Marcos 3
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ACF
1 Dandu cuàhàn Jesús veheñùhu. Te na sánì quìhvi‑ya yucán, (nì xini‑yà) jaàn iá iin tiàa nì ìchì dahuun iin ndahà‑xí.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Doco ndoó stná nècuàchì fariseu yucán, indéhe váha‑neyà, áma dándûvàha‑ya nècuàchì cuhí‑mà cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá sàhà ñà‑ndùá quìvì descansu.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa cuhí ndahà‑xì mà: ―Ndacuiìn‑ní, cuiin‑ní dava mahì nèhivì yohó.
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì nánî xì‑yá yucán, cachí‑yà: ―¿Nansa ndiá ìcà‑ndà quida‑nda quìvì descansu? ¿Amádi chicá iá vàha quida‑nda ñà‑ìá viì, te màdìá ñà‑có‑ndiàá? ¿Amádi chicá iá vàha dacácu‑nda nèhivì quìvì mà, te màdìá cahnì stnàhà‑ndà? Doco nècuàchì yucán, còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑né nùù‑yá.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Ñàyùcàndùá, nì xiconúù‑yá nùù nsidaa‑né, te nì cuduchi ini‑yà sàhà‑né, vàchi caxin sàstnùhù anima‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì tiàa ma: ―Chitanini‑ní ndahà‑ní. Dandu nì chitanini nècuàchìmà ndahà‑né, te nì nduvàha dahuan.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Ñàyùcàndùá nì caquee nècuàchì fariseu mà nì càhàn‑nè xì nècuàchì partidu herodianu, nì ndatnuhu‑né nansa cui dandáñúhú‑nêyà.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Daaní, cuàhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá nùù mar, te cuàhà sàstnùhù nèhivì ladu Galilea nì catenchicùn stná xì‑yá. Te na ní xìtià cuentu ñà‑ndiaha guá quidá‑yá, dandu más nèhivì nì ndecoyo: nècuàchì ñuu Jerusalén, xì más gà nèhivì ladu Judea xì stná nèhivì ladu Idumea, xì nèhivì ladu duha yùte Jordán, xì nèhivì ladu ñuu Tiro xì ñuu Sidón, nsidaa‑né vàxi‑ne ndé iá‑yà.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 — ausente —
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑cundiatu tùha‑ne xì iin lancha ndé coo‑ya sàhá màsà ndútnúú guâ‑yà mahì nèhivì cuáhà mà.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 Vàchi cuàhà‑né nì dàndúvàha‑ya, ñàyùcàndùá nsidaa nècuàchì cuhí, nì nachitu‑né nùù‑yá, cuní‑nè dacácùhun‑ne ndahà‑né ìcà‑yá, te nduvàha‑ne.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Stná ñà‑malu, na ní xinià‑yà, nì sàcuìtasisiá nùù‑yá, cacháˋ: ―Dèhemanì Dios nduu‑ní.
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Doco mii‑yá, vihi gá cuàhà nì dàndàcú ndee‑yá nùá ñà‑màsà cáchà ana divi nduú‑yá.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Dandu nì nana‑ya yucù, te nì cana‑ya nècuàchì tuxí‑yá ñà‑nì cáquíxí‑né nùù‑yá.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Te nì nacàxin‑ya ùxìn ùì‑nè ñà‑cunduu‑ne nèhivì cutnahá xi‑yá cacanuu, dandu después techuún stná‑yànè cùhùn‑nè càhàn‑nè xì nèhivì palabra xi‑ya.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 Te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑dandúvàha‑ne nècuàchì cuhí, te tavà stná‑nè ñà‑malu ñuhú anima nèhivì.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Te divi nècuàchì yohó xínduu nècuàchì nì nacàxin‑ya: iin‑ne nani Simón, te divi‑ne nì dànànì stná‑yà Pedro;
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 daaní, iá stná dèhe Zebedeo nani Jacobo xì ñani‑nè Juan, ndúì nècuàchìmà nì dànànì stná‑yà Boanerges, te cuní cachàmà na cáhàn dàvì cáhàn‑nè.
