Atos 9
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVI
1 Daaní, Saulo, iin‑ni xídà sàstnùhù ini‑nè sàhà nècuàchì nchícùn ichì Stoho‑ndà Señor. Dana cáhàn‑nè, cuàhàn‑nè cahnì nsìhí‑né nècuàchìmà, cachí‑nè. Ñàyùcàndùá nì sàhàn‑nè nùù dùtù cusáhnû,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 nì xìcàn‑nè tutu cunihi‑ne cùhùn ñuu Damasco (cahvi nècuàchì dandacú) nùù veheñùhu xi nèhivì raza‑nè yucan sàhà‑ñá ducán nìhì‑né permisu nanducu‑né nèhivì nchícùn ichì Jesús, te màcùnuhni nècuàchìmà quixi‑ne presu ñuu Jerusalén, tiàa o ñáha ni cúndúú‑né.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Ñàyùcàndùá, nì quihin Saulo ichì cuàhàn‑nè ñuu Damasco mà. Te sà‑ìtúú‑né sàà‑nè ñuu mà, dandu na iin cachí ndè dìquì‑xí ansivi nì tnùù fuerte iin luz.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Te nì sàcasàn‑né ñuhù nì quidamà, te nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn cachí xì‑né: ―¡Saulo, Saulo! ¿Índù chuun nchícùn‑ní yùhù quida quini‑ní xìˊ?
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Dandu nì cachi Saulo: ―¿Ana nduu‑ní, Señor mío? Te nì cachi tu‑ya: ―Yùhù nduí Jesús, divi ana dandoho‑ní. Doco mii‑ní quidá quíní‑nî xì mii‑ní, na ian quidá quisì caní sàhà nùù garrocha ―nì cachi‑yà.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Dandu Saulo, ndé quidí cuisì‑né ñà‑yúhî guâ‑nè, te nì cachi‑nè: ―¿Ndíà nduá cuní‑nî quide, Señor mío? Dandu cachí tu Stoho‑ndà Señor xì‑né: ―Ndacuiìn‑ní, cuahán‑nî ñuu Damasco, te yucán ndacu nuù‑ní nansa quida‑ní ―nì cachi‑yà.
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Doco tiàa xícutnaha‑xi‑né cuàhàn ichì mà, nì yùhí cuaá‑te, vàchi nì inini‑tè iá ana nì càhàn, doco còò iin tuí.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Dandu nì ndacuiin Saulo, te nì nacuna‑ne nduchìnúù‑né, doco mànìcùí gá cundehè‑né, (vàchi sànì cuaà nduchìnúù‑né). Ñàyùcàndùá ídìtá ndahà tnahá‑né nì sàà‑nè ñuu Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Te yucán nì ìa‑ne ùnì quìvì, có‑tùínúù‑né, có‑xìxí‑né, ni có‑xìhí stná‑nè tècuìí.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Te ñuu mà iá stná iin nècuàchì nchícùn xì Stoho‑ndà Jesús nani Ananías. Te nì dàcùní Jesús‑nè mii‑yá, cachí‑yà xì‑né: ―¡Ananías! Te nì naxiconihí‑né nùù‑yá, cachí‑nè: ―Yohó iéˋ, Señor mío.
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Dandu nì cachi Stoho‑ndà Señor xì‑né: ―Quihin‑ní ichì cuahán‑nî calle nani Calle Ndàà, te yucán nanducu‑ní iin tiàa nani Saulo. Iin nècuàchì ñuu Tarso nduú‑né, te iá‑nè vehe iin nèhivì nani Judas. Te vichi iá‑nè xícàn tàhvì‑né nùí.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Te quìvì vitni nì xini‑nè iin seña na ian sánî‑nè, te nì xini‑nè mii‑ní nì quìhvi‑ní ndé iá‑nè, te nì chitàndòò‑ní ndahà‑ní dìnì‑né, te nì nìhì‑né nì natùinuù‑né.
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Doco nì cachi Ananías mà: ―Señor mío, cuàhà nèhivì sànì cachi‑nè xìˊ nansa quidá nècuàchìmà, ñà‑cuàhà guá sànì dàndòhó‑né nèhivì xí‑nî ndoó ñuu Jerusalén.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Te vichi yohó sànì quesaa stná‑nè nihí‑né orden nùù dùtù xícusahnú ñà‑tnii‑ne nsidaa ana ndácùcahan xi quìvì‑ní.
