João 11
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ
1 Tuꞌug jäyaꞌay hänajty xiøhaty Lázaro. Tøø hänajty piaꞌambety. Jim̱ hänajty chänaꞌay Betania møødä piuhdoꞌoxyhajxy, jaꞌa María møødä Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Cahnä hänajty yhabaady mänaa María jaꞌa Jesús jaꞌa perfume hänajty yajtecytiaꞌxøꞌøwaꞌañ, mänaa María jaꞌa Jesús hänajty tiecymieꞌexaꞌañ jaꞌa quiuhwaayhaam.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Coo Lázaro hänajty tøø piaꞌambety, mänitä piuhdoꞌoxy jaꞌa capxy hajxy quiejxy maa Jesúsän coogä Lázaro tøø piaꞌambety. Jesús jaꞌa miäguꞌughajpä hänajty jeꞌe.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Coo Jesús jaꞌa mädiaꞌagy jaduhṉ miädooyy, mänit miänaaṉ̃:
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Hoy jaꞌa Jesús hänajty jia jaanc̈h tehm̱ miøødnijiootpaadyii jaꞌa Lázarohajxy,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 mejtsxøø jim̱ jiaag hijty maa hänajty ñäꞌägä hitiän.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämaayy:
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mänitä Jesús hajxy ñämaayy:
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Mänitä miänáaṉgombä:
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Mänitä jiamiøødhajxy miänaaṉ̃:
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Coo Jesús jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc Lázaro miaahoꞌcy, jaduhṉ hänajty miänaꞌanaaṉ̃ cooc tøø yhoꞌogy. Pero cabä jiamiøødhajxy jaduhṉ wyiinjuøøyy coo Lázaro tøø yhoꞌogy. Jaduhṉ hajxy wyiinjuøøyy coo tøø miaahoꞌogy.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Mänitä Jesús howyiinjuøøñä tiehm̱ ñägapxnä:
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Xooṉdáacpøch jaduhṉ cooc̈h hänajty ngaꞌa jim̱ä. Coo hajxy jaduhṉ mhixaꞌañ nébiøch ndunaꞌañän, mänítøch mijts jaꞌa nmädiaꞌagy xmiaas mäbøgaaṉä. Páadyhøch jaduhṉ nxooṉdaꞌagy. Jam̱ds hajxy jim̱ maa Lázarän.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tuꞌugä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty xiøhaty Tomás, jaꞌa hajxy hänajty ñänøøm̱biä hametsc‑huung. Mänitä Tomás ñämaayy jaꞌa jiamiøødhajxy:
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Coo hajxy jim̱ miejch Betania, mänitä Jesús yhawáaṉäxä coo jaꞌa Lázaro hänajty jiiby tøø yhity mädaax̱xøø jutjooty maa cabäsaantän.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Mäwiingóṉ Betania hänajty jim̱ Jerusalén. Jaduhṉdaꞌa jiäguem̱a, mejtskilómetro ja cupcädaꞌa.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Nämay jaꞌa judíoshajxy hänajty tøø ñämech jaꞌa Marta møødä María. Capxmøcpøgáaṉäp hajxy hänajty coo jaꞌa piuhyaꞌayhajxy hänajty tøø yhoꞌogy.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Coo jaꞌa Marta jaduhṉ miädoyhajty coo Jesús hänajty miäwiingoṉ̃, mänit hoy jiøjcubaadøꞌøy. Pero María, jiiby miähmøøyy maa jaꞌa tiøgootyhajxiän.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mänitä Marta jaꞌa Jesús ñämaayy:
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nnajuǿøbiøch jaduhṉ, hoytyiijä Dios mmäyujwáꞌanät, xmióꞌowäp jeꞌe.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Mänitä Jesús jaꞌa Marta ñämaayy:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mänitä Marta miänaaṉ̃:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 — ausente —
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mänitä Marta miänaaṉ̃:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mänitä Marta jaꞌa piuhdoꞌoxy hameeꞌch hoy ñämaꞌay:
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Coo jaꞌa María miädooyy, mänitiä tiänaayyøꞌcy. Mänitä María jaꞌa Jesús ñänøcxy.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jim̱ä Jesús hänajty tøø miähmøꞌøy maa jaꞌa Marta hänajty hoy tøø miøødmädiaꞌaguiän. Cahnä Jesús hänajty quiajptägøꞌøy.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Jaꞌa judíoshajxy hänajty jiiby maa jaꞌa María tiøgootyhajxiän, coo hajxy yhijxy coo María tiänaayyøꞌcy, coo tiøjpädsøøm̱y, mänitä María hajxy piadøjpädsøøm̱y. Jim̱ tyijy María hänajty ñøcxy cabäsaantä jøøbiä xuuꞌtspä.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Coo jaꞌa María jim̱ miejch maa jaꞌa Jesús hänajty tøø miähmøꞌøyän, mänitä Jesús yhijxy. Mänitä María jaꞌa Jesús wyiinjijcädaacy. Mänitä María miänaaṉ̃:
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Coo Jesús jaduhṉ yhijxy coo María hänajty jiøꞌøy møødä judíoshajxy, jaꞌa hänajty tøø piamec̈híijäbä, mänitä Jesús jiootmabiøjcy.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Mänit miänaaṉ̃:
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mänitä Jesús jiøøyy.
