Marcos 14
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARIB
1 Mejtsxøø jaꞌa pascuaxøø hänajty quiaꞌa habaady mänaa jaꞌa judíos tsajcaagy hajxy hänajty quiayyän, jaꞌa cajpä tsoomiøødpä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, cojyquiapxytiuum̱b hajxy hänajty jaduhṉ nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät høhṉdaꞌagymiädiaꞌagyhaam, jaduhṉ hajxy jaduhṉ hoy yajyaghoꞌogǿøjät.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Mänit hajxy näjeꞌe ñiñämaayyä:
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Tøø jaꞌa Jesús hänajty yhädaꞌagy Betania. Jim̱ hänajty miädsuugay maa jaꞌa Simón tiøjcän, jaꞌa hijty leprapaꞌammøødpä. Mänitä toꞌoxiøjc tuꞌug miejch. Jim̱ä nardoperfume hänajty quiøꞌøgoṉhaty alabastro‑vidriojooty. Jaanc̈h tehm̱ chow̱ä nardoperfume hänajty ñøcxy. Mänitä toꞌoxiøjcä perfume‑vidrio piuhy. Mänitä Jesús jaꞌa perfume yajcuhtemøøyyä.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Mänitä jäyaꞌayhajxy näjeꞌe jiootmaꞌty, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ pahäñaabiä. Mänit hajxy ñiñämaayyä:
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy, tsoobaadaam̱b yøꞌø hijty, tägøøgmägoꞌx‑xøøguduṉ̃. Jim̱ä häyoobädøjcä chow̱ hajxy jaduhṉ cu miooyyä coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Homiänaajä mijtsä häyoobäjäyaꞌay mhix̱y. Homiänaajä hajxy jaduhṉ mbuhbédät. Pero høøc̈h, cábøch mijts jejcy xyhixaꞌañ.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Xwyiingudsähgǿøbiøch yøꞌøyaꞌay jaduhṉ, páadyhøc̈hä perfume jaduhṉ xyajcuhtemøøyy. Jaduhṉ miäbaady nej cooc̈h häxøpy tøø nhoꞌoguiän. Jadúhṉhøch yøꞌø hijty xyajnähdemaꞌañ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Majatiä Diosmädiaꞌagy wiäditaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa høøc̈hcøxpä, jaduhṉä jäyaꞌayhajxy miädiaꞌagaꞌañ nébiøch yøꞌøyaꞌay naam̱nä tøø xtiuṉ̃. Jaduhṉ yøꞌø homiänaajä jiahmiedsáaṉänä. Tøyhajt jaduhṉ.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Jim̱ä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty tuꞌug xiøhaty Judas Iscariote, jaꞌa hajxy hänajty nämajmetspä. Mänitä Judas jaꞌa teedywiindsǿṉ hoy miøødcojyquiapxytiuṉ̃ coo jaꞌa Judas jaꞌa Jesús hänajty tioogaꞌañ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ xiooṉdaacpøjcy. Mänitä Judas yajwiinwaaṉøøyyä coo xädøꞌøñ hänajty mioꞌowaꞌañii. Mänitä Judas tiägøøyy wiinmaabiä nebiä Jesús paquiä yajcøꞌødägǿꞌøwät.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Mänitä pascuaxøø yhabaatnä. Jaduhṉä judíoshajxy hänajty quiuhdujthaty coo tsajcaagy hajxy nax̱y quiay, jaꞌa cajpä tsoomiǿødäbä. Jaduhṉ hajxy hänajty quiuhdujthajpä coo meeghuung hajxy nax̱y yox̱y jaꞌa pascuaxøøjooty. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød miäyajtøøw̱ä:
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød nämetsc ñämaayy:
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Jeꞌeds hajxy mbaduꞌubǿgäp. Mänit hajxy mbadøjtägǿꞌøwät. Mänitä cudøjc hajxy mnämáꞌawät: “Jaꞌa nWiindsǿṉ højts jaduhṉ tøø xwyiinguex̱y coo højts nyajtǿwät maa højtsä pascuaxøø häyaa tsuu nwiindsuugáyät.”
