Mateus 22
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC
1 Mänitä Jesús tiägǿøguiumbä mädiaacpä. Mänit miänaaṉ̃:
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 ―Maa jaꞌa Dios yhaneꞌemiän, jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe nebiä rey tuꞌugän. Yajpøgaam̱by jaꞌa yhuung hänajty jeꞌe. Yagjadáaṉäp jaꞌa cay jaꞌa huꞌug hänajty jeꞌe.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Mänitä mioonsähajxy quiejxy woobä wijtspä; pero cabä jäyaꞌayhajxy hänajty ñøcxaꞌañ mägaabiä.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Mänitä rey jaꞌa mioonsä quiéjxcumbä. Mänit miänaaṉ̃: “Nøcx hajxy nämaꞌaw coo jaꞌa cay jaꞌa huꞌugy tøø quiøønä, cooc̈hä waj tøø nyajyaghoꞌogyii jaꞌa niꞌxpä. Tøø jaꞌa cayiibä yhabaady; weends hajxy miṉ quiay.”
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 Pero cabä jäyaꞌayhajxy ñäꞌägädä mäbøjcy. Tuꞌjäyaꞌay ñøcxy maa jaꞌa quiam̱än; tuꞌjäyaꞌay ñøcxy tooꞌpä.
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 Mänitä rey mioonsähajxy miájtsäxä jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty jaac jim̱bä. Mänit hajxy yaghäyoow̱hijxy; yaghoꞌcä hajxy jaduhṉ.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 Mänitä rey yhawaꞌandaacy. Mänitä soldadohajxy quiejxä mäyaghoꞌpä. Jaꞌa hajxy hänajty tøø mioonsäyaghóꞌoguiäbä, jeꞌe hajxy nøcxy yaghoꞌogyii; møødä quiajpthajxy nøcxy ñóꞌcäxä.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 Mänitä rey jaꞌa mioonsähajxy ñämaayy: “Tøø jaduhṉ yhabaady cooc̈hä nhuung jaduhṉ piøgaꞌañ. Pero jaꞌa jäyaꞌayhajxy tøø nja woy tøø nja wíchäbøch, cab hajxy hawiinmats myínät.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Nøcx hajxy wow̱ wits pønjaty hajxy mbaatyp jim̱ tuꞌhaam.”
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 Mänitä mioonsähajxy hoy wioy wyich nägøx̱iä, pønjaty hajxy jaduhṉ piaatyp, møødä hojiäyaꞌay møødä haxøøgjäyaꞌay. Mänítädsä tøjc jaduhṉ yhujch.
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 ’Mänitä rey tiøjtägøøyy woybä wichpä hijxpä. Mänitä craa tuꞌug yhijxä, cabä wyit hänajty yhoyyä.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 Mänit ñämaayyä: “Mäguꞌughajpä, cab yøꞌø mwit yaa hawiinmäts mmädägǿꞌøwät maa jaꞌa pøc jaduhṉ jiadyiijän.” Pero cabä craa ñäꞌä hadsoowiimbijty.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Mänitä rey jaꞌa mioonsä ñämaayy, jaꞌa hajxy hänajty tex̱ycøøbiä: “Cøꞌøxots tecyxiots yøꞌø craa. Mänit hajxy mhøxjuijpädsǿm̱ät maa wyiingoodsän. Jim̱ jaduhṉ jiøꞌøwaꞌañ xiuudsaꞌañ.”
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Nämay hajxy jia møjyaꞌaxaꞌañii, pero näweeṉ̃tiä hajxy jaduhṉ wyiimbiwaꞌañii.
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Mänitä fariseoshajxy jim̱ chohṉ̃. Mänit hajxy quiojyquiapxytiuuṉ̃ coo jaꞌa Jesús hajxy jiøjcapxøꞌøwaꞌañ neby hajxy jaduhṉ yajnähdsǿmät.
15 — ausente —
16 Mänitä miäguꞌughajpähajxy quiejxy møødä Herodes miäguꞌughajpähajxy. Mänitä Jesús hajxy ñämaayy:
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Højts capxwíjjäc. Nej, hahixøøby jaduhṉ coo jaꞌa gobiernä xädøꞌøñ mmóꞌowädä, jaꞌa jim̱ tsänaabiä Roma.
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Ñajuøøbiä Jesús hänajty coo hänajty jia jøjcapxøꞌøwaꞌañii. Mänit miänaaṉ̃:
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Tsøgä xädøꞌøñ tuꞌug huuc híjxäm.
