Romanos 9
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Jéquiänä Dios jaꞌa Israel miøødyajcuhdujcy coo Israel yhap yhoc‑hajxy hänajty piuhbedáaṉäxä. Jaanc̈h huunghajtä hajxy jeꞌeduhṉ jaꞌa Diósäm. Jeꞌeduhṉ ñänøøm̱by coo hajxy jaduhṉ quiuꞌughajtä jaꞌa Diósäm. Yhijx hajxy jaduhṉ coo Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌcy jim̱ mädøyyä maa Diostøjcän. Jaduhṉ hänajty quiähxøꞌøgy nebiä jocän. Mänitä Dios hajxy yhanehm̱ä madiuꞌu. Mänitä Moisés quiujahy nebiatiä Dios hänajty tøø yhaneꞌemiän. Mänitä Dios cuhdujt yejcy nebiatiä Dios hajxy jaduhṉ jim̱ wyiingudsähgǿꞌøwät. Mänitä Dios tøyhajt yejcy coo jaꞌa yajnähwaatspä hajxy hänajty yajnäguexaꞌañii. Cooc̈h jaduhṉ nnänøm̱y coo hajxy yhaphaty yhoc‑hadyii jaꞌa Israel, højts jaduhṉ niñänǿøm̱äp, højts judíoshajxy.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Højtsä jecyjiäyaꞌay nhaphajt ndeedyhajt, jaꞌa Abraham møødä Isaac møødä Jacobo. Cumaayyä jaꞌa jecyjiäyaꞌayhajxy jaduhṉ jaꞌa Diósäm. Y coo Cristo yaa hoy jiäyaꞌayhaty hädaa yaabä naax̱wiin neby højtshájtäm, jaanä jaduhṉ jeꞌe yhaphájtäbä yhoc‑hájtäbä jaꞌa Israel. Dioshajpä Cristo. Cøx̱iä wiinä jeꞌeduhṉ yhaneꞌemy homiaajä. Tsøc hajxy wiingudsähgǿøyyäm homiänaaxøøjä coo miøjjä coo jiaanc̈hä. Tøyhajt jaduhṉ.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Cooc̈h nmänaꞌañ cooc̈hä nmägunaax̱hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo Jesucristo hajxy tøø xñähhoꞌtúutäm, cábøch jaduhṉ nmänaꞌanaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Dios jaꞌa miädiaꞌagy tøø quiaꞌa yajtøjiaty coo jecy miänaaṉ̃ coogä Israel yhap yhoc‑hajxy hänajty yajnähwaꞌadsaꞌañii. Hix, coo Dios jaꞌa Israel jecy ñämaayy coo yhap yhoc‑hajxy hänajty yajnähwaꞌads yajcuhwaꞌadsáaṉäxä, cabä Dios hänajty miänaꞌanaꞌañ cooc tyijy hajxy hänajty nägøx̱iä ñähwaꞌads quiuhwaꞌadsaꞌañ. Jueꞌe hänajty ñänøøm̱by pønjaty mäbøjp coo Dios yajtøjiaty waam̱baty tøø quiapxy tøø miädiaꞌagy. Hix̱, cabä Israel yhap yhoc‑hajxy nämay miäbøcy coo hajxy tøø ñähhoꞌtuꞌudyii jaꞌa Jesucrístäm. Pønjaty jaduhṉ mäbøjp, jeꞌeds hajxy jaduhṉ tøyhajt haphájtäp hoc‑hájtäp jaꞌa Israel. Pønjaty jaduhṉ caꞌa mäbøjp, cab hajxy tøyhajt yhaphaty yhoc‑hadyii jaꞌa Israéläm.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Jaanä jaduhṉä Abraham jaꞌa yhuunghajxy jeꞌebä. Tuꞌuquiä jaduhṉ ñänøøm̱ä jaꞌa Diósäm coo hoyhajt weenhajt hänajty mioꞌowáaṉäbä nebiä Abraham hänajty mioꞌowaꞌañiijän. Jaꞌa Abraham jaꞌa yhuung tuꞌugpä, cab jeꞌe jaduhṉ ñänøøm̱ä coo tii mioꞌowaꞌañii. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Jaꞌa miic̈h mhuung Isaac, jeꞌe yhap yhóc‑høch jaduhṉ nhixáaṉäp nej miic̈h mhap nej miic̈h mhocän”, nøm̱ä Dios jaꞌa Abraham jecy ñämaayy.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Jaduhṉä tøyhajt hajxy nmøødhájtäm coo Isaac yhap yhoc‑hajxy quiuꞌughájtäxä jaꞌa Diósäm. Paadiä Isaac yhap yhoc‑hajxy jaduhṉ quiuꞌughájtäxä jaꞌa Diósäm coo Abraham jecy yhawaaṉä coo tioꞌoxiøjc hänajty yhuungpaadaꞌañ. Coo jaꞌa Abraham jaduhṉ yhawáaṉäxä, tøø jaꞌa Sara hänajty miäjay, y cabä yhuung hänajty ni tuꞌugtä.