Lucas 18

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mänitä Jesús tiägøøyy yajwiingapxøøbiä coo hajxy tehṉgajnä Dyiospaꞌyáꞌaxät, coo hajxy mänaa quiaꞌa jootmayhádät, hoyyä Dios quiaꞌa ja tsoj hadsówät.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Mänit miänaaṉ̃:
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Jim̱ä yaamgtoꞌoxy hänajty tuꞌug maa jaꞌa cajptän. Jaꞌa miädsip hänajty jia wiꞌi ñäxøꞌøwøꞌøwaam̱by. Paady hänajty jabom̱‑jabom̱ ñøcxy maa jaꞌa cuduuṉgän neby jaduhṉ piuhbedǿøjät.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Cabä yaamgtoꞌoxy miädiaꞌagy hänajty ñäꞌägä cudiunáaṉäxä. Mänitä cuduuṉg tiägøøyy tajpä maabiä: “Cábøch pøṉ nwiingudsähgøꞌøy ni jaꞌa Dios ni jaꞌa jäyaꞌay.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Pero cooc̈h yøꞌø yaamgtoꞌoxy xwyiꞌi yhadsipy, ngudiunáaṉäbøc̈hä miädiaꞌagy jaduhṉ, nébiøch miṉ xquiaꞌa wiꞌi yhadsíjpnät. Pø caj, jootmáꞌadäbøch häyaa.”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 ―Nøm̱ä cuduuṉg miänaaṉ̃, jaꞌa Dios caꞌa wiingudsähgøøbiä.
6 E o Senhor continuou:
7 Jaduhṉä Dios jaꞌa yhuung piuhbedaam̱bä, jaꞌa hajxy xøømdsuhm̱ paꞌyaax̱pä.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Paquiä yhadsowaꞌañ. Pero høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, cooc̈h yaa ngädaactägátsät hädaa yaabä naax̱wiin, nej, jeꞌenä jaꞌa jäyaꞌay jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty miäbǿcyñäjä.
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty näjeꞌe, wiꞌi yajcumayaam̱b hajxy hänajty. Wyiꞌi piejxyp wyiꞌi tiehm̱by jaꞌa miäguꞌughajpä hajxy hänajty. Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 ―Tsøg hajxy mädiáacäm. Jaduhṉä jäyaꞌay metsc ñøcxy tsajtøgooty Diospaꞌyaax̱pä. Tuꞌug hänajty tiuṉ̃ fariseo, tuꞌug hänajty tiuṉ̃ yajnähjuudiuutpä.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Jaꞌa fariseo, tänaꞌa hänajty Dyiospaꞌyaꞌaxy: “Haay Dios, Dioscujúꞌuyäp cooc̈h nguhdujt quiaꞌa haxøøgä. Cábøch nmeec̈h cábøch nboty, cábøc̈hä toꞌoxiøjc nmøødä wiingpä. Cábøch jaduhṉ njatcøꞌøy nej yøꞌø yajnähjuudiuutpän.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Hayúujøch nax̱y nhity metsc‑hooc tuꞌugpä semana. Nyéjpiøc̈hä diezmo homiänaajä.”
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Jäguem̱juøøbiä yajnähjuudiuutpä hänajty tiänaꞌay. Cab hänajty ñäꞌägä tsajheeby. Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhajp hänajty jeꞌe. Jaduhṉ hänajty miänaꞌañ: “Haay Dios, høøc̈h näxúuꞌtsäc. Nnajuǿøbiøch cooc̈h ngubojpä cooc̈h ngugädieeyä.”
