Marcos 10
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs BKJ
1 Dandu nì quee Jesús ñuu yucán, cuàhàn‑yà ladu Judea, divi iin ladu Judea iá ndè inga ladu yùte Jordán. Te yucán nì nataca tu cuàhà gá nèhivì nùù‑yá. Te nì quesaha‑yá dacuahá‑yánè nacua quidá‑yá siempre.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Te yucán nì casaà stná nècuàchì fariseu, te nì càhàn‑nè xì‑yá áma níhìndèè‑né coo nansa daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá: ―¿A vátùni iá ñà‑cate stnàhà‑ndà xì ñahàdìhí‑ndà?
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Ndíà ndùá nì dàndàcú Moisés quida‑nsia?
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Te nì cacachi nècuàchì yucán: ―Nì sàha Moisés lugar ñà‑cuyucun iin tutu nùù juez, dandu vàtùni cate stnàhà‑ndà.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, cuisì sàhà ñá‑cô‑cùní‑nsià cunini viì‑nsiá, ñàyùcàndùá nì tiaa Moisés ley jaàn.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Doco na ní sàcòo ñuhìví, còó. Vàchi na ní quidayucun Dios ñuhìví, dandu nì quidayucun stná‑yà nèhivì, iin‑ne nì sàcùnduu tiàa, te inga‑nè ñahà.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí nándàhà iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà, te quecuáân‑né nùù yuadíhí‑nê.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Ñàyùcàndùá, mate diín diín nì sanduu‑ne antes, doco na imindaa nèhivì sànì nanduu‑ne vitni. Te sàhámà, có‑ndùú gá‑nè diín diín nèhivì; quida‑nda cuenta na ian iin‑ni nèhivì nduú‑né.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Ñàyùcàndùá, nú ducán sànì dàcuàcá stnahá Dios‑nè, dandu ni‑iin nèhivì màsà cáté stnàhá‑né ―nì cachi Jesús.
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Daaní, na sánì nansìhvi‑ya ini vehe, dandu nì ndàcàtnùhù gá nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá sàhà chuun jaàn.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú ni caté iin tiàa ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà, dandu cuàchi ndisa nduá nùù Dios, te cuàchi nduú stná nùù ñahàdìhí‑nè primeru.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Stná nècuàchì ñahà, nú ni caté‑nè iì‑né, te nandàhà tú‑né xì inga tiàa, cuàchi nduú stná.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Daaní, ndacá nèhivì ñà‑cuati xí‑né vàxi nùù‑yá ñà‑chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnìá. Doco nècuàchì dacuahá‑yá, nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Te na ní xini‑yà ñà‑ndùá quidá‑né, nì cuduchi ini‑yà, cachí‑yà: ―Nacoo‑nsia ñà‑cuati ni quixá nùí. Màsà cádí‑nsià nùá, vàchi ana nihnú inì‑xi nahi ñà‑cuati, divi cunduu ana sàà ñuhìví ìì xí Dios.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nú màsà cóó (vìtá ini nèhivì) nahi ñà‑cuati, te ducán quìhvi‑ne ichì ñuhìví ìì xí mii‑yá, dandu mà nunca sàà‑nè yucán ―nì cachi‑yà.
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Dandu nì numi nihni‑yañà, nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnìá, te nì xìcàn tàhvì‑yá ñà‑ndiaha nùù Dios sàhà‑ñá.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Daaní, na lácà nì quihin Jesús ichì cuàhàn‑yà, dandu nì xini‑yà yucán vàxi iin tèchii carrera. Te na ní quesaà‑te nùù‑yá, nì sàcuììn sìsì‑té, cachí‑te: ―Maestro, vàha ndisa‑ní. Cachì‑ní xìˊ ndíà ndùá quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn.
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Ndíà nduá dìsáhà‑xí cachí‑nî xìˊ: “Mii‑ní vàha‑ní”? Vàchi còò ni‑iin nèhivì ùún vàha ndisa, cuisì nú nduí Dios, dandu vàha ndise.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Pues vichi, ináhá‑nî nansa nì dàndàcú‑yá quida‑nda: màsà cáhni stnaha‑nda, ni màsà cáhàn‑ndà xí inga ana có‑ndùú nècuàchì vehe‑nda, te màsà quídá cuihna‑nda, ni màsà cáchí‑ndà ni‑iin tnùhu sàhà ñanìtnaha‑nda; te màsà dándáhvî stnàhà‑ndà. Te icúmí stnâ‑ndà quidañuhu‑nda yuadíhí‑ndá.
