Mateus 19
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARA
1 Daaní, na ní nsihi nì cachi Jesús ducán, nì quee‑ya ladu Galilea cuàhàn‑yà ndè inga ladu yùte Jordán ndé nduú stná ladu Judea.
1 E aconteceu que, concluindo Jesus estas palavras, deixou a Galileia e foi para o território da Judeia, além do Jordão.
2 Te cuàhà gá stná nèhivì nì tenchicùn xì‑yá nì sàà stná‑nè yucán. Ñàyùcàndùá nì dàndúvàha‑ya nècuàchì cuhí xi‑ne.
2 Seguiram-no muitas multidões, e curou-as ali.
3 Dandu nì catnàtuu nècuàchì fariseu nùù‑yá nì càhàn‑nè xì‑yá áma níhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá: ―(¿Nansa cachí‑nî?) ¿A vátùni cate‑ndà ñahàdìhí‑ndà nansa ni nì cui?
3 Vieram a ele alguns fariseus e o experimentavam, perguntando: É lícito ao marido repudiar a sua mulher por qualquer motivo?
4 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ádi sánì cahvi‑nsia nùù tutu ìì ndé cacháˋ nansa nì quidayucun Dios nèhivì primeru, iin‑ne nì sàcùnduu tiàa, te inga‑nè ñahà.
4 Então, respondeu ele: Não tendes lido que o Criador, desde o princípio, os fez homem e mulher
5 Te nì cachi stná‑yà ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí nándàhà iin nècuàchì tiàa xì iin nècuàchì ñahà, te quecuáân‑né nùù yuadíhí‑nê. Ñàyùcàndùá, mate diín diín nì sanduu‑ne antes, doco vichi na imindaa nèhivì sànì nanduu‑ne.
5 e que disse:
6 Sàhámà có‑ndùú gá‑nè diín diín nèhivì; còó, vàchi quida‑nda cuenta na ian imindaa nèhivì nduú‑né. Ñàyùcàndùá, nú ducán sànì dàcuàcátnáhâ Dios‑nè, dandu ni‑iin nèhivì màsà cáté stnàhá‑né.
6 De modo que já não são mais dois, porém uma só carne. Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
7 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá: ―Pues nú ducán, dandu ¿índù chuun nì cachi Moisés iá permisu, vàtùni cuàha‑nda ñahàdìhí‑ndà iin tutu cachí cuàhàn‑ndà cate‑ndàñá, dandu nacoo‑ndañá? ―nì cachi‑nè.
7 Replicaram-lhe: Por que mandou, então, Moisés dar carta de divórcio e repudiar?
8 ―Còó ―cachí‑yà―; sàhà ñà‑có‑cùní‑nsià cunini viì‑nsiá, ñàyùcàndùá nì sàha Moisés permisu cate stnàhá‑nsiá. Doco na ní quesaha ñuhìví, còó, màdì dùcàn nìsá ìa.
8 Respondeu-lhes Jesus: Por causa da dureza do vosso coração é que Moisés vos permitiu repudiar vossa mulher; entretanto, não foi assim desde o princípio.
9 Te yùhù cachí stnáì xì‑nsiá, cuàchi ndisa nduá nú ni caté iin nècuàchì tiàa ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà. Doco nú sànì càhàn ñahàdìhí‑nè xì inga tiàa, dandu màdì cuáchi cunduu ñà‑cate‑nè ñahàdìhí‑nèmà. Te nú ni nándàhà stná iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà nì sate stnàhá, divini cuàchi cunduu stná mà.
9 Eu, porém, vos digo: quem repudiar sua mulher, não sendo por causa de relações sexuais ilícitas, e casar com outra comete adultério [e o que casar com a repudiada comete adultério].
10 Dandu nì cachi nècuàchì dacuahá‑yá xì‑yá: ―Nú ducán (ùhì) iá chuun sàhà iin ñahàdìhí‑ndà, dandu chicá vàha màsà nándàhà‑ndà.
10 Disseram-lhe os discípulos: Se essa é a condição do homem relativamente à sua mulher, não convém casar.
11 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, màdì nsidaa nèhivì sáà mànìhì inì‑xi sàhà ñà‑ndùá nì cachì jaàn, cuisì nèhivì sànì nìhìtáhvì mànìhì inì‑xi.
