Atos 8
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Te Saulo mà, cudíì stná ini‑nè ñà‑nì xìhì Esteban ducán. Daaní, divi quìvì yucán nì quesaha nì cucuahà gá sàhà nècuàchì nchícùn ichì Jesús. Nì quesaha nèhivì dava ga dandohó‑né nsidaa nèhivì xí‑yá ndoó ñuu Jerusalén. Ñàyùcàndùá, nì xinudèhé nècuàchìmà, cuàhàn‑nè inicutu ladu Judea xi ladu Samaria. Doco nècuàchì apóstol, còó, cónì xítià‑nè.
1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judéia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.
2 Daani, (nì nsihi nì sahnì nèhivì Esteban), dandu nì casaà dava nècuàchì nihnú vàha ini xì Dios, nì (nsiquihin‑ne ndómà), te nì sùxin‑nèndó. Te cuàhà gá nì casacu‑ne sàhà‑ndà.
2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu respeito.
3 Doco Saulo, yáha ga nì quida quini‑ne xì nsidaa nècuàchì nchícùn ichì Jesús, vàchi vehe vehe nì xìcanuu‑ne, nì quìhvi‑ne nì tavà‑né nècuàchìmà, tiàa‑ne te ñahà‑né, te ñuhú‑né nècuàchìmà nì sàhàn nì chicadi vàha‑ne.
3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.
4 Doco nècuàchì nì xìtià mà, inicutu nì sàhàn‑nè nì dàcuítià‑nè razón ndiaha xí Dios.
4 Os que se haviam dispersado iam por toda parte, anunciando a palavra {de Deus}.
5 Iin nècuàchìmà nani Felipe, te divi‑ne nì sàhàn iin ñuu iá ladu Samaria. Te yucán nì càhàn‑nè sàhù sàhà Cristu.
5 Assim Filipe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.
6 Te nì nataca cuàhà nèhivì ñuu mà, nì inini vàha nsidaa‑né ñà‑ndùá nì cachi Felipe, vàchi nì xini stná‑nè milagru nì quida nècuàchìmà,
6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.
7 vàchi nì dàndúvàha stná‑nè cuàhà nèhivì ñuhú ñà‑malu inì‑xi. Caná fuertéà nì caquea ini‑nè. Te nì nduvàha stná cuàhà nècuàchì nì dàñà íì cuerpu xi, xì cuàhà gá stná nècuàchì xicá cuéhê.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.
8 Ñàyùcàndùá, nì cudiì sàstnùhù ini nècuàchì ñuu mà.
8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.
9 Doco yucán iá stná iin tiàa nani Simón. Sà‑ìá cuìà iá‑te ñuu mà. Tètàtnà tàdí nduú‑te, te dandahví uun‑tè nèhivì ladu yucán, vàchi cachí‑te xi‑né ñà‑chuun cahnú nduá nì nìhìtáhvì‑té.
9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.
10 Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì ñuu mà, xiníndísâ‑né yuhù‑té, nècuàchì ndahví te nècuàchì cuìcà, nsidaa‑né tuxí ini‑nè ndudu ndiaha xí Dios icúmí‑tê.
10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande.
11 Ñàyùcàndùá, cahvi váha‑nète, vàchi caní tiempu dandahví‑tené xì tàtnà xí‑te.
11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslumbrado com as suas artes mágicas.
12 Doco na ní sàà Felipe yucán, te nì dàtúi‑ne razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios xì sàhà ichì Jesucristu, dandu nì xinindisá cuàhà nècuàchìmà, te nì cuhiì stná‑nè, tiàa‑ne te ñahà‑né.
12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.
13 Dècuèndè stná Simón mà, nì xinindisá stná‑te, te nì cuhiì stná‑te. Dandu iin‑ni nì tenchicùn stná‑te Felipe, ndulócô cuàhà‑té, vàchi nì xinì‑te cuú cuàhà milagru ndiaha, cuàhà milagru fuerte.
13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.