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 Mänit miänaaṉ̃:
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 Mänit hajxy yhadsooyy:
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Coo hajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy yagjuøøyy. Mänit hajxy wyiimbijnä.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Mänitxøø jaꞌa saduceodøjc‑hajxy näjeꞌe miejch maa jaꞌa Jesúsän. Jaduhṉ hajxy hänajty miänaꞌañ cooc tyijy hajxy ngaꞌa jujypiøjtägatsáaṉäm. Mänitä Jesús hajxy ñämaayy:
23 — ausente —
24 ―Wiindsǿṉ, jaꞌa Moisés jecy mänaaṉ, coo jaꞌa pøcy‑yaꞌadiøjc yhóꞌogät, jaꞌa cajpä yhuung, mänítädsä piuhyaꞌay jaꞌa yaamgtoꞌoxy wyiingpǿgät, nebiä yaamgtoꞌoxy jaduhṉ yhuungpáadät jaꞌa yaꞌadiøjcøxpä, jaꞌa tøø yhóꞌoguiäbä.
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 — ausente —
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 — ausente —
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Mänitä toꞌoxiøjc yhoꞌpä høx̱haam.
27 And last of all the woman also died.
28 Bueno, coo hajxy jaduhṉ jiujypiǿgät, mädyii tehm̱ tiøybä hänajty toꞌoxiøjc‑hadaam̱b, jaꞌa näjuxtujcpä puhyaꞌayhajxy, jaꞌa hajxy hänajty tøø jia pǿquiäbä.
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Mänitä Jesús yhadsooyy:
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy jiujypiøgaꞌañ, cab hajxy hänajty piøgaꞌañ, ni cabä yhuung hajxy hänajty yajpøgaꞌañ. Jaduhṉ hajxy yhidaꞌañ nebiä Diosmoonsähajxiän, jaꞌa hajxy jim̱ tsajpootypä.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 Hamdsoo jaꞌa Dios hajxy jaduhṉ tøø xñämaꞌay cujaayhaam coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy jiujypiøgaꞌañ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 “Xwyiingudsähgǿøbiøch jaꞌa Abraham møødä Isaac møødä Jacob.” Hoorä, wiingudsähgǿøyäp jaꞌa Dios jaꞌa jujcyjiäyaꞌayhájxiäm. Cab jaduhṉ wyiingudsähgøꞌøyii jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhájxiäm.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy nebiä Jesús hänajty yajnähixøꞌøy, mänit hajxy yagjuøøyy.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Coo jaꞌa fariseoshajxy jaduhṉ miädoyhajty coo jaꞌa Jesús quiaꞌa yajmäjädaacy jaꞌa saduceos, mänitä fariseoshajxy yhamugøøyy.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 Jim̱ä fariseo hänajty tuꞌug; ley‑yajnähixøøby hänajty jeꞌe. Jaꞌa Jesús hänajty jøjcapxøꞌøwáaṉäp. Mänitä Jesús miäyajtøøw̱ä:
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 ―Wiindsǿṉ, mädyii cuhdujt maas møj maa jaꞌa ley myiṉ̃än.
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Mänitä Jesús yhadsooyy:
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Hädaa cuhdujt, jawyiin jaduhṉ myiṉ̃ maa jaꞌa leyän y maas møj jaduhṉ.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 Jaanä jaduhṉ jaꞌa miämetspä miänaam̱bä: “Møødnijiootpaadøø jaꞌa mmäjøøn jaꞌa mmädøjc hamuumduꞌjoot.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Hädaa cuhdujt metspä, jaꞌa ley yhøjx tiecy jaduhṉ møødä cøx̱iä mäduhṉ̃tiä jaꞌa Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpähajxy tøø miädiaꞌagy.
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Jim̱nä jaꞌa fariseoshajxy hänajty tiänaꞌayñä.
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 Mänitä Jesús miäyajtøøyy:
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 Tøøc̈hä Dios jaꞌa nWiindsǿṉ xñämaayyä:
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Bueno, pø tøø jaꞌa David jaꞌa Cristo ñämaꞌay: “Wiindsǿn”, nébiäts jaduhṉ yhaphat yhoc‑hádät.
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Caj pøṉ waam̱b ñäꞌägädä hadsooyy. Y cabä Jesús waam̱b miäyajtǿøw̱änä høxtä coonä hänajty yhoꞌogaꞌañ.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.