Marcos 14
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ
1 Mejtsxøø jaꞌa pascuaxøø hänajty quiaꞌa habaady mänaa jaꞌa judíos tsajcaagy hajxy hänajty quiayyän, jaꞌa cajpä tsoomiøødpä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, cojyquiapxytiuum̱b hajxy hänajty jaduhṉ nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät høhṉdaꞌagymiädiaꞌagyhaam, jaduhṉ hajxy jaduhṉ hoy yajyaghoꞌogǿøjät.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Mänit hajxy näjeꞌe ñiñämaayyä:
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Tøø jaꞌa Jesús hänajty yhädaꞌagy Betania. Jim̱ hänajty miädsuugay maa jaꞌa Simón tiøjcän, jaꞌa hijty leprapaꞌammøødpä. Mänitä toꞌoxiøjc tuꞌug miejch. Jim̱ä nardoperfume hänajty quiøꞌøgoṉhaty alabastro‑vidriojooty. Jaanc̈h tehm̱ chow̱ä nardoperfume hänajty ñøcxy. Mänitä toꞌoxiøjcä perfume‑vidrio piuhy. Mänitä Jesús jaꞌa perfume yajcuhtemøøyyä.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Mänitä jäyaꞌayhajxy näjeꞌe jiootmaꞌty, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ pahäñaabiä. Mänit hajxy ñiñämaayyä:
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy, tsoobaadaam̱b yøꞌø hijty, tägøøgmägoꞌx‑xøøguduṉ̃. Jim̱ä häyoobädøjcä chow̱ hajxy jaduhṉ cu miooyyä coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Homiänaajä mijtsä häyoobäjäyaꞌay mhix̱y. Homiänaajä hajxy jaduhṉ mbuhbédät. Pero høøc̈h, cábøch mijts jejcy xyhixaꞌañ.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Xwyiingudsähgǿøbiøch yøꞌøyaꞌay jaduhṉ, páadyhøc̈hä perfume jaduhṉ xyajcuhtemøøyy. Jaduhṉ miäbaady nej cooc̈h häxøpy tøø nhoꞌoguiän. Jadúhṉhøch yøꞌø hijty xyajnähdemaꞌañ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Majatiä Diosmädiaꞌagy wiäditaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa høøc̈hcøxpä, jaduhṉä jäyaꞌayhajxy miädiaꞌagaꞌañ nébiøch yøꞌøyaꞌay naam̱nä tøø xtiuṉ̃. Jaduhṉ yøꞌø homiänaajä jiahmiedsáaṉänä. Tøyhajt jaduhṉ.
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Jim̱ä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty tuꞌug xiøhaty Judas Iscariote, jaꞌa hajxy hänajty nämajmetspä. Mänitä Judas jaꞌa teedywiindsǿṉ hoy miøødcojyquiapxytiuṉ̃ coo jaꞌa Judas jaꞌa Jesús hänajty tioogaꞌañ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ xiooṉdaacpøjcy. Mänitä Judas yajwiinwaaṉøøyyä coo xädøꞌøñ hänajty mioꞌowaꞌañii. Mänitä Judas tiägøøyy wiinmaabiä nebiä Jesús paquiä yajcøꞌødägǿꞌøwät.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Mänitä pascuaxøø yhabaatnä. Jaduhṉä judíoshajxy hänajty quiuhdujthaty coo tsajcaagy hajxy nax̱y quiay, jaꞌa cajpä tsoomiǿødäbä. Jaduhṉ hajxy hänajty quiuhdujthajpä coo meeghuung hajxy nax̱y yox̱y jaꞌa pascuaxøøjooty. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød miäyajtøøw̱ä:
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød nämetsc ñämaayy:
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Jeꞌeds hajxy mbaduꞌubǿgäp. Mänit hajxy mbadøjtägǿꞌøwät. Mänitä cudøjc hajxy mnämáꞌawät: “Jaꞌa nWiindsǿṉ højts jaduhṉ tøø xwyiinguex̱y coo højts nyajtǿwät maa højtsä pascuaxøø häyaa tsuu nwiindsuugáyät.”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mänit mijtsä cudøjc cuarto nøcxy xyajnähixøꞌøwaꞌañ nähbettøjcøxp. Jaanc̈h tehm̱ quiäruundä jaꞌa cuarto jaduhṉ møød yajxoṉä. Jim̱ä cay huꞌugy hajxy mnähix̱ mhahixǿꞌøwät coo hajxy jim̱ ndsuugayáaṉäm ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Mänit hajxy nämetsc jiaanc̈h nøcxy jim̱ cajptooty. Jiaanc̈h paat hajxy jaduhṉ neby hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä tsuugay hajxy tiägøøyy nähix̱ hahixøøbiä.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Coo quioodsøøñä, mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa pascuaxøø hajxy hänajty wyiindsuugayaꞌañän, møødä jiamøødhajxy jaꞌa jaac nämajcpä. Mänit hajxy tiägøøyy caabiä.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Mänit hajxy nägøx̱iä jiootmadiägøøyy. Mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Mänitä Jesús yhadsooyy:
