Mateus 21
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Daaní, nì sàà‑yà xì‑né yatni ñuu Jerusalén ndé iá iin ñuu tii nani Betfagé, yatni dìnì yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì ùì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì cúhùn cueé‑nè nùù‑xí.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né: ―Cuahán‑nsià ñuu tii chicá nùù‑xí. Te yucán icúmí‑nsiâ cuni‑nsià nuhní iin burru xì dèhe‑sì. Quisì yucán ndaxin‑nsiá, cundaca‑nsia quixi.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Te nú càhàn nèhivì xì‑nsiá sàhà‑sí, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xi‑sí, doco luegu naxicocuíìn‑si ―nì cachi Jesús.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Cunaha‑nsiá, ducán (nì cachi‑yà xì‑né) sàhà ñà‑nì cùú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu iin nèhivì xí Dios sànaha na ní cachi‑nè palabra yohó:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 (Ducan nì cachitnùhu nècuàchì sànaha ma.)
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Daaní, nì caquihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè chuun ma, nì caquida‑ne nacua nì dàndàcú Jesús nùù‑né.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Nì saca‑ne burru mà vàxi xi dèhe‑sì. Dandu nì chitàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí, te nì sàcùnùú‑yàsi.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Daaní, dava nècuàchì cuáhà yucán, nì chitànduhù‑né dòò‑né ichì ndé icúmí‑yâ yàha‑ya, te dava‑ne, nì sahnde‑nè ndahà yutnù nì chindoo stná‑nè ichì mà, (te ducán nì nducutá).
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Te nèhivì idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí, cána ndee‑né, cachí‑nè: ―¡Viva ana sahnú yohó! ¡Descendencia ìì xí rey David nduú‑né! ¡Ndiaha gá ndeníhí vàha‑ndané, vàchi cuenta xi Stoho‑ndà Señor vàxi‑ne! ¡Ansivéhé cahnú mii‑yá iá ansivi!
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Daaní, na sánì quìhvi‑ya ñuu Jerusalén mà, dandu nì ndulocó gà nsidaa nèhivì ndoó yucán, cachí‑nè: ―¿Ana divi nduú nècuàchì yohó?
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Te nì naxiconihí nèhivì cuáhà mà: ―Jesús nani‑né, te nduú‑né iin nècuàchì cáhàn cuenta xi Dios. Te meru ñuu‑nè nduú ñuu Nazaret iá ladu Galilea.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú xí Dios, te nì taxi‑yá nsidaa tè‑dìcó xi tè‑xìín yucán, te nì ducùn nsìhí‑yá mesa xi tiàa damá dìhùn inga ñuu, te nì ducùn stná‑yà silla xi tè‑dìcó loma,
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 cachí‑yà xì nsidaa témà: ―Dohó cachí (Dios) nùù tutu ìì: “Veheñùhu xi cunduu iin vehe ndé nataca nèhivì càcàn tàhvì‑né nùí”, cachí‑yà. Doco sàhà mii‑nsiá sànì nandua na iin lugar ndé ndoó cuàhà tècuìhnà ―nì cachi Jesús.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Dandu nì catnàtuu cuàhà nècuàchì cuhí nùù‑yá, dava‑ne cuaá‑nè, te dava‑ne xicá cuéhê‑nè; te nì dàndúvàha‑yanè.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì cuduchi ini‑nè na ní xini‑nè ñà‑cuàhà guá milagru quidá‑yá. Te nì tiacu stná‑nè cána ndee ñà‑cuati ini veheñùhu, cacháˋ sàhà‑yá: “¡Ndiaha gá ana sahnú yohó; descendencia ìì xí rey David nduú‑né!”
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ñàyùcàndùá, nì candudana nècuàchìmà, cachí‑nè xì‑yá: ―¿A có‑ìníní‑nî nansa cachí ñà‑cuati jaàn? Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Jaan, iníní. Doco mii‑nsiá, a táñâha ga cahvi‑nsia (ndé cáhàn nèhivì xì Dios, cachí‑nè palabra yohó):(Ducán nì cachi Jesús xì nècuàchìmà.)