35 Jesus chorou.
36 Mänitä judíoshajxy miänaaṉ̃:
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mänit hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Mänitä Jesús jiootmabiǿjcombä. Mänit jim̱ ñøcxy maa jaꞌa naax̱jutän maa jaꞌa Lázaro hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän. Jim̱ä tsaa jaꞌa jut hänajty yhadäguec‑haty.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tänaabiä juthaguum:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Mänitä Jesús jaꞌa Marta ñämaayy:
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Mänitä jut hajxy jiaanc̈h yhadäguejtuuty. Mänitä Jesús chajheeꞌpy. Mänit miänaaṉ̃:
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nnajuǿøbiøch jaduhṉ cooc̈h miic̈h jaꞌa nmädiaꞌagy hoymiänaajä xmiädoow̱a. Páadyhøch miic̈h tøø nnämaꞌay “Dioscujúꞌuyäp” neby hajxy miäbǿgät cooc̈h miic̈h tøø xquiex̱y, yøꞌøyaꞌayhajxy xii tänaabiä.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Mänitä Jesús møc yaax̱y:
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Mänitä Lázaro jiaanc̈h pädsøøm̱y, jaꞌa hänajty tøø yhóꞌoguiäbä. Nähbity nähmoch piädsøøm̱y. Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tänaabiä:
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Mänitä Jesús jaꞌa miädiaꞌagy miäbǿjcäxä nämay jaꞌa judíoshajxy, jaꞌa María hajxy hänajty tøø miøødhítiäbä maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän, jaꞌa hajxy hänajty tøø yhíx̱iäbä coo jaꞌa Jesús jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøjcy.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero cab judíos hajxy näjeꞌe miäbøjcy. Paady jaꞌa fariseos hajxy hoy yhawaaṉä nebiä Jesús hänajty tøø tiuṉ̃.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Mänitä teedywiindsøṉhajxy yhamugøøyy møødä fariseoshajxy møødä tuuṉgmøødpähajxy. Mänit hajxy ñiñämaayyä:
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Coo hajxy ngaꞌa májtsämät, mänitä miädiaꞌagy miäbøgáaṉäxä nägøx̱iä. Minaam̱bä romano jäyaꞌayhajxy jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Mänitä ndsajtøjc hajxy xyajmaꞌadáaṉäm. Mänitä nguhdujt hajxy xpiøgáaṉäm.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Caifás jaꞌa teedywiindsǿṉ hänajty xiøhaty jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Mänit miänaaṉ̃:
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Cab hajxy mwiinjuøꞌøy coo maas hoy hit jaduhṉ coo jaꞌa cuꞌug tuꞌjäyaꞌay xñähhoꞌtúutämät. Cab hajxy jaduhṉ nägøx̱iä nguhdägóoyyämät.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Caꞌa Quiaifás jaꞌa yhamdsoo wiinmahñdy jaduhṉ. Pero coo hänajty tiuṉ̃ teedywiindsǿṉ møjcuhdujtmøødpä, paadiä Dios jaꞌa Caifás jaduhṉ yajnägapxy coo jaꞌa Jesús jaꞌa judíos hänajty ñähhoꞌtuꞌudaꞌañ,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 møød hajxy nägøx̱iä, jaꞌa Dios hänajty tøø wyiimbíyyäbä, jaꞌa wiinghagajptjatypä.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Mänitä møjcuhdujtmøødpähajxy quiojyquiapxyhajty coo Jesús hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Paadiä Jesús hänajty jim̱ quiaꞌa wäditaaṉnä mayjiäyaꞌayhagujc maa jaꞌa Israelpähajxiän. Mänitä Jesúshajxy jim̱ chohṉ̃ jim̱ Judea, ñøcxy hajxy jim̱ maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Efraín. Jim̱ä Jesúshajxy miähmøøyy møødä jiamiøødhajxy. Mäwiingóṉ jaꞌa cajpt hänajty tøꞌødsnähgäp.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Habaadáaṉnäp jaꞌa pascuaxøø hänajty, jaꞌa judíoshajxy yagjájtäbä. Nämay hajxy jim̱ ñøcxy xøøhajpä jim̱ Jerusalén, jaꞌa hajxy jim̱ tsohm̱bä maa jaꞌa cajpthuungän. Cahnä xøø hänajty jim̱ chohṉdaꞌagy coo hajxy jim̱ quiooꞌty. Jayøjp hajxy hänajty yhuuc tsiꞌiwaꞌañ. Jadúhṉäc tyijy hajxy hänajty ñähwaꞌadsaꞌañ jaꞌa piojpä quiädieey.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jiibiä Israelpäjäyaꞌay jaꞌa Jesús hajxy hänajty yajcopcøꞌøy tsajtøgooty. Jiiby hajxy hänajty ñimiäyajtøyii:
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tøø jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty yhaneꞌemy møødä fariseoshajxy, coo Jesús pøṉ yhíxät, mänit hajxy ñägápxät, nebiä Jesús hajxy jaduhṉ miádsät.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.