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Mänit mijtsä cudøjc cuarto nøcxy xyajnähixøꞌøwaꞌañ nähbettøjcøxp. Jaanc̈h tehm̱ quiäruundä jaꞌa cuarto jaduhṉ møød yajxoṉä. Jim̱ä cay huꞌugy hajxy mnähix̱ mhahixǿꞌøwät coo hajxy jim̱ ndsuugayáaṉäm ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Mänit hajxy nämetsc jiaanc̈h nøcxy jim̱ cajptooty. Jiaanc̈h paat hajxy jaduhṉ neby hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä tsuugay hajxy tiägøøyy nähix̱ hahixøøbiä.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Coo quioodsøøñä, mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa pascuaxøø hajxy hänajty wyiindsuugayaꞌañän, møødä jiamøødhajxy jaꞌa jaac nämajcpä. Mänit hajxy tiägøøyy caabiä.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Mänit hajxy nägøx̱iä jiootmadiägøøyy. Mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä:
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Mänitä Jesús yhadsooyy:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Høøc̈h, jaꞌa Diosquex̱ypä, jadúhṉhøch njadaꞌañ nhabetaꞌañ nepy jim̱ myiṉ̃än cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän. Tøjiadaam̱bä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ. Pero jaꞌa cráajøch jaduhṉ xñähdugaam̱bä, jaanc̈h tehm̱ yhoyhoy jaduhṉ chaac̈hpøgaꞌañ. Maas hoy häxøpy coo quiaꞌa näꞌägä naax̱wiimbädsøøm̱y ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Caabyñä jaꞌa Jesúshajxy hänajty, mänitä Jesús jaꞌa tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dios ñämaayy: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä jiamiøødä tsajcaagy nägøx̱iä yajnäguidøøyy. Mänit miänaaṉ̃:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Mänitä Jesús jaꞌa vaso quionøꞌcy, jaꞌa hänajty vinomøødpä. Mänitä Dios ñämáaguiumbä: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä Jesús jaꞌa vino yhuuctsohṉ̃. Mänitä jiamiøød miooyy. Nägøx̱iä hajxy jaduhṉ yhuucy.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Tøyhájthøch jaduhṉ nnämáꞌawät, cábøc̈hä vino nhuuctägatsaꞌañ høxtä cóonøch hänajty jim̱ tøø nnøcxtägach maac̈hä nDeediä wyiinduumän. Mänítøc̈hä vino jem̱ybiä nhuucmadsaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Mänitä Jesús jaꞌa Dioshøy hajxy yhøøyy, møødä jiamiøødtøjc. Mänit hajxy jim̱ chohṉ̃. Mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Cooc̈h hänajty tøø nhoꞌogy, mänítøch jadähooc njujypiøjtägatsaꞌañ. Mänítøch jim̱ nnøcxaꞌañ Galilea. Mänítøch mijts jim̱ nøcxy xpiaadaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús ñämaayy:
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Mänitä Jesús yhadsooyy:
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Pero Pedro, tehṉgajnä jeꞌe jiaac miänaaṉ̃:
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa hänajty xiøhatiän Getsemaní. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy:
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro hawiing miøødnøcxy, møødä Santiago, møødä Juan. Mänitä Jesús hoyhoy jiaanc̈h tehm̱ jiootmabiøjcy.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Mänitä Pedrohajxy ñämaayyä:
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mänitä Jesús jim̱ ñøcxtägajch maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Coo jim̱ miejch, mänit jaduhṉ yhijxy coo hajxy hänajty tøø quiøx̱y maahoꞌogy. Mänitä Pedro ñämaayyä:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Jujcy hajxy hit. Tehṉgajnä jaꞌa Dios hajxy mbaꞌyáꞌaxät. Jaduhṉä møjcuꞌugong hajxy xquiaꞌa jøjcapxǿꞌøwät. Jia tsojpiä mjoothajxy jaduhṉ coo hajxy jujcy mhídät, pero cabä mniꞌx jaꞌa mgopc‑hajxy jaduhṉ mieeꞌxtugaꞌañ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mänitä Jesús jaꞌa Dios hoy piaꞌyáax̱cumbä. Jaduhṉ jadähooc ñämänaanǿøguiumbä.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Mänit jadähooc miéjtscumbä maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Tøø hajxy hänajty miaahóꞌcumbä. Hix̱, tøø hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhanuuꞌxøꞌøy. Coo hajxy jaduhṉ yujxä, cab hajxy hänajty ñäꞌägä najuøꞌøy waam̱b hajxy yhadsówät.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miejch jaꞌa miädägøøghoocpä, mänit miänaaṉnä:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Pädǿꞌnäts hajxy. Jam̱ hajxy. Xim̱ä craa myiṉ̃ jaꞌac̈h jaduhṉ xyajcøꞌødägøꞌøwaam̱bä.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jim̱ä Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä Judashajxy miejch, møødä majiäyaꞌay, haagä espada‑cap. Näjeꞌe hajxy hänajty wiojptcappä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ mäguejx, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Tøø jaꞌa Judashajxy hänajty quiojyquiapxytiuṉ̃: “Jaꞌac̈h hänajty ndsuꞌxaam̱biä, jeꞌe hänajty jeꞌe. Mänit hajxy mmádsät. Mänit hajxy nøcxy mdsum̱y”, nøm̱ä Judas hänajty tøø miänaꞌañ.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Mänitä Judas jaꞌa Jesús ñämejch. Mänit ñämaayy:
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Mänitä Jesús miajtsä.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøød tuꞌug, jim̱ä espada hänajty miøjnädaw̱haty. Coo jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miac̈hii, mänitä yhespada jiuuꞌpädsøøm̱y. Mänitä teedywiindsøṉä mioonsä tuꞌug tiaatspujxtuutä.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Mänitä Jesús jaꞌa majiäyaꞌay ñämaayy:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Tiic̈h hajxy jim̱ coo xquiaꞌa majtspä tsajtøgooty. Nébyhøch hajxy jaduhṉ høxtä yaa tøø xñämiṉ̃. Nej, caꞌa, jabom̱‑jabóm̱høch hijty jim̱ nøcxy nyajnähixøꞌøyä. Pero páadyhøch cham̱ njaty nhabety, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy tiøjiádät jaꞌa høøc̈hcøxpä.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Nidiuhm̱ä Jesús hänajty jiaac mädiaꞌagy. Tøø jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty quiøx̱y päyøꞌøgy.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Jim̱ä høxcujc‑hänaꞌc jaꞌa Jesús hänajty tuꞌug piawädijpä, poobwit‑nähcäjeeṉä. Mänit jaduhṉ jia madsaaṉä.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Mänitä poobwit yajniñähnajptuutä. Nähwaꞌads høxwaꞌads jeꞌe piäyøꞌcy.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Mänitä Jesús yajnøcxä maa jaꞌa teedywiindsǿṉ wyiinduumän, jaꞌa jaac tehm̱ miøjpä. Mänitä teedywiindsøṉhajxy jiaac tehm̱ miejch, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Jim̱ä Pedro hänajty jäguem̱juøøby piadänaꞌay maa jaꞌa teedywiindsǿṉ tiøjwiingøn. Mänit jim̱ piahøxtaacy maa jaꞌa hadänaabiähajxy hänajty jiøømbaꞌaxam̱iän.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Jim̱ä teedywiindsøṉhajxy hänajty jia wiꞌi wyiinmahñdyhaty nebiä Jesús hajxy yajyaghoꞌogǿøjät. Pero cab hajxy hänajty ñäꞌägä wiinmahmybiaady.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Hix̱, hoyyä Jesús hajxy hänajty nämay jia nähøønøꞌøy, wiingaty hajxy hänajty miädiaꞌagy; cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ni jeꞌe hajxy hänajty quiaꞌa tuꞌugmädiáꞌaguiäbä.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Mänitä teedywiindsǿṉ tiänaayyøꞌcy majiäyaꞌayhagujc, jaꞌa tehm̱ miøjpä. Mänitä Jesús ñämaayyä:
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌägä hadsooyy. Mänit ñämáayyägumbä:
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Mänitä Jesús yhadsooyy:
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa wyit quiøøꞌch. Paady jaduhṉ jiatcøøyy coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiootmaꞌady. Mänit miänaaṉ̃:
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Tøø hajxy jaduhṉ mhamdsoo mädoy coo jaꞌa Dios tøø miägapxtägoy. Waam̱b hajxy jaduhṉ mmänaꞌañ, neby hajxy ndúuṉämät.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Mänitä Jesús tiägøøyyä wiingutsujǿøyyäbä. Mänit wyiingux̱odsøøyyä. Mänit wyiingutexøøyyä. Mänit ñämaayyä:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 — ausente —
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 — ausente —
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Mänitä Pedro ñijiøgapxä:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Mänitä quix̱ymoonsä jaꞌa Pedro yhíjxcumbä. Mänitä jäyaꞌayhajxy ñämaayyä, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ jaac padänaabiä:
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Mänitä Pedro jadähooc ñiguiugápxägumbä. Cab jaduhṉ ñäꞌä jegøøyy, mänitä Pedro ñämáayyägumbä:
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Mänitä Pedro jadähooc miänáaṉgumbä:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Mänitiä tseey miämetsc‑hoocpä yáax̱cumbä. Mänitä Pedro jiahmiejtstaacy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miänaꞌañ: “Cahnä tseey hänajty miämetsc‑hoocpä yaꞌaxy, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mniguiugapxyii cooc̈h miic̈h hänajty xquiaꞌa hix̱iä.” Mänitä Pedro jiøøguiooꞌty coo jaꞌa tseey miämetsc‑hoocpä jiaanc̈h yaax̱y.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.