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Dandu nì nacoo‑yanè, te nì quee‑ya ñuu mà cuàhàn‑yà ñuu tii Betania, te yucán nì quìdì‑yà.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Na ní tùinuù, nì quihin‑ya ichì màndixi‑ya ñuu cahnú, dandu nì xìhì‑yà doco.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Te nì xini‑yà jaàn yatni ichì mà iín iin nù‑higu. Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ya ndé iín‑nu, doco còò quisì vídì caá, cutu ndahà cuií‑ni‑nù iá. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑nú: ―Màsà nunca cana ga quisì vídì yohó. Dandu luegu nì ìchì dahuun‑nù.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Te na ní xini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑ndùá nì cuu, nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè: ―¿Índù chuun yàchì guá nì ìchì nù‑higu jaàn?
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà ndùá cachíˋ xì‑nsiá yohó; nú ni cúníndísâ vàha‑nsia, te có‑ndòó‑nsiá xì duda, dandu vàtùni quida stná‑nsià milagru, doco màdì cuisì milagru na ian nì cuu xi nù‑higu yohó. Còó, dècuèndè vàtùni cachi stná‑nsià xì yucù jaàn ñà‑nì cúxíóá, te quècahnua ini mar, te divi ducán ndisa icúmí cuu.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Vàchi nú ni cúníndísâ víi‑nsiá, dandu nìhìtáhvì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nì cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Daaní, nì nansìhvi‑ya veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑yá chináhá‑yà nèhivì. Doco nì catnàtuu stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà, cachí‑nè xì‑yá: ―¿Índù nì nìhì‑ní derechu quida‑ní ñà‑ndùá quìdà‑ní? ¿Ana divi nì dàndàcú nùù‑ní ñà‑quida‑ní ducán?
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Yùhù cuní stnáì ndàcàtnùhí nùù mii‑nsiá, te nú ni náxícóníhî‑nsiá nùí, dandu cachitnùhu stnáì xì‑nsiá ana divi nì dàndàcù‑xì núìˊ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Cachi‑nsià xìˊ ana divi nì dàndàcù‑xì nùù Juan (Bautista) ñà‑quida iì‑né nèhivì. ¿A Dios nì cachi xì‑né, te ò nèhivì ñuhìví? Dandu nècuàchìmà, nì candatnuhu tnahá nsidaa‑ní mii‑né, cachí‑nè: ―Nú ni cachí‑ndà Dios nì dàndàcù‑xì nùù Juan, dandu cachi Jesús xì‑ndà: “¿Índù chuun cónì xíníndísâ‑nsiá nècuàchìmà, nú ducán?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Doco nú ni cachí‑ndà ñà‑divi nèhivì ùún nì cachi xì nècuàchìmà, dandu yúhî‑ndà ndíà ndùá quida nèhivì xì‑ndà, vàchi nsidaa‑né quidá‑né cuenta iin ana nì càhàn cuenta xi Dios nì sanduu ndisa Juan mà.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ñàyùcàndùá, nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Có‑cùndáà ini‑nsì ana divi nì dàndàcù‑xì nùù Juan. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ni yùhù, mà cáchí stnáì xì‑nsiá ana divi nì dàndàcù‑xì núìˊ ñà‑quide ñà‑ndùá quìdé.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 (Dandu nì cachi Jesús xì‑né:) ―¿Nansa tuxí inì‑nsia (sàhà ejemplu yohó)? Nìsa ìa iin tiàa ndoó ùì dèhe‑xi. Te nì cachi‑nè xì iin‑tè: “Cuahán vichi duha, quidachuun itu‑ndà ndé iá sì‑uva xi‑nda”.
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Te nì cachi dèhe‑ne mà: “Còó, vàchi có‑càhín cùhìn”. Doco después nì naxicocuíìn inì‑te, te nì sàhàn‑te nì quidachuún‑te.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Dandu nì sàhàn yua ma ní càhàn tu‑ne xì inga dèhe‑ne, cachí‑nè xì‑té nacua nì cachi‑nè xì tè‑primeru mà (ñà‑nì cúhùn‑te quidachuún‑te). Te nì cachi tèchii úì mà: “Juùn, yohó cúhìn, papá”. Doco cónì sáhàn‑te.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Pues, vichi cachi‑nsià xìˊ índù tèchii ma nì quida ndisa ñà‑ndùá nì dàndàcú yua‑té. Te nì cachi nèhivì iníní má: ―Divi tè‑primeru mà. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―(Cachí vàha‑nsia.) Te palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: chicá mà úhì càcu tè‑dàchíyàhvi (cahíchì guá ini‑nsià), ò iin nècuàchì ñahà quidá ndevàha, te sàà‑nè ñuhìví ìì xí Dios, mientras mii‑nsiá, ùhì gà càcu‑nsia ducán.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Vàchi na ní quixi Juan Bautista cónì xìníndísâ‑nsiá (na ní càhàn‑nè sàhù) sàhà ichì váha Dios. Doco tè‑dàchíyàhvi, xì stná nècuàchì ñahà iá cuàchi xi, nì xinindisá‑né nècuàchìmà. Te nú sànì xini‑nsià (nì xinindisá cuàhà nècuàchìmà), dandu ¿índù chuun cónì náxícócuîìn stná ini‑nsià ñà‑cunindisá‑nsiá?
