Atos 8
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARC
1 Te Saulo mà, cudíì stná ini‑nè ñà‑nì xìhì Esteban ducán. Daaní, divi quìvì yucán nì quesaha nì cucuahà gá sàhà nècuàchì nchícùn ichì Jesús. Nì quesaha nèhivì dava ga dandohó‑né nsidaa nèhivì xí‑yá ndoó ñuu Jerusalén. Ñàyùcàndùá, nì xinudèhé nècuàchìmà, cuàhàn‑nè inicutu ladu Judea xi ladu Samaria. Doco nècuàchì apóstol, còó, cónì xítià‑nè.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 Daani, (nì nsihi nì sahnì nèhivì Esteban), dandu nì casaà dava nècuàchì nihnú vàha ini xì Dios, nì (nsiquihin‑ne ndómà), te nì sùxin‑nèndó. Te cuàhà gá nì casacu‑ne sàhà‑ndà.
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Doco Saulo, yáha ga nì quida quini‑ne xì nsidaa nècuàchì nchícùn ichì Jesús, vàchi vehe vehe nì xìcanuu‑ne, nì quìhvi‑ne nì tavà‑né nècuàchìmà, tiàa‑ne te ñahà‑né, te ñuhú‑né nècuàchìmà nì sàhàn nì chicadi vàha‑ne.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Doco nècuàchì nì xìtià mà, inicutu nì sàhàn‑nè nì dàcuítià‑nè razón ndiaha xí Dios.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Iin nècuàchìmà nani Felipe, te divi‑ne nì sàhàn iin ñuu iá ladu Samaria. Te yucán nì càhàn‑nè sàhù sàhà Cristu.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Te nì nataca cuàhà nèhivì ñuu mà, nì inini vàha nsidaa‑né ñà‑ndùá nì cachi Felipe, vàchi nì xini stná‑nè milagru nì quida nècuàchìmà,
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 vàchi nì dàndúvàha stná‑nè cuàhà nèhivì ñuhú ñà‑malu inì‑xi. Caná fuertéà nì caquea ini‑nè. Te nì nduvàha stná cuàhà nècuàchì nì dàñà íì cuerpu xi, xì cuàhà gá stná nècuàchì xicá cuéhê.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Ñàyùcàndùá, nì cudiì sàstnùhù ini nècuàchì ñuu mà.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Doco yucán iá stná iin tiàa nani Simón. Sà‑ìá cuìà iá‑te ñuu mà. Tètàtnà tàdí nduú‑te, te dandahví uun‑tè nèhivì ladu yucán, vàchi cachí‑te xi‑né ñà‑chuun cahnú nduá nì nìhìtáhvì‑té.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì ñuu mà, xiníndísâ‑né yuhù‑té, nècuàchì ndahví te nècuàchì cuìcà, nsidaa‑né tuxí ini‑nè ndudu ndiaha xí Dios icúmí‑tê.
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ñàyùcàndùá, cahvi váha‑nète, vàchi caní tiempu dandahví‑tené xì tàtnà xí‑te.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Doco na ní sàà Felipe yucán, te nì dàtúi‑ne razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios xì sàhà ichì Jesucristu, dandu nì xinindisá cuàhà nècuàchìmà, te nì cuhiì stná‑nè, tiàa‑ne te ñahà‑né.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Dècuèndè stná Simón mà, nì xinindisá stná‑te, te nì cuhiì stná‑te. Dandu iin‑ni nì tenchicùn stná‑te Felipe, ndulócô cuàhà‑té, vàchi nì xinì‑te cuú cuàhà milagru ndiaha, cuàhà milagru fuerte.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Daaní, nècuàchì apóstol ndoó ñuu Jerusalén, nì xinitnùhu‑ne ñà‑ndùá nì cuu ladu Samaria yucán, ñà‑sànì xinindisá cuàhà stná nècuàchì ladu yucán ñà‑ndùú palabra ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né compañeru‑nè Pedro xì Juan
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 ñà‑cùhùn‑nè ñuu mà, te càcàn tàhvì‑né nùù Dios sàhà‑ñá nandèe stná Espíritu Ìì xí‑yá ini anima nsidaa nècuàchì yucán.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 Vàchi tàñáha ga nìhìtáhvì nècuàchìmà Espíritu Ìì, cuisì‑ñá nì cuhiì‑né na ní xinindisá‑né Stoho‑ndà Jesús.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Ñàyùcàndùá, nì sàà Pedro xi Juan yucán, te nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, te nì nandèe Espíritu Ìì xí Dios ini anima‑nè.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Doco Simón ma, na ní xinì‑te nansa nì nìhìtáhvì nècuàchìmà Espíritu Ìì xí Dios ñà‑nì sàcuìtandoó ndahà apóstol dìnì‑né, dandu nì cahìn‑te dìhùn nùù nècuàchìmà,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 cachí‑te: ―Cuàhatahvì stná‑nsià yùhù ndudu ìì mà, vàchi cuní stnáì chitàndòí ndahí dìnì nèhivì, te nìhì stná‑nè Espíritu Ìì xí Dios ―nì cachì‑te.