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Hix̱, cahnä Sara hänajty yhuungpaadyñä, tǿøyyämä Dios jaꞌa Abraham hänajty jaduhṉ ñämaꞌay: “Coo jaduhṉ yhabáadät, mänit miic̈h mhixaꞌañ cooc̈hä nmädiaꞌagy nyajtøjiadaꞌañ. Coꞌnaꞌawaam̱bä mdoꞌoxiøjc Sara. Yaꞌayhänaꞌc jaduhṉ minaam̱b caꞌawaam̱b”, nøm̱ä Dios jaꞌa Abraham jecy ñämáaguiumbä. Jaꞌa Isaac jaduhṉ nänøøm̱ä coo hänajty myinaꞌañ quiaꞌawaꞌañ.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Jaanä jaduhṉä Rebécabä, jaꞌa Isaac tioꞌoxiøjc, coo jeꞌe quioꞌnaabiä, mänitä pigänaꞌc‑hajxy myiiṉ̃guiahy tähoocmechpä.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Jaduhṉ jim̱ myiim̱bä cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Ndsójc‑høc̈hä Jacobo møødä yhap møødä yhoc‑hajxy, páadyhøch hajxy nnäxuudsaꞌañ. Pero jaꞌa Jacobo yhajch, jaꞌa Esaú, cábøch jeꞌe nnäxuudsaꞌañ. Ni cábøc̈hä yhap yhoc‑hajxy jaduhṉ nnäxuudsáaṉäbä”, nøm̱ä Dios cujecy miänaaṉ̃.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Pero cab hajxy hawiinmats waam̱b nmänáaṉämät cooc tyijy Dios hoy quiaꞌa wiinmahñdyhajty coo miänaaṉ̃ coogä Jacobo yhap yhoc‑hajxy hänajty piuhbedáaṉäxä, møød coogä Esaú yhap yhoc‑hajxy hänajty quiaꞌa puhbedáaṉäxä. Caj pues. Haa caꞌa, hoyyä Dios jaduhṉ wyiinmahñdyhaty homiänaaxøøjä.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Hix̱, jaduhṉä Dios jaꞌa Moisés jecy ñämaayy: “Nnäxúuꞌchpøch nbaꞌhäyóobiøch pønjátyhøch njoot chojpy cooc̈h jaduhṉ nnäxúudsät, cooc̈h jaduhṉ nbaꞌhäyówät. Cábøch nnäxuudsaꞌañ pǿṉhøch njoot quiaꞌa tsojpy cooc̈h nnäxúudsät.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Coo Dios jaduhṉ miänäxuuc̈h, jaduhṉ hajxy nyajnajuǿøyyäm coo hojioot jiaanc̈h tehm̱ miøødä. Hamdsoo ñägapxy pøṉ ñäxuudsaam̱by. Hamdsoojoot jaduhṉ miänäxuuc̈h, caj jieꞌeguiøxpä coo hajxy cu nja nämáayyäm coo hajxy ween xñäxúuꞌtsäm, coo hajxy ween xpiaꞌhäyóow̱äm. Ni quiaꞌa jeꞌeguiøxpä coo njoot hajxy nbädáacäm coo hajxy hoy njäyaꞌayhájtämät.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 — ausente —
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 — ausente —
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Jii hänaꞌc‑hajxiädaꞌa näjeꞌe miänaꞌanaꞌañ: “Cabä Dios wyiinmahñdy yhoyyä jeꞌeguiøxpä coo hajxy xñäxøꞌøwǿøyyäm cooc højts pojpä cädieey nmøødhájtäm. Haa caꞌa, hamdsoo højts ngopc tøø xyajxéjxäm. Paady højts pojpä cädieey nmøødhájtäm.”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Pero cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo pøṉ jaduhṉ miänáꞌanät. Tøyhajt jaduhṉ. Caj pues. Haa caꞌa, yaa hajxy njäyaꞌayhájtäm. Cabä cuhdujt hajxy nnäꞌägädä møødhájtäm ni weeṉ̃tiä coo Dios hajxy nhadsóow̱ämät. Hix̱, jaduhṉ mäwíinäts højts Dios xyajnähdíjjäm nebiä tuꞌtspojtspädøjc‑hajxy piochän nebiä jioot hajxy yajmädsoquiän. Coo tuꞌts quiapxǿꞌøgät, cabä pojtspä hawiinmats ñämáꞌawät: “Tiic̈h yajxóṉ coo xquiaꞌa pojch.” Caj pues, cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo tuꞌts jaduhṉ miänáꞌanät.