Mateus 26
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB
1 Daaní, nì nsihi nì nacani Jesús nsidaa ñà‑jaàn xì nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 ―Sà‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑tìxi ùì quìvì icúmí nacava vicò pascua, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà nèhivì, te cahnì‑né yùhù nchìca cruz.
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Daaní, nì nataca dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì sahnú dandacú ñuu yucán, nì sàà nsidaa‑né patiu vehe cahnú dùtù chicá cusáhnû nani Caifás.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Te nì ndatnuhu tnahá‑né nansa tnii dèhé‑nè Jesús, te cahnì‑néyà.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Te nì cachi stná‑nè: ―Chicá vàha màdì mahì vicò tnii‑nda nècuàchìmà, vàchi nú ducán, dandu vihini nacuidà nèhivì.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Iá‑yà vehe iin nècuàchì ñuu Betania nani Simón. Nècuàchìmà nduú iin nèhivì nì sandoho cuèhè lepra antes.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Te yucán nì sàà stná iin nècuàchì ñahà, nihí‑né iin quìdi iá dùcùn‑xí. Yùù nì cuyucàn, te ñuhú ndutè tnàmì ndiaá sàstnùhù. Te divi ndutè mà nì sòdò‑nè itnu dìnì Jesús na iá‑yà xixí‑yá.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Doco na ní xini nècuàchì dacuahá‑yá, nì cuduchi ini‑nè, cachí‑nè (iin‑ne xì inga‑nè): ―¿Índù chuun nì sate uun‑ne ndutè jaàn?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Chicá vàha dicò‑néte ni cuí, dandu tùi cuàhà dìhùn dasàn‑ndà nùù nècuàchì ndahví.
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Doco Jesús, ináhá‑yâ nansa cachí‑nè, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Índù chuun cánàhá‑nsià xì nècuàchì jaàn? Vàchi iin ñà‑vàha nduá quidá‑né xìˊ.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Vàchi nècuàchì ndahví, nicanicuahàn ndoó‑né xì‑nsiá; doco yùhù, còó, sacù‑ni quìvì iéˋ xì‑nsiá.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Cunaha‑nsiá, ñà‑nì sòdò nècuàchì yohó ndutè tnàmì dìní, divi sàhà‑ñá cutatna cuerpu yùhù na ndúxan nduá.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Te ñà‑ndáà nduá yohó cachítnùhi xì‑nsiá: nsidanicuú ñuu ndé icúmí sàà razón ndiaha xí Dios inicutu ñuhìví, yucán icúmí sàà stná palabra sàhà ñà‑vàha nì quida nècuàchì ñahà yohó, te ducán mà nunca sàà nèhivì ñuhìví nandòdó‑né nècuàchìmà.
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Nùù ùxìn ùì compañeru Jesús, iin‑ne nani Judas Iscariote. Pues divi nècuàchìmà nì sàhàn nùù dùtù xícusahnú,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―¿Nadaa cuàha‑nsia yùhù, te quide Jesús entregar nùù‑nsiá? Dandu nì sàha dùtù mà‑né òcò ùxìn dìhùn plata.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Ñàyùcàndùá, dècuèndè quìvì yucán nì quesaha Judas mà nandúcú‑nê índù tiempu chicá mà úhì dayáha‑ne Jesús nùù ndahà nècuàchìmà.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Daaní, nì sàà tu quìvì primeru xi vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te nì tnàtuu nèhivì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè: ―¿Índù divi cuní‑nî cùhùn‑nsì quidayucun‑nsì ñà‑cuxi‑nda comida vicò pascua?
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Cuahán‑nsià ini ñuu ndè vehe iin tal nèhivì, te cachi‑nsià xì‑né ñà‑càchí maestru sà‑ìtúú meru quìvì xí‑yá, ñàyùcàndùá vehe mii‑ní icúmí‑yâ chivàha‑ya vicò pascua, mii‑yá xì nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá. Ducán cachi‑nsià xì‑né ―nì cachi Jesús.
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Ñàyùcàndùá, ducán nì quida nècuàchì dacuahá‑yá nacua nì sàcùnaha‑né nùù‑yá, nì nsidayucun‑nè comida pascua.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Daaní, na ní cuaà, dandu (nì sàà stná) mii‑yá yucán, te nì sàcòo‑ya nùù mesa xì nsì‑úxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá. Te na iá‑yà xixí‑yá, dandu nì cachi‑yà (xì‑né): ―Cunaha‑nsiá, iá iin‑nsia cuàhàn cahin xìˊ.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 — ausente —
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Dandu nsidaa nècuàchìmà, nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini, te nì cachi iin iin‑ne xì‑yá: ―¿A víhíní yùhù, Señor mío?
