑nsiá yùhù.
55 Depois Jesus disse para aquela gente:
56 Doco cunaha‑nsiá, dohó quidá‑nsiá vichi sàhà ñà‑nì cuú ndisa ñà‑ndùá nì tiaa nèhivì xí Dios sànaha ―nì cachi‑yà. Dandu nì nacoo nihni nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá, nì xinudèhé‑nè.
56 Mas tudo isso está acontecendo para se cumprir o que os Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
57 Nèhivì nì tnii xi‑yá, ndacá‑néyà cuàhàn nùù dùtù cusáhnû nani Caifás. Te divi vehe nècuàchìmà sànì nataca stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì sahnú xídandacú nùù ñuu mà.
57 Os homens que prenderam Jesus o levaram até a casa do Grande Sacerdote Caifás, onde estavam reunidos alguns mestres da Lei e alguns líderes judeus.
58 Te Pedro, nchícùn xìcà‑níné mii‑yá cuàhàn‑nè. Te nì yàha stná‑nè patiu iá vehe dùtù cusáhnúmá, te nì sàcòo stná‑nè xì policia ndoó yucán, ndiatú‑né cundaà ini‑nè índù fin cucumi‑yá.
58 Pedro seguiu Jesus de longe até o pátio da casa do Grande Sacerdote. Entrou e sentou-se com os guardas para ver como aquilo ia terminar.
59 Daaní, dùtù xícusahnú, xì nsidaa tè‑xídandacú, xì nsidaa stná nècuàchì Junta Cahnú, nì nducu‑né ana daquée cuàchi dìquì‑yá sàhà‑ñá cui‑yà, mate té‑tnùhù nduú‑te.
59 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando alguma acusação falsa contra Jesus a fim de o condenar à morte.
60 Doco còò iin ni túi (cunduu testigu nacua cuní‑nè), mate cuáhà nèhivì nì càhàn tnùhù dìquì‑yá. Doco por fin nì quixi ùì‑te,
60 Mas não puderam encontrar nada contra ele, embora muitos se levantassem para dizer mentiras a respeito dele. Afinal dois homens se apresentaram
61 te nì cachì‑te: ―Nì cachi Jesús yohó ñà‑vàtùni dacaá‑né veheñùhu xi Dios, dandu tìxi ùnì quìvì naquidavàha saa‑néà.
61 e disseram: — Este homem afirmou: “Eu posso destruir o Templo de Deus e construí-lo de novo em três dias.”
62 Dandu nì ndacuiin dùtù cusáhnû, te nì cachi‑nè xì‑yá: ―¿Áma náxícóníhí‑nî ni‑iñàha? ¿Nansa iá ñà‑càchí guâ nècuàchì yohó sàhà‑ní?
62 Aí o Grande Sacerdote se levantou e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender desta acusação?
63 Doco Jesús, dadí úún nì ndòo‑ya. Dandu nì cachi dùtù mà: ―Fuerza icúmí‑nî chinaha‑ní Dios iá nicanicuahàn, te cachì‑ní xì‑nsí a díví Dèhemanì‑yá nani Cristu nduu‑ní, ò á coó.
63 Mas Jesus ficou calado. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Em nome do Deus vivo, eu exijo que você diga para nós: você é o
64 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchìmà: ―Nacua nì cachì‑ní, ducán nduá. Te yùhù cachí stnáì xì‑nsiá, icúmí‑nsiâ cuni‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na nui quixi mahì vìcò nahnú ansivi, te coi ladu cuahá mii‑yá ana cahnú poder xi.
64 Jesus respondeu:
65 Dandu dùtù cusáhnú‑má, (nì xìdà ini‑nè), ñàyùcàndùá nì ndata canúú‑nê iyuhu sìcoto ndixí‑né, te nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà: ―¡Cuní nècuàchì yohó ndudava‑ne xì Dios! ¡Có‑xìñùhù gá‑ndà ni‑iin testigu quixi! Vàchi vichi sànì inini‑nsia ñà‑quini guá nì càhàn‑nè.
65 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Ele
66 ¿Nansa quida‑nda xi‑né, cachí mii‑nsiá? Dandu nì cacachi nècuàchì Junta Cahnu‑ma: ―Icúmí nècuàchì jaàn cui‑nè, vàchi iá cuàchi‑ne.
66 Então, o que resolvem? Eles responderam: — Ele é culpado e deve morrer!
67 Dandu nì caquesaha nècuàchìmà nì sivi dìí‑nè nùù‑yá, te nì cani‑neyà sìcàtú, te dava ga‑nè, cahmá uun nì cani‑ne nùù‑yá,
67 Em seguida cuspiram no rosto de Jesus e deram bofetadas nele. E os que batiam nele
68 cachí‑nè xì‑yá: ―¡Cachi cuàá‑nî ana nì cani xi‑ní, vàchi ádi Cristu (nì quixi ansivi) nduu‑ní!
68 diziam: — Ei, Messias, adivinhe para nós quem foi que bateu em você!
69 Te Pedro, patiu tùvèhé iá‑nè. Te yucán nì tnàtuu iin ñahà chìì, cachí‑ña xi‑né: ―Amádi mii‑ní nìsa cutnahá stná‑ní xì Jesús de Galilea.
69 Pedro estava sentado lá fora no pátio, quando uma das empregadas chegou perto dele e disse: — Você também estava com Jesus da Galileia.
70 Doco nì nacuaà‑né mii‑yá, iníní nsidaa nèhivì yucán, te nì cachi‑nè xì ñahà chìì mà: ―Có‑ìnáhî ñà‑ndùá cachí‑nî.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: — Eu não sei do que é que você está falando.
71 Dandu cuàhàn‑nè quee‑ne yehè, doco nì xini inga ñahà chìì‑né, te nì cachà xi nèhivì dava ga itá yucán: ―Nècuàchì jaàn nìsa cutnahá stná xì Jesús de Nazaret.
71 Depois foi para a entrada do pátio. Outra empregada o viu e disse às pessoas que estavam ali: — Ele estava com Jesus de Nazaré.
72 Dandu tucutu nì nacuaà‑néyà, nì chinaha‑né Dios ñà‑tàcùní‑nè Jesús, cachí‑nè.
72 Pedro negou outra vez, respondendo: — Juro que não conheço esse homem!
73 Daaní, inga ratu gà nì tnàtuu stná iin ùì nèhivì itá yatni yucán, te nì cachi‑nè xì Pedro: ―Ndisa, iin compañeru Jesús nduu‑ní, vàchi sàhà modo cáhàn‑ní, ducán cundáà ini‑nsì.
73 Pouco depois, os que estavam ali chegaram perto de Pedro e disseram: — O seu modo de falar mostra que, de fato, você também é um deles.
74 Dandu nì cachi Pedro xì‑né: ―Yùhù chináhî Dios, có‑ìnáhî nècuàchìmà. Te nú tètnùhù ndùí, ni daquixí‑yá castigu dìquí. Dandu momentu mà nì xito lehe.
74 Então Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade! Naquele instante o galo cantou,
75 Te ñà‑yùcán nì nsinuu ini‑nè nansa nì cachi‑yà xì‑né daa ñà‑tàñáha ga coto lehe, te sànì nacuaà‑néyà ùnì xichi. Ñàyùcàndùá, nì quee‑ne iladu patiu, iá‑nè sacú cuáhà‑né.
75 e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.