João 11

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tuꞌug jäyaꞌay hänajty xiøhaty Lázaro. Tøø hänajty piaꞌambety. Jim̱ hänajty chänaꞌay Betania møødä piuhdoꞌoxyhajxy, jaꞌa María møødä Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Cahnä hänajty yhabaady mänaa María jaꞌa Jesús jaꞌa perfume hänajty yajtecytiaꞌxøꞌøwaꞌañ, mänaa María jaꞌa Jesús hänajty tiecymieꞌexaꞌañ jaꞌa quiuhwaayhaam.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Coo Lázaro hänajty tøø piaꞌambety, mänitä piuhdoꞌoxy jaꞌa capxy hajxy quiejxy maa Jesúsän coogä Lázaro tøø piaꞌambety. Jesús jaꞌa miäguꞌughajpä hänajty jeꞌe.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Coo Jesús jaꞌa mädiaꞌagy jaduhṉ miädooyy, mänit miänaaṉ̃:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Hoy jaꞌa Jesús hänajty jia jaanc̈h tehm̱ miøødnijiootpaadyii jaꞌa Lázarohajxy,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 mejtsxøø jim̱ jiaag hijty maa hänajty ñäꞌägä hitiän.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämaayy:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Mänitä Jesús hajxy ñämaayy:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Mänitä miänáaṉgombä:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Mänitä jiamiøødhajxy miänaaṉ̃:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Coo Jesús jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc Lázaro miaahoꞌcy, jaduhṉ hänajty miänaꞌanaaṉ̃ cooc tøø yhoꞌogy. Pero cabä jiamiøødhajxy jaduhṉ wyiinjuøøyy coo Lázaro tøø yhoꞌogy. Jaduhṉ hajxy wyiinjuøøyy coo tøø miaahoꞌogy.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Mänitä Jesús howyiinjuøøñä tiehm̱ ñägapxnä:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Xooṉdáacpøch jaduhṉ cooc̈h hänajty ngaꞌa jim̱ä. Coo hajxy jaduhṉ mhixaꞌañ nébiøch ndunaꞌañän, mänítøch mijts jaꞌa nmädiaꞌagy xmiaas mäbøgaaṉä. Páadyhøch jaduhṉ nxooṉdaꞌagy. Jam̱ds hajxy jim̱ maa Lázarän.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tuꞌugä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty xiøhaty Tomás, jaꞌa hajxy hänajty ñänøøm̱biä hametsc‑huung. Mänitä Tomás ñämaayy jaꞌa jiamiøødhajxy:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Coo hajxy jim̱ miejch Betania, mänitä Jesús yhawáaṉäxä coo jaꞌa Lázaro hänajty jiiby tøø yhity mädaax̱xøø jutjooty maa cabäsaantän.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Mäwiingóṉ Betania hänajty jim̱ Jerusalén. Jaduhṉdaꞌa jiäguem̱a, mejtskilómetro ja cupcädaꞌa.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Nämay jaꞌa judíoshajxy hänajty tøø ñämech jaꞌa Marta møødä María. Capxmøcpøgáaṉäp hajxy hänajty coo jaꞌa piuhyaꞌayhajxy hänajty tøø yhoꞌogy.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Coo jaꞌa Marta jaduhṉ miädoyhajty coo Jesús hänajty miäwiingoṉ̃, mänit hoy jiøjcubaadøꞌøy. Pero María, jiiby miähmøøyy maa jaꞌa tiøgootyhajxiän.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mänitä Marta jaꞌa Jesús ñämaayy:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Nnajuǿøbiøch jaduhṉ, hoytyiijä Dios mmäyujwáꞌanät, xmióꞌowäp jeꞌe.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Mänitä Jesús jaꞌa Marta ñämaayy:
23 Jesus disse a ela:
24 Mänitä Marta miänaaṉ̃:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Então Jesus declarou:
26 — ausente —
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mänitä Marta miänaaṉ̃:
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mänitä Marta jaꞌa piuhdoꞌoxy hameeꞌch hoy ñämaꞌay:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Coo jaꞌa María miädooyy, mänitiä tiänaayyøꞌcy. Mänitä María jaꞌa Jesús ñänøcxy.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jim̱ä Jesús hänajty tøø miähmøꞌøy maa jaꞌa Marta hänajty hoy tøø miøødmädiaꞌaguiän. Cahnä Jesús hänajty quiajptägøꞌøy.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Jaꞌa judíoshajxy hänajty jiiby maa jaꞌa María tiøgootyhajxiän, coo hajxy yhijxy coo María tiänaayyøꞌcy, coo tiøjpädsøøm̱y, mänitä María hajxy piadøjpädsøøm̱y. Jim̱ tyijy María hänajty ñøcxy cabäsaantä jøøbiä xuuꞌtspä.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Coo jaꞌa María jim̱ miejch maa jaꞌa Jesús hänajty tøø miähmøꞌøyän, mänitä Jesús yhijxy. Mänitä María jaꞌa Jesús wyiinjijcädaacy. Mänitä María miänaaṉ̃:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Coo Jesús jaduhṉ yhijxy coo María hänajty jiøꞌøy møødä judíoshajxy, jaꞌa hänajty tøø piamec̈híijäbä, mänitä Jesús jiootmabiøjcy.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Mänit miänaaṉ̃:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Mänitä Jesús jiøøyy.