11 Jesus, porém, lhes respondeu: Nem todos são aptos para receber este conceito, mas apenas aqueles a quem é dado.
12 ’Dava nèhivì, có‑ìá nsihi iquìcúñú‑nè, vàchi ducán nì cacu‑ne, ñàyùcàndùá, có‑nândàhà‑né. Daaní, dava nèhivì, có‑ìá nsihi‑ne sàhà‑ñá ducán nì quida nèhivì xì‑né. Daaní, dava stná‑nè cuisì sàhà‑ñá (cudíì ini‑nè quida‑ne) chuun xi ñuhìví ìì xí Dios, ñàyùcàndùá có‑cùní‑nè nandàhà‑né. Nú ni sáà‑nsià mànìhì ini‑nsià palabra yohó, vàtùni, (te nú còó, pues mà cúndáà inì‑nsia).
12 Porque há eunucos de nascença; há outros a quem os homens fizeram tais; e há outros que a si mesmos se fizeram eunucos, por causa do reino dos céus. Quem é apto para o admitir admita.
13 Daaní, ndacá nèhivì ñà‑cuati vàxi nùù‑yá ñà‑chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑vé, te càcàn tàhvì‑yá nùù Dios sàhà‑vé. Doco nècuàchì dacuahá‑yá, nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà.
13 Trouxeram-lhe, então, algumas crianças, para que lhes impusesse as mãos e orasse; mas os discípulos os repreendiam.
14 Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―Nacoo‑nsia ñà‑cuati ni quixá nùí. Màsà cádí‑nsià nùá, vàchi nsidaa ana nihnú inì‑xi nahi ñà‑cuati, divi cunduu ana sàà ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi ―nì cachi‑yà.
14 Jesus, porém, disse: Deixai os pequeninos, não os embaraceis de vir a mim, porque dos tais é o reino dos céus.
15 Dandu nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnìá, te cuàhàn‑yà.
15 E, tendo-lhes imposto as mãos, retirou-se dali.
16 Daaní, nì sàà iin tèchii nùù‑yá, te nì cachì‑te xi‑yá: ―Maestro, mii‑ní vàha ndisa‑ní. Cachì‑ní xìˊ índù obra vàha quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn.
16 E eis que alguém, aproximando-se, lhe perguntou: Mestre, que farei eu de bom, para alcançar a vida eterna?
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―¿A ndísá (cuní‑nî) càhàn‑ní xì yùhù sàhà índù iñàha nduú ñà‑vàha? Vàchi còò ni‑iin nèhivì ùún vàha ndisa, cuisì nú nduí Dios, dandu vàha ndisa inì. Doco nú cuní‑nî nìhìtáhvì‑ní vida ndiaha, dandu chivàha‑ní ñà‑ndùá dandacú‑yá.
17 Respondeu-lhe Jesus: Por que me perguntas acerca do que é bom? Bom só existe um. Se queres, porém, entrar na vida, guarda os mandamentos.
18 Dandu nì cachi tèmà: ―¿Índù ñà‑càchí‑yà icúmî chivàhi? Te nì cachi Jesús: ―Divi ñà‑màsà cáhni stnaha‑nda, ni màsà cáhàn‑ndà xì inga ana có‑ndùú nècuàchì vehe‑nda, ni màsà quídá cuíhná‑ndá, ni màsà cáchí stná‑ndà ni‑iin tnùhu sàhà ñanìtnaha‑nda.
18 E ele lhe perguntou: Quais? Respondeu Jesus: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho;
19 Te ni coó tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá; te nacua cuú íní‑ndà sàhà mii‑nda, divi ducán icúmí‑ndá cuu stná ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda.
19 honra a teu pai e a tua mãe e amarás o teu próximo como a ti mesmo.