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Haa caꞌa, miøødä tuꞌtspojtspädøjc cuhdujt hajxy jaduhṉ coo tuꞌtsnaax̱ hajxy yajtúnät nebiä jioot hajxy yajmädsoquiän. Pø chojpiä jioothajxy jaduhṉ coo tsow̱duꞌts hajxy piódsät, pues miøødä cuhdujt hajxy jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ piódsät. Y pø chojpiä jioothajxy jaduhṉ coo cuhgaꞌaybä hajxy piódsät, jaduhṉä cuhdujt hajxy miǿødäbä coo hajxy jaduhṉ piódsät. Jaduhṉ mäwíinädsä Dios cuhdujt miǿødäbä coo hajxy xyajnähdíjjämät nebiä jioot choquiän. Coo jioot jaduhṉ chógät coo hajxy xpiädáacämät hawaꞌadstuum, pues miøødä cuhdujt jaduhṉ coo hajxy jim̱ xpiädáacämät. Y coo jioot jaduhṉ chógät coo hajxy xpiädáacämät haxøøgtuum, jaduhṉä cuhdujt miǿødäbä coo hajxy jaduhṉ jim̱ xpiädáacämät.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Y jaanä jaduhṉä Dios cuhdujt miǿødäbä coo jaduhṉ mieeꞌxtujcy jaꞌa cahwiindøjiäyaꞌaguiøxpä. Miøødä Dios cuhdujt jaduhṉ coo jaꞌa cahwiindøjiäyaꞌayhajxy yajcumädow̱ǿøjät. Pero cab hajxy choj cumädow̱aꞌañ, hoy hajxy tøø jia cädieey hanax̱iä. Hawiinmats hit jaduhṉ coo hajxy paquiä quiumädów̱ät. Y coo Dios hänajty yajcumädow̱aꞌañ jaꞌa quiädieeguiøxpähajxy, hijxtahṉdä Dios jaduhṉ yajcähxøꞌøgaam̱by coo mäjaa møc miøødä. Jaduhṉ yajcähxøꞌøgaam̱bä coo haxøøghänaꞌc‑hajxy tehṉgajnä quiaꞌa meeꞌxtugaꞌañii.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 — ausente —
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 — ausente —
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Maa Oseas nocy jecy quiujahyyän, jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay coo Dios jaduhṉ miänaaṉ̃:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Wiingtuum miänáaṉgumbä: “Cábøch mijts hijty nguꞌughaty.”
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Y jaꞌa Isaías, jaduhṉ jeꞌe jecy quiujahy: “Yøꞌø judíoshajxy, hoy hajxy jaduhṉ jia nämayyä nebiä tsäbiuꞌujän, näweeṉ̃tiä hajxy jaduhṉ choꞌogaꞌañ.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy yaa cädiehbiä hädaa yaabä naax̱wiin, mobädajpä hajxy yajcumädow̱aꞌañii jaꞌa Diósäm. Tähooc‑yajcumädoybä hajxy yajcumädow̱aꞌañii hoyhoy.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Jaanä jaduhṉä Isaías jecy miädiáaccumbä jaꞌa judíoscøxpähajxy:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Nébiøch cham̱ tøø ngujaayän, jequiän højtsä Dios xyajnähdijy coo højts hänajty xquiuꞌughadaꞌañ, højts judíoshajpä. Pero, jaꞌa jäyaꞌayhajxy cajpä judíos, cabä Dios hijty jeꞌe ñäxuuc̈h. Ni jaꞌa jäyaꞌayhajxy hijty quiaꞌa näxúuꞌtsäbä, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa tajp caꞌa maabiä maa ñähwaatstaact hajxy piáadät. Pero cahnä jiegøꞌøy coo mädiaꞌagy hajxy tøø miädoonä coogä Dios jaꞌa Jesucristo yaa quiejxy, cooc jaꞌa Jesucristo hajxy hoy xñähhoꞌtúutäm. Coo hajxy jaduhṉ miädooy, näjeꞌe hajxy miäbøjcy; paady hajxy tøø ñähwaꞌac̈h, paady hajxy tøø quiuhwaꞌac̈h.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 — ausente —
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 — ausente —
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Tǿøyyämä Dios hänajty ñajuøꞌøy coo judíoshajxy hänajty quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo Dios jaꞌa Jesucristo yaa quiejxy hädaa yaabä naax̱wiin. Jim̱ä cajpt tuꞌug xiøhaty Sión. Jim̱ä judíoshajxy chänaꞌay, jaꞌa Dios quiuꞌughajpiä. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.