Marcos 12
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA
1 Mänitä Jesús tiägøøyy yajnähixøøbiä cuentäyajmäbaadyhaam:
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Coo jaꞌa tsaatyptuc yhabaaty, mänitä cudsaatyp jaꞌa mioonsä quiejxy coo hajxy cøgujjiä ween yajwaꞌxy.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Coo jaꞌa craa jim̱ miejch, mänit hoyhoy quioxhoꞌcä. Mänit piäboowyiimbijtä cøꞌøwaꞌads.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Mänitä cudsaatyp jaꞌa mioonsä mäwiingpä jia quéjxcumbä. Maas hanax̱iä craa jeꞌe wiobhóꞌcäbä. Høxtä yajtsäbíjtäxä jaꞌa quiopc jaduhṉ. Hoyhoy jaduhṉ chaac̈htiuuṉä.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Mänitä cudsaatyp jaꞌa mioonsä mäwiingpä jia quéjxcumbä. Mänit hajxy jeꞌe yaghoꞌcy. Maas mayyä mioonsä jia jaac tehm̱ quiejxy. Näjeꞌe hajxy wiobhoꞌcä; näjeꞌe hajxy yaghoꞌcä.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Jim̱ä cudsaatyp jaꞌa yhuung hänajty tuꞌug. Jiaanc̈h tehm̱ chojpiä yhuung hänajty. Mänit ñämaayy: “Nhuuc quéx̱yhøch miic̈h jim̱. Wehṉdä miic̈h hajxy häyaa xñäꞌä wiingudsähgǿꞌøwät.”
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Coo jaꞌa cudsaatyp yhuung jim̱ miejch, mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä, jaꞌa tsaatypcam̱ hajxy hänajty tøø miämähmǿꞌøyäbä: “Coo hädaa craa tieedy häyaa ñäꞌä hóꞌogät, hädaa craa jaduhṉ cøx̱iä mämähmøꞌøwaam̱b mäduhṉ̃tiä hädaa tsaatypcam̱. Tsøc hädaa craa hajxy jaduhṉ näꞌägä yaghóꞌcäm, jaduhṉ højts hädaa tsaatypcam̱ njeꞌehájtämät.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Mänitä cudsaatyp yhuung miájtsäxä. Mänit yaghoꞌcä. Mänit hajxy hoy yhøxchøm̱y jäguem̱juøøby.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 ’Haa, nebiä cudsaatypädaꞌa hänajty jiatcøꞌøwaꞌañ. Nøcxaam̱bädaꞌa hajxy yaghoꞌtägatsaꞌañii, jaꞌa hajxy hänajty tøø miäyaghóꞌoguiäbä. Mänitä wiinghänaꞌcä tsaatypcam̱ hajxy hänajty yajcøꞌødägøꞌøwaꞌañii.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 ’Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Jaꞌa Dios jaduhṉ mänaaṉ coo jaꞌa tsaa jaduhṉ jim̱ tiuuṉdsóonät.
11 Isto procede do Senhor
12 Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy, ñajuøøby hajxy hänajty jaduhṉ coo hajxy hänajty tøø yajmäbaadyii nebiä cahwiindøyhänaꞌcän, jaꞌa hajxy hänajty tsaatypcueendähajpä. Coo hajxy jaduhṉ ñajuøøyy, paadiä Jesús hajxy hänajty jia wiꞌi miadsaꞌañ. Pero cab hajxy jaduhṉ ñäꞌä majch, jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa cuꞌug hajxy hänajty chähgøꞌøy. Mänitä Jesús hajxy ñähgueecnä. Mänit hajxy wyiimbijnä.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Mänitä fariseoshajxy näjeꞌe wyiinguejxä, møødä Herodes quiuꞌughajxy näjeꞌebä, coo jaꞌa Jesús hajxy yajcapxtägóyyät, jaduhṉ hajxy hoy ñäxøꞌøwǿꞌøwät.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Mänitä Jesús ñämejtsä. Mänit ñämaayyä:
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Mänitä Jesús yhadsooyy:
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Mänitä Jesús xädøꞌøñ jiaanc̈h yaghijxä. Mänit miänaaṉ̃:
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä:
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Mänitä Jesús jaꞌa saduceos näjeꞌe ñämejtsä. Cabä saduceoshajxy hänajty miäbøcy coogä hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy hänajty jiujypiøjtägatsaꞌañ. Jaduhṉä saduceoshajxy hänajty miänaꞌañ cooc tyijy jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy quiaꞌa jujypiøjtägatsaꞌañ.
