Marcos 3
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVI
1 Dandu cuàhàn Jesús veheñùhu. Te na sánì quìhvi‑ya yucán, (nì xini‑yà) jaàn iá iin tiàa nì ìchì dahuun iin ndahà‑xí.
1 Noutra ocasião ele entrou na sinagoga, e estava ali um homem com uma das mãos atrofiada.
2 Doco ndoó stná nècuàchì fariseu yucán, indéhe váha‑neyà, áma dándûvàha‑ya nècuàchì cuhí‑mà cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá sàhà ñà‑ndùá quìvì descansu.
2 Alguns deles estavam procurando um motivo para acusar Jesus; por isso o observavam atentamente, para ver se ele iria curá-lo no sábado.
3 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa cuhí ndahà‑xì mà: ―Ndacuiìn‑ní, cuiin‑ní dava mahì nèhivì yohó.
3 Jesus disse ao homem da mão atrofiada: "Levante-se e venha para o meio".
4 Dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì nánî xì‑yá yucán, cachí‑yà: ―¿Nansa ndiá ìcà‑ndà quida‑nda quìvì descansu? ¿Amádi chicá iá vàha quida‑nda ñà‑ìá viì, te màdìá ñà‑có‑ndiàá? ¿Amádi chicá iá vàha dacácu‑nda nèhivì quìvì mà, te màdìá cahnì stnàhà‑ndà? Doco nècuàchì yucán, còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑né nùù‑yá.
4 Depois Jesus lhes perguntou: "O que é permitido fazer no sábado: o bem ou o mal, salvar a vida ou matar? " Mas eles permaneceram em silêncio.
5 Ñàyùcàndùá, nì xiconúù‑yá nùù nsidaa‑né, te nì cuduchi ini‑yà sàhà‑né, vàchi caxin sàstnùhù anima‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì tiàa ma: ―Chitanini‑ní ndahà‑ní. Dandu nì chitanini nècuàchìmà ndahà‑né, te nì nduvàha dahuan.
5 Irado, olhou para os que estavam à sua volta e, profundamente entristecido por causa dos seus corações endurecidos, disse ao homem: "Estenda a mão". Ele a estendeu, e ela foi restaurada.
6 Ñàyùcàndùá nì caquee nècuàchì fariseu mà nì càhàn‑nè xì nècuàchì partidu herodianu, nì ndatnuhu‑né nansa cui dandáñúhú‑nêyà.
6 Então os fariseus saíram e começaram a conspirar com os herodianos contra Jesus, sobre como poderiam matá-lo.
7 Daaní, cuàhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá nùù mar, te cuàhà sàstnùhù nèhivì ladu Galilea nì catenchicùn stná xì‑yá. Te na ní xìtià cuentu ñà‑ndiaha guá quidá‑yá, dandu más nèhivì nì ndecoyo: nècuàchì ñuu Jerusalén, xì más gà nèhivì ladu Judea xì stná nèhivì ladu Idumea, xì nèhivì ladu duha yùte Jordán, xì nèhivì ladu ñuu Tiro xì ñuu Sidón, nsidaa‑né vàxi‑ne ndé iá‑yà.
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e uma grande multidão vinda da Galiléia o seguia.
8 — ausente —
8 Quando ouviram a respeito de tudo o que ele estava fazendo, muitas pessoas procedentes da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia e das regiões do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom foram atrás dele.
9 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑cundiatu tùha‑ne xì iin lancha ndé coo‑ya sàhá màsà ndútnúú guâ‑yà mahì nèhivì cuáhà mà.
9 Por causa da multidão, ele disse aos discípulos que lhe preparassem um pequeno barco, para evitar que o comprimissem.
10 Vàchi cuàhà‑né nì dàndúvàha‑ya, ñàyùcàndùá nsidaa nècuàchì cuhí, nì nachitu‑né nùù‑yá, cuní‑nè dacácùhun‑ne ndahà‑né ìcà‑yá, te nduvàha‑ne.
10 Pois ele havia curado a muitos, de modo que os que sofriam de doenças ficavam se empurrando para conseguir tocar nele.
