Mateus 18

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mänitä Jesús miäguꞌughajpädøjc‑hajxy miejch maa jaꞌa Jesús wyiinduumän. Mänitä Jesús miäyajtøøw̱ä:
1 Naquela mesma hora chegaram os discípulos ao pé de Jesus, dizendo: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Mänitä Jesús jaꞌa pigänaꞌc tuꞌug miøjyaax̱y. Mänitä pigänaꞌc cujc piädaacä.
2 E Jesus, chamando um menino, o pôs no meio deles,
3 — ausente —
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como meninos, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 — ausente —
4 Portanto, aquele que se tornar humilde como este menino, esse é o maior no reino dos céus.
5 Pøṉ jaduhṉ mäguꞌugpǿgäp hädaa pigänaꞌc jaduhm̱bä maa jaꞌa høøc̈hcøxpän, jaduhṉ mäwíinhøch høøc̈h xmiäguꞌughaty.
5 E qualquer que receber em meu nome um menino, tal como este, a mim me recebe.
6 ’Hädaa pigänáꞌc‑høch nmädiaꞌagy hajxy xmiäbǿjcäbä, coo hajxy pønjaty jiøjcapxøꞌøwǿøjät, maas hoy hit jaduhṉ coo jaꞌa mäjøjcapxøøbiä paan yajyoꞌxodsøꞌøwǿøjät y coo miejjiäwipøꞌøwǿøjät hagom̱duum.
6 Mas, qualquer que escandalizar um destes pequeninos, que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma mó de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Hanax̱iä hajxy yaa chaac̈hpøcy jaꞌa hajxy hädaa yaabä naax̱wiin tsänaabiä. Paady hajxy chaac̈hpøcy coo jaꞌa jøjcapxøøbiä hajxy piaady. Pero Dios jaduhṉ yajcumädow̱aam̱b jaꞌa mäjøjcapxøøbiä.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!
8 — ausente —
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te escandalizar, corta-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo, ou aleijado, do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 — ausente —
9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno.
10 ’Caꞌa yøꞌø pigänaꞌc hajxy mxøøghaty. Cueendähájtäp hajxy jaduhṉ. Jaꞌa Diosmoonsähajxy jaꞌa Dioswiinduumbä, jeꞌedsä pigänaꞌc hajxy cueendähajp.
10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêem a face de meu Pai que está nos céus.
11 Høøc̈h møjhajp. Yaac̈h tøø ngädaꞌagy hädaa yaabä naax̱wiin nébiøch jaꞌa jäyaꞌayhajxy nyajnähwáꞌadsät coo hajxy hijty quiuhdägoyyaꞌañ.
11 Porque o Filho do homem veio salvar o que se tinha perdido.
12 ’Tsøc mädiáacäm. Jii tuꞌjäyaꞌay meeg mägoꞌx miøødä. Coo tuꞌug tiägóyyät, mänit nøcxy yhøxtaꞌay. Jim̱ä meeghajxy miähmøꞌøy tuṉhøjx, jaꞌa hajxy tøø quiaꞌa tägóyyäbä.
12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 Y coo piáadät, mänit xiooṉdaꞌagaꞌañ nägøꞌø nädecypiä. Tøyhajt jaduhṉ.
13 E, se porventura achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que se não desgarraram.
14 Jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe neby højts nDeedyhájtäm jaꞌa jim̱ tsajpootypä; cabä jioot chocy coo ni mädyii pigänaꞌc quiaꞌa cuhdägóyyät.
14 Assim, também, não é vontade de vosso Pai, que está nos céus, que um destes pequeninos se perca.
15 ’Coo jaꞌa mmäjøøn coo jaꞌa mmädøjc jaduhṉ xmiägädiéeyät, mänit hameeꞌch mmägapx mhanéꞌemät. Coo jaduhṉ xmiäbǿjcät, mänit jaduhṉ yhoyǿꞌøwät.
15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, ganhaste a teu irmão;
16 Pero coo jaduhṉ xquiaꞌa mäbǿjcät, mänitä jäyaꞌay mmøjyáꞌaxät mejtstägøøg neby hajxy jaduhṉ tiestigohádät waam̱baty hajxy hänajty mmädiaꞌagy.
16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda a palavra seja confirmada.
17 Y coo ni jaduhṉ quiaꞌa mäbǿgät, mänítäts jaꞌa hermanodøjc mhawáaṉät. Y coo ni jaduhṉ quiaꞌa mäbǿgät, mänit hajxy mbuhwáꞌadsät.
