Mateus 21
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ACF
1 Daaní, nì sàà‑yà xì‑né yatni ñuu Jerusalén ndé iá iin ñuu tii nani Betfagé, yatni dìnì yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì ùì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì cúhùn cueé‑nè nùù‑xí.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né: ―Cuahán‑nsià ñuu tii chicá nùù‑xí. Te yucán icúmí‑nsiâ cuni‑nsià nuhní iin burru xì dèhe‑sì. Quisì yucán ndaxin‑nsiá, cundaca‑nsia quixi.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Te nú càhàn nèhivì xì‑nsiá sàhà‑sí, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xi‑sí, doco luegu naxicocuíìn‑si ―nì cachi Jesús.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Cunaha‑nsiá, ducán (nì cachi‑yà xì‑né) sàhà ñà‑nì cùú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu iin nèhivì xí Dios sànaha na ní cachi‑nè palabra yohó:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 (Ducan nì cachitnùhu nècuàchì sànaha ma.)
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Daaní, nì caquihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè chuun ma, nì caquida‑ne nacua nì dàndàcú Jesús nùù‑né.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Nì saca‑ne burru mà vàxi xi dèhe‑sì. Dandu nì chitàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí, te nì sàcùnùú‑yàsi.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Daaní, dava nècuàchì cuáhà yucán, nì chitànduhù‑né dòò‑né ichì ndé icúmí‑yâ yàha‑ya, te dava‑ne, nì sahnde‑nè ndahà yutnù nì chindoo stná‑nè ichì mà, (te ducán nì nducutá).
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nèhivì idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí, cána ndee‑né, cachí‑nè: ―¡Viva ana sahnú yohó! ¡Descendencia ìì xí rey David nduú‑né! ¡Ndiaha gá ndeníhí vàha‑ndané, vàchi cuenta xi Stoho‑ndà Señor vàxi‑ne! ¡Ansivéhé cahnú mii‑yá iá ansivi!
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Daaní, na sánì quìhvi‑ya ñuu Jerusalén mà, dandu nì ndulocó gà nsidaa nèhivì ndoó yucán, cachí‑nè: ―¿Ana divi nduú nècuàchì yohó?
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Te nì naxiconihí nèhivì cuáhà mà: ―Jesús nani‑né, te nduú‑né iin nècuàchì cáhàn cuenta xi Dios. Te meru ñuu‑nè nduú ñuu Nazaret iá ladu Galilea.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú xí Dios, te nì taxi‑yá nsidaa tè‑dìcó xi tè‑xìín yucán, te nì ducùn nsìhí‑yá mesa xi tiàa damá dìhùn inga ñuu, te nì ducùn stná‑yà silla xi tè‑dìcó loma,
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 cachí‑yà xì nsidaa témà: ―Dohó cachí (Dios) nùù tutu ìì: “Veheñùhu xi cunduu iin vehe ndé nataca nèhivì càcàn tàhvì‑né nùí”, cachí‑yà. Doco sàhà mii‑nsiá sànì nandua na iin lugar ndé ndoó cuàhà tècuìhnà ―nì cachi Jesús.
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Dandu nì catnàtuu cuàhà nècuàchì cuhí nùù‑yá, dava‑ne cuaá‑nè, te dava‑ne xicá cuéhê‑nè; te nì dàndúvàha‑yanè.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì cuduchi ini‑nè na ní xini‑nè ñà‑cuàhà guá milagru quidá‑yá. Te nì tiacu stná‑nè cána ndee ñà‑cuati ini veheñùhu, cacháˋ sàhà‑yá: “¡Ndiaha gá ana sahnú yohó; descendencia ìì xí rey David nduú‑né!”
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ñàyùcàndùá, nì candudana nècuàchìmà, cachí‑nè xì‑yá: ―¿A có‑ìníní‑nî nansa cachí ñà‑cuati jaàn? Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Jaan, iníní. Doco mii‑nsiá, a táñâha ga cahvi‑nsia (ndé cáhàn nèhivì xì Dios, cachí‑nè palabra yohó):(Ducán nì cachi Jesús xì nècuàchìmà.)
