Marcos 7
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA
1 Daaní, ñuu Jerusalén nì caquee dava nècuàchì fariseu xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu vàxi‑ne, nì quesaa‑nè nùù Jesús.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te nì caxini‑nè nansa quidá nècuàchì dacuahá‑yá, xixí‑né comida xi‑ne, te cónì ndàhá‑né. Ñàyùcàndùá, nì caxitnùhu‑ne nècuàchìmà. Vàchi modo jaàn nduhíì ndahà‑ndà (càhàn‑né).
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Vàchi nècuàchì fariseu mà, xì nsidaa gá nècuàchì raza Judea, nú màsà ndáhá‑né, mà cúxí‑né, vàchi ducán iá estilu xi xìì‑né chivàha‑ne.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Te nú nì sàhàn‑nè yàhvi, dècuèndè ndaha‑ne, dandu cuxi‑ne. Te cuàhà sàstnùhù gá estilu icúmí‑nê chivàha‑ne, vàchi icúmí‑nê nacate stná‑nè taza, quìdi, yoo, càa, cama.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Ñàyùcàndùá, nècuàchì fariseu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nì xìcàn tnùhù‑né nùù Jesús, cachí‑nè: ―Nècuàchì dacuaha‑ní, ¿índù chuun có‑nchîcùn‑nè estilu xi xìì‑ndà? vàchi có‑ndùhíì ndahà‑né na xixí‑né.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá nì cachitnùhu Isaías sàhà mii‑nsiá sànaha, vàchi dananí uun‑nsia vàha‑nsia. Pues ñà‑yòhó ndùá nì cachi Dios, te nì tiaa Isaías yucán:
6 Jesus respondeu:
7 — ausente —
7 E em vão me adoram,
8 Vàchi mii‑nsiá, mà úhì nacóó nihni‑nsia ñà‑ndùá nì dàndàcú Dios, doco ñà‑ndùú ley xi nèhivì ùún, ñà‑jaàn ndisa quidá‑nsiá cumplir. Costumbre xi‑nsia nduú ñà‑nàcáté‑nsiá quìdi, xì taza, te cuàhà gá costumbre icúmí stná‑nsià nahi ñà‑jaàn.
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Dandu nì cachi gà‑yà xi‑né: ―Mii‑nsiá, tuxí inì‑nsia vàtùni nacoo‑nsia ñà‑ndùá nì dàndàcú Dios, te cuisì estilu xi mii‑nsiá chivàha‑nsia.
9 E disse-lhes ainda:
10 (Cundehè‑nsiá casu yohó): sànaha nì cachi Moisés ñà‑ìcúmí coo tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá, te nú ni cáhàn ùhí iin nèhivì dìquì iin yuadíhí‑nê, dandu icúmí‑nê cui‑nè. (Ducán nì cachi Dios.)
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Doco tucu cachí mii‑nsiá, vàchi cachí‑nsià vàtùni cachi iin nèhivì xì yuadíhí (ndahví‑nè): “Mà cúí chindeí mii‑nsiá xì ñà‑ndùá icúmî, vàchi sànì cachì sàhà nsidaámà ñà‑ndùá dìhùn íì; vàchi sànì cachì: Corbán nduá, te cuní cachàmà, dìhùn xí Dios nduá”.
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Te nú ducán ni cachí nècuàchìmà, dandu có‑sâha ga‑nsià chindee gá‑nè yuadíhí‑nê (xì dìhùn mà).
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Ñàyùcàndùá, sàhà estilu xi‑nsiamà, iladu sànì ndòo ley ìì mà, te cuisì estilu nì ndòo nùù‑nsiá chívàha‑nsia. Te cuàhà gá estilu tnaha ñà‑yùcán icúmí stná‑nsià ―nì cachi Jesús.
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Dandu nì cana‑ya nèhivì cuáhà mà ñà‑tnàtuu‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunini nsidaa‑nsiá, te cundaà vàha inì‑nsia:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 mà cúnsídá cuàchi ni‑iin nèhivì sàhà ñà‑ndùá xixí‑né. Còó. Ñà‑nìhnú ini anima‑nè, te quidá‑néà, divi ñà‑jaàn nduá dacuidá cuàchi xì anima‑nè.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Ni cúníní vàha nsidaa‑nsiá.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Dandu nì yàha‑ya ini vehe, te nì ndòo nèhivì cuáhà mà tùvèhé. Dandu nì ndàcàtnùhù nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá ndíà ndùá cuní cachi ejemplu mà.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―¿A có‑sânìhì stná ini mii‑nsiá? Cunaha‑nsiá, ñà‑ìá fuera iquìcúñú‑ndà, nú ni quéa yuhù‑ndà, mà cúí dacuidá cuàcha‑ndó nùù Dios.
18 Jesus lhes disse:
19 Vàchi màdì ini anima‑ndà quíhvia. Còó, tìxi‑nda cuáhàn, dandu después queá. Ducán nì cachi‑yà sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà comida viì nduú nsidaa clase ñà‑cutiacu‑ndà, màdì cuáchi nduá cuxi‑ndañá.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Dandu nì cachi stná‑yà: ―Ñà‑ndùá nihnú ini nèhivì, te queá anima‑nè, divi nduá dacuidá cuàchi xi‑né.
