Lucas 19

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mänitä Jesús quiajptägøøyy Jericó. Mänit ñajxy cajptooty.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Jim̱ä mäyøøjäyaꞌay hänajty tuꞌug jaꞌa xøhajpä Zaqueo. Wiindsǿṉ hänajty tiuum̱by maa jaꞌa yajnähjuudiuutpähajxiän.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Jaꞌa Zaqueo, jia wiꞌi yhixaam̱biä Jesús hänajty, pero cab hänajty hoy yhixaꞌañ jeꞌeguiøxpä coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ ñaax̱ypä, møødä jäyaꞌayhajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miayyä.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Mänit päyøꞌøguiä ñøcxy maa jaꞌa Jesús hänajty ñaxøꞌøwaꞌañän. Mänit piejty quepyquiøxp, nebiä Jesús jaduhṉ hoy yhíxät.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Coo jaꞌa Jesús jim̱ ñajxy, mänit yuugheeꞌpy maa jaꞌa Zaqueo hänajty yhäñaꞌayän. Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Mänitiä jaꞌa Zaqueo miänajcy. Mänitä Jesús hoy yajtøjtägøꞌøy jootcujc.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Coo jaꞌa cuꞌug jaduhṉ yhijxy, mänit hajxy tiägøøyy mänaam̱bä cooc jaduhṉ quiaꞌa hoyyä coo jaꞌa Jesús jim̱ miejtstáꞌagät maa jaꞌa cubojpäyaꞌay cugädieejiäyaꞌay tiøjcän.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Mänitä Zaqueo tiänaayyøꞌcy. Mänitä Jesús ñämaayy:
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
9 Então Jesus lhe disse:
10 Páadyhøch yaa tøø ngädaꞌagy hädaa yaabä naax̱wiin, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, nébiøc̈hä jäyaꞌay piojpä quiädieeyhajxy jaduhṉ nyajnähwáꞌadsät. Jadúhṉhøch njoot chocy.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Mäwiingóoṉnäbä Jesúshajxy hänajty Jerusalén. Miädóow̱äbä cuꞌugä Jesús miädiaꞌagy hänajty. Jaduhṉ hajxy hänajty miänaꞌañ cooc hänajty tøø yhabaatnä coo jaꞌa Dios jaꞌa miäjaa hänajty yajcähxøꞌøgaꞌañ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Paadiä Jesús tiägøøyy mädiaacpä:
12 Por isso, Jesus disse:
13 Coo hänajty tiuꞌubøgaꞌañ, mänitä mioonsä jaꞌa majcpä miøjyaax̱y. Mänitä maxiädøꞌøñ hajxy nägøx̱iä yajcøꞌødägøøyyä. Mänitä mäyøøjäyaꞌay miänaaṉ̃: “Mädúhṉ̃tiøch jäguem̱ nhidaꞌañ, myajmayǿꞌøwäp hädaa xädøꞌøñ hajxy.” Mänitä craa tiuꞌubøjcy.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Jaanc̈h tehm̱ xiøøghájtäbä craa jim̱ maa jaꞌa yhamdsoo cajptän. Mänitä cuꞌugä capxy quiejxy coo hajxy hänajty quiaꞌa tsocy coo jaꞌa craa jim̱ quiopc‑hádät maa jaꞌa quiajpthajxiän.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Coo jaꞌa craa hänajty tøø tiuuṉgwiingpøjnä, mänit wyiimbijnä maa jaꞌa quiajptän. Mänitä mioonsä miøjyaax̱y jaꞌa xädøꞌøñ hajxy hänajty tøø yajcøꞌødägøꞌøyíijäbä. Yajtøwaam̱biä craa hänajty mäduhṉjaty hajxy hänajty tøø yajmayøꞌøy.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Mänit tuꞌug miejch. Mänit miänaaṉ̃: “Wiindsǿṉ, majcjaduhṉ̃tiä jaꞌa mxädøꞌøñ tøø miayøꞌøy.”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Mänitä craa yhadsooyy: “Jaanc̈h tehm̱ yhoy miic̈h tøø mgudiuṉ̃. Wéeṉ̃tiøch miic̈h hijty tøø nyajcøꞌødägøꞌøy. Coo hoy tøø mgudiuṉ̃, páadyhøch miic̈h nyajnähdijy coo mgopc‑hádät maa yøꞌø majcpä cajptän.”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Mänitä wiingpä miejtspä. Mänit miänaaṉ̃: “Wiindsǿṉ, mägoox̱cjaduhṉ̃tiä jaꞌa mxädøꞌøñ tøø miayøꞌøy.”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Mänitä craa yhadsóogombä: “Jim̱ miic̈h mgopc‑hadaꞌañ maa jaꞌa mägoox̱pä cajptän.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Mänitä wiingpä jiaac mejtspä. Mänit miänaaṉ̃: “Wiindsǿṉ, chaadsä mxädøꞌøñ. Paayyäjóotyhøch hijty nyaghity.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Míic̈hhøch hijty ndsähgøøby jeꞌeguiøxpä coo miic̈h mjootmøjjä, coo miic̈h myajpädøꞌøgy maa hijty tøø mgaꞌa pädaꞌaguiän.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Mänitä mäyøøhänaꞌc miänaaṉ̃: “Caj miic̈h hoy tøø mgudiuṉ̃. Hamdsoo miic̈h mmänaꞌañ cooc̈h njootmøjjä, cooc̈h nyajpädøꞌøgy maac̈h hijty tøø ngaꞌa pädaꞌaguiän.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Jím̱høch nxädøꞌøñ häxøpy tøø xpiädaacä maa jaꞌa bancon, neby jaduhṉ cu miayøøyy, mädúhṉ̃tiøch hoy jäguem̱ tøø nwädity.”