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 ’Cunini‑nsia, vàchi cuàhìn nacani inga ejemplu. Nì ìa iin lamú nì dànándèe nducu yòhò sì‑uva nùù ñuhù xí‑né, te nì quida‑ne corra‑ñà. Dandu nì quidavàha stná‑nè iin pilá cahnú ndé cuñuhu ndudi quisì mà. Te nì quidavàha stná‑nè iin torre ndé cundiaa peón inii itu mà. Dandu nì tatu‑nè itnii medieru, te cuàhàn‑nè inga ñuu xìcà.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Daaní, na ní sàà tiempu cùchi quisì vídì mà, dandu nì techuún‑né iin ùì peón xi‑ne nùhù naquihin xi fruta nùù medieru mà.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Doco na ní canasaa nècuàchìmà yucán, nì catnii medieru mà nsidaa‑né, te nì sahnì cuìí‑te iin‑ne, inga‑nè nì sahnì dahuun‑tè, te inga‑nè nì cani yuu‑té.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Daaní, inga tu nì techuún lamú mà más gà peón xi‑ne nùhù tu, te chicá más nduú‑né nùù nècuàchì nì nùhù primeru. Doco divi ni ducán nì quida quini medieru mà xì nècuàchìmà.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Dandu último nì techuún lamú mà dèhemanì‑né nùhù, vàchi ádi quidañuhu‑té dèhe‑ne nì cahan‑né.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Doco na ní xinì‑te vàxi dèhe lamú mà, dandu nì candatnuhu tnahá‑te, cachí‑te: “Tè‑yòhó nduú tè‑ìcúmí ndutahvì (xì ñuhù yohó). Vichi cahnì‑ndàté chicá vàha, dandu mii‑nda nanduu‑nda stoho ñuhù”, nì cacachì‑te.
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ñàyùcàndùá, nì catnii‑tè nècuàchìmà nì tavà‑ténê iladu nùù ñuhù mà, te nì casahnì‑ténê.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 ’Pues, vichi ¿ndíà nduá icúmí quida stoho itu mà xì medieru mà nú sànì nasaa‑nè yucán? ―nì cachi Jesús.
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Dandu nècuàchì iníní, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Icúmí‑nê dandáñúhú dahuun‑ne tè‑malu mà. Ni‑iyuhu mà cúhí ini‑nète. Dandu después nanducu gá‑nè medieru tùha quida viì, divi nècuàchì tùha nacuàha xi‑né quisì vídì tiempu iá‑si.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿A táñâha ga cahvi‑nsia nùù tutu ìì ndé cacháˋ palabra yohó?:(Ducan nacání nùù tutu ìì.)
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, mà níhì gá nèhivì ñuu yohó derechu cundoo‑ne ñuhìví ìì xí Dios; còó, nèhivì inga ñuu icúmí nìhìtáhvì xán, te mii‑né, ndisa, icúmí‑nê quida viì‑né na iin medieru vàha tùha nacuàha viì xì cosecha.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Te (cunaha‑nsiá, yohó iá gà stná inga ejemplu sàhà cavà mà): nsidaa ana caquìhi sahà‑xí cavà ma, icúmí‑nê nacuèhè‑nè. Te nsidaa ana nacava mà dìquì‑xí, tàdì nchìhì‑nè quida ―nì cachi Jesús.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Te (cunaha‑nsiá, yucán itá stná) dùtù xícusahnú, xì nècuàchì fariseu, te iníní stná‑nè ejemplu nì nacani‑ya, te nì cundaà ini‑nè, divi mii‑né cáhàn‑yà sàhà‑xí.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ñàyùcàndùá, nì cuni‑nè tnii‑neyà, doco yúhî‑nè nèhivì cuáhà ndoó yucán, vàchi ndeníhí nècuàchìmà mii‑yá ñà‑ndùú‑yá iin ana cáhàn cuenta xi Dios.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.