Mateus 27
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARIB
1 Coo jiobøøyy, mänitä teedywiindsøṉhajxy quiojyquiapxytiuuṉ̃ møødä martuumädøjc‑hajxy nebiä Jesús hajxy yaghóꞌogät.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Mänitä Jesús hajxy cøꞌøxoch hoy yajcøꞌødägøꞌøy maa jaꞌa Poncio Pilatän, jaꞌa hänajty tuum̱bä gobernador.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Jaꞌa Judas jaꞌa Jesús hänajty tøø yhawaaṉøꞌøy. Coo jaꞌa Judas yhijxy coo jaꞌa Jesús hänajty yaghoꞌogaꞌañii, cabä jioot jaduhṉ ñäꞌä møc‑hajty. Mänitä hiiꞌxmajcpä plataxädøꞌøñ hoy yajwiimbity maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxiän, maa jaꞌa martuumädøjc‑hajxiän.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Mänit miänaaṉ̃:
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Mänitä Judas jaꞌa xädøꞌøñ ñajtsxäbapøøyy jiiby tsajtøgooty. Mänit hoy ñiyoꞌtǿøyyänä.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa xädøꞌøñ hajxy pyiwøꞌcy. Mänit hajxy miänaaṉ̃:
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Mänit hajxy quiojyquiapxytiuuṉ̃ coo jaꞌa naax̱ hajxy hänajty jiuyaꞌañ, jaꞌa xøhajpä Tuꞌtspojtstaact, jaꞌa xädøꞌøñhaam jaꞌa Judas hänajty hoy tøø ñajtsxäbapǿꞌøyäbä. Jeꞌe hajxy hänajty wiaꞌanaꞌañ cabäsantä maa jaꞌa jäguem̱bäjäyaꞌayhajxy ñaax̱tägǿꞌøwät.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Coo jaꞌa naax̱ hajxy jaduhṉ jiuuyy jaꞌa xädøꞌøñhaam jaꞌa Judas hänajty hoy tøø ñajtsxäbapǿꞌøyäbä, paady jaduhṉ xiøhaty Nøꞌñaax̱ høxtä jädaꞌanäbaadyñä.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Jaduhṉdsä tiøjiajty nebiä Jeremías jecy miänaaṉ̃än, jaꞌa Diosquex̱ypä: “Mänitä plataxädøꞌøñ hajxy miooyyä hiiꞌxmajc (nebiä judíoshajxy tøø ñägapxiän).
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Mänitä tuꞌtspojtstaact hajxy hoy jiuy nébiøch jaꞌa Dios tøø xyhaneꞌemiän.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Mänitä Jesús yajmejtsä maa jaꞌa gobernadorän. Mänit miäyajtøøw̱ä:
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Mänitä Jesús ñähwaam̱bejtä jaꞌa teedywiindsøṉhajxy møødä martuumädøjc‑hajxy. Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌägä mänaaṉ̃.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Mänitä Pilato miänaaṉ̃:
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Pero cabä Jesús ñäꞌä hadsooyy; paadiä gobernador jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy. Cab hänajty ñajuøꞌøy nebiaty jaduhṉ wyiinmahñdyhádät.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Jaduhṉdsä gobernador hänajty quiuhdujthaty coo jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌay hänajty tuꞌug yhøxmach xøøjooty pøṉ jaꞌa cuꞌug jaduhṉ ñänǿmäp coo yhøxmadsǿøjät.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Jiibiä craa hänajty tuꞌug chum̱yc̈hänaꞌay jaꞌa xøhajpä Barrabás. Tøø jaꞌa Barrabás xiøø hänajty wyiꞌi wiaꞌxy.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Coo jaꞌa cuꞌughajxy hänajty tøø quiøx̱y hamugøꞌøy, mänitä Pilato yajtøøyy:
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ñajuøøbiä Pilato hänajty coo jaꞌa Jesús jaduhṉ yajcøꞌødägøøyyä jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa quiuhdujt hänajty quiaꞌa yajmädsójcäxä.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Jim̱nä jaꞌa Pilato hänajty yhäñaꞌayñä maa hänajty tiuṉ̃än, mänitä Pilato quiapxyñäguejxä jaꞌa tioꞌoxiǿjcäm: “Cab jaduhṉ cu mdsaac̈htiuuṉ̃; hoyhänaꞌc yøꞌøduhṉ. Tøøc̈h haamyquioods haxøøg ngumaꞌay yøꞌøgøxpä.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa cuꞌug hajxy jiøjcapxøøyy coo ween hajxy miänaꞌañ coo jaꞌa Barrabás yhøxmadsǿøjät, y coo jaꞌa Jesús yaghoꞌogǿøjät.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Mänitä gobernador jaꞌa cuꞌug miäyajtǿøgumbä:
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Mänitä Pilato yajtøøyy:
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Mänitä Pilato miänaaṉ̃:
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Coo jaꞌa Pilato jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa cuꞌughajxy hänajty quiaꞌa mädow̱aꞌañ, coo hajxy maas hanax̱iä yhaamhadaꞌañ, mänitä nøø yujwaaṉ̃. Mänit quiøꞌøbujy cuꞌugwiinduum. Mänit miänaaṉ̃:
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Mänitä cuꞌughajxy nägøx̱iä miänaaṉ̃:
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Mänitä Pilato jaꞌa Barrabás yhøxmajch. Mänitä Jesús yajwojpä. Mänit yajcøꞌødägøøyy coo nøcxy miøjpahbedyii.