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Høøc̈h, jaꞌa Diosquex̱ypä, jadúhṉhøch njadaꞌañ nhabetaꞌañ nepy jim̱ myiṉ̃än cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän. Tøjiadaam̱bä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ. Pero jaꞌa cráajøch jaduhṉ xñähdugaam̱bä, jaanc̈h tehm̱ yhoyhoy jaduhṉ chaac̈hpøgaꞌañ. Maas hoy häxøpy coo quiaꞌa näꞌägä naax̱wiimbädsøøm̱y ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Caabyñä jaꞌa Jesúshajxy hänajty, mänitä Jesús jaꞌa tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dios ñämaayy: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä jiamiøødä tsajcaagy nägøx̱iä yajnäguidøøyy. Mänit miänaaṉ̃:
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Mänitä Jesús jaꞌa vaso quionøꞌcy, jaꞌa hänajty vinomøødpä. Mänitä Dios ñämáaguiumbä: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä Jesús jaꞌa vino yhuuctsohṉ̃. Mänitä jiamiøød miooyy. Nägøx̱iä hajxy jaduhṉ yhuucy.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Tøyhájthøch jaduhṉ nnämáꞌawät, cábøc̈hä vino nhuuctägatsaꞌañ høxtä cóonøch hänajty jim̱ tøø nnøcxtägach maac̈hä nDeediä wyiinduumän. Mänítøc̈hä vino jem̱ybiä nhuucmadsaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Mänitä Jesús jaꞌa Dioshøy hajxy yhøøyy, møødä jiamiøødtøjc. Mänit hajxy jim̱ chohṉ̃. Mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy:
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Cooc̈h hänajty tøø nhoꞌogy, mänítøch jadähooc njujypiøjtägatsaꞌañ. Mänítøch jim̱ nnøcxaꞌañ Galilea. Mänítøch mijts jim̱ nøcxy xpiaadaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús ñämaayy:
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Mänitä Jesús yhadsooyy:
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Pero Pedro, tehṉgajnä jeꞌe jiaac miänaaṉ̃:
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa hänajty xiøhatiän Getsemaní. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy:
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro hawiing miøødnøcxy, møødä Santiago, møødä Juan. Mänitä Jesús hoyhoy jiaanc̈h tehm̱ jiootmabiøjcy.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Mänitä Pedrohajxy ñämaayyä:
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Mänitä Jesús jim̱ ñøcxtägajch maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Coo jim̱ miejch, mänit jaduhṉ yhijxy coo hajxy hänajty tøø quiøx̱y maahoꞌogy. Mänitä Pedro ñämaayyä:
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Jujcy hajxy hit. Tehṉgajnä jaꞌa Dios hajxy mbaꞌyáꞌaxät. Jaduhṉä møjcuꞌugong hajxy xquiaꞌa jøjcapxǿꞌøwät. Jia tsojpiä mjoothajxy jaduhṉ coo hajxy jujcy mhídät, pero cabä mniꞌx jaꞌa mgopc‑hajxy jaduhṉ mieeꞌxtugaꞌañ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mänitä Jesús jaꞌa Dios hoy piaꞌyáax̱cumbä. Jaduhṉ jadähooc ñämänaanǿøguiumbä.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Mänit jadähooc miéjtscumbä maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Tøø hajxy hänajty miaahóꞌcumbä. Hix̱, tøø hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhanuuꞌxøꞌøy. Coo hajxy jaduhṉ yujxä, cab hajxy hänajty ñäꞌägä najuøꞌøy waam̱b hajxy yhadsówät.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miejch jaꞌa miädägøøghoocpä, mänit miänaaṉnä:
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Pädǿꞌnäts hajxy. Jam̱ hajxy. Xim̱ä craa myiṉ̃ jaꞌac̈h jaduhṉ xyajcøꞌødägøꞌøwaam̱bä.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jim̱ä Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä Judashajxy miejch, møødä majiäyaꞌay, haagä espada‑cap. Näjeꞌe hajxy hänajty wiojptcappä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ mäguejx, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Tøø jaꞌa Judashajxy hänajty quiojyquiapxytiuṉ̃: “Jaꞌac̈h hänajty ndsuꞌxaam̱biä, jeꞌe hänajty jeꞌe. Mänit hajxy mmádsät. Mänit hajxy nøcxy mdsum̱y”, nøm̱ä Judas hänajty tøø miänaꞌañ.