20 Dandu nì cachi tèchii ma xi‑yá: ―Cunaha‑ní, nsidaájàn sànì chivàhi dècuèndè na tíî. ¿Índù iñàha cumánì gá quide?
20 Replicou-lhe o jovem: Tudo isso tenho observado; que me falta ainda?
21 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Nú ndisa cuní‑nî cunduu‑ní iin ana vàha ndisa, dandu cuahán‑nî dicò nsìhì‑ní ñà‑ndùá icúmí‑nî, te dasàn‑ní dìhùn mà nùù nècuàchì ndahví; dandísá nìhìtáhvì‑ní cucumi‑ní cuàhà ñà‑cuìcà iá ansivi. Te quixi‑ní cunichicùn stná‑ní yùhù ―nì cachi‑yà.
21 Disse-lhe Jesus: Se queres ser perfeito, vai, vende os teus bens, dá aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
22 Daaní, na ní inini‑tè ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì cuhuun inì‑te, vàchi cuica cuáhà‑té. Ñàyùcàndùá nì quihin‑tè ichì mànuhù‑té.
22 Tendo, porém, o jovem ouvido esta palavra, retirou-se triste, por ser dono de muitas propriedades.
23 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá: ―Ñà‑ndácuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá: Ùhì sàstnùhù sàà iin tècuìcà ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi.
23 Então, disse Jesus a seus discípulos: Em verdade vos digo que um rico dificilmente entrará no reino dos céus.
24 Te ùhì gà stná dayáha‑nda iin camellu nùù chìcòhò ndúhu íqui, doco ñà‑chicá ùhì nduú ñà‑yàha iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios ―nì cachi‑yà.
24 E ainda vos digo que é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
25 Na ní inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Pues nú ducán nduá, dandu ùhì ndisa càcu anima iin nèhivì.
25 Ouvindo isto, os discípulos ficaram grandemente maravilhados e disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
26 Dandu nì indehè váha Jesús‑nè, te nì cachi‑yà: ―Nèhivì ñuhìví, mà cúí quida‑neàmà. Doco Dios, vàtùni, vàchi nsidaa iñàha, mà úhì quida‑yañà.
26 Jesus, fitando neles o olhar, disse-lhes: Isto é impossível aos homens, mas para Deus tudo é possível.
27 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Nsiùhù, sànì nacoo‑nsi nsidaa ñà‑ndùá icúmí‑nsî, te vàxi‑nsi nchícùn‑nsì mii‑ní, Stoho‑nsì Señor. Ñàyùcàndùá, ¿índù iin ñà‑vàha icúmí‑nsî nìhì‑nsí?
27 Então, lhe falou Pedro: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos; que será, pois, de nós?
28 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né: ―Cunini‑nsia palabra ndàcuisì yohó: na sáà tiempu ndusaa nsidaa ley ñuhìví, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî nàcòi nùù silla ndiaha xí. Te daa cunduu quìvì nìhìtáhvì stná nsì‑úxìn ùì mii‑nsiá, màcùndoo stná‑nsià nùù iin iin silla vico ma, te dandacú‑nsiá nùù nsidaa descendencia xi nsì‑úxìn ùì dèhe Israel.
28 Jesus lhes respondeu: Em verdade vos digo que vós, os que me seguistes, quando, na regeneração, o Filho do Homem se assentar no trono da sua glória, também vos assentareis em doze tronos para julgar as doze tribos de Israel.
29 Daaní, nú sàhà yùhù sànì nacoo iin nèhivì iñàha, dandu iin cientu gà tantu ñà‑jaàn icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né. Mate icúmí‑nê nacoo‑ne vehe‑ne, ò ñani‑nè, ò cúha‑ne, ò yua‑né, ò dihi‑né, ò ñahàdìhí‑nè, ò déhe‑ne, ò ñuhù xí‑né sàhà yùhù, có‑quìdámà, vàchi iin cientu gà tantu icúmí stná‑nè nìhìtáhvì‑né, te nìhì stná‑nè vida ndiaha nicanicuahàn.
29 E todo aquele que tiver deixado casas, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe [ou mulher], ou filhos, ou campos, por causa do meu nome, receberá muitas vezes mais e herdará a vida eterna.
30 Doco cuàhà nèhivì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí quìvì yucán. Te cuàhà ana nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê nàcòdònùù‑né nùù‑xí.
30 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.