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Dandu nì nacoo‑yanè, te nì quee‑ya ñuu mà cuàhàn‑yà ñuu tii Betania, te yucán nì quìdì‑yà.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Na ní tùinuù, nì quihin‑ya ichì màndixi‑ya ñuu cahnú, dandu nì xìhì‑yà doco.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Te nì xini‑yà jaàn yatni ichì mà iín iin nù‑higu. Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ya ndé iín‑nu, doco còò quisì vídì caá, cutu ndahà cuií‑ni‑nù iá. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑nú: ―Màsà nunca cana ga quisì vídì yohó. Dandu luegu nì ìchì dahuun‑nù.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Te na ní xini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑ndùá nì cuu, nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè: ―¿Índù chuun yàchì guá nì ìchì nù‑higu jaàn?
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà ndùá cachíˋ xì‑nsiá yohó; nú ni cúníndísâ vàha‑nsia, te có‑ndòó‑nsiá xì duda, dandu vàtùni quida stná‑nsià milagru, doco màdì cuisì milagru na ian nì cuu xi nù‑higu yohó. Còó, dècuèndè vàtùni cachi stná‑nsià xì yucù jaàn ñà‑nì cúxíóá, te quècahnua ini mar, te divi ducán ndisa icúmí cuu.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Vàchi nú ni cúníndísâ víi‑nsiá, dandu nìhìtáhvì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nì cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Daaní, nì nansìhvi‑ya veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑yá chináhá‑yà nèhivì. Doco nì catnàtuu stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà, cachí‑nè xì‑yá: ―¿Índù nì nìhì‑ní derechu quida‑ní ñà‑ndùá quìdà‑ní? ¿Ana divi nì dàndàcú nùù‑ní ñà‑quida‑ní ducán?
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Yùhù cuní stnáì ndàcàtnùhí nùù mii‑nsiá, te nú ni náxícóníhî‑nsiá nùí, dandu cachitnùhu stnáì xì‑nsiá ana divi nì dàndàcù‑xì núìˊ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Cachi‑nsià xìˊ ana divi nì dàndàcù‑xì nùù Juan (Bautista) ñà‑quida iì‑né nèhivì. ¿A Dios nì cachi xì‑né, te ò nèhivì ñuhìví? Dandu nècuàchìmà, nì candatnuhu tnahá nsidaa‑ní mii‑né, cachí‑nè: ―Nú ni cachí‑ndà Dios nì dàndàcù‑xì nùù Juan, dandu cachi Jesús xì‑ndà: “¿Índù chuun cónì xíníndísâ‑nsiá nècuàchìmà, nú ducán?”
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Doco nú ni cachí‑ndà ñà‑divi nèhivì ùún nì cachi xì nècuàchìmà, dandu yúhî‑ndà ndíà ndùá quida nèhivì xì‑ndà, vàchi nsidaa‑né quidá‑né cuenta iin ana nì càhàn cuenta xi Dios nì sanduu ndisa Juan mà.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ñàyùcàndùá, nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Có‑cùndáà ini‑nsì ana divi nì dàndàcù‑xì nùù Juan. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ni yùhù, mà cáchí stnáì xì‑nsiá ana divi nì dàndàcù‑xì núìˊ ñà‑quide ñà‑ndùá quìdé.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 (Dandu nì cachi Jesús xì‑né:) ―¿Nansa tuxí inì‑nsia (sàhà ejemplu yohó)? Nìsa ìa iin tiàa ndoó ùì dèhe‑xi. Te nì cachi‑nè xì iin‑tè: “Cuahán vichi duha, quidachuun itu‑ndà ndé iá sì‑uva xi‑nda”.
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Te nì cachi dèhe‑ne mà: “Còó, vàchi có‑càhín cùhìn”. Doco después nì naxicocuíìn inì‑te, te nì sàhàn‑te nì quidachuún‑te.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Dandu nì sàhàn yua ma ní càhàn tu‑ne xì inga dèhe‑ne, cachí‑nè xì‑té nacua nì cachi‑nè xì tè‑primeru mà (ñà‑nì cúhùn‑te quidachuún‑te). Te nì cachi tèchii úì mà: “Juùn, yohó cúhìn, papá”. Doco cónì sáhàn‑te.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Pues, vichi cachi‑nsià xìˊ índù tèchii ma nì quida ndisa ñà‑ndùá nì dàndàcú yua‑té. Te nì cachi nèhivì iníní má: ―Divi tè‑primeru mà. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―(Cachí vàha‑nsia.) Te palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: chicá mà úhì càcu tè‑dàchíyàhvi (cahíchì guá ini‑nsià), ò iin nècuàchì ñahà quidá ndevàha, te sàà‑nè ñuhìví ìì xí Dios, mientras mii‑nsiá, ùhì gà càcu‑nsia ducán.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Vàchi na ní quixi Juan Bautista cónì xìníndísâ‑nsiá (na ní càhàn‑nè sàhù) sàhà ichì váha Dios. Doco tè‑dàchíyàhvi, xì stná nècuàchì ñahà iá cuàchi xi, nì xinindisá‑né nècuàchìmà. Te nú sànì xini‑nsià (nì xinindisá cuàhà nècuàchìmà), dandu ¿índù chuun cónì náxícócuîìn stná ini‑nsià ñà‑cunindisá‑nsiá?