11 Stná ñà‑malu, na ní xinià‑yà, nì sàcuìtasisiá nùù‑yá, cacháˋ: ―Dèhemanì Dios nduu‑ní.
11 Sempre que os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: "Tu és o Filho de Deus".
12 Doco mii‑yá, vihi gá cuàhà nì dàndàcú ndee‑yá nùá ñà‑màsà cáchà ana divi nduú‑yá.
12 Mas ele lhes dava ordens severas para que não dissessem quem ele era.
13 Dandu nì nana‑ya yucù, te nì cana‑ya nècuàchì tuxí‑yá ñà‑nì cáquíxí‑né nùù‑yá.
13 Jesus subiu a um monte e chamou a si aqueles que ele quis, os quais vieram para junto dele.
14 Te nì nacàxin‑ya ùxìn ùì‑nè ñà‑cunduu‑ne nèhivì cutnahá xi‑yá cacanuu, dandu después techuún stná‑yànè cùhùn‑nè càhàn‑nè xì nèhivì palabra xi‑ya.
14 Escolheu doze, designando-os como apóstolos, para que estivessem com ele, os enviasse a pregar
15 Te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑dandúvàha‑ne nècuàchì cuhí, te tavà stná‑nè ñà‑malu ñuhú anima nèhivì.
15 e tivessem autoridade para expulsar demônios.
16 Te divi nècuàchì yohó xínduu nècuàchì nì nacàxin‑ya: iin‑ne nani Simón, te divi‑ne nì dànànì stná‑yà Pedro;
16 Estes são os doze que ele escolheu: Simão, a quem deu o nome de Pedro;
17 daaní, iá stná dèhe Zebedeo nani Jacobo xì ñani‑nè Juan, ndúì nècuàchìmà nì dànànì stná‑yà Boanerges, te cuní cachàmà na cáhàn dàvì cáhàn‑nè.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa filhos do trovão;
18 Daaní iá stná Andrés, xì Felipe, xì Bartolomé, xì Mateo, xì Tomás, xì dèhe Alfeo nani Jacobo, xì stná Tadeo, xì Simón nì sanduu partidu cachí‑nè nècuàchì Canaán;
18 André; Filipe; Bartolomeu; Mateus; Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o zelote,
19 te nì ìa stná Judas Iscariote, divi nècuàchì icúmí cahin xì‑yá. Daaní, nì yàha‑ya xì compañeru‑yà ini iin vehe.
19 e Judas Iscariotes, que o traiu.
20 Te yucán nì nataca cuàhà gá tu nèhivì nùù‑yá. Ñàyùcàndùá, cónì cúsáá gá‑yà cuxi‑ya, ni mii‑yá ni nècuàchì dacuahá‑yá.
20 Então Jesus entrou numa casa, e novamente reuniu-se ali uma multidão, de modo que ele e os seus discípulos não conseguiam nem comer.
21 Dandu nècuàchì xínduu nèhivì vehe‑ya, nì xinitnùhu‑ne nansa cachí nèhivì sàhà‑yá ñà‑sànì ndañuhu sàxìnítnùní‑yà, cachí‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑nè ndé iá‑yà ñà‑cùní‑nè cundaca‑neyà nùhù.
21 Quando seus familiares ouviram falar disso, saíram para apoderar-se dele, pois diziam: "Ele está fora de si".
22 Daaní, nècuàchì ley xi veheñùhu, nì caquee‑ne ñuu Jerusalén, nì casaà‑nè ndé iá‑yà, te nì càhàn cuàchi‑ne dìquì‑yá, cachí‑nè xì nèhivì: ―Nècuàchì jaàn, icúmí‑nê ñà‑malu nani Beelzebú ini‑nè, divi quisì cusáhnû. Ñàyùcàndùá, vàtùni tavá‑né dava ga ñà‑malu anima nèhivì, vàchi quisì mà chindéé xí‑nê ―nì cachi‑ne.
22 E os mestres da lei que haviam descido de Jerusalém diziam: "Ele está com Belzebu! Pelo príncipe dos demônios é que ele expulsa demônios".