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Mänitä Judas jaꞌa Jesús ñämejch. Mänit ñämaayy:
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Mänitä Jesús miajtsä.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøød tuꞌug, jim̱ä espada hänajty miøjnädaw̱haty. Coo jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miac̈hii, mänitä yhespada jiuuꞌpädsøøm̱y. Mänitä teedywiindsøṉä mioonsä tuꞌug tiaatspujxtuutä.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Mänitä Jesús jaꞌa majiäyaꞌay ñämaayy:
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Tiic̈h hajxy jim̱ coo xquiaꞌa majtspä tsajtøgooty. Nébyhøch hajxy jaduhṉ høxtä yaa tøø xñämiṉ̃. Nej, caꞌa, jabom̱‑jabóm̱høch hijty jim̱ nøcxy nyajnähixøꞌøyä. Pero páadyhøch cham̱ njaty nhabety, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy tiøjiádät jaꞌa høøc̈hcøxpä.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Nidiuhm̱ä Jesús hänajty jiaac mädiaꞌagy. Tøø jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty quiøx̱y päyøꞌøgy.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Jim̱ä høxcujc‑hänaꞌc jaꞌa Jesús hänajty tuꞌug piawädijpä, poobwit‑nähcäjeeṉä. Mänit jaduhṉ jia madsaaṉä.
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Mänitä poobwit yajniñähnajptuutä. Nähwaꞌads høxwaꞌads jeꞌe piäyøꞌcy.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Mänitä Jesús yajnøcxä maa jaꞌa teedywiindsǿṉ wyiinduumän, jaꞌa jaac tehm̱ miøjpä. Mänitä teedywiindsøṉhajxy jiaac tehm̱ miejch, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Jim̱ä Pedro hänajty jäguem̱juøøby piadänaꞌay maa jaꞌa teedywiindsǿṉ tiøjwiingøn. Mänit jim̱ piahøxtaacy maa jaꞌa hadänaabiähajxy hänajty jiøømbaꞌaxam̱iän.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Jim̱ä teedywiindsøṉhajxy hänajty jia wiꞌi wyiinmahñdyhaty nebiä Jesús hajxy yajyaghoꞌogǿøjät. Pero cab hajxy hänajty ñäꞌägä wiinmahmybiaady.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Hix̱, hoyyä Jesús hajxy hänajty nämay jia nähøønøꞌøy, wiingaty hajxy hänajty miädiaꞌagy; cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 — ausente —
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ni jeꞌe hajxy hänajty quiaꞌa tuꞌugmädiáꞌaguiäbä.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Mänitä teedywiindsǿṉ tiänaayyøꞌcy majiäyaꞌayhagujc, jaꞌa tehm̱ miøjpä. Mänitä Jesús ñämaayyä:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌägä hadsooyy. Mänit ñämáayyägumbä:
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Mänitä Jesús yhadsooyy:
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa wyit quiøøꞌch. Paady jaduhṉ jiatcøøyy coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiootmaꞌady. Mänit miänaaṉ̃:
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Tøø hajxy jaduhṉ mhamdsoo mädoy coo jaꞌa Dios tøø miägapxtägoy. Waam̱b hajxy jaduhṉ mmänaꞌañ, neby hajxy ndúuṉämät.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Mänitä Jesús tiägøøyyä wiingutsujǿøyyäbä. Mänit wyiingux̱odsøøyyä. Mänit wyiingutexøøyyä. Mänit ñämaayyä:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 — ausente —
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 — ausente —
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Mänitä Pedro ñijiøgapxä:
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Mänitä quix̱ymoonsä jaꞌa Pedro yhíjxcumbä. Mänitä jäyaꞌayhajxy ñämaayyä, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ jaac padänaabiä:
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Mänitä Pedro jadähooc ñiguiugápxägumbä. Cab jaduhṉ ñäꞌä jegøøyy, mänitä Pedro ñämáayyägumbä:
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Mänitä Pedro jadähooc miänáaṉgumbä:
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Mänitiä tseey miämetsc‑hoocpä yáax̱cumbä. Mänitä Pedro jiahmiejtstaacy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miänaꞌañ: “Cahnä tseey hänajty miämetsc‑hoocpä yaꞌaxy, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mniguiugapxyii cooc̈h miic̈h hänajty xquiaꞌa hix̱iä.” Mänitä Pedro jiøøguiooꞌty coo jaꞌa tseey miämetsc‑hoocpä jiaanc̈h yaax̱y.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.