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Tøyhajt jaduhṉ, coo jaꞌa yajnähjuudiuutpä wyiimbijnä, tøø jaꞌa piojpä quiädieey hänajty yajnähwaꞌac̈híijäm jaꞌa Diósäm. Pero jaꞌa fariseo, cab jaduhṉ yajnähwaatsä. Pøṉ ja wiꞌi yajcumayaam̱b, cabä Dios quiumay. Pero pøṉ caꞌa yajcumayaam̱b, jeꞌedsä Dios jaduhṉ quiumaaby.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Mänitä pigänaꞌc‑huunghajxy näjeꞌe wioomejtsä maa jaꞌa Jesúsän, nebiä Jesús jaduhṉ quiunúuꞌxät. Coo jaꞌa jiamiøødhajxy jaduhṉ yhijxy, mänit hajxy tiägøøyy hojpä jaꞌa pigänaꞌc‑hajxy tøø wioomec̈híijäbä.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 — ausente —
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 — ausente —
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Mänitä Jesús miäyajtøøw̱ä jaꞌa copc‑hajpä tuꞌug:
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Mänitä Jesús yhadsooyy:
19 Jesus respondeu:
20 Mjajpy jaduhṉ nebiä Dios tøø xyhanéhm̱äm, tuhm̱ds: “Cabä toꞌoxiøjc wiingpä mmøødhádät; caꞌa mjäyaꞌay‑yaghoꞌogy; caꞌa mmeec̈h; caꞌa mhøhṉdaꞌagy; mwiingudsähgǿꞌøwäp jaꞌa mdaj jaꞌa mdeedy.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Mänitä copc‑hajpä miänaaṉ̃:
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Mänitä craa jiootmabiøjcy, jeꞌeguiøxpä coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ miäyøøjä.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Coo jaꞌa Jesús yhijxy coo jaꞌa craa hänajty tøø jiootmabiøcy, mänit miänaaṉ̃:
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Maas paquiä jaꞌa camello ñaxǿꞌøwät jaꞌa xuhñdyjutjooty quejee jaꞌa mäyøøjäyaꞌayhajxy jim̱ tiägǿꞌøwät Dioswiinduum.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Mänitä jäyaꞌayhajxy miänaaṉ̃, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ mämädoonaabiä:
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Mänitä Jesús miänáaṉgombä:
27 Jesus respondeu:
28 Mänitä Pedro miänaaṉ̃:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Mänitä Jesús yhadsooyy:
29 Jesus respondeu:
30 piaadaam̱by jaꞌa maas hoybä jaꞌa maas weenbä hädaa yaabä naax̱wiin. Y coo hänajty tøø yhoꞌnä, mänit hänajty cøjxtaꞌaxiøø jiugyhadaꞌañ nebiä Dios jiugyhatiän.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød hawiing wioonøcxy jaꞌa nämajmetspä. Mänit miänaaṉ̃:
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Xquiøꞌødägøꞌøwáam̱bøch jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaꞌa jäguem̱bäyaꞌayhajxy. Xñäxiꞌigáam̱bøch hajxy. Xwyiinwoonáam̱bøch hajxy. Xwyiingutsujøꞌøwáam̱bøch hajxy.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Xwiobhoꞌogáam̱bøch hajxy. Mänítøch hajxy xyaghoꞌogaaṉnä. Y cudägøøgxǿøjøch njujypiøgaꞌañ.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Cabä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty ñäꞌägä wiinjuøꞌøy nebiä Jesús hänajty miädiaꞌagy. Tsip hänajty miädiaꞌagy.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Coo jaꞌa Jesúshajxy hänajty tøø miäwiingooṉnä maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Jericó, jim̱ä wiindspä hänajty tuꞌug yhäñaꞌay tuꞌhaam. Xädøꞌøñ hänajty yujwaam̱by.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Coo miädooyy coo jäyaꞌay hänajty may wyiꞌi ñax̱y, mänit yajtøøyy tii jájtäp.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Mänitä yhawáaṉäxä coo jaꞌa Jesús hänajty ñax̱y, jaꞌa Nazaret‑tsohm̱bä.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Mänitä wiindspä yaax̱y:
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Jaꞌa hajxy hänajty jawyiin najxpä, mänit hajxy yhojy coo yhamónät. Pero maas møc jaduhṉ jiaac yaax̱y:
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Mänitä Jesús tiänaaxiøjpy. Mänit miänaaṉ̃:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 ―Nébiøch miic̈h nbuhbédät.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
42 Então Jesus disse:
43 Mänitiä jaꞌa wiindspä jiaanc̈h hijxøꞌcy. Mänitä Jesús piaduꞌubøjcy. Mänit tiägøøyy mänaam̱bä coo jaꞌa Dios miøjjä jiaanc̈hä. Jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ híjxäbä, jaduhṉ hajxy miänaam̱bä nägøx̱iä coo jaꞌa Dios miøjjä jiaanc̈hä.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.