Atos 9
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARA
1 Daaní, Saulo, iin‑ni xídà sàstnùhù ini‑nè sàhà nècuàchì nchícùn ichì Stoho‑ndà Señor. Dana cáhàn‑nè, cuàhàn‑nè cahnì nsìhí‑né nècuàchìmà, cachí‑nè. Ñàyùcàndùá nì sàhàn‑nè nùù dùtù cusáhnû,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 nì xìcàn‑nè tutu cunihi‑ne cùhùn ñuu Damasco (cahvi nècuàchì dandacú) nùù veheñùhu xi nèhivì raza‑nè yucan sàhà‑ñá ducán nìhì‑né permisu nanducu‑né nèhivì nchícùn ichì Jesús, te màcùnuhni nècuàchìmà quixi‑ne presu ñuu Jerusalén, tiàa o ñáha ni cúndúú‑né.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ñàyùcàndùá, nì quihin Saulo ichì cuàhàn‑nè ñuu Damasco mà. Te sà‑ìtúú‑né sàà‑nè ñuu mà, dandu na iin cachí ndè dìquì‑xí ansivi nì tnùù fuerte iin luz.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Te nì sàcasàn‑né ñuhù nì quidamà, te nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn cachí xì‑né: ―¡Saulo, Saulo! ¿Índù chuun nchícùn‑ní yùhù quida quini‑ní xìˊ?
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Dandu nì cachi Saulo: ―¿Ana nduu‑ní, Señor mío? Te nì cachi tu‑ya: ―Yùhù nduí Jesús, divi ana dandoho‑ní. Doco mii‑ní quidá quíní‑nî xì mii‑ní, na ian quidá quisì caní sàhà nùù garrocha ―nì cachi‑yà.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Dandu Saulo, ndé quidí cuisì‑né ñà‑yúhî guâ‑nè, te nì cachi‑nè: ―¿Ndíà nduá cuní‑nî quide, Señor mío? Dandu cachí tu Stoho‑ndà Señor xì‑né: ―Ndacuiìn‑ní, cuahán‑nî ñuu Damasco, te yucán ndacu nuù‑ní nansa quida‑ní ―nì cachi‑yà.
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Doco tiàa xícutnaha‑xi‑né cuàhàn ichì mà, nì yùhí cuaá‑te, vàchi nì inini‑tè iá ana nì càhàn, doco còò iin tuí.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Dandu nì ndacuiin Saulo, te nì nacuna‑ne nduchìnúù‑né, doco mànìcùí gá cundehè‑né, (vàchi sànì cuaà nduchìnúù‑né). Ñàyùcàndùá ídìtá ndahà tnahá‑né nì sàà‑nè ñuu Damasco.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Te yucán nì ìa‑ne ùnì quìvì, có‑tùínúù‑né, có‑xìxí‑né, ni có‑xìhí stná‑nè tècuìí.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Te ñuu mà iá stná iin nècuàchì nchícùn xì Stoho‑ndà Jesús nani Ananías. Te nì dàcùní Jesús‑nè mii‑yá, cachí‑yà xì‑né: ―¡Ananías! Te nì naxiconihí‑né nùù‑yá, cachí‑nè: ―Yohó iéˋ, Señor mío.
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Dandu nì cachi Stoho‑ndà Señor xì‑né: ―Quihin‑ní ichì cuahán‑nî calle nani Calle Ndàà, te yucán nanducu‑ní iin tiàa nani Saulo. Iin nècuàchì ñuu Tarso nduú‑né, te iá‑nè vehe iin nèhivì nani Judas. Te vichi iá‑nè xícàn tàhvì‑né nùí.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Te quìvì vitni nì xini‑nè iin seña na ian sánî‑nè, te nì xini‑nè mii‑ní nì quìhvi‑ní ndé iá‑nè, te nì chitàndòò‑ní ndahà‑ní dìnì‑né, te nì nìhì‑né nì natùinuù‑né.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Doco nì cachi Ananías mà: ―Señor mío, cuàhà nèhivì sànì cachi‑nè xìˊ nansa quidá nècuàchìmà, ñà‑cuàhà guá sànì dàndòhó‑né nèhivì xí‑nî ndoó ñuu Jerusalén.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Te vichi yohó sànì quesaa stná‑nè nihí‑né orden nùù dùtù xícusahnú ñà‑tnii‑ne nsidaa ana ndácùcahan xi quìvì‑ní.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Doco nì cachi Stoho‑ndà Señor xì‑né: ―Cuahán‑nî, vàchi sànì nacàxin nècuàchìmà sàhà ñà‑quida stná‑nè chuun xi, cùhùn‑nè càhàn‑nè sàhù sàhí nùù nèhivì ndoó cuàhà inga ñuu, xì nùù stná tè‑xídandacú yucán, xì nùù stná nècuàchì Israel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Te icúmî cachitnùhu stnáì xì‑né ñà‑cuàhà guá icúmí‑nê ndoho‑ne sàhí ―nì cachi Jesús.