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Daaní iá stná Andrés, xì Felipe, xì Bartolomé, xì Mateo, xì Tomás, xì dèhe Alfeo nani Jacobo, xì stná Tadeo, xì Simón nì sanduu partidu cachí‑nè nècuàchì Canaán;
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 te nì ìa stná Judas Iscariote, divi nècuàchì icúmí cahin xì‑yá. Daaní, nì yàha‑ya xì compañeru‑yà ini iin vehe.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Te yucán nì nataca cuàhà gá tu nèhivì nùù‑yá. Ñàyùcàndùá, cónì cúsáá gá‑yà cuxi‑ya, ni mii‑yá ni nècuàchì dacuahá‑yá.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Dandu nècuàchì xínduu nèhivì vehe‑ya, nì xinitnùhu‑ne nansa cachí nèhivì sàhà‑yá ñà‑sànì ndañuhu sàxìnítnùní‑yà, cachí‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑nè ndé iá‑yà ñà‑cùní‑nè cundaca‑neyà nùhù.
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Daaní, nècuàchì ley xi veheñùhu, nì caquee‑ne ñuu Jerusalén, nì casaà‑nè ndé iá‑yà, te nì càhàn cuàchi‑ne dìquì‑yá, cachí‑nè xì nèhivì: ―Nècuàchì jaàn, icúmí‑nê ñà‑malu nani Beelzebú ini‑nè, divi quisì cusáhnû. Ñàyùcàndùá, vàtùni tavá‑né dava ga ñà‑malu anima nèhivì, vàchi quisì mà chindéé xí‑nê ―nì cachi‑ne.
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Ñàyùcàndùá nì cana Jesús nèhivì, te nì nacani‑ya historia nduú ejemplu, cachí‑yà xì‑né: ―Ñà‑malu, ¿nansa cui tavà stnahá nsidaa mián? Mà cúí.
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Vàchi ducán iá xán na iá xì nèhivì dandacú nùù iin ñuu, nú ni táhndè dava‑ne, te náâ stnahá‑né, dandu mà cúí dandacú gá‑nè nùù ñuu mà.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Te nèhivì ndoó iin vehe, nú xiní ùhì stnahá‑né, dandu mà cúí cundoo tàcá gà‑nè.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Stná ñà‑malu xi Satanás, nú ni táhndè dava, te cuni ùhì stnahá, dandu mà cuéà, te yàchì nsiha, nú ducán.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 ’Vehe iin tiàa ndacuì, mà cúí quìhvi ndevàha nèhivì, te tavà‑né ñà‑ìcúmí‑tê. Còó, vàchi dihna icúmí‑nê chicuhni‑nète, dandu vàtùni quida‑ne ducán.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 ’Ñà‑ndáà ndùá cachíˋ xì‑nsiá, mate nadaa ga cuàchi nèhivì iá nùù Dios, te ò nadaa ga xichi cáhàn ùhí‑nè dìquì‑yá, vàtùni cuicahnú ini‑yà sàhà‑né.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Doco nú ni cáhàn ùhí‑nè dìquì Espíritu Ìì xí Dios, dandísá, mà cúí cuicahnú ini‑yà, sàhà‑né, vàchi nicanicuahàn icúmí‑nê cunsida‑ne cuàchi ma.
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Ducán nì cachi‑yà xì nèhivì yucán sàhà nècuàchì cáhàn tnùhù dìquì‑yá, vàchi cachí‑nè ñà‑ìnácáá iin ñà‑malu ini‑yà.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Daaní, nì sàà stná dihi‑yá xì ñani‑yà tùvèhé, te nì techuún‑né iin razón caná‑néyà.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Ñàyùcàndùá, nèhivì ndoó nùù‑yá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Cunaha‑ní, tùvèhè càˊ iín dihi‑ní xì stná ñanì‑ní, caná‑né mii‑ní.
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Dandu nì cachi‑yà xì nèhivì mà: ―¿Ana divi nduú mamá xi cahan‑nsiá? Te ò ¿ana divi xínduu ñanì?
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Dandu nì xiconúù‑yá nì indehè‑yá nsidaa nèhivì ndoó nùù‑yá, te nì cachi‑yà: ―Divi nècuàchì yohó xínduu nahi mamá xi, ò nahi ñanì.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Vàchi nsidanicuú ana quìdà‑xì ñà‑ndùá cuní Dios, divi xínduu nahi ñanì, nahi cùhe, te nahi dihi stnáì.
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.