Mateus 19
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH
1 Daaní, na ní nsihi nì cachi Jesús ducán, nì quee‑ya ladu Galilea cuàhàn‑yà ndè inga ladu yùte Jordán ndé nduú stná ladu Judea.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu da Galileia e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão.
2 Te cuàhà gá stná nèhivì nì tenchicùn xì‑yá nì sàà stná‑nè yucán. Ñàyùcàndùá nì dàndúvàha‑ya nècuàchì cuhí xi‑ne.
2 Uma grande multidão o seguiu, e ali ele curou os doentes.
3 Dandu nì catnàtuu nècuàchì fariseu nùù‑yá nì càhàn‑nè xì‑yá áma níhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá: ―(¿Nansa cachí‑nî?) ¿A vátùni cate‑ndà ñahàdìhí‑ndà nansa ni nì cui?
3 Alguns fariseus chegaram perto dele e, querendo conseguir alguma prova contra ele, perguntaram: — Será que pela nossa
4 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ádi sánì cahvi‑nsia nùù tutu ìì ndé cacháˋ nansa nì quidayucun Dios nèhivì primeru, iin‑ne nì sàcùnduu tiàa, te inga‑nè ñahà.
4 Jesus respondeu:
5 Te nì cachi stná‑yà ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí nándàhà iin nècuàchì tiàa xì iin nècuàchì ñahà, te quecuáân‑né nùù yuadíhí‑nê. Ñàyùcàndùá, mate diín diín nì sanduu‑ne antes, doco vichi na imindaa nèhivì sànì nanduu‑ne.
5 E Deus disse: “Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher, e os dois se tornam uma só pessoa.”
6 Sàhámà có‑ndùú gá‑nè diín diín nèhivì; còó, vàchi quida‑nda cuenta na ian imindaa nèhivì nduú‑né. Ñàyùcàndùá, nú ducán sànì dàcuàcátnáhâ Dios‑nè, dandu ni‑iin nèhivì màsà cáté stnàhá‑né.
6 Assim já não são duas pessoas, mas uma só. Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
7 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá: ―Pues nú ducán, dandu ¿índù chuun nì cachi Moisés iá permisu, vàtùni cuàha‑nda ñahàdìhí‑ndà iin tutu cachí cuàhàn‑ndà cate‑ndàñá, dandu nacoo‑ndañá? ―nì cachi‑nè.
7 Os fariseus perguntaram: — Nesse caso, por que é que Moisés permitiu ao homem mandar a sua esposa embora se der a ela um documento de divórcio?
8 ―Còó ―cachí‑yà―; sàhà ñà‑có‑cùní‑nsià cunini viì‑nsiá, ñàyùcàndùá nì sàha Moisés permisu cate stnàhá‑nsiá. Doco na ní quesaha ñuhìví, còó, màdì dùcàn nìsá ìa.
8 Jesus respondeu:
9 Te yùhù cachí stnáì xì‑nsiá, cuàchi ndisa nduá nú ni caté iin nècuàchì tiàa ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà. Doco nú sànì càhàn ñahàdìhí‑nè xì inga tiàa, dandu màdì cuáchi cunduu ñà‑cate‑nè ñahàdìhí‑nèmà. Te nú ni nándàhà stná iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà nì sate stnàhá, divini cuàchi cunduu stná mà.
9 Portanto, eu afirmo a vocês o seguinte: o homem que mandar a sua esposa embora, a não ser em caso de adultério, se tornará adúltero se casar com outra mulher.
10 Dandu nì cachi nècuàchì dacuahá‑yá xì‑yá: ―Nú ducán (ùhì) iá chuun sàhà iin ñahàdìhí‑ndà, dandu chicá vàha màsà nándàhà‑ndà.
10 Os discípulos de Jesus disseram: — Se é esta a situação entre o homem e a sua esposa, então é melhor não casar.
11 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, màdì nsidaa nèhivì sáà mànìhì inì‑xi sàhà ñà‑ndùá nì cachì jaàn, cuisì nèhivì sànì nìhìtáhvì mànìhì inì‑xi.
11 Jesus respondeu:
12 ’Dava nèhivì, có‑ìá nsihi iquìcúñú‑nè, vàchi ducán nì cacu‑ne, ñàyùcàndùá, có‑nândàhà‑né. Daaní, dava nèhivì, có‑ìá nsihi‑ne sàhà‑ñá ducán nì quida nèhivì xì‑né. Daaní, dava stná‑nè cuisì sàhà‑ñá (cudíì ini‑nè quida‑ne) chuun xi ñuhìví ìì xí Dios, ñàyùcàndùá có‑cùní‑nè nandàhà‑né. Nú ni sáà‑nsià mànìhì ini‑nsià palabra yohó, vàtùni, (te nú còó, pues mà cúndáà inì‑nsia).
12 Pois há razões diferentes que tornam alguns homens incapazes para o casamento: uns, porque nasceram assim; outros, porque foram castrados; e outros ainda não casam por causa do
13 Daaní, ndacá nèhivì ñà‑cuati vàxi nùù‑yá ñà‑chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑vé, te càcàn tàhvì‑yá nùù Dios sàhà‑vé. Doco nècuàchì dacuahá‑yá, nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças para Jesus pôr as mãos sobre elas e orar, mas os discípulos repreenderam as pessoas que fizeram isso.
14 Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―Nacoo‑nsia ñà‑cuati ni quixá nùí. Màsà cádí‑nsià nùá, vàchi nsidaa ana nihnú inì‑xi nahi ñà‑cuati, divi cunduu ana sàà ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi ―nì cachi‑yà.