14 Daaní, nècuàchì apóstol ndoó ñuu Jerusalén, nì xinitnùhu‑ne ñà‑ndùá nì cuu ladu Samaria yucán, ñà‑sànì xinindisá cuàhà stná nècuàchì ladu yucán ñà‑ndùú palabra ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né compañeru‑nè Pedro xì Juan
14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.
15 ñà‑cùhùn‑nè ñuu mà, te càcàn tàhvì‑né nùù Dios sàhà‑ñá nandèe stná Espíritu Ìì xí‑yá ini anima nsidaa nècuàchì yucán.
15 Estes, assim que chegaram, fizeram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,
16 Vàchi tàñáha ga nìhìtáhvì nècuàchìmà Espíritu Ìì, cuisì‑ñá nì cuhiì‑né na ní xinindisá‑né Stoho‑ndà Jesús.
16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ñàyùcàndùá, nì sàà Pedro xi Juan yucán, te nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, te nì nandèe Espíritu Ìì xí Dios ini anima‑nè.
17 Então os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.
18 Doco Simón ma, na ní xinì‑te nansa nì nìhìtáhvì nècuàchìmà Espíritu Ìì xí Dios ñà‑nì sàcuìtandoó ndahà apóstol dìnì‑né, dandu nì cahìn‑te dìhùn nùù nècuàchìmà,
18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:
19 cachí‑te: ―Cuàhatahvì stná‑nsià yùhù ndudu ìì mà, vàchi cuní stnáì chitàndòí ndahí dìnì nèhivì, te nìhì stná‑nè Espíritu Ìì xí Dios ―nì cachì‑te.
19 Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Doco nì cachi Pedro xì‑té: ―Ni sáà‑ní ndañuhu dahuun‑ní xì dìhùn xí‑nî ñà‑tùxí inì‑ní vàtùni cuyàhvi tàhvì ndiaha‑nda nùù Dios.
20 Pedro respondeu: Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!
21 Có‑ndùá ducán cucuu‑ní xì chuun yohó, vàchi anima chicuéhè icúmí‑nî nùù mii‑yá.
21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, já que o teu coração não é puro diante de Deus.
22 Te vichi xiñuhu cuu‑ní arrepentir sàhà cuàchi nì quida‑ní, te càcàn tàhvì‑ní nùù‑yá, áma cuícáhnû ini‑yà sàhà‑ní ñà‑nì nacani quini guá inì‑ní.
22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.
23 Vàchi sànì cundaà inì, cuàhà gá cúmbìdia inì‑ní, te ñuhú ínì‑ní, vàchi sadí cuàchi‑ní nùù‑ní ―nì cachi Pedro.
23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniqüidade.
24 Dandu nì cachi Simón mà: ―Càcàn tàhvì‑nsiá nùù Stoho‑ndà Señor sàhí ñà‑màsà cúú xî ni‑iñàha nacua nì cachi‑nsià jaàn.
24 Retorquiu Simão: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim.
25 Daaní, Pedro xì Juan, chicá nì càhàn gà‑nè (xì nècuàchì ñuu mà) palabra ìì xí‑yá sàhà ichì ndiaha Stoho‑ndà Señor. Dandu mànuhù cuéyàà‑nè ñuu Jerusalén, nì yàha‑ne cuàhà ñuu cuati ndé ndoó nècuàchì samaritanu, te yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì mà ñà‑ndùú razón ndiaha xí mii‑yá.
25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a boa nova em muitos lugares dos samaritanos.
26 Dandu nì quixi iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, nì càhàn‑nè xì Felipe, cachí‑nè: ―Quihin‑ní ichì cuahán‑nî ladu sur ndè cachi sàà‑ní ichì cuàhàn ñuu Jerusalén xì ñuu Gaza; te ichì yucán, yucù nduá.
26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: Levanta-te e vai para o sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta.