17 E, se não as escutar, dize-o à igreja; e, se também não escutar a igreja, considera-o como um gentio e publicano.
18 ’Tøyhajt mijts nnämaꞌay coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy yaa myajwáꞌxät hädaa yaabä naax̱wiin nebiä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ hoy yhídät. Dios hajxy jaduhṉ xyhanéꞌemäp nebiaty hajxy mmädiáꞌagät.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 ’Jaduhṉ mijts nnämaabiä, coo hajxy nämetsc mnǿcxät tuꞌugmädiaꞌagy hädaa yaabä naax̱wiin, y cooc̈h nDeedy hajxy homiädyiibä xmiäyujwáaṉät jaꞌa jim̱ tsajpootypä, mänit jaduhṉ xmióꞌowät.
19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Coo hajxy nämetsc nädägøøg tiuꞌugmúgät maa jaꞌa høøc̈hcøxpän, jím̱høch jaduhṉ nhidaam̱bä cujc.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús ñämaayy:
21 Então Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?
22 Mänitä Jesús yhadsooyy:
22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete; mas, até setenta vezes sete.
23 ’Neby hajxy hoy mwiinjuǿꞌøwät nebiä Dios yhaneꞌemiän. Tsøc yajmäbáatäm nebiä rey tuꞌugän. Mänitä rey wyiinmahñdyhajty coo jaꞌa mioonsähajxy ñuuꞌxycápxät.
23 Por isso o reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos;
24 Naam̱nä hänajty ñuuꞌxycapxtsooñ coo jaꞌa mioonsä tuꞌug miejch. Mamyillón hänajty miänuuꞌxyhadyii.
24 E, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Pero cabä mioonsä xädøꞌøñ hänajty miøødä neby jaduhṉ yajnähwáꞌadsät. Mänitä rey miänaaṉ̃ coo ween tioogǿøjät møødä yhuung møødä tioꞌoxy, møødä chøm̱y møødä tiajy, cøx̱iä nebiä ñuuꞌxy jaduhṉ ñähwáꞌadsät.
25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a dívida se lhe pagasse.
26 Mänitä rey wyiinjijcädaacä jaꞌa mióonsäm. Mänit miänuuꞌxtaacä: “Wiindsǿṉ, meeꞌx. Cøxáam̱bøch nyegaꞌañ.”
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
27 Mänitä wyiindsǿṉ hojioot ñäꞌä møødhajty. Mänit miänaaṉ̃ coo tøø ñähwaꞌac̈h, coo ween yhawaꞌadspädsøm̱y.
27 Então o Senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 Coo jaꞌa moonsä jim̱ chohṉ̃, mänitiä miämoonsä tuꞌug piaaty. Mejtsmil tägøøgmil hänajty miänuuꞌxyhadyii. Mänitä miämoonsä yoꞌmämadsøøyy. Mänit miänaaṉ̃: “Høøc̈h móoyyäc mädúhṉ̃tiøch miic̈h xmiänuuꞌxyhaty.”
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem dinheiros, e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Mänit wyiinjijcädaacä. Mänit miänuuꞌxtaacä: “Meeꞌx, cøxáam̱bøch nyegaꞌañ.”
29 Então o seu companheiro, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: Sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
30 Pero cabä craa hojioot ñäꞌä møødhajty. Mänitä mähdiøjc yajtsuum̱ä. Jiiby jaduhṉ yhidaꞌañ pujxtøgooty høxtä coonä quiøx̱y yégät.
30 Ele, porém, não quis, antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Coo jaꞌa moonsädøjc‑hajxy yhijxy, jaꞌa hajxy hänajty jaac jim̱bä, mänit hajxy jiootmabiøjcy. Mänitä wyiindsǿṉ hajxy hoy yhawaaṉä nebiaty hänajty tøø jiaty tøø yhabety.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito, e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara.
32 Mänitä rey jaꞌa mioonsä miøjyaax̱y, jaꞌa hänajty tøø ñähwáꞌac̈häbä. Mänit miänaaṉ̃: “Haxøøghänaꞌc miic̈h. Tøøc̈h miic̈h cøx̱iä nyajnähwaꞌac̈h mädúhṉ̃tiøch miic̈h hijty xmiänuuꞌxyhaty. Páadyhøch miic̈h tøø nyajnähwaꞌac̈h, cooc̈h miic̈h tøø xmiänuuꞌxtaꞌagy.
32 Então o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste.
33 Jaduhṉ miic̈h mmämoonsä cu mnäxuuꞌch nébiøch miic̈h tøø nnäxuuc̈hän.”
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu companheiro, como eu também tive misericórdia de ti?
34 Hoyhoy jaꞌa rey jaduhṉ yhawaꞌandaacy. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa mioonsä quiumädów̱ät høxtä coonä hänajty tøø yajnähwaꞌac̈h mäduhṉ̃tiä hänajty miänuuꞌxyhadyii.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Jaduhṉc̈h nDeedy mijts xyajcumädow̱aam̱bä, jaꞌa jim̱ tsajpootypä, coo jaꞌa mmäjøøn coo jaꞌa mmädøjc hajxy mgaꞌa mäméeꞌxät hamuumduꞌjoot.
35 Assim vos fará, também, meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.