14 Aí ele disse:
15 Dandu nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnìá, te cuàhàn‑yà.
15 Então Jesus pôs as mãos sobre elas e foi embora.
16 Daaní, nì sàà iin tèchii nùù‑yá, te nì cachì‑te xi‑yá: ―Maestro, mii‑ní vàha ndisa‑ní. Cachì‑ní xìˊ índù obra vàha quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn.
16 Certa vez um homem chegou perto de Jesus e perguntou: — Mestre, o que devo fazer de bom para conseguir a vida eterna?
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―¿A ndísá (cuní‑nî) càhàn‑ní xì yùhù sàhà índù iñàha nduú ñà‑vàha? Vàchi còò ni‑iin nèhivì ùún vàha ndisa, cuisì nú nduí Dios, dandu vàha ndisa inì. Doco nú cuní‑nî nìhìtáhvì‑ní vida ndiaha, dandu chivàha‑ní ñà‑ndùá dandacú‑yá.
17 Jesus respondeu:
18 Dandu nì cachi tèmà: ―¿Índù ñà‑càchí‑yà icúmî chivàhi? Te nì cachi Jesús: ―Divi ñà‑màsà cáhni stnaha‑nda, ni màsà cáhàn‑ndà xì inga ana có‑ndùú nècuàchì vehe‑nda, ni màsà quídá cuíhná‑ndá, ni màsà cáchí stná‑ndà ni‑iin tnùhu sàhà ñanìtnaha‑nda.
18 — Que mandamentos? — perguntou ele. Jesus respondeu:
19 Te ni coó tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá; te nacua cuú íní‑ndà sàhà mii‑nda, divi ducán icúmí‑ndá cuu stná ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda.
19 respeite o seu pai e a sua mãe e ame os outros como você ama a você mesmo.”
20 Dandu nì cachi tèchii ma xi‑yá: ―Cunaha‑ní, nsidaájàn sànì chivàhi dècuèndè na tíî. ¿Índù iñàha cumánì gá quide?
20 — Eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o moço. — O que mais me falta fazer?
21 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Nú ndisa cuní‑nî cunduu‑ní iin ana vàha ndisa, dandu cuahán‑nî dicò nsìhì‑ní ñà‑ndùá icúmí‑nî, te dasàn‑ní dìhùn mà nùù nècuàchì ndahví; dandísá nìhìtáhvì‑ní cucumi‑ní cuàhà ñà‑cuìcà iá ansivi. Te quixi‑ní cunichicùn stná‑ní yùhù ―nì cachi‑yà.
21 Jesus respondeu:
22 Daaní, na ní inini‑tè ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì cuhuun inì‑te, vàchi cuica cuáhà‑té. Ñàyùcàndùá nì quihin‑tè ichì mànuhù‑té.
22 Quando o moço ouviu isso, foi embora triste, pois era muito rico.
23 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá: ―Ñà‑ndácuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá: Ùhì sàstnùhù sàà iin tècuìcà ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi.
23 Jesus então disse aos discípulos:
24 Te ùhì gà stná dayáha‑nda iin camellu nùù chìcòhò ndúhu íqui, doco ñà‑chicá ùhì nduú ñà‑yàha iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios ―nì cachi‑yà.
24 E digo ainda que é mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
25 Na ní inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Pues nú ducán nduá, dandu ùhì ndisa càcu anima iin nèhivì.
25 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram muito admirados e perguntavam: — Então, quem é que pode se salvar?
26 Dandu nì indehè váha Jesús‑nè, te nì cachi‑yà: ―Nèhivì ñuhìví, mà cúí quida‑neàmà. Doco Dios, vàtùni, vàchi nsidaa iñàha, mà úhì quida‑yañà.
26 Jesus olhou para eles e respondeu:
27 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Nsiùhù, sànì nacoo‑nsi nsidaa ñà‑ndùá icúmí‑nsî, te vàxi‑nsi nchícùn‑nsì mii‑ní, Stoho‑nsì Señor. Ñàyùcàndùá, ¿índù iin ñà‑vàha icúmí‑nsî nìhì‑nsí?
27 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor. O que é que nós vamos ganhar?
28 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né: ―Cunini‑nsia palabra ndàcuisì yohó: na sáà tiempu ndusaa nsidaa ley ñuhìví, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî nàcòi nùù silla ndiaha xí. Te daa cunduu quìvì nìhìtáhvì stná nsì‑úxìn ùì mii‑nsiá, màcùndoo stná‑nsià nùù iin iin silla vico ma, te dandacú‑nsiá nùù nsidaa descendencia xi nsì‑úxìn ùì dèhe Israel.
28 Jesus respondeu:
29 Daaní, nú sàhà yùhù sànì nacoo iin nèhivì iñàha, dandu iin cientu gà tantu ñà‑jaàn icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né. Mate icúmí‑nê nacoo‑ne vehe‑ne, ò ñani‑nè, ò cúha‑ne, ò yua‑né, ò dihi‑né, ò ñahàdìhí‑nè, ò déhe‑ne, ò ñuhù xí‑né sàhà yùhù, có‑quìdámà, vàchi iin cientu gà tantu icúmí stná‑nè nìhìtáhvì‑né, te nìhì stná‑nè vida ndiaha nicanicuahàn.
29 E todos os que, por minha causa, deixarem casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou terras receberão cem vezes mais e também a vida eterna.
30 Doco cuàhà nèhivì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí quìvì yucán. Te cuàhà ana nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê nàcòdònùù‑né nùù‑xí.
30 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.