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 ’Cunini‑nsia, vàchi cuàhìn nacani inga ejemplu. Nì ìa iin lamú nì dànándèe nducu yòhò sì‑uva nùù ñuhù xí‑né, te nì quida‑ne corra‑ñà. Dandu nì quidavàha stná‑nè iin pilá cahnú ndé cuñuhu ndudi quisì mà. Te nì quidavàha stná‑nè iin torre ndé cundiaa peón inii itu mà. Dandu nì tatu‑nè itnii medieru, te cuàhàn‑nè inga ñuu xìcà.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Daaní, na ní sàà tiempu cùchi quisì vídì mà, dandu nì techuún‑né iin ùì peón xi‑ne nùhù naquihin xi fruta nùù medieru mà.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Doco na ní canasaa nècuàchìmà yucán, nì catnii medieru mà nsidaa‑né, te nì sahnì cuìí‑te iin‑ne, inga‑nè nì sahnì dahuun‑tè, te inga‑nè nì cani yuu‑té.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Daaní, inga tu nì techuún lamú mà más gà peón xi‑ne nùhù tu, te chicá más nduú‑né nùù nècuàchì nì nùhù primeru. Doco divi ni ducán nì quida quini medieru mà xì nècuàchìmà.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Dandu último nì techuún lamú mà dèhemanì‑né nùhù, vàchi ádi quidañuhu‑té dèhe‑ne nì cahan‑né.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Doco na ní xinì‑te vàxi dèhe lamú mà, dandu nì candatnuhu tnahá‑te, cachí‑te: “Tè‑yòhó nduú tè‑ìcúmí ndutahvì (xì ñuhù yohó). Vichi cahnì‑ndàté chicá vàha, dandu mii‑nda nanduu‑nda stoho ñuhù”, nì cacachì‑te.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ñàyùcàndùá, nì catnii‑tè nècuàchìmà nì tavà‑ténê iladu nùù ñuhù mà, te nì casahnì‑ténê.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 ’Pues, vichi ¿ndíà nduá icúmí quida stoho itu mà xì medieru mà nú sànì nasaa‑nè yucán? ―nì cachi Jesús.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Dandu nècuàchì iníní, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Icúmí‑nê dandáñúhú dahuun‑ne tè‑malu mà. Ni‑iyuhu mà cúhí ini‑nète. Dandu después nanducu gá‑nè medieru tùha quida viì, divi nècuàchì tùha nacuàha xi‑né quisì vídì tiempu iá‑si.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿A táñâha ga cahvi‑nsia nùù tutu ìì ndé cacháˋ palabra yohó?:(Ducan nacání nùù tutu ìì.)
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, mà níhì gá nèhivì ñuu yohó derechu cundoo‑ne ñuhìví ìì xí Dios; còó, nèhivì inga ñuu icúmí nìhìtáhvì xán, te mii‑né, ndisa, icúmí‑nê quida viì‑né na iin medieru vàha tùha nacuàha viì xì cosecha.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Te (cunaha‑nsiá, yohó iá gà stná inga ejemplu sàhà cavà mà): nsidaa ana caquìhi sahà‑xí cavà ma, icúmí‑nê nacuèhè‑nè. Te nsidaa ana nacava mà dìquì‑xí, tàdì nchìhì‑nè quida ―nì cachi Jesús.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Te (cunaha‑nsiá, yucán itá stná) dùtù xícusahnú, xì nècuàchì fariseu, te iníní stná‑nè ejemplu nì nacani‑ya, te nì cundaà ini‑nè, divi mii‑né cáhàn‑yà sàhà‑xí.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Ñàyùcàndùá, nì cuni‑nè tnii‑neyà, doco yúhî‑nè nèhivì cuáhà ndoó yucán, vàchi ndeníhí nècuàchìmà mii‑yá ñà‑ndùú‑yá iin ana cáhàn cuenta xi Dios.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.