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Doco nì cachi Stoho‑ndà Señor xì‑né: ―Cuahán‑nî, vàchi sànì nacàxin nècuàchìmà sàhà ñà‑quida stná‑nè chuun xi, cùhùn‑nè càhàn‑nè sàhù sàhí nùù nèhivì ndoó cuàhà inga ñuu, xì nùù stná tè‑xídandacú yucán, xì nùù stná nècuàchì Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Te icúmî cachitnùhu stnáì xì‑né ñà‑cuàhà guá icúmí‑nê ndoho‑ne sàhí ―nì cachi Jesús.
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ñàyùcàndùá, nì quee Ananías mà cuàhàn‑nè vehe yucán, te nì yàha‑ne ndé iá Saulo, nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, cachí‑nè: ―Ñánì Saulo, ichì vàxi‑ní nì xinì‑ní Stoho‑ndà Jesús. Pues divi‑ya nì techuun‑xí vàxi ndé iá‑nî ñà‑natùinuù‑ní, te chitu stná anima‑ní Espíritu Ìì xí‑yá― nì cachi Ananías.
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Daaní, vichi duha nì còyo ñà‑sàdí nihni nduchìnúù Saulo, nahi chìdìdà dìi nì sandua, te nì natùi dahuun nduchìnúù‑né. Dandu nì ndacuiin‑nè, te nì cuhiì‑né.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Te na ní nacuxi‑ne, dandu nì ndundee ini‑nè. Te divi ñuu Damasco mà nì ndòo‑ne itnii gá quìvì, nìsa ìa‑ne xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Daaní, vichi duha nì sàhàn‑nè iin iin veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea, nì càhàn‑nè sàhù sàhà Jesús ñà‑divi Dèhemanì Dios nduú‑yá.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì ndulocó nsidaa ana iníní nì càhàn‑nè, te nì ndàcàtnùhù tnahá‑né nùù‑nè, cachí‑nè: ―¿Amádi nècuàchì yohó nduú tiàa nìsa ìa ñuu Jerusalén nìsa dandáñúhú guâ xì nèhivì ndácùcahan xi quìvì Jesús? Te ¿acónì quésáá stná‑nè ñuu‑ndà yohó ñà‑tnii‑ne nècuàchìmà, te cundaca‑ñané presu nùhù ñuu Jerusalén ñà‑cundoo‑ne ndahà dùtù xícusahnú? ―Ducán nì cachi nèhivì mà.
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Doco Saulo, chicá ndee ní càhàn‑nè xì nècuàchì raza‑nè Judea ñuu Damasco mà, te nècuàchìmà, cónì náníhì tnùní gà ini‑nè nansa naxiconihí‑né, vàchi claru nì dàtúi Saulo sàhà Jesús, ñà‑divi rey ndiaha xí raza‑nè nduú‑yá.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Daaní, nì yàha caní quìvì, dandu nì nataca dava tè‑raza Judea mà, te iin‑ni nì candatnuhu‑té ñà‑cahnì‑té Saulo. Ñàyùcàndùá, ndui te ñuú ndiatú‑te yehè nahnú ñuu mà, áma níhì‑té cahnì‑ténê. Doco nì xinitnùhu‑ne nansa cuní tèmà quida‑tè xì‑né.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 — ausente —
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ñàyùcàndùá, ñuú nì saca nèhivì xí Jesús‑nè, cuàhàn‑nè dìquì nama ndiadí nùù ñuu mà, te yucán nì dànùú‑ñánê yàtà nama mà, inácáá‑nè ini iin ìcà sìcàté.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Dandu mànuhù‑né ñuu Jerusalén. Ñà‑ndùá nì quida Saulo na ní nasaa‑nè ñuu Jerusalén Ñuu yucán nì cuni‑nè nacuatnahá‑né xì dava ga nèhivì xí Jesús, doco nsidaa nècuàchìmà, nì yùhí‑nè, vàchi có‑xìníndísâ‑né ñà‑ndáà ndùá nchícùn ndisa Saulo ichì mii‑yá.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Ñàyùcàndùá, nì saca Bernabé nècuàchìmà, te ndacá tnahá‑né nì sàà nùù nècuàchì apóstol, nì nacani‑ne xì nècuàchìmà nansa nì cuu na ní xini Saulo Stoho‑ndà Señor, te nì càhàn‑yà xì‑né. Te nì nacani stná‑nè nansa nì quida Saulo ñuu Damasco, nì càhàn vate cuáhà‑né sàhà Jesús ñuu yucán.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ñàyùcàndùá, yucán nì ndòo Saulo ñuu Jerusalén, xicánúú‑né xì nèhivì xí Jesús.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Te cuàhà gá nì càhàn‑nè sàhà‑yá, cónì yúhî‑nè. Dècuèndè stná nècuàchì raza‑nè cáhàn dàhàn griegu nì càhàn stná xì‑né, cuàhà gá nì ndatnuhu‑né xì nècuàchìmà. Doco nècuàchìmà, cuisì xícuni‑nè cahnì‑ñánê.