Atos 7
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NVI
1 Mänitä teedywiindsøṉä Esteban miäyajtøøyy:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Mänitä Esteban yhadsooyy:
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 Mänitä Dios jaꞌa Abraham ñämaayy: “Mdsóonäp yaa maa mnaax̱ maa mgajptän. Mnähguéꞌegäbä mjujy mmäguꞌug. Jim̱ mnǿcxät maac̈h miic̈h nwoonøcxaꞌañän. Mänítøch miic̈h jim̱ nyajnähixǿꞌøwät maa mdsänaadiaacpǿgät”, nøm̱ä Abraham jecy nämaayyä.
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Mänitä Abraham jim̱ jiaanc̈h tsohṉnä Mesopotamia. Mänit jim̱ ñøcxy tsänaadiaacpøjpä Harán‑naaxooty. Pero cab jim̱ jejcy yhijty Harán‑naaxooty. Coo Abraham tieedy yhoꞌcy, mänit jim̱ chóhṉgumbä. Mänitä Dios jaꞌa Abraham yaa wioomejch hädaa yaabä naax̱ hädaa yaabä cajpt maa hajxy jädaꞌahaty nhíjtäm.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Pero cabä Dios jaꞌa Abraham cuhdujt ñäꞌägä mooyy ni weeṉ̃tiä coo yaa chänaadiaacpǿgät. Jaduhṉä Abraham cuhdujt ñäꞌä mooyyä coo yaa ñäꞌä hahídät. Mänitä Dios jaꞌa Abraham yajwiinwaaṉøøyy coogä cuhdujt hänajty mioꞌowaꞌañ coo yhap yhoc‑hajxy yaa chänáañät coo Abraham hänajty tøø yhoꞌogy, hoyyä Abraham yhuung hänajty quiaꞌa jagä jiijä mänaa jaduhṉ yajwiinwaaṉøøyyän.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Jaduhṉä Dios jiaac mänaaṉ̃ coogä Abraham yhap yhoc‑hajxy hänajty wiingnaaxooty nøcxy yhadsänaꞌawaꞌañ, møød coog hajxy hänajty yhidaꞌañ nebiä cudoogøꞌøybän mädaax̱mägoꞌxjumøjt, møød coog hajxy tsaac̈htiuṉ̃ yhidaꞌañ.
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Mänitä Dios miänáaṉgumbä: “Coo miic̈hä mhapä mhoc‑hajxy hänajty tøø yagjaamduṉ̃ tøø yajtsaac̈htiuṉ̃, mäníthøc̈hä jäyaꞌay nyajcumädow̱aꞌañ, jaꞌa miic̈hä mhapä mhoc hänajty tøø xjiaamduuṉ tøø xchaac̈htiúuṉäbä. Mänitä mhapä mhoc‑hajxy jim̱ choonaꞌañ. Mänit hajxy yaa myinaꞌañ. Yaac̈h hajxy jaduhṉ xwyiingudsähgøꞌøwaꞌañ.”
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Coo Dios jaꞌa Abraham jaduhṉ yajmøødmädiaacy, yajcuhdujc hajxy jaduhṉ neby hajxy jaduhṉ miädiaaquiän. Mänitä Dios jaꞌa Abraham yhanehm̱y coo Abrahamhajxy yajcircuncidarhádät, møødä yhuunghajxy, møødä yhapä yhoc‑hajxy. Jaduhṉä hijxtahṉd miähmøøyy coo Dios jaꞌa Abraham jaduhṉ miøødyajcuhdujcy. Paadiä, coo Abraham yhuung Isaac jiaanc̈h miiṉ̃ jiaanc̈h cahy, cuductujxøø jaꞌa Abraham jaꞌa yhuung jiaanc̈h circuncidarhajty. Y coo Isaac hänajty tøø miøjjøꞌøy, jaduhṉä yhuung Jacob tiuum̱bä. Y jaꞌa Jacob, jaanä jaduhṉä ñøøx miajc yajpanøcxpä, jaꞌa nämajmetspä, jaꞌa højts jecy nhaphajt ndeedyhájtämbä.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 ’Jueꞌe Jacob yhuung hänajty tuꞌug xiøhaty José. Coo José hänajty jiaanc̈h tehm̱ chogyii jaꞌa tiéediäm, paadiä José yhajchhajxy jiootmaꞌty. Mänitä José jim̱ quiudoogøøyyä Egipto‑naaxooty. José yhajchhajxy jaduhṉ jatcøøyy. Pero tehṉgahnä Dios jaꞌa José hänajty cwieendähaty.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Coo José hänajty hoyhoy tøø chaac̈htiuñii, mänit yajnähwaatsä jaꞌa Diósäm. Mänitä José wiinmahñdy miooyyä. Mänitä Dios miänaaṉ̃ coo José quiumayǿøjät jaꞌa Faraóngäm, jaꞌa hänajty jim̱ tuum̱bä gobiernä Egipto‑naaxooty. Mänitä Faraón jaꞌa José wyiinguejxy coo José jim̱ yhanéꞌemät mäduhṉ̃tiä Egipto‑naax̱, møød jim̱baady maa Faraón tiøjcän.