Mateus 17
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Daaní, na ní yàha ìñù quìvì, dandu nì saca Jesús Pedro xì Jacobo, xì ñani Jacobo nani Juan, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè dìnì iin yucù ducún.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Te yucán nì nadàma‑ya, tucu nì nàcùnahà‑yà nì xini nècuàchìmà, vàchi nì natnuù nihni fuerte nùù‑yá nahi orá, te nì nanchiì cuxín yaa stná sìcoto xi‑ya nahi nduà orá.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Dandu nanàá nì xini stná‑nè jaàn sànì ndecoyo stná nèhivì (sànaha) nani Moisés xì Elías, ndatnúhú‑nê xì‑yá.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Stoho‑nsì Señor, ¡nansicáhán‑ndá ndoo‑nda yohó! Chicá vàha quidavàha‑nsi ùnì siahva, nú cuní‑nî; ian coo mii‑ní, ingà coo Moisés, te ingà coo stná Elías.
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Meru cáhàn Pedro ducán, te nì dàhvi nsidaa‑né mahì iin vìcò nchií ndiaha. Dandu nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn mahì vìcò mà, cachí‑yà: ―Dèhemaní nduú ana yohó, te cudíì inì sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá cunini‑nsia ñà‑ndùá cachí‑yà.
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Daaní, na ní inini nècuàchì dacuahá‑yá palabra mà, dandu nì tutuyuhu nsidaa‑né ñuhù, vàchi nì yùhí cuàá‑nè.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Dandu nì tnàtuu Jesús nùù‑né, te nì chituu‑ya ndahà‑yá ìcà‑né, cachí‑yà: ―Vàtùni ndacuìta‑nsia; màsà yúhî gà‑nsià.
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Dandu nì ndacoto‑ne inicutu, te nì xini‑nè, còò cá iin, ndé làcà mii Jesús iá yucán.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Daaní, nì naquihin‑ya ichì mànuu‑ya xì‑né yucù yucán. Te ichì mà nì chinaha‑yánè, cachí‑yà xì‑né: ―Màsà nácání‑nsiá xì nèhivì ñà‑ndùá nì xini‑nsià vichi dècuèndè nú sànì natiacu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Dandu cachí‑nè xì‑yá: ―Nú ducán, dandu ¿índù chuun cachí nècuàchì ley xi veheñùhu ñà‑dihna icúmí naxicocuíìn Elías?
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá, dihna icúmí Elías naxicocuíìn‑nè, te nsidaviì‑né nsidaa chuun có‑ìá viì.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Doco cunaha‑nsiá, sànì quixi nècuàchìmà, doco nì nacuaà nèhivì‑né, nì quida ndevàha‑ne xì nècuàchìmà nacua cudíì ini‑nè. Te ducán icúmí‑nê dandohó stná‑nè yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Dandu nì sàà nècuàchì dacuahá‑yá nì cundaà ini‑nè ñà‑divi Juan Bautista cáhàn‑yà sàhà‑xí.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Nì nsihi nì nasaa‑yà xì‑né ndé ndoó cuàhà nèhivì, dandu ndacá nècuàchìmà iin tiàa nì quesaa nùù‑yá. Te nì sàcuììn sìsì tiàa ma nùù‑yà,
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 cachí‑nè: ―Señor, cundehè ndahví sacù‑ní dèhi, vàchi cuàhà gá xichi xíhì ìhí‑te. Yáha ga ndohó‑te, vàchi cuàhà xichi nduá‑te mahì ñuhu xì mahì tècuìí.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ñàyùcàndùá, ndaquí‑te nì quixi nùù nècuàchì dacuaha‑ní, doco mànì cùí dandúvàha‑nète.
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, mà túha‑nsia cunindisá‑nsiá; ni có‑sâà‑nsia cundaà inì‑nsia. ¿Nadaa ga quìvì icúmî coi xì‑nsiá, te quidandee gá stná inì sàhà‑nsiá? Pues cundaca‑nsiàte quixi nùí.
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Dandu (nì saca‑nète vàxi nùù‑yá), te nì dàndàcú‑yá nì sadi‑yà nùù ñà‑malu mà, te nì quea cuàhàn. Te nì nduvàha nchito‑tè.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Daaní, después na iá cuaán‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì catnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá: ―¿Índù chuun mànìcùí tavà nsiùhù ñà‑malu mà?
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Sàhà‑ñá iyuhu guá xiníndísâ‑nsiá, ñàyùcàndùá mànìcùí. Vàchi ñà‑ndáà nduú palabra cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú xiníndísâ ndisa‑nsia, mate (iyuhu nduá) nahi tata cuati yutnù mostaza, dandu vàtùni dandacú‑nsiá nùù yucù jaàn, te cachi‑nsià xán: “Cuxio iladu”, te seguru icúmí cuu ducán, vàchi nsidanicuú iñàha cui quida‑nsia, nú xiníndísâ‑nsiá.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Doco ñà‑malu tnaha quisì nìsa inacaa ini tèchii ma, có‑quèé yáchà, cuisì nú ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios, te cunihiì dócô‑nsià.
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Na iá va‑ya ladu Galilea, nì cachi‑yà xì nèhivì xicánúú xí‑yá: ―Yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà nèhivì (malu), vàchi iá iin tiàa cuàhàn cahin xìˊ nùù‑né.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Dandu cahnì‑né yùhù; doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì ―nì cachi‑yà. Te nèhivì dacuahá‑yá, cuàhà gá nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini sàhámà.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Daaní, na ní sàà‑yà xì‑né ñuu Capernaum, dandu nì tnàtuu tè‑xícàn xì cuota nùù Pedro, cachí‑te: ―¿A có‑chîyàhvi maestru xi‑nsia cuota xi‑ne?
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 ―Jaan ―cachí Pedro. Dandu nì quìhvi‑ne ini vehe (ndé iá‑yà). Te dihna‑ya nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―¿Nansa tuxí inì‑ní, Simón? ¿Nansa quidá rey ñuhìví yohó? ¿A núù nèhivì xí mii‑té tavá‑te cuota xi‑tè, te ò núù nèhivì tùcù (dandacú‑te nùù‑xí)?
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Dandu nì cachi Pedro: ―Divi nùù nèhivì tùcù. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú ducán nduá, dandu nèhivì xínduu nèhivì xí rey, còò obligación icúmí‑nê, ¿á ma ndisá?
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Doco sàhà‑ñá có‑cùní‑ndà cuduchi ini ni‑iin nèhivì sàhà‑ndà, ñàyùcàndùá cuahán‑nî mar yucù siaca, te quisì primeru nìhì‑ní, nacuna‑ní yuhù‑sí, te tavà‑ní dìhùn inácáá mà. Dandu cunihi‑níà cùhùn chiyàhvi‑ní nùù nècuàchìmà, vàchi vàtùni sàà mà sàhà ndúì‑ndà ―nì cachi‑yà.
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.