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Doco dava nèhivì cahvi stná xì Jesús, nì xinitnùhu‑ne sàhà peligru mà. Ñàyùcàndùá, nì saca‑ne Saulo mà cuàhàn‑nè ndè ñuu Cesarea, dandu mànuhù nècuàchìmà ñuu Tarso.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Daaní, inicutu ladu Judea mà, xì ladu Samaria, xì stná ladu Galilea, nì ndudadí uun; vàtùni nataca cuéyàà nèhivì xí Jesús. Ñàyùcàndùá nì nacuàhandee gá ini‑nè, te chicá nì cahvi víi‑né Stoho‑ndà Señor, vàchi nì chindee stná Espíritu Ìì xí‑yá mii‑né, te sàhámà chicá nì nducuahà‑né.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Daaní, xicánúú Pedro visita inicutu ladu yucán, te nì sàà‑nè iin ñuu tii nani Lida ñà‑coo‑ne visita xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Te ñuu mà nì xini‑nè iá iin tiàa nani Eneas; ùnà cuìà indúhu‑né cama, vàchi sànì dàñà íì cuerpu xi‑ne.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Ñàyùcàndùá, nì cachi Pedro xì‑né: ―Cunaha‑ní, Eneas: momentu yohó cuàhàn Jesucristu dandúvàha‑ya mii‑ní. Ñàyùcàndùá ndacuiìn‑ní, nsida viì‑ní cama xi‑ní. Dandu momentu mà nì ndacuiin‑nè.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Te (nì xìcanuu‑ne) ñuu Lida mà, xì stná yodò nani Sarón, te nì xini nèhivì‑né. Ñàyùcàndùá cuàhà nècuàchìmà nì tenchicùn stná‑nè ichì Stoho‑ndà Señor.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Daaní, tiempu yucán nìsa ìa iin nèhivì xí Jesús ñuu Jope nani Tabita. Te Dorcas nduú quìvì‑né dàhàn griegu. Te cuàhà gá obra nìsa quida‑ne; cuàhà gá nìsa chindee‑né nècuàchì ndahví.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Doco quìvì yucán nì quicuehè‑nè, te nì xìhì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì dàcùchí nèhivì nsìi ma tècuìí, te nì chinduhù‑néndô iin cuartu dìquì‑xí pisu ùì.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Dandu nèhivì xí Jesús (ndoó ñuu mà), nì xinitnùhu‑ne ñà‑yatni uun iá Pedro ñuu Lida. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né ùì tiàa nì sàhàn nì sacundahví xì nùù nècuàchìmà ñà‑quixi‑ne vichi duha.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Ñàyùcàndùá, nì quihin Pedro ichì vàxi‑ne cutnáhâ‑né xì tiàa ma, te nì caquesaa‑nè vehe nsìi ma. Dandu nì saca nèhivì mà‑né nì nana‑ne ndè vehe dìquì‑xí. Te yucán nì tnàtuu nsidaa nècuàchì ñahà cuàán, itá‑né sacú‑né, dacuní‑nè Pedro vestidu‑nè xì dùhnù‑né, vàchi na nísa itiacu nsì‑Dorcas mà, nì sansìcu‑nda sìcoto xi nècuàchìmà.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Dandu nì cachi Pedro xì nsidaa nèhivì mà ñà‑nì cáquéé‑né fuera. Te na sánì caquee‑ne, dandu nì sàcuììn sìsì Pedro, nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios. Te nì nacuico‑né, nì indehè‑né ndé indúhu nsìi ma, te nì cachi‑nè xì ndómà: ―Ndacuiìn‑ní, Tabita. Dandu nì nacuna nècuàchìmà nduchìnúù‑né, te na ní xini‑nè Pedro, nì ndacòo‑ne.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Te nì chitanini Pedro ndahà‑né nì ndacani‑ne nècuàchìmà. Daaní, nì cana‑ne nsidaa nècuàchì dava ga ñà‑nansìhvi‑ne, divi ñahàcuàán mà, xi dava ga stná nèhivì xí Jesús. Te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―Yohó iá Tabita xi‑nsia; sànì natiacu‑nè.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ñàyùcàndùá, nì xìtià cuentu mà inicutu ñuu Jope nansa nì cuu xi nsìi ma, te cuàhà gá nèhivì nì xinindisa‑xi Stoho‑ndà Señor.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Dandu después, caní quìvì nì ndòo ga Pedro ñuu mà, iá‑nè vehe iin tiàa nani Simón, iin nècuàchì tùha dacáhì iìn.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.