20 E dizia:
21 Vàchi anima nèhivì ñuhú cuàchi‑ne, te sàhà ñà‑ñùhámà ini‑nè, ñà‑yùcàndùá quìdá stná‑nè cuàhà ñà‑có‑ndiàá; vàchi nacání quini ini‑nè, te ò cáhàn‑nè xì nècuàchì cónì nándàhà xì‑né, te ò dava‑ne, uun‑ni ndoó‑né xì ndé ni nèhivì ní cui; te dava‑ne, sahní stnahá‑né,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 ò xidá cuíhná‑nê; te xího stná‑nè ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑ne; quini quidá stná‑nè xì ñanìtnaha‑ne, te dandahví stnàhá stná‑nè; tùha quini stná‑nè, te có‑cùcáhán núù‑né; te cuàhà‑né, cúmbìdia stnahá stná ini‑nè, te cáhàn quini‑ne dìquì ñanìtnaha‑ne; cuadú stná‑nè, te nacání ndévàha ini‑nè.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Pues ducán quidá‑né, vàchi ñuhú nsidaájàn ini anima‑nè, te na quidá‑néà, dandu dacuidá cuàcha‑nè ―nì cachi‑yà.
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Dandu nì quee Jesús ladu yucán cuàhàn‑yà ladu ñuu Tiro xì ñuu Sidón. Te yucán nì sàà‑yà visita iin vehe, doco có‑cùní‑yà cundaà ini nèhivì ñà‑ìá‑yà yucán; doco mànìcùí coo dèhé‑yà.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Vàchi vichi vichi nì xinitnùhu iin nècuàchì ñahà inácáá iin ñà‑malu ini dèheyoco‑xí. Iin nècuàchì inga ñuu nduú‑né, iin ñuu nani Sirofenicia. Te na ní sàà‑nè ndé iá‑yà, nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma táva‑yá ñà‑malu anima dèhe‑ne.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Dihna icúmí cutahvì dèhe (ñuu nsiùhù, dandu después nèhivì inga ñuu), vàchi ducán iá na ian xixí ñà‑cuati. Dihna cuxi mii‑vé, te ndenuu ini‑vè, dandu después cuxi sìhina cuati. Vàchi mà váha cuxio dìtà‑vé, te cuxi‑sìá.
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Doco nì cachi tu nècuàchìmà xì‑yá: ―Ñà‑ndáà nduá, Señor. Doco cunaha‑ní, dècuèndè stná sìhina xicánúú tìxi mesa, níhì stná‑si iyuhu xèhè dìtà cóyo ndé xixí dèhe‑nda. (Ñàyùcàndùá, chindee sacu stná‑ní yùhù.)
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Vàtùni cachí‑nî. Ñàyùcàndùá, xuhun‑ní vehe‑ní, vàchi sànì quee ñà‑malu nùù dèhe‑ní.
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Daaní, mànuhù nècuàchìmà vehe‑ne, te nì xini‑nè indúhu víi dèhe‑ne cama, vàchi sànì cuxio ñà‑malu nìsa dandoho‑xi‑ñá.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Dandu nì quee Jesús ñuu Tiro mà, nì yàha‑ya ñuu Sidón, xì stná ladu Decápolis, te nì nasaa‑yà mar iá Galilea.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Te nèhivì yucán, nì saca‑ne iin nècuàchì dòhò có‑câhàn viì stná, te nì casaà‑nè nùù‑yá, nì sacundahví‑nè ñà‑nì chìndánuú‑yá ndahà‑yá dìnì nècuàchìmà, te nduvàha‑ne.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Dandu nì tavà cuaán‑yá nècuàchìmà, te nì dàquíhvi‑ya dìnìndàhá‑yà ini tùtnù‑né. Te nì dàcóyo‑ya tèdìí‑yà dìnìndàhá‑yà nì chituu‑ya nùù yàá‑nè.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Dandu nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, te nì sàcàn ini‑yà, cachí‑yà xì tiàa ma dàhàn ñuu mà: ―¡Efata! ―ñà‑ndùá cuní cachà: Ni nuná tùtnù‑ní.
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Dandu nì nuna tùtnù‑né, te nì nduvàha stná yàá‑nè, vàtùni càhàn viì‑né.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Te nì cachi‑yà xì nsidaa nèhivì ndoó yucán ñà‑màsà cáchí‑nè ni‑iñàha xi nèhivì, doco entre más cachí‑yà xì‑né ducán, vihi gá cuàhà nì sate tnùhu‑ne sàhà‑yá.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Te yáha ga nì ndulocó nsidaa nèhivì, cachí‑nè: ―Viì gá quidá‑yá nsidanicuú iñàha. Dècuèndè tèdòhò natiácú quidá‑yá, xì stná tè‑ìhìn dànácâhàn‑yà.
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.