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 Mänitä saduceos jaꞌa Jesús hajxy ñämaayy:
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Hoorä, jii jäyaꞌayhajxy hänajty näjuxtujyaꞌay, haagä tuꞌqueꞌex. Mänitä tehm̱ quioobhuung tioꞌoxiøjwiingpøjcy. Cab jejcy miøødtsänaayy, mänitä craa yhoꞌcy. Cabä huung hajxy ñäꞌä paaty.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Mänitä jiødsøm̱y jaꞌa yaamgtoꞌoxy wyiingpøjcy. Ni jeꞌehajxy quiaꞌa huungpaatpä. Mänitä craa yhoꞌpä. Jaduhṉä jiødsøm̱y jeꞌebä jia wiingpǿjcumbä. Jaanä jaduhyyä jeꞌe jiajpä nebiä yhajchhajxy jiajtiän.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Jaduhṉ hajxy näjuxtujc jia møødtsänaayy, ni pøṉ jeꞌe quiaꞌa yaghuungpaaty. Nägøx̱iä hajxy jaduhṉ yhoꞌcy. Høxtä jaꞌa toꞌoxiøjc, jaac tehm̱ yhoꞌc jeꞌebä.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Bueno, coo jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy hänajty nägøx̱iä jiujypiøjtägatsaꞌañ, pøndaꞌa jeꞌe tehm̱ tiøybä møødtsänaꞌawaam̱b, jaꞌa hajxy hänajty näjuxtujcpä. Hix̱, näjuxtujc hajxy hänajty tøø jia møødtsänaꞌay. Paady højtsä tøyhajt ndsocy ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Mänitä Jesús yhadsooyy:
24 Jesus respondeu:
25 Coo jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy hänajty jiujypiøjtägatsaꞌañ, cab hajxy mänit piøgaꞌañ, cab hajxy mänit yhuꞌugaꞌañ. Jaduhṉ hajxy yhidaꞌañ nebiä Diosmoonsähajxy jim̱ yhitiän tsajpootyp.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Tii mijts coo mgaꞌa mäbøgaꞌañ coo jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy jiujypiøjtägatsaꞌañ. Jaduhṉä Moisés jecy quiujahy coogä Dios tähooc miøødnibiaatä jim̱ pactuum maagä hujts haptymøødpä hänajty tioyyän. Mänítägä Dios jaꞌa Moisés ñämaayy: “Høøc̈hä Abraham xDyioshajp, møødä Isaac, møødä Jacob.”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Coo jaꞌa Dios jaduhṉ jecy miänaaṉ̃, jaduhṉä tøyhajt hajxy nmøødhájtäm coo jaꞌa Abrahamhajxy hänajty tøø jiujypiøjtägach, møødä Isaac, møødä Jacob. Hix̱, jujcyjiäyaꞌay jaꞌa Dios jaduhṉ Dioshájtäp, caꞌa yhoꞌoguiäyaꞌayä. Coo mijts jaduhṉ mmänaꞌañ cooc tyijy jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy quiaꞌa jujypiøjtägatsaꞌañ, caj mijtsä tøyhajt hajxy mnäꞌägä møødä ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug yhamädoow̱hity. Tsajtøgooty hänajty tiuṉ̃. Coo miädooyy coo jaꞌa Jesús hänajty hoy tøø yhadsoy, mänitä Jesús hoy wyiinguwaꞌagøꞌøyii. Mänit ñämaayyä:
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Mänitä Jesús yhadsooyy:
29 Jesus respondeu:
30 Hamuumduꞌjootä Dios hajxy mjaanc̈h tehm̱ wyiingudsähgǿꞌøwät nägøꞌø nädecypiä. Mäbøjcä miädiaꞌagy hajxy homiänaajä. Jahmiets hajxy jaduhṉ cøjxtaꞌaxiøø.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Jaduhṉä miämetspä miänaam̱bä: “Mdsógäbä jäyaꞌay hajxy nägøx̱iä nej mijts hamdsooyyä mnic̈hogyiijän. Ni mädyii mädiaꞌagy jaduhṉ quiaꞌa mäbaady neby hädaa mädiaꞌagy metspä tiuuṉgpaadiän” ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Mänitä craa miänáaṉgumbä, jaꞌa hänajty tuum̱bä tsajtøgooty:
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 coo jaꞌa Dios hajxy hamuumduꞌjoot nwiingudsähgǿøyyämät, møød coo jäyaꞌay hajxy nägøx̱iä ndsójcämät neby hajxy hamdsooyyä nnic̈hójcäm. Pero cab hajxy xjiaty tuuṉgpáatäm coo animal hajxy jiiby nøcxy nnäꞌä hayójxäm tsajtøgooty noꞌcøøc ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miädooyy coo jaꞌa craa hänajty najuøøyyhaamby tøø quiapxy, jaꞌa hänajty tuum̱bä tsajtøgooty, mänitä craa ñämaayyä:
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Jiibiä Jesús hänajty yajnähixøꞌøy tsajtøgooty. Mänit miänaaṉ̃:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Haa caꞌa, jaduhṉ jim myiṉ̃ cujaayä maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän coo jaꞌa David hamdsooyyä jecy miänaaṉ̃:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Jaduhṉä David jecy miänaaṉ̃ coogä Cristo hänajty wyiindsøṉhaty. Hoorä, pø tøyhajt jaduhṉ coo jaꞌa David jaꞌa Cristo jaduhṉ jecy wyiindsøṉhajty, tii yøꞌø jäyaꞌayhajxy coo miänaꞌañ coogä David jaꞌa Cristo ñäꞌä haphaty ñäꞌä hoc‑haty ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Mänitä Jesús jiaac mänaaṉ̃:
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Jiiby hajxy jia wiꞌi yhäñaꞌawaꞌañ maa jaꞌa häñaabiejt yajxonjatypän, hädaa yaabä tsajtøgootypä, møød jim̱ maa jaꞌa cay huꞌugy nax̱y jiadyiijän.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Pero cabä quiuhdujthajxy ñäꞌägädä hoyyä. Hix̱, pǿjcäxäbä yaamgtoꞌoxiä tiøjc‑hajxy. Hoy hajxy jaduhṉ jia jatcøꞌøy, jejcyjiatiä Dios hajxy jia wiꞌi piaꞌyaꞌaxy. Pero jaanc̈h tehm̱ yhoyhoy hajxy jaduhṉ yajcumädow̱aꞌañii ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Mänitä Jesús jim̱ mädøyyä hoy yhøxtaꞌagy maa jaꞌa jäyaꞌay xädøꞌøñ hajxy hänajty nax̱y quiuyoxøꞌøyän. Jaꞌa mäyøøjäyaꞌayhajxy, majiatiä xädøꞌøñ hajxy hänajty piädaꞌagy. Jim̱ä Jesús hänajty miäheeꞌpnaꞌay.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Mänitä yaamgtoꞌoxy tuꞌug miejch. Jaanc̈h tehm̱ yhäyoob hänajty jeꞌe. Mejtsmägoꞌxä häyoobä jeꞌe quiugonøøyy.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 — ausente —
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 — ausente —
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.