26 — ausente —
27 Mänitä Jesús yajnøcxä jaꞌa gobernador soldadohajxy. Mänitä Jesús jiuhbigøøyyä jaꞌa soldadohajxy nägøx̱iä.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Mänitä wyit yajtsíjjäxä. Mänitä tsaptswit yajpägøøyyä.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Mänitä haptycoronä piädaacä maa jaꞌa quiuhduumän. Mänitä pax̱y yajcøꞌøgabøøyyä yhahooyhaampiäcøꞌø. Mänit wyiinjijcädaacä. Mänit wyiingapxpejtä:
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Mänitä Jesús wyiingutsujøøyyä. Mänitä pax̱y piǿjcäxä. Mänit wiojpä quiuhduum.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Coo yhuuc wiingapxpéjtäbä, mänit tsaptswit yajtsíjjägumbä. Mänit yhamdsoo wit yajpägǿøyyägumbä. Mänit yajnǿcxänä maa hänajty miøjpahbedaꞌañiijän.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Tuꞌhaamnøcxpä jäyaꞌay hajxy tuꞌug jiøjcubaadøøyy jaꞌa Cirenetsohm̱bä. Simón hänajty xiøhaty. Mänitä Simón jaꞌa cruz hadsip yajcajptsoow̱ä.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mänit hajxy miejch maa jaduhṉ xiøhatiän Gólgota. Jeꞌeduhṉ ñänøøm̱by: “Maa jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌaguiopc ñähgädaꞌaguiän.”
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Mänitä Jesús tsaatyñøø jia yaghuucä jaꞌa jaanc̈h tehm̱ tiahm̱bä. Coo jaduhṉ yhuucmajch, cab jaduhṉ chojcy.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mänitä Jesús miøjpahbéjtänä cruzcøxp. Mänitä soldadohajxy yhäyøꞌcy dadoshaam nebiä Jesús jaꞌa wyit hajxy yajwáꞌxät. Jaduhṉdsä tiøjiajty nebiä Diosquex̱ypä jecy miänaaṉ̃än: “Dadoshaam hajxy yhäyøꞌcy nébiøch nwit hajxy jaduhṉ xyajwáꞌxät.”
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Mänitä soldadohajxy jim̱ yhøxtaacy nebiä Jesús hajxy jaduhṉ wyiinhäñáꞌawät.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Mänit hajxy jim̱ yuugjahy cruzcuhduum tiiguiøxp jaꞌa Jesús coo tøø miøjpahbedyii: “Jesús hädaa, jaꞌa judíos guiobiernohajxy.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Jim̱ä meeꞌtspä metsc miøjpahbéjtäbä. Cujc jaꞌa Jesús miähmøøyy, tuꞌug hanajtyhaamby, tuꞌug hahooyhaamby.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty najxpä, wyiꞌi wyiingapxpejpy hajxy hänajty møød hajxy hänajty wyiꞌi quiuhjägøṉ̃.
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 Jaduhṉ hajxy hänajty ñiñämaꞌayii:
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Jaduhṉ jaꞌa teedywiindsøṉhajxy piamänaam̱bä møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy, møødä fariseoshajxy, møødä martuumädøjc‑hajxy.
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 ―Tøø jaduhṉ yhuuc wiꞌi miäyajnähwaꞌac̈h, y caj hamdsoo ñiyajnähwaꞌadsaꞌañii. Pø tøyhajt jaduhṉ coo jaduhṉ guiobiernähaty maa jaꞌa judíoshajxiän, ween jaduhṉ hamdsoo ñiyajmänaqyii cruzcøxp neby højts jaduhṉ nmäbǿjcämät.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Jaduhṉ tøø xnämáayyäm coo yHuunghadyii jaꞌa Diósäm y coo jaꞌa Dios jaduhṉ cwieendähadaꞌañ. Pø tøyhajt jaduhṉ coo jaꞌa Dios jaduhṉ jiaanc̈h tsocy, ween jaduhṉ yajnähwaꞌac̈h.
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Jaduhṉdsä meeꞌtspähajxy piamänaam̱bä, jaꞌa hajxy jim̱ møjpahbetypä cruzcøxp.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Mänitcujyxiøø jaꞌa naax̱wiimbä wyiingoodsøøyy. Tägøøghorä jaduhṉ yhijty wiingoods.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Mänitmänacyxiøø jaꞌa Jesús møc yaax̱y: “Elí, Elí, lama sabactani”, jeꞌeduhṉ ñänøøm̱by: Dios meeꞌx, Dios meeꞌx, tiic̈h jaduhṉ coo tøø xñajtshixøꞌøy.
