Mateus 17

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, na ní yàha ìñù quìvì, dandu nì saca Jesús Pedro xì Jacobo, xì ñani Jacobo nani Juan, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè dìnì iin yucù ducún.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Te yucán nì nadàma‑ya, tucu nì nàcùnahà‑yà nì xini nècuàchìmà, vàchi nì natnuù nihni fuerte nùù‑yá nahi orá, te nì nanchiì cuxín yaa stná sìcoto xi‑ya nahi nduà orá.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Dandu nanàá nì xini stná‑nè jaàn sànì ndecoyo stná nèhivì (sànaha) nani Moisés xì Elías, ndatnúhú‑nê xì‑yá.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Stoho‑nsì Señor, ¡nansicáhán‑ndá ndoo‑nda yohó! Chicá vàha quidavàha‑nsi ùnì siahva, nú cuní‑nî; ian coo mii‑ní, ingà coo Moisés, te ingà coo stná Elías.
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Meru cáhàn Pedro ducán, te nì dàhvi nsidaa‑né mahì iin vìcò nchií ndiaha. Dandu nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn mahì vìcò mà, cachí‑yà: ―Dèhemaní nduú ana yohó, te cudíì inì sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá cunini‑nsia ñà‑ndùá cachí‑yà.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Daaní, na ní inini nècuàchì dacuahá‑yá palabra mà, dandu nì tutuyuhu nsidaa‑né ñuhù, vàchi nì yùhí cuàá‑nè.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Dandu nì tnàtuu Jesús nùù‑né, te nì chituu‑ya ndahà‑yá ìcà‑né, cachí‑yà: ―Vàtùni ndacuìta‑nsia; màsà yúhî gà‑nsià.
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Dandu nì ndacoto‑ne inicutu, te nì xini‑nè, còò cá iin, ndé làcà mii Jesús iá yucán.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Daaní, nì naquihin‑ya ichì mànuu‑ya xì‑né yucù yucán. Te ichì mà nì chinaha‑yánè, cachí‑yà xì‑né: ―Màsà nácání‑nsiá xì nèhivì ñà‑ndùá nì xini‑nsià vichi dècuèndè nú sànì natiacu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Dandu cachí‑nè xì‑yá: ―Nú ducán, dandu ¿índù chuun cachí nècuàchì ley xi veheñùhu ñà‑dihna icúmí naxicocuíìn Elías?
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá, dihna icúmí Elías naxicocuíìn‑nè, te nsidaviì‑né nsidaa chuun có‑ìá viì.
11 Jesus respondeu:
12 Doco cunaha‑nsiá, sànì quixi nècuàchìmà, doco nì nacuaà nèhivì‑né, nì quida ndevàha‑ne xì nècuàchìmà nacua cudíì ini‑nè. Te ducán icúmí‑nê dandohó stná‑nè yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Dandu nì sàà nècuàchì dacuahá‑yá nì cundaà ini‑nè ñà‑divi Juan Bautista cáhàn‑yà sàhà‑xí.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Nì nsihi nì nasaa‑yà xì‑né ndé ndoó cuàhà nèhivì, dandu ndacá nècuàchìmà iin tiàa nì quesaa nùù‑yá. Te nì sàcuììn sìsì tiàa ma nùù‑yà,
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 cachí‑nè: ―Señor, cundehè ndahví sacù‑ní dèhi, vàchi cuàhà gá xichi xíhì ìhí‑te. Yáha ga ndohó‑te, vàchi cuàhà xichi nduá‑te mahì ñuhu xì mahì tècuìí.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Ñàyùcàndùá, ndaquí‑te nì quixi nùù nècuàchì dacuaha‑ní, doco mànì cùí dandúvàha‑nète.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, mà túha‑nsia cunindisá‑nsiá; ni có‑sâà‑nsia cundaà inì‑nsia. ¿Nadaa ga quìvì icúmî coi xì‑nsiá, te quidandee gá stná inì sàhà‑nsiá? Pues cundaca‑nsiàte quixi nùí.
17 Jesus exclamou:
18 Dandu (nì saca‑nète vàxi nùù‑yá), te nì dàndàcú‑yá nì sadi‑yà nùù ñà‑malu mà, te nì quea cuàhàn. Te nì nduvàha nchito‑tè.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Daaní, después na iá cuaán‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì catnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá: ―¿Índù chuun mànìcùí tavà nsiùhù ñà‑malu mà?
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Sàhà‑ñá iyuhu guá xiníndísâ‑nsiá, ñàyùcàndùá mànìcùí. Vàchi ñà‑ndáà nduú palabra cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú xiníndísâ ndisa‑nsia, mate (iyuhu nduá) nahi tata cuati yutnù mostaza, dandu vàtùni dandacú‑nsiá nùù yucù jaàn, te cachi‑nsià xán: “Cuxio iladu”, te seguru icúmí cuu ducán, vàchi nsidanicuú iñàha cui quida‑nsia, nú xiníndísâ‑nsiá.
20 Jesus respondeu:
21 Doco ñà‑malu tnaha quisì nìsa inacaa ini tèchii ma, có‑quèé yáchà, cuisì nú ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios, te cunihiì dócô‑nsià.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Na iá va‑ya ladu Galilea, nì cachi‑yà xì nèhivì xicánúú xí‑yá: ―Yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà nèhivì (malu), vàchi iá iin tiàa cuàhàn cahin xìˊ nùù‑né.
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 Dandu cahnì‑né yùhù; doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì ―nì cachi‑yà. Te nèhivì dacuahá‑yá, cuàhà gá nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini sàhámà.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Daaní, na ní sàà‑yà xì‑né ñuu Capernaum, dandu nì tnàtuu tè‑xícàn xì cuota nùù Pedro, cachí‑te: ―¿A có‑chîyàhvi maestru xi‑nsia cuota xi‑ne?
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 ―Jaan ―cachí Pedro. Dandu nì quìhvi‑ne ini vehe (ndé iá‑yà). Te dihna‑ya nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―¿Nansa tuxí inì‑ní, Simón? ¿Nansa quidá rey ñuhìví yohó? ¿A núù nèhivì xí mii‑té tavá‑te cuota xi‑tè, te ò núù nèhivì tùcù (dandacú‑te nùù‑xí)?
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Dandu nì cachi Pedro: ―Divi nùù nèhivì tùcù. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú ducán nduá, dandu nèhivì xínduu nèhivì xí rey, còò obligación icúmí‑nê, ¿á ma ndisá?
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Doco sàhà‑ñá có‑cùní‑ndà cuduchi ini ni‑iin nèhivì sàhà‑ndà, ñàyùcàndùá cuahán‑nî mar yucù siaca, te quisì primeru nìhì‑ní, nacuna‑ní yuhù‑sí, te tavà‑ní dìhùn inácáá mà. Dandu cunihi‑níà cùhùn chiyàhvi‑ní nùù nècuàchìmà, vàchi vàtùni sàà mà sàhà ndúì‑ndà ―nì cachi‑yà.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.