Lucas 18

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mänitä Jesús tiägøøyy yajwiingapxøøbiä coo hajxy tehṉgajnä Dyiospaꞌyáꞌaxät, coo hajxy mänaa quiaꞌa jootmayhádät, hoyyä Dios quiaꞌa ja tsoj hadsówät.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Mänit miänaaṉ̃:
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Jim̱ä yaamgtoꞌoxy hänajty tuꞌug maa jaꞌa cajptän. Jaꞌa miädsip hänajty jia wiꞌi ñäxøꞌøwøꞌøwaam̱by. Paady hänajty jabom̱‑jabom̱ ñøcxy maa jaꞌa cuduuṉgän neby jaduhṉ piuhbedǿøjät.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Cabä yaamgtoꞌoxy miädiaꞌagy hänajty ñäꞌägä cudiunáaṉäxä. Mänitä cuduuṉg tiägøøyy tajpä maabiä: “Cábøch pøṉ nwiingudsähgøꞌøy ni jaꞌa Dios ni jaꞌa jäyaꞌay.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Pero cooc̈h yøꞌø yaamgtoꞌoxy xwyiꞌi yhadsipy, ngudiunáaṉäbøc̈hä miädiaꞌagy jaduhṉ, nébiøch miṉ xquiaꞌa wiꞌi yhadsíjpnät. Pø caj, jootmáꞌadäbøch häyaa.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 ―Nøm̱ä cuduuṉg miänaaṉ̃, jaꞌa Dios caꞌa wiingudsähgøøbiä.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Jaduhṉä Dios jaꞌa yhuung piuhbedaam̱bä, jaꞌa hajxy xøømdsuhm̱ paꞌyaax̱pä.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Paquiä yhadsowaꞌañ. Pero høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, cooc̈h yaa ngädaactägátsät hädaa yaabä naax̱wiin, nej, jeꞌenä jaꞌa jäyaꞌay jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty miäbǿcyñäjä.
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty näjeꞌe, wiꞌi yajcumayaam̱b hajxy hänajty. Wyiꞌi piejxyp wyiꞌi tiehm̱by jaꞌa miäguꞌughajpä hajxy hänajty. Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―Tsøg hajxy mädiáacäm. Jaduhṉä jäyaꞌay metsc ñøcxy tsajtøgooty Diospaꞌyaax̱pä. Tuꞌug hänajty tiuṉ̃ fariseo, tuꞌug hänajty tiuṉ̃ yajnähjuudiuutpä.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Jaꞌa fariseo, tänaꞌa hänajty Dyiospaꞌyaꞌaxy: “Haay Dios, Dioscujúꞌuyäp cooc̈h nguhdujt quiaꞌa haxøøgä. Cábøch nmeec̈h cábøch nboty, cábøc̈hä toꞌoxiøjc nmøødä wiingpä. Cábøch jaduhṉ njatcøꞌøy nej yøꞌø yajnähjuudiuutpän.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Hayúujøch nax̱y nhity metsc‑hooc tuꞌugpä semana. Nyéjpiøc̈hä diezmo homiänaajä.”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Jäguem̱juøøbiä yajnähjuudiuutpä hänajty tiänaꞌay. Cab hänajty ñäꞌägä tsajheeby. Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhajp hänajty jeꞌe. Jaduhṉ hänajty miänaꞌañ: “Haay Dios, høøc̈h näxúuꞌtsäc. Nnajuǿøbiøch cooc̈h ngubojpä cooc̈h ngugädieeyä.”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Tøyhajt jaduhṉ, coo jaꞌa yajnähjuudiuutpä wyiimbijnä, tøø jaꞌa piojpä quiädieey hänajty yajnähwaꞌac̈híijäm jaꞌa Diósäm. Pero jaꞌa fariseo, cab jaduhṉ yajnähwaatsä. Pøṉ ja wiꞌi yajcumayaam̱b, cabä Dios quiumay. Pero pøṉ caꞌa yajcumayaam̱b, jeꞌedsä Dios jaduhṉ quiumaaby.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Mänitä pigänaꞌc‑huunghajxy näjeꞌe wioomejtsä maa jaꞌa Jesúsän, nebiä Jesús jaduhṉ quiunúuꞌxät. Coo jaꞌa jiamiøødhajxy jaduhṉ yhijxy, mänit hajxy tiägøøyy hojpä jaꞌa pigänaꞌc‑hajxy tøø wioomec̈híijäbä.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 — ausente —
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 — ausente —
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Mänitä Jesús miäyajtøøw̱ä jaꞌa copc‑hajpä tuꞌug:
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Mänitä Jesús yhadsooyy:
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Mjajpy jaduhṉ nebiä Dios tøø xyhanéhm̱äm, tuhm̱ds: “Cabä toꞌoxiøjc wiingpä mmøødhádät; caꞌa mjäyaꞌay‑yaghoꞌogy; caꞌa mmeec̈h; caꞌa mhøhṉdaꞌagy; mwiingudsähgǿꞌøwäp jaꞌa mdaj jaꞌa mdeedy.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mänitä copc‑hajpä miänaaṉ̃:
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Mänitä craa jiootmabiøjcy, jeꞌeguiøxpä coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ miäyøøjä.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Coo jaꞌa Jesús yhijxy coo jaꞌa craa hänajty tøø jiootmabiøcy, mänit miänaaṉ̃:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Maas paquiä jaꞌa camello ñaxǿꞌøwät jaꞌa xuhñdyjutjooty quejee jaꞌa mäyøøjäyaꞌayhajxy jim̱ tiägǿꞌøwät Dioswiinduum.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Mänitä jäyaꞌayhajxy miänaaṉ̃, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ mämädoonaabiä:
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Mänitä Jesús miänáaṉgombä:
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Mänitä Pedro miänaaṉ̃:
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Mänitä Jesús yhadsooyy:
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 piaadaam̱by jaꞌa maas hoybä jaꞌa maas weenbä hädaa yaabä naax̱wiin. Y coo hänajty tøø yhoꞌnä, mänit hänajty cøjxtaꞌaxiøø jiugyhadaꞌañ nebiä Dios jiugyhatiän.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød hawiing wioonøcxy jaꞌa nämajmetspä. Mänit miänaaṉ̃:
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Xquiøꞌødägøꞌøwáam̱bøch jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaꞌa jäguem̱bäyaꞌayhajxy. Xñäxiꞌigáam̱bøch hajxy. Xwyiinwoonáam̱bøch hajxy. Xwyiingutsujøꞌøwáam̱bøch hajxy.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Xwiobhoꞌogáam̱bøch hajxy. Mänítøch hajxy xyaghoꞌogaaṉnä. Y cudägøøgxǿøjøch njujypiøgaꞌañ.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Cabä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty ñäꞌägä wiinjuøꞌøy nebiä Jesús hänajty miädiaꞌagy. Tsip hänajty miädiaꞌagy.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Coo jaꞌa Jesúshajxy hänajty tøø miäwiingooṉnä maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Jericó, jim̱ä wiindspä hänajty tuꞌug yhäñaꞌay tuꞌhaam. Xädøꞌøñ hänajty yujwaam̱by.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Coo miädooyy coo jäyaꞌay hänajty may wyiꞌi ñax̱y, mänit yajtøøyy tii jájtäp.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Mänitä yhawáaṉäxä coo jaꞌa Jesús hänajty ñax̱y, jaꞌa Nazaret‑tsohm̱bä.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Mänitä wiindspä yaax̱y:
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Jaꞌa hajxy hänajty jawyiin najxpä, mänit hajxy yhojy coo yhamónät. Pero maas møc jaduhṉ jiaac yaax̱y:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Mänitä Jesús tiänaaxiøjpy. Mänit miänaaṉ̃:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 ―Nébiøch miic̈h nbuhbédät.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Mänitiä jaꞌa wiindspä jiaanc̈h hijxøꞌcy. Mänitä Jesús piaduꞌubøjcy. Mänit tiägøøyy mänaam̱bä coo jaꞌa Dios miøjjä jiaanc̈hä. Jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ híjxäbä, jaduhṉ hajxy miänaam̱bä nägøx̱iä coo jaꞌa Dios miøjjä jiaanc̈hä.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.