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Jaꞌa hajxy hänajty jim̱ wiꞌi tiänaabiä, coo hajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Mänit tuꞌjäyaꞌay xoꞌod hoy quioṉ̃ päyøꞌøguiä. Mänit quiumadsøøyy jaꞌa tsaatyñøøxuṉjooty. Cøjx jeꞌe chomøꞌøy. Mänit pax̱y yagjøjwøønøøyy jaꞌa xoꞌod. Mänitä Jesús yaghaguubøøyyä neby jaduhṉ miúugät.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Mänitä hänaꞌc‑hajxy wiingpä miänaaṉ̃:
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Mänitä Jesús jadähooc møc yáax̱cumbä. Mänit yhoꞌnä.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Mänitä tsajtøjc‑hadøødiuc quiøøꞌtswaꞌxy cujjiä. Cøxp jaduhṉ quiøøꞌtsohṉ̃. Mänitä hujx ñajxy. Mänitä tsaa jaduhṉ wiaꞌxy.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Mänitä hoꞌogyjiäyaꞌajiut may yhawaach. Mänitä hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy may jiujypiøjcy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty tøø miäbǿquiäbä.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Coo jaꞌa Jesús hänajty tøø jiujypiøcy, mänitä hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy yhawaꞌadspädsǿøm̱y, jaꞌa hajxy hänajty tøø jiujypiǿquiäbä. Mänit hajxy quiajptägøøyy Jerusalén. Jim̱ hajxy jaduhṉ yhijxä nämay.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Jim̱ä soldadowiindsǿṉ jaꞌa Jesús hänajty cwieendähaty møødä soldadohajxy. Coo jaꞌa tsøꞌty hajxy jaduhṉ yhijxy, mänit hajxy jiaanc̈h tehm̱ chähgøøyy. Mänit hajxy miänaaṉ̃:
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Jim̱ä tajjäyaꞌay jaꞌa Jesús hajxy hänajty wyiꞌi ñäheebøꞌøy jäguem̱duum. Jim̱ä Jesús hajxy hänajty tøø piadsooñ Galilea. Tøø hajxy hänajty piuhbety.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Jim̱ä María hänajtypä jaꞌa Magdalatsohm̱bä, møødä María jaꞌa Jacobo tiajhajxy, møødä Zebedeo tioꞌoxiøjc.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Coo quioodsøøyy, mänitä mäyøøjäyaꞌay tuꞌug miejch, jaꞌa xøhajpä José. Jim̱ hänajty chooñ Arimatea. Pianǿcxäbä jaꞌa Jesús miädiaꞌagy hänajty jeꞌe.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Mänitä José jaꞌa Pilato cuhdujt hoy miäyujwaꞌañ coo jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yajmänácät cruzcøxp. Mänitä José jaꞌa cuhdujt miooyyä.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Mänit jaduhṉ yajmänajcy. Mänitä poobwit yajnähbijty.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Mänit jaduhṉ jiiby piädaacy tsaajutjooty jaꞌa naam̱dajypä. Paadiä José jaꞌa tsaajut hänajty tøø yajtajyii, jiiby hänajty piädaꞌagaꞌañii coo hänajty tøø yhoꞌogy. Mänitä tsaajut yhahämoom̱tägooyy tsaahaam maa jaꞌa Jesús hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän. Mänitä José wyiimbijty.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Jim̱ä María Magdalatsohm̱bähajxy miähmøøyy møødä María tuꞌugpä. Jim̱ hajxy hänajty yhäñaꞌay maa jaꞌa Jesús hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Viernes jaꞌa Jesús jaduhṉ yhoꞌcy. Cujaboom jaꞌa teedywiindsøṉhajxy miejch maa jaꞌa Pilatän møødä fariseoshajxy.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Mänitä Pilato ñämaayyä:
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Entonces, quex̱ jaꞌa soldado jim̱ maa tøø ñaax̱tägøꞌøyän, jaduhṉ hajxy jaduhṉ jim̱ yhadänáꞌawät jaduꞌtsuhm̱. Jaduhṉdsä Jesús miäguꞌughajpä jaꞌa ñaax̱niꞌx hajxy nøcxy quiaꞌa yajpädsøøm̱ä. Jaduhṉdsä cuꞌug hajxy quiaꞌa nämáꞌawät cooc tyijy tøø jiujypiøcy. Maas hanax̱iä hajxy jaduhṉ cu yhøhṉdaacy quejee jaꞌa Jesús hijty yhøhṉdaꞌaguiän.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Mänitä Pilato miänaaṉ̃:
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Mänit soldadohajxy jim̱ quiejxä hadänaabiä. Mänitä tsaa hajxy xiøøjøøyy jaꞌa jim̱ hämoom̱naabiä maa jaꞌa tsaajuthaawän. Mänit hajxy jim̱ miähmøøyy.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.