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 ’Mänitä yuuxøø hoyhoy jiajtä jim̱ Egipto møød jim̱ Canaán‑naaxooty. Mänit højtsä nhapä ndeedyhajxy jiaanc̈h tehm̱ chaac̈hpøjcy jaꞌa yuugøxpä, coo cay huꞌugy hänajty jim̱ quiaꞌa hijnä.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Pero coo Jacob jaduhṉ miädoyhajty coo trigo hänajty jim̱ yajpaady Egipto, mänitä ñøøx miajc jim̱ quiejxy trigojuubiä. Coo Jacob yhuunghajxy yhooc̈hohṉ̃ jayøbajt, cabä José choj høxcajpä jaꞌa yhájchäm.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Coo hajxy miämetsc‑hoocpä yhoodiägajch, mänitä José ñiñägapxä. Mänit yhøxcájpänä. Mänitä Faraón ñajuøøñä coo José yhajchhajxy hänajty jeꞌe.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Mänitä José quiapxyñäguejxy coo tieedyhajxy jiiby ween miänacy Egipto, møødä jiujy miäguꞌughajxy nägøx̱iä. Jueꞌe hajxy hänajty nägøx̱iä, nädägøøghiiꞌxcumajmocx.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Mänitä Jacobhajxy jiiby jiaanc̈h hädaacnä Egipto møødä yhuunghajxy. Jiiby hajxy nägøx̱iä yhoꞌtaacy, jaꞌa hajxy jecy nhaphajt ndeedyhájtämbä.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Cujequiä Jacob piajc‑hajxy yagjødsohṉnájxäxä møødä José piajc. Jim̱ä piajc‑hajxy yajnǿcxäxä maa cajpt hänajty xiøhatiän Siquem. Jim̱ hajxy hoy ñaax̱tägøødiägach maa Abraham jaꞌa naax̱ hänajty tøø jiuyyän. Jaꞌa Hamor yhuungä naax̱ hajxy tooꞌc.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 ’Coo hänajty yhabaadaaṉnä coo Dios hänajty yajtøjiadaꞌañ nebiä Abraham hänajty tøø yajwiinwaaṉøꞌøyiijän, tøø højtsä nhaphájtämä ndeedyhájtämhajxy hänajty miayøøñä jim̱ Egipto.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Mänitä wiinggobiernä jim̱ tiägøøyy tuum̱bä Egipto‑naaxooty. Cabä gobiernä miøjpädaacy nebiä José hänajty tøø tiuṉ̃än.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Mänit højtsä nhaphájtämä ndeedyhájtämhajxy wyiinhøhṉä. Jaꞌa gobiernä jaduhṉ mäwiinhøhṉ. Mänit hajxy jiaamduuṉä chaac̈htiuuṉä. Mänit hajxy yhanehm̱ä hadsip coo yhuung hajxy yhøxtséenät yhøxcónät, jaꞌa naam̱miṉ̃ jaꞌa naam̱mechpä, coo hajxy jaduhṉ ween yhoꞌogy.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Mänitä Moisés myiiṉ̃guiahy. Yajxóṉ jiaanc̈h tehm̱ miaaxhuunghajty. Cabä Moisés yhøxtsehṉä nebiä gobiernä hänajty tøø jia haneꞌemiän. Yuꞌuc̈hä Moisés yaghijtä tägøøgpoꞌo tøgooty.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Coo Moisés hänajty hoy yuꞌuc̈h quiaꞌa hidaaṉnä, mänitä gobiernä tioꞌoxyhuungä Moisés yohbiaaty. Mänit yajtsoocy nebiä hamdsoo huungän.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Coo Moisés miøjjøøyy, mänitä cuhdujt cøx̱iä yajwiinhixøøyyä nebiä egipcioshajxy hänajty quiuhdujthatiän. Jaanc̈h tehm̱ jiajp jaduhṉ piädsøøm̱y. Jaanc̈h tehm̱ yajxóṉ hänajty quiapxy miädiaꞌagy nebiä jajp nebiä najuøøbiän. Jaanc̈h tehm̱ yhoy hänajty miähaneꞌemy.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 ’Coo Moisés jiumøjt juxychäguiꞌx yhabejty