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Mänitä craa jaꞌa jäyaꞌay ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jiiby tänaabiä: “Pøjcä yøꞌø craa yøꞌø xädøꞌøñ. Moꞌow yøꞌø craa jaꞌa xädøꞌøñ majcjaduhṉ̃tiä tøø yajmayǿꞌøyäbä.”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Mänit hajxy yhadsooyy: “Wiindsǿṉ, tisän, xim̱ä xädøꞌøñ may miǿødäbä.”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Mänitä mäyøøhänaꞌc yhadsooyy: “Høøc̈h jaduhṉ mänaam̱b; pøṉ may møød, maas may mioꞌowaꞌañii. Pero pøṉ weeṉ̃tiä møød, pøgáaṉäxäp cøx̱iä mäduhṉ̃tiä miøødä.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Y jaꞌa nmädsiphøchhajxy, jaꞌa høøc̈h hajxy xxiøøghajpä, yajmíṉ hajxy yaa; yaghoꞌog hajxy yaa maac̈h nwiinduumän” ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Mänitä Jesúshajxy tiuꞌubǿjcombä. Jerusalén hajxy hänajty ñøcxy.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Mäwiingoom̱b hajxy hänajty maa jaꞌa cajpt hänajty metsc xiøhatiän Betfagé møødä Betania, mäwiingóṉ maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Olivos. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød metsc
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 ñämaayy:
30 dizendo-lhes:
31 Coo pøṉ xmiäyajtǿwät tii jaꞌa burro hajxy coo mmäguejøꞌøy, mänit hajxy mhadsówät cooc̈h høøc̈h jaduhṉ nmänaꞌañ.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Mänitä burro hajxy hoy jiaanc̈h paady nebiä Jesús hänajty tøø miänaꞌañän.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Jim̱ä burro hajxy hänajty miäguejøꞌøy, mänit hajxy ñämaayyä jaꞌa cuburrohajxy:
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Mänit hajxy yhadsooyy:
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Mänitä burro hajxy yajnøcxy maa jaꞌa Jesúsän. Mänitä wyit hajxy piädaacy burronähgøxp. Mänitä Jesús hajxy yajpejty burronähgøxp.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Mänitä cuꞌugä wyit hajxy tiägøøyy najtswidsøøbiä tuꞌhaam maa jaꞌa Jesús hänajty ñaxøꞌøwaꞌañän.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Olivostuṉmøjcä tuꞌu hänajty ñaxøꞌøy. Coo hajxy miejtsnä maa jaꞌa wiinmänacän, mänitä Jesús jiamiøødhajxy tiägøøyy yaax̱pä jojpä jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty xiooṉdaꞌagy. Nämayyä Jesús jiamiøødhajxy hänajty. Jaduhṉ hajxy hänajty yaꞌaxy coo jaꞌa Dios miøjjä jiaanc̈hä, coo hajxy hänajty tøø yhix̱y jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjatypä jaꞌa Jesús hänajty tøø yajcähxǿꞌøguiäbä:
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 ―Møj jaanc̈h hädaa gobiernä; Diosquex̱y hädaaduhṉ. Møj jaanc̈hä Dios jim̱ tsajpootypä; ween hajxy jim̱ xiooṉdaꞌagy ―nøm̱ hajxy hänajty yaꞌaxy.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Jim̱ä fariseoshajxy hänajty näjeꞌe piadänaꞌay. Mänitä Jesús hajxy ñämaayy:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Mänitä Jesús yhadsooyy:
40 Mas Jesus respondeu:
41 Coo jaꞌa Jesús hänajty jim̱ miedsaaṉnä Jerusalén, coo jaduhṉ ñäheebøøyy, mänit tiägøøyy jøøbiä.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Mänit miänaaṉ̃:
42 dizendo:
43 Haxøøg hajxy jiadaꞌañ yhabetaꞌañ. Medsaam̱bä miädsiphajxy. Mänit hajxy jiuhguraajøꞌøwaꞌañii piquiä.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Cab hajxy yajmäjädaꞌagaꞌañii. Yaghoꞌogáaṉäp hajxy jaduhṉ. Mänitä quiajpthajxy quiuhdägoyyaꞌañ. Paady hajxy jaduhṉ jiadaꞌañ yhabetaꞌañ cooc̈h hajxy jaduhṉ xquiaꞌa tsogaꞌañ.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Coo jaꞌa Jesús miejch cajptooty, mänit tiägøøyy tsajtøgooty. Mänit tiägøøyy høxquejxpädsøøm̱bä pønjaty jiiby juuby tooꞌp.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Mänit miänaaṉ̃:
46 dizendo-lhes:
47 Najxpäxøø jaꞌa Jesús hänajty jiiby yajnähixøꞌøy tsajtøgooty. Pero jaꞌa teedywiindsøṉhajxy møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy, quiojyquiapxytiuum̱by hajxy hänajty nebiä Jesús hajxy yaghóꞌogät, møødä cuꞌugwiindsøṉhajxy.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Pero cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy neby hajxy jiatcǿꞌøwät jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa cuꞌug jaꞌa Jesús miädiaꞌagy hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miämädoonaayyä.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.