23 Ñàyùcàndùá nì cana Jesús nèhivì, te nì nacani‑ya historia nduú ejemplu, cachí‑yà xì‑né: ―Ñà‑malu, ¿nansa cui tavà stnahá nsidaa mián? Mà cúí.
23 Então Jesus os chamou e lhes falou por parábolas: "Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Vàchi ducán iá xán na iá xì nèhivì dandacú nùù iin ñuu, nú ni táhndè dava‑ne, te náâ stnahá‑né, dandu mà cúí dandacú gá‑nè nùù ñuu mà.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, não poderá subsistir.
25 Te nèhivì ndoó iin vehe, nú xiní ùhì stnahá‑né, dandu mà cúí cundoo tàcá gà‑nè.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, também não poderá subsistir.
26 Stná ñà‑malu xi Satanás, nú ni táhndè dava, te cuni ùhì stnahá, dandu mà cuéà, te yàchì nsiha, nú ducán.
26 E se Satanás se opuser a si mesmo e estiver dividido, não poderá subsistir; chegou o seu fim.
27 ’Vehe iin tiàa ndacuì, mà cúí quìhvi ndevàha nèhivì, te tavà‑né ñà‑ìcúmí‑tê. Còó, vàchi dihna icúmí‑nê chicuhni‑nète, dandu vàtùni quida‑ne ducán.
27 De fato, ninguém pode entrar na casa do homem forte e levar dali os seus bens, sem que antes o amarre. Só então poderá roubar a casa dele.
28 ’Ñà‑ndáà ndùá cachíˋ xì‑nsiá, mate nadaa ga cuàchi nèhivì iá nùù Dios, te ò nadaa ga xichi cáhàn ùhí‑nè dìquì‑yá, vàtùni cuicahnú ini‑yà sàhà‑né.
28 Eu lhes asseguro que todos os pecados e blasfêmias dos homens lhes serão perdoados,
29 Doco nú ni cáhàn ùhí‑nè dìquì Espíritu Ìì xí Dios, dandísá, mà cúí cuicahnú ini‑yà, sàhà‑né, vàchi nicanicuahàn icúmí‑nê cunsida‑ne cuàchi ma.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão: é culpado de pecado eterno".
30 Ducán nì cachi‑yà xì nèhivì yucán sàhà nècuàchì cáhàn tnùhù dìquì‑yá, vàchi cachí‑nè ñà‑ìnácáá iin ñà‑malu ini‑yà.
30 Jesus falou isso porque eles estavam dizendo: "Ele está com um espírito imundo".
31 Daaní, nì sàà stná dihi‑yá xì ñani‑yà tùvèhé, te nì techuún‑né iin razón caná‑néyà.
31 Então chegaram a mãe e os irmãos de Jesus. Ficando do lado de fora, mandaram alguém chamá-lo.
32 Ñàyùcàndùá, nèhivì ndoó nùù‑yá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Cunaha‑ní, tùvèhè càˊ iín dihi‑ní xì stná ñanì‑ní, caná‑né mii‑ní.
32 Havia muita gente assentada ao seu redor; e lhe disseram: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram".
33 Dandu nì cachi‑yà xì nèhivì mà: ―¿Ana divi nduú mamá xi cahan‑nsiá? Te ò ¿ana divi xínduu ñanì?
33 "Quem é minha mãe, e quem são meus irmãos? ", perguntou ele.
34 Dandu nì xiconúù‑yá nì indehè‑yá nsidaa nèhivì ndoó nùù‑yá, te nì cachi‑yà: ―Divi nècuàchì yohó xínduu nahi mamá xi, ò nahi ñanì.
34 Então olhou para os que estavam assentados ao seu redor e disse: "Aqui estão minha mãe e meus irmãos!
35 Vàchi nsidanicuú ana quìdà‑xì ñà‑ndùá cuní Dios, divi xínduu nahi ñanì, nahi cùhe, te nahi dihi stnáì.
35 Quem faz a vontade de Deus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.