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Doco nì cachi Pedro xì‑té: ―Ni sáà‑ní ndañuhu dahuun‑ní xì dìhùn xí‑nî ñà‑tùxí inì‑ní vàtùni cuyàhvi tàhvì ndiaha‑nda nùù Dios.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Có‑ndùá ducán cucuu‑ní xì chuun yohó, vàchi anima chicuéhè icúmí‑nî nùù mii‑yá.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Te vichi xiñuhu cuu‑ní arrepentir sàhà cuàchi nì quida‑ní, te càcàn tàhvì‑ní nùù‑yá, áma cuícáhnû ini‑yà sàhà‑ní ñà‑nì nacani quini guá inì‑ní.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Vàchi sànì cundaà inì, cuàhà gá cúmbìdia inì‑ní, te ñuhú ínì‑ní, vàchi sadí cuàchi‑ní nùù‑ní ―nì cachi Pedro.
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Dandu nì cachi Simón mà: ―Càcàn tàhvì‑nsiá nùù Stoho‑ndà Señor sàhí ñà‑màsà cúú xî ni‑iñàha nacua nì cachi‑nsià jaàn.
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Daaní, Pedro xì Juan, chicá nì càhàn gà‑nè (xì nècuàchì ñuu mà) palabra ìì xí‑yá sàhà ichì ndiaha Stoho‑ndà Señor. Dandu mànuhù cuéyàà‑nè ñuu Jerusalén, nì yàha‑ne cuàhà ñuu cuati ndé ndoó nècuàchì samaritanu, te yucán nì càhàn stná‑nè xì nèhivì mà ñà‑ndùú razón ndiaha xí mii‑yá.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Dandu nì quixi iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, nì càhàn‑nè xì Felipe, cachí‑nè: ―Quihin‑ní ichì cuahán‑nî ladu sur ndè cachi sàà‑ní ichì cuàhàn ñuu Jerusalén xì ñuu Gaza; te ichì yucán, yucù nduá.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Ñàyùcàndùá, nì quihin nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè. Te cunaha‑ní, yucán yáha stná iin tiàa ñuu Etiopía. Iin nècuàchì eunuco nduú‑né, te chuun cahnú nihí‑né nùù Candace, divi ñahà dandacú nùù ñuu Etiopía yucán, vàchi ana ndiaá xì ñà‑cuìcà ñahà mà nduú‑né. Te vichi sàmànuhù‑né ñà‑nì sàhàn‑nè ñuu Jerusalén nì cahvi‑né Dios. Te xicá‑né carreta xi‑ne, cahví‑né tutu ìì nì tiaa profeta nani Isaías.
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 — ausente —
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Dandu Espíritu Ìì xí Dios, nì càhàn‑yà xì Felipe, cachí‑yà: ―Cuahán ndé cuàhàn carreta yucán, cutnahu xi nècuàchìmà cùhùn.
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Ñàyùcàndùá nì dàyáà Felipe nì sànìhì‑né carreta mà, te nì tiacu‑nè cahví nècuàchìmà tutu nì tiaa Isaías. Ñàyùcàndùá, nì xìcàn tnùhù‑né nùù nècuàchìmà: ―¿A sánìhì inì‑ní ñà‑ndùá cahvi‑ní, á coó?
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còó, mà cúí, vàchi còò iin cachi xìˊ nansa cuní cachà sàhà‑ñá ducán mànìhì inì. Dandu nì sàcùndàhví nècuàchìmà nùù Felipe ñà‑nì nàná stná‑nè nùù carreta, te cutnahá‑né cundoo‑ne mà.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Te tutu ìì cahví nècuàchìmà, dohó cachí meru ndé cahví‑né:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 — ausente —
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì Felipe: ―Quida sacù‑ní favor, cachì‑ní xìˊ; ¿índù nèhivì cáhàn tutu yohó sàhà‑xí? Isaías ni tiaa xán, doco ¿a divi mii‑né cáhàn sàhà‑xì, te ò sáhà inga‑nè?
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Dandu nì quesaha Felipe nì nacani‑ne ñà‑ndùá cuní cachi palabra meru ndé cahví nècuàchìmà, te nì cachitnùhu nsihi‑ne nansa iá ichì Jesús.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Daaní, nì casaà‑nè iin xaan ndé ñuhú tècuìí. Te nì cachi tiàa ma: ―Cundehè‑ní, yucán ñuhú tècuìí. ¿A iá ñà‑cùmánì quide? vàchi cuníˋ cuhiì stnáì vichi.
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Dandu nì cachi Felipe: ―Nú ndisa, iin‑ni nihnú vàha inì‑ní, vàtùni. Dandu cachí nècuàchìmà: ―Yùhù xiníndísê Dèhemanì Dios nduú Jesús.
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú nècuàchìmà ñà‑cucuiin carreta xi‑ne, te ndúì‑nè nì nuu‑ne cuàhàn‑nè ndé ñuhú tècuìí mà. Te nì quida iì Felipe nècuàchìmà.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Dandu nì caquee‑ne nùù tècuìí mà mànana‑ne. Te na iin cachí nì ndiachi Felipe nì quida Espíritu Ìì xí Stoho‑ndà Señor cuàhàn‑nè, nì ndañuhu‑né nùù vista xi inga nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá nì quihin tu nècuàchìmà ichì mànuhù‑né, cudíì gá stná ini‑nè.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Daaní, Felipe, ndè ñuu Azoto nì natùi‑ne, te ñuu ñuu nì yàha‑ne, dacuítià‑nè razón ndiaha xí Dios dècuèndè nì sàà‑nè ñuu Cesarea.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.