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ñàyùcàndùá, nì quee Ananías mà cuàhàn‑nè vehe yucán, te nì yàha‑ne ndé iá Saulo, nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, cachí‑nè: ―Ñánì Saulo, ichì vàxi‑ní nì xinì‑ní Stoho‑ndà Jesús. Pues divi‑ya nì techuun‑xí vàxi ndé iá‑nî ñà‑natùinuù‑ní, te chitu stná anima‑ní Espíritu Ìì xí‑yá― nì cachi Ananías.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Daaní, vichi duha nì còyo ñà‑sàdí nihni nduchìnúù Saulo, nahi chìdìdà dìi nì sandua, te nì natùi dahuun nduchìnúù‑né. Dandu nì ndacuiin‑nè, te nì cuhiì‑né.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Te na ní nacuxi‑ne, dandu nì ndundee ini‑nè. Te divi ñuu Damasco mà nì ndòo‑ne itnii gá quìvì, nìsa ìa‑ne xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Daaní, vichi duha nì sàhàn‑nè iin iin veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea, nì càhàn‑nè sàhù sàhà Jesús ñà‑divi Dèhemanì Dios nduú‑yá.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì ndulocó nsidaa ana iníní nì càhàn‑nè, te nì ndàcàtnùhù tnahá‑né nùù‑nè, cachí‑nè: ―¿Amádi nècuàchì yohó nduú tiàa nìsa ìa ñuu Jerusalén nìsa dandáñúhú guâ xì nèhivì ndácùcahan xi quìvì Jesús? Te ¿acónì quésáá stná‑nè ñuu‑ndà yohó ñà‑tnii‑ne nècuàchìmà, te cundaca‑ñané presu nùhù ñuu Jerusalén ñà‑cundoo‑ne ndahà dùtù xícusahnú? ―Ducán nì cachi nèhivì mà.
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Doco Saulo, chicá ndee ní càhàn‑nè xì nècuàchì raza‑nè Judea ñuu Damasco mà, te nècuàchìmà, cónì náníhì tnùní gà ini‑nè nansa naxiconihí‑né, vàchi claru nì dàtúi Saulo sàhà Jesús, ñà‑divi rey ndiaha xí raza‑nè nduú‑yá.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Daaní, nì yàha caní quìvì, dandu nì nataca dava tè‑raza Judea mà, te iin‑ni nì candatnuhu‑té ñà‑cahnì‑té Saulo. Ñàyùcàndùá, ndui te ñuú ndiatú‑te yehè nahnú ñuu mà, áma níhì‑té cahnì‑ténê. Doco nì xinitnùhu‑ne nansa cuní tèmà quida‑tè xì‑né.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 — ausente —
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Ñàyùcàndùá, ñuú nì saca nèhivì xí Jesús‑nè, cuàhàn‑nè dìquì nama ndiadí nùù ñuu mà, te yucán nì dànùú‑ñánê yàtà nama mà, inácáá‑nè ini iin ìcà sìcàté.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Dandu mànuhù‑né ñuu Jerusalén. Ñà‑ndùá nì quida Saulo na ní nasaa‑nè ñuu Jerusalén Ñuu yucán nì cuni‑nè nacuatnahá‑né xì dava ga nèhivì xí Jesús, doco nsidaa nècuàchìmà, nì yùhí‑nè, vàchi có‑xìníndísâ‑né ñà‑ndáà ndùá nchícùn ndisa Saulo ichì mii‑yá.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ñàyùcàndùá, nì saca Bernabé nècuàchìmà, te ndacá tnahá‑né nì sàà nùù nècuàchì apóstol, nì nacani‑ne xì nècuàchìmà nansa nì cuu na ní xini Saulo Stoho‑ndà Señor, te nì càhàn‑yà xì‑né. Te nì nacani stná‑nè nansa nì quida Saulo ñuu Damasco, nì càhàn vate cuáhà‑né sàhà Jesús ñuu yucán.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ñàyùcàndùá, yucán nì ndòo Saulo ñuu Jerusalén, xicánúú‑né xì nèhivì xí Jesús.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Te cuàhà gá nì càhàn‑nè sàhà‑yá, cónì yúhî‑nè. Dècuèndè stná nècuàchì raza‑nè cáhàn dàhàn griegu nì càhàn stná xì‑né, cuàhà gá nì ndatnuhu‑né xì nècuàchìmà. Doco nècuàchìmà, cuisì xícuni‑nè cahnì‑ñánê.