27 Ñàyùcàndùá, nì quihin nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè. Te cunaha‑ní, yucán yáha stná iin tiàa ñuu Etiopía. Iin nècuàchì eunuco nduú‑né, te chuun cahnú nihí‑né nùù Candace, divi ñahà dandacú nùù ñuu Etiopía yucán, vàchi ana ndiaá xì ñà‑cuìcà ñahà mà nduú‑né. Te vichi sàmànuhù‑né ñà‑nì sàhàn‑nè ñuu Jerusalén nì cahvi‑né Dios. Te xicá‑né carreta xi‑ne, cahví‑né tutu ìì nì tiaa profeta nani Isaías.
27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.
28 — ausente —
28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.
29 Dandu Espíritu Ìì xí Dios, nì càhàn‑yà xì Felipe, cachí‑yà: ―Cuahán ndé cuàhàn carreta yucán, cutnahu xi nècuàchìmà cùhùn.
29 O Espírito disse a Filipe: Aproxima-te para bem perto deste carro.
30 Ñàyùcàndùá nì dàyáà Felipe nì sànìhì‑né carreta mà, te nì tiacu‑nè cahví nècuàchìmà tutu nì tiaa Isaías. Ñàyùcàndùá, nì xìcàn tnùhù‑né nùù nècuàchìmà: ―¿A sánìhì inì‑ní ñà‑ndùá cahvi‑ní, á coó?
30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías, e perguntou-lhe: Porventura entendes o que estás lendo?
31 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còó, mà cúí, vàchi còò iin cachi xìˊ nansa cuní cachà sàhà‑ñá ducán mànìhì inì. Dandu nì sàcùndàhví nècuàchìmà nùù Felipe ñà‑nì nàná stná‑nè nùù carreta, te cutnahá‑né cundoo‑ne mà.
31 Respondeu-lhe: Como é que posso, se não há alguém que mo explique? E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.
32 Te tutu ìì cahví nècuàchìmà, dohó cachí meru ndé cahví‑né:
32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.
33 — ausente —
33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra {Is 53,7s.}.
34 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì Felipe: ―Quida sacù‑ní favor, cachì‑ní xìˊ; ¿índù nèhivì cáhàn tutu yohó sàhà‑xí? Isaías ni tiaa xán, doco ¿a divi mii‑né cáhàn sàhà‑xì, te ò sáhà inga‑nè?
34 O eunuco disse a Filipe: Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?
35 Dandu nì quesaha Felipe nì nacani‑ne ñà‑ndùá cuní cachi palabra meru ndé cahví nècuàchìmà, te nì cachitnùhu nsihi‑ne nansa iá ichì Jesús.
35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.
36 Daaní, nì casaà‑nè iin xaan ndé ñuhú tècuìí. Te nì cachi tiàa ma: ―Cundehè‑ní, yucán ñuhú tècuìí. ¿A iá ñà‑cùmánì quide? vàchi cuníˋ cuhiì stnáì vichi.
36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: Eis aí a água. Que impede que eu seja batizado?
37 Dandu nì cachi Felipe: ―Nú ndisa, iin‑ni nihnú vàha inì‑ní, vàtùni. Dandu cachí nècuàchìmà: ―Yùhù xiníndísê Dèhemanì Dios nduú Jesús.
37 {Filipe respondeu: Se crês de todo o coração, podes sê-lo. Eu creio, disse ele, que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú nècuàchìmà ñà‑cucuiin carreta xi‑ne, te ndúì‑nè nì nuu‑ne cuàhàn‑nè ndé ñuhú tècuìí mà. Te nì quida iì Felipe nècuàchìmà.
38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.
39 Dandu nì caquee‑ne nùù tècuìí mà mànana‑ne. Te na iin cachí nì ndiachi Felipe nì quida Espíritu Ìì xí Stoho‑ndà Señor cuàhàn‑nè, nì ndañuhu‑né nùù vista xi inga nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá nì quihin tu nècuàchìmà ichì mànuhù‑né, cudíì gá stná ini‑nè.
39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco, que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.
40 Daaní, Felipe, ndè ñuu Azoto nì natùi‑ne, te ñuu ñuu nì yàha‑ne, dacuítià‑nè razón ndiaha xí Dios dècuèndè nì sàà‑nè ñuu Cesarea.
40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.