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Dandu nì cachi tu tèmà xì‑yá: ―Maestro, nsidaájàn sànì chivàhià dècuèndè na tií.
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Dandu mànì mánì nì indehè‑yáte, vàchi cuú ini‑yà sàhà‑té, te nì cachi‑yà: ―Cumánì gá inga iñàha quida‑ní. Dicò nsìhì‑ní ñà‑ndùá icúmí‑nî, te dasàn‑ní dìhùn mà nùù nècuàchì ndahví, dandísá, nìhìtáhvì‑ní sàà‑ní ansivi, te yucán cucumi ndisa‑ní cuàhà ñà‑cuìcà. Dandu quixi stná‑ní, cunchicùn‑ní yùhù; te dispuestu coo‑ní cuì‑ní sàhí, mate ni cuí‑nî nchìca cruz.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Doco tèchii ma, na ní inini‑tè ñà‑ndùá nì cachi‑yà, nì ndulocó‑te, te nì cuhuun cuahà inì‑te, vàchi yáha ga cuìcà‑té. Ñàyùcàndùá, nì quihin‑tè ichì cuàhàn‑te.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Dandu Jesús, nì xiconúù‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―¡Na ùhì guá sàà iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios!
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Doco na ní inini nècuàchìmà, yáha ga nì ndulocó‑nè. Ñàyùcàndùá, inga xichi nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―Hijos, na ùhì guá nìhìtáhvì iin nècuàchì càhvì xì ñà‑cuìcà‑xí yàha‑ne ñuhìví ìì xí Dios.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Ñà‑ndáà nduá, ùhì dayáha‑nda iin camellu nùù chìcòhò nduhù iquì; doco chicá ùhì yàha iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Na ní inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑jaàn, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Pues nú ducán, ¿nansa cui càcu anima iin nèhivì?
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Dandu nì indehè váha‑yanè, te nì cachi‑yà: ―Nèhivì ñuhìví, mà cúí quida‑neàmà. Doco Dios, vàtùni, vàchi nsidaa iñàha, mà úhì quida‑yañà.
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Nsiùhù, sànì nacoo‑nsi nsidaa ñà‑ìcúmí‑nsî, te vàxi‑nsi nchícùn‑nsì mii‑ní, Stoho‑nsì Senór.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nú sàhà yùhù icúmí iin nèhivì nacoo‑ne iñàha, dandu iin cientu gà tantu icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né. Mate icúmí‑nê nacoo‑ne vehe‑ne, ò ñani‑nè, ò cúha‑ne, ò yua‑né, ò dihi‑né, ò ñahàdìhí‑nè, ò déhe‑ne, ò ñuhù xí‑né sàhà yùhù, ò sáhà razón ndiaha, có‑quìdá, vàchi iin cientu gà tantu ñà‑jaàn nìhìtáhvì‑né mientras iá‑nè ñuhìví yohó, mate icúmí‑nê ndoho stná‑nè quida nèhivì ñuhìví. Doco na sáà‑nè inga ñuhìví vàxi xi‑nda, dandu nìhì stná‑nè vida ndiaha nicanicuahàn.
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Doco cuàhà nèhivì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè cahà‑xí quìvì yucán; te cuàhà ana nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdònùù‑né.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Daaní, ndacá Jesús nècuàchì dacuahá‑yá cuàhàn‑yà xì‑né ichì mànana ndè ñuu Jerusalén, te idónuu‑yá nùù‑né. Doco mii‑né, yáha ga nacání ini‑nè, te yúhî‑nè. Dandu nì tavà cuàán‑yá nsì‑úxìn ùì‑nè, te nì nacani‑ya xì‑né ñà‑ndùá sà‑ìtúú cuu xi‑yá,
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 cachí‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, icúmí‑ndá sàà‑ndà ñuu Jerusalén. Te yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà dùtù xícusahnú yucán, xì ndahà stná nècuàchì ley xi veheñùhu. Te icúmí nècuàchìmà cachi‑nè ñà‑fuerza icúmî cuì. Dandu dayáha‑ne yùhù ndahà tè‑inga raza.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Te mii‑té, cuàcùndiaà‑te yùhù, te cahnì cuìí‑te yùhù; te sivi dìí‑te nùí, dandu después cahnì‑té yùhù. Doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì ―nì cachi‑yà.
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Daaní, nì tnàtuu dèhe Zebedeo nani Jacobo xì Juan nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá: ―Maestro, cuní‑nsì quidamanì‑ní xì‑nsí iin favor ñà‑ndùá xícàn‑nsì.
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Dandu nì cachi‑yà: ―¿Índù iñàha cuní‑nsià quide?