35 Jesus chorou.
36 Mänitä judíoshajxy miänaaṉ̃:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Mänit hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Mänitä Jesús jiootmabiǿjcombä. Mänit jim̱ ñøcxy maa jaꞌa naax̱jutän maa jaꞌa Lázaro hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän. Jim̱ä tsaa jaꞌa jut hänajty yhadäguec‑haty.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tänaabiä juthaguum:
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Mänitä Jesús jaꞌa Marta ñämaayy:
40 Jesus respondeu:
41 Mänitä jut hajxy jiaanc̈h yhadäguejtuuty. Mänitä Jesús chajheeꞌpy. Mänit miänaaṉ̃:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nnajuǿøbiøch jaduhṉ cooc̈h miic̈h jaꞌa nmädiaꞌagy hoymiänaajä xmiädoow̱a. Páadyhøch miic̈h tøø nnämaꞌay “Dioscujúꞌuyäp” neby hajxy miäbǿgät cooc̈h miic̈h tøø xquiex̱y, yøꞌøyaꞌayhajxy xii tänaabiä.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mänitä Jesús møc yaax̱y:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Mänitä Lázaro jiaanc̈h pädsøøm̱y, jaꞌa hänajty tøø yhóꞌoguiäbä. Nähbity nähmoch piädsøøm̱y. Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tänaabiä:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Mänitä Jesús jaꞌa miädiaꞌagy miäbǿjcäxä nämay jaꞌa judíoshajxy, jaꞌa María hajxy hänajty tøø miøødhítiäbä maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän, jaꞌa hajxy hänajty tøø yhíx̱iäbä coo jaꞌa Jesús jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøjcy.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pero cab judíos hajxy näjeꞌe miäbøjcy. Paady jaꞌa fariseos hajxy hoy yhawaaṉä nebiä Jesús hänajty tøø tiuṉ̃.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Mänitä teedywiindsøṉhajxy yhamugøøyy møødä fariseoshajxy møødä tuuṉgmøødpähajxy. Mänit hajxy ñiñämaayyä:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Coo hajxy ngaꞌa májtsämät, mänitä miädiaꞌagy miäbøgáaṉäxä nägøx̱iä. Minaam̱bä romano jäyaꞌayhajxy jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Mänitä ndsajtøjc hajxy xyajmaꞌadáaṉäm. Mänitä nguhdujt hajxy xpiøgáaṉäm.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Caifás jaꞌa teedywiindsǿṉ hänajty xiøhaty jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Mänit miänaaṉ̃:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Cab hajxy mwiinjuøꞌøy coo maas hoy hit jaduhṉ coo jaꞌa cuꞌug tuꞌjäyaꞌay xñähhoꞌtúutämät. Cab hajxy jaduhṉ nägøx̱iä nguhdägóoyyämät.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Caꞌa Quiaifás jaꞌa yhamdsoo wiinmahñdy jaduhṉ. Pero coo hänajty tiuṉ̃ teedywiindsǿṉ møjcuhdujtmøødpä, paadiä Dios jaꞌa Caifás jaduhṉ yajnägapxy coo jaꞌa Jesús jaꞌa judíos hänajty ñähhoꞌtuꞌudaꞌañ,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 møød hajxy nägøx̱iä, jaꞌa Dios hänajty tøø wyiimbíyyäbä, jaꞌa wiinghagajptjatypä.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mänitä møjcuhdujtmøødpähajxy quiojyquiapxyhajty coo Jesús hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Paadiä Jesús hänajty jim̱ quiaꞌa wäditaaṉnä mayjiäyaꞌayhagujc maa jaꞌa Israelpähajxiän. Mänitä Jesúshajxy jim̱ chohṉ̃ jim̱ Judea, ñøcxy hajxy jim̱ maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Efraín. Jim̱ä Jesúshajxy miähmøøyy møødä jiamiøødhajxy. Mäwiingóṉ jaꞌa cajpt hänajty tøꞌødsnähgäp.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Habaadáaṉnäp jaꞌa pascuaxøø hänajty, jaꞌa judíoshajxy yagjájtäbä. Nämay hajxy jim̱ ñøcxy xøøhajpä jim̱ Jerusalén, jaꞌa hajxy jim̱ tsohm̱bä maa jaꞌa cajpthuungän. Cahnä xøø hänajty jim̱ chohṉdaꞌagy coo hajxy jim̱ quiooꞌty. Jayøjp hajxy hänajty yhuuc tsiꞌiwaꞌañ. Jadúhṉäc tyijy hajxy hänajty ñähwaꞌadsaꞌañ jaꞌa piojpä quiädieey.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Jiibiä Israelpäjäyaꞌay jaꞌa Jesús hajxy hänajty yajcopcøꞌøy tsajtøgooty. Jiiby hajxy hänajty ñimiäyajtøyii:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Tøø jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty yhaneꞌemy møødä fariseoshajxy, coo Jesús pøṉ yhíxät, mänit hajxy ñägápxät, nebiä Jesús hajxy jaduhṉ miádsät.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.