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Doco dava nèhivì cahvi stná xì Jesús, nì xinitnùhu‑ne sàhà peligru mà. Ñàyùcàndùá, nì saca‑ne Saulo mà cuàhàn‑nè ndè ñuu Cesarea, dandu mànuhù nècuàchìmà ñuu Tarso.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Daaní, inicutu ladu Judea mà, xì ladu Samaria, xì stná ladu Galilea, nì ndudadí uun; vàtùni nataca cuéyàà nèhivì xí Jesús. Ñàyùcàndùá nì nacuàhandee gá ini‑nè, te chicá nì cahvi víi‑né Stoho‑ndà Señor, vàchi nì chindee stná Espíritu Ìì xí‑yá mii‑né, te sàhámà chicá nì nducuahà‑né.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Daaní, xicánúú Pedro visita inicutu ladu yucán, te nì sàà‑nè iin ñuu tii nani Lida ñà‑coo‑ne visita xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Te ñuu mà nì xini‑nè iá iin tiàa nani Eneas; ùnà cuìà indúhu‑né cama, vàchi sànì dàñà íì cuerpu xi‑ne.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ñàyùcàndùá, nì cachi Pedro xì‑né: ―Cunaha‑ní, Eneas: momentu yohó cuàhàn Jesucristu dandúvàha‑ya mii‑ní. Ñàyùcàndùá ndacuiìn‑ní, nsida viì‑ní cama xi‑ní. Dandu momentu mà nì ndacuiin‑nè.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Te (nì xìcanuu‑ne) ñuu Lida mà, xì stná yodò nani Sarón, te nì xini nèhivì‑né. Ñàyùcàndùá cuàhà nècuàchìmà nì tenchicùn stná‑nè ichì Stoho‑ndà Señor.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Daaní, tiempu yucán nìsa ìa iin nèhivì xí Jesús ñuu Jope nani Tabita. Te Dorcas nduú quìvì‑né dàhàn griegu. Te cuàhà gá obra nìsa quida‑ne; cuàhà gá nìsa chindee‑né nècuàchì ndahví.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Doco quìvì yucán nì quicuehè‑nè, te nì xìhì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì dàcùchí nèhivì nsìi ma tècuìí, te nì chinduhù‑néndô iin cuartu dìquì‑xí pisu ùì.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Dandu nèhivì xí Jesús (ndoó ñuu mà), nì xinitnùhu‑ne ñà‑yatni uun iá Pedro ñuu Lida. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né ùì tiàa nì sàhàn nì sacundahví xì nùù nècuàchìmà ñà‑quixi‑ne vichi duha.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Ñàyùcàndùá, nì quihin Pedro ichì vàxi‑ne cutnáhâ‑né xì tiàa ma, te nì caquesaa‑nè vehe nsìi ma. Dandu nì saca nèhivì mà‑né nì nana‑ne ndè vehe dìquì‑xí. Te yucán nì tnàtuu nsidaa nècuàchì ñahà cuàán, itá‑né sacú‑né, dacuní‑nè Pedro vestidu‑nè xì dùhnù‑né, vàchi na nísa itiacu nsì‑Dorcas mà, nì sansìcu‑nda sìcoto xi nècuàchìmà.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Dandu nì cachi Pedro xì nsidaa nèhivì mà ñà‑nì cáquéé‑né fuera. Te na sánì caquee‑ne, dandu nì sàcuììn sìsì Pedro, nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios. Te nì nacuico‑né, nì indehè‑né ndé indúhu nsìi ma, te nì cachi‑nè xì ndómà: ―Ndacuiìn‑ní, Tabita. Dandu nì nacuna nècuàchìmà nduchìnúù‑né, te na ní xini‑nè Pedro, nì ndacòo‑ne.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Te nì chitanini Pedro ndahà‑né nì ndacani‑ne nècuàchìmà. Daaní, nì cana‑ne nsidaa nècuàchì dava ga ñà‑nansìhvi‑ne, divi ñahàcuàán mà, xi dava ga stná nèhivì xí Jesús. Te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―Yohó iá Tabita xi‑nsia; sànì natiacu‑nè.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ñàyùcàndùá, nì xìtià cuentu mà inicutu ñuu Jope nansa nì cuu xi nsìi ma, te cuàhà gá nèhivì nì xinindisa‑xi Stoho‑ndà Señor.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Dandu después, caní quìvì nì ndòo ga Pedro ñuu mà, iá‑nè vehe iin tiàa nani Simón, iin nècuàchì tùha dacáhì iìn.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.