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Na sáà tiempu ndiaha na cusáhnú‑nî, cuàha‑ní lugar ñà‑cundoo iin iin‑nsi iin iin ladu‑ní; iin‑nsi coo ladu cuàhá‑nî, te inga‑nsì coo ladu ìtní‑nî.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, có‑sánìhì ini‑nsià ñà‑ndùá xícàn tàhvì‑nsiá nùí. ¿A vátùni cundee ini‑nsià ndoho‑nsia nacua icúmî ndohi, te yàha stná‑nsià tnùndoho nacua icúmî yàhi?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 ―Jaan ―nì cachi‑nè―, vàtùni stná nsiùhù. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndisa, icúmí‑nsiâ ndoho‑nsia nahi yùhù; te icúmí stnâ‑nsià yàha‑nsia tnùndoho nahi yùhù.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Doco ñà‑daníhìtáhvìˊ mii‑nsiá cundoo iin iin‑nsia iin iin ladúì, mà cúí, vàchi có‑quìdá yùhù tocar quide ñà‑jaàn. Nècuàchì nìhìtáhvì cundoo ladúì, cuisì nèhivì señaladu cunduu‑ne, vàchi divi sàhà mii‑né icúmí lugar mà cuyucàn.
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Daaní, na ní xinitnùhu ùxìn gà nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì cuduchi gá ini‑nè sàhà Jacobo xì Juan mà.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Doco Jesús, nì cana‑ya nsidaa‑né ñà‑nì nátácá‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ináhá‑nsiâ sàhà tè‑cùsàhnú inga ñuu, xínduu‑tè autoridad cahan néhivì, te fuerte cusáhnû‑te nùù‑né. Vàchi nsidaa tè‑nìhí chuun ñuu yucán, ndee dandacú‑te nùù nèhivì yucán.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Doco mii‑nsiá, màsà quídá‑nsiá ducán. Còó, vàchi nú iá ana cuní cunduu ana dandacú nùù‑nsiá, dandu icúmí‑nê cunduu‑ne ana xinúcuáchí nùù nsidaa‑nsiá.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Vàchi nècuàchì cuní codònùù nùù‑nsiá, icúmí‑nê cunduu‑ne nahi peón chindéé xí nèhivì dava ga.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Dècuèndè stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cónì quésáì ñuhìví yohó ñà‑cunucuachi néhivì nùí. Còó, sàhà‑ñá cunucuachi mií nùù‑né nì quesaì, dandu después cuàhi vida xi cuì cuenta xi‑ne, te ducán nàcùndoo cuàhà‑né libre ―nì cachi‑yà.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Daaní, nì sàà‑yà xì compañeru‑yà iin ñuu nani Jericó. Te na xicá‑yá ichì queé‑yá ñuu mà, dandu nchícùn stná cuàhà gá nèhivì. Te yuhù ìchí yucán iá iin nècuàchì cuaá xícàn caridad. Bartimeo nani‑né, vàchi dèhe Timeo nduú‑né.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Te nì tiacu‑nè sà‑cùyátní Jesús de Nazaret. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑né ndáhì‑nè, cachí‑nè: ―¡Jesús! ¡Mii‑ní descendencia ìì xí David! ¡Cuhi inì‑ní yùhù!
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Doco cuàhà nèhivì cuàhàn yucán, nì canàhá‑nè xì nècuàchìmà: ―Màsà ndáhì gà‑ní ―cachí‑nè. Doco nècuàchì cuaá mà, chicá ndee ní ndàhì‑nè, cachí‑nè: ―¡Jesús! ¡Mii‑ní descendencia ìì xí David! ¡Cuhi inì‑ní yùhù!
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Dandu nì cucuiìn‑yà, te nì cachi‑yà xì compañeru‑yà: ―Cana‑nsianè ni quixí‑né. Dandu nì cana‑ne nècuàchì cuaá mà, cachí‑nè xì nècuàchìmà: ―Màsà cúhúún inì‑ní; ndacuiìn‑ní, vàchi caná‑yá mii‑ní.
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Ñàyùcàndùá, nì tavà‑né dòò‑né, nì dàndiàchì‑né iladú. Te yàchì nì ndacuiin‑nè cuàhàn‑nè ndé iá‑yà.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né, cachí‑yà: ―¿Ndíà nduá cuní‑nî quide? Te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Cuníˋ natùinuí, maestro.
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cuahán cuéyàà‑ní, vàchi sànì nduvàha‑ní ñà‑nì xinindisa‑ní. Dandu luegu nì natùinuù‑né, te nì tenchicùn stná‑nèyà ichì cuàhàn‑yà.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.