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Iin mii‑nsiá nècuàchì iin‑ni xixi‑xi‑nda nùù còhò yohó nduú ana icúmí cahin xìˊ.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Vàchi ñà‑ndáà ndùá, icúmí cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu nùù tutu ìì ñà‑ìcúmí cui yùhù ana nduú Tnahá Nèhivì Ñuhìví. Doco tiàa cuàhàn cahin xìˊ, ¡ndahví‑nè! Chicá vàha màsà túinuù‑né ñuhìví nì cùí ―nì cachi‑yà.
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Dandu nì càhàn Judas, divi tiàa cuàhàn quida xi‑yá entregar, te nì cachi‑nè: ―Maestro, ¿a víhíní yùhù nduí? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ducán nduá nacua nì cachì‑ní.
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Na meru xixí nsidaa‑né, nì tnii‑ya iin pan, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà, te nì dasàn‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá yucán, te nì cachi‑yà: ―Cuxi‑nsia, vàchi pan yohó, nahi iquìcúñú yùhù nduá.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Dandu nì tnii stná‑yà pocillu, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì sàha‑yanè, cachí‑yà: ―Nsidaa‑nsiá coho‑nsia chichii ndutè yòhó.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Vàchi nahi nìì mií nduú‑te. Te cunaha‑nsiá, sàhà nììˊ icúmî nacoi iin ichì sàà cunchicùn nèhivì, vàchi nú sànì xìtià nìí, dandu sàhájàn icúmí ndutu cuàchi cuàhà‑né.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Te vichi, mà cóhó guéˋ ndutè sì‑uva yohó ndè cachi sàà coho saa‑túì‑te xi‑nsiá quìvì cusahnú Yuamánìˊ inicutu ñuhìví yohó.
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Daaní, na ní nsihi nì xito nsidaa‑né iin alabanza, dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè xì‑yá ndè yucù Olivo.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñuú vichi, icúmí nsidaa‑nsiá nacoo nihni‑nsia yùhù; vàchi ducán cachí nùù tutu ìì: “Cuàhìn dacúxíóé pastor, dandu cuìtià nihni riì”, cacháˋ.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Doco nú sànì natiacuì, dandu icúmî codònùí nùù‑nsiá nùhù ndè ladu Galilea.
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Mate ni sáà nsidaa nèhivì nacoo nihni‑ne mii‑ní, doco yùhù, còó, mà nunca.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑ní, divi ñuú vichi icúmí‑nî nacuaà‑ní yùhù. Tàñáha ga coto lehe sinduhá, te sànì nacuaà‑ní yùhù ùnì xichi.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Doco nì cachi‑nè xì‑yá: ―Còó, mate ni cahní‑nèndó, doco mà nunca sàì nacuaìˊ mii‑ní ―nì cachi‑nè. Te divi ducání nì cachi gà stná nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ndè iin xaan nani Getsemaní. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Yohó ndòo‑nsia, vàchi yùhù cuahìn chicá nùù‑xí càcàn tàhví nùù Dios.
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Dandu nì saca‑ya Pedro xì ùì ñàní dèhe Zebedeo, cuàhàn‑yà xì‑né. Te nì nàcòo cuahà‑yá tnùnsí ini; nì quesaha‑yá yáha ga nacání cuáhà ini‑yà.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Yáha ga iéˋ tnùnsí ini, na ian cuníà cahnì dáhúán yùhù. Ñàyùcàndùá, yohó ni ndóo‑nsia, te cunchito tùha‑nsia.
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Dandu cuàhàn‑yà chicá nùù‑xí, nì sàcùnduhù ndèé‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Yuamánì‑yá, cachí‑yà: ―Yuamánìˊ, xícàn tàhví nùù‑ní, áma dácúxíó‑nî (tnùndoho icúmî yàhi), vàchi nahi (ñà‑úà ñuhú iin) taza nduá nùí. Doco màdì ñá‑ndùá cuní yùhù ni cúndúá; còó, ñà‑ndùá cuní mii‑ní.
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Dandu nì naxicocuíìn‑yà vàxi‑ya ndé nì ndòo nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xini‑yà sàquídì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Pedro: ―¿Áma cúí cunchito stná‑nsià xì yùhù siquiera iin hora‑ni?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Cundoo tùha‑nsia, te càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhá màsà dándáhvî ñà‑malu mii‑nsiá, vàchi mate iá voluntad xi‑nsia, doco iyuhu gá valor icúmí cuerpu‑nsià ñà‑quidandee inì‑nsia.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Daaní, tucu tu cuàhàn‑yà càcàn tàhvì‑yá nùù Dios, te nì cachi‑yà: ―Yuamánìˊ, nú icúmî yàhi tnùndoho fuerte, te mà cúí cuxioa, dandu ducanicoó nacua cuní mii‑ní.
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Dandu vàxi tu‑ya (ndé ndoó nècuàchìmà), te nì xini‑yà tucu tu quídì‑nè, vàchi sádì vàhná‑nè.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Dandu nì nacoo‑yanè inga tu, te cuàhàn‑yà ñà‑únì, te davani nì xìcàn tàhvì‑yá (nahi antes).
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Dandu nì naxicocuíìn‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Cùdù cuéyàà‑nsià, te quetatu‑nsià vichi, vàchi sà‑ìá. Sànì sàà meru hora xi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, divi hora icúmî yàhi ndahà nèhivì cuáchi.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Ndacuìta‑nsia, cúhùn‑ndà, vàchi sà‑ìtúú quesaa ana cuàhàn cahin xìˊ.
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Daaní, cáhàn ìì‑yá xì nècuàchìmà, te nì quesaa Judas, divi tiàa nìsa cutnaha‑xi ùxìn iin ga nècuàchì dacuahá‑yá, te ndacá stná‑nè cuàhà gá tiàa xínihi xi espada xì garroti. Cuenta xi dùtù xícusahnú vàxi‑tè, xì cuenta xi stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Te sànì ndatnuhu Judas xì nsidaa ana ndacá‑némà ñà‑coo iin seña ana tnii‑tè, divi ana chìtú‑nè cunduu meru ana tnìì cúhùn presu.
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu Judas ndé iín Jesús, te vichi vichi nì casàhú‑nè xì‑yá, cachí‑nè: ―¡Cuñaàváha‑ní, maestro! Te nì chìtú‑nè nùù‑yá.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Amigo, ¿índù chuun nihi‑ní vàxi yohó? Dandu nì tnàtuu tè‑dava ga mà nì tnii‑tèyá nì ndòo‑ya ndahà‑té.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Dandu iin nèhivì xí‑yá, nì tavà‑né espada xi‑ne nì cani‑ne iin tiàa quidáchúûn nùù dùtù cusáhnû, nì sahnde‑nè iin tùtnù‑té.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Nachinacaà‑ní espada xi‑ní dòá, vàchi nsidaa ana caní xì espada, divi espada icúmí‑nê cui stná‑nè.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ¿A có‑cùndáà inì‑ní ñà‑vàtùni càcàn tàhví nùù Yuamánìˊ, te vichi duha techuún‑yá cuàhà mil ángel chindee xí?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Doco nú ni cáquìn ducán, dandu mà cúí cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu tutu ìì ñà‑dùcán icúmí cuu.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Daaní, nì cachi stná‑yà xì nsidaa nèhivì cuáhà mà: ―A ducán nduú modo tnií‑nsiá yùhù, vàxi‑nsia nihí‑nsiá espada xì garroti na ian tècuìhnà nduí, mate nsìquívì nìsa ìe xì‑nsiá veheñùhu cahnú dacuahí nèhivì, te cónì tnìí‑nsiá yùhù.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Doco cunaha‑nsiá, dohó quidá‑nsiá vichi sàhà ñà‑nì cuú ndisa ñà‑ndùá nì tiaa nèhivì xí Dios sànaha ―nì cachi‑yà. Dandu nì nacoo nihni nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá, nì xinudèhé‑nè.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Nèhivì nì tnii xi‑yá, ndacá‑néyà cuàhàn nùù dùtù cusáhnû nani Caifás. Te divi vehe nècuàchìmà sànì nataca stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì sahnú xídandacú nùù ñuu mà.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Te Pedro, nchícùn xìcà‑níné mii‑yá cuàhàn‑nè. Te nì yàha stná‑nè patiu iá vehe dùtù cusáhnúmá, te nì sàcòo stná‑nè xì policia ndoó yucán, ndiatú‑né cundaà ini‑nè índù fin cucumi‑yá.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Daaní, dùtù xícusahnú, xì nsidaa tè‑xídandacú, xì nsidaa stná nècuàchì Junta Cahnú, nì nducu‑né ana daquée cuàchi dìquì‑yá sàhà‑ñá cui‑yà, mate té‑tnùhù nduú‑te.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Doco còò iin ni túi (cunduu testigu nacua cuní‑nè), mate cuáhà nèhivì nì càhàn tnùhù dìquì‑yá. Doco por fin nì quixi ùì‑te,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 te nì cachì‑te: ―Nì cachi Jesús yohó ñà‑vàtùni dacaá‑né veheñùhu xi Dios, dandu tìxi ùnì quìvì naquidavàha saa‑néà.
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Dandu nì ndacuiin dùtù cusáhnû, te nì cachi‑nè xì‑yá: ―¿Áma náxícóníhí‑nî ni‑iñàha? ¿Nansa iá ñà‑càchí guâ nècuàchì yohó sàhà‑ní?
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Doco Jesús, dadí úún nì ndòo‑ya. Dandu nì cachi dùtù mà: ―Fuerza icúmí‑nî chinaha‑ní Dios iá nicanicuahàn, te cachì‑ní xì‑nsí a díví Dèhemanì‑yá nani Cristu nduu‑ní, ò á coó.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchìmà: ―Nacua nì cachì‑ní, ducán nduá. Te yùhù cachí stnáì xì‑nsiá, icúmí‑nsiâ cuni‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na nui quixi mahì vìcò nahnú ansivi, te coi ladu cuahá mii‑yá ana cahnú poder xi.
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Dandu dùtù cusáhnú‑má, (nì xìdà ini‑nè), ñàyùcàndùá nì ndata canúú‑nê iyuhu sìcoto ndixí‑né, te nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà: ―¡Cuní nècuàchì yohó ndudava‑ne xì Dios! ¡Có‑xìñùhù gá‑ndà ni‑iin testigu quixi! Vàchi vichi sànì inini‑nsia ñà‑quini guá nì càhàn‑nè.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 ¿Nansa quida‑nda xi‑né, cachí mii‑nsiá? Dandu nì cacachi nècuàchì Junta Cahnu‑ma: ―Icúmí nècuàchì jaàn cui‑nè, vàchi iá cuàchi‑ne.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Dandu nì caquesaha nècuàchìmà nì sivi dìí‑nè nùù‑yá, te nì cani‑neyà sìcàtú, te dava ga‑nè, cahmá uun nì cani‑ne nùù‑yá,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 cachí‑nè xì‑yá: ―¡Cachi cuàá‑nî ana nì cani xi‑ní, vàchi ádi Cristu (nì quixi ansivi) nduu‑ní!
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Te Pedro, patiu tùvèhé iá‑nè. Te yucán nì tnàtuu iin ñahà chìì, cachí‑ña xi‑né: ―Amádi mii‑ní nìsa cutnahá stná‑ní xì Jesús de Galilea.
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Doco nì nacuaà‑né mii‑yá, iníní nsidaa nèhivì yucán, te nì cachi‑nè xì ñahà chìì mà: ―Có‑ìnáhî ñà‑ndùá cachí‑nî.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Dandu cuàhàn‑nè quee‑ne yehè, doco nì xini inga ñahà chìì‑né, te nì cachà xi nèhivì dava ga itá yucán: ―Nècuàchì jaàn nìsa cutnahá stná xì Jesús de Nazaret.
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Dandu tucutu nì nacuaà‑néyà, nì chinaha‑né Dios ñà‑tàcùní‑nè Jesús, cachí‑nè.
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Daaní, inga ratu gà nì tnàtuu stná iin ùì nèhivì itá yatni yucán, te nì cachi‑nè xì Pedro: ―Ndisa, iin compañeru Jesús nduu‑ní, vàchi sàhà modo cáhàn‑ní, ducán cundáà ini‑nsì.
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Dandu nì cachi Pedro xì‑né: ―Yùhù chináhî Dios, có‑ìnáhî nècuàchìmà. Te nú tètnùhù ndùí, ni daquixí‑yá castigu dìquí. Dandu momentu mà nì xito lehe.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Te ñà‑yùcán nì nsinuu ini‑nè nansa nì cachi‑yà xì‑né daa ñà‑tàñáha ga coto lehe, te sànì nacuaà‑néyà ùnì xichi. Ñàyùcàndùá, nì quee‑ne iladu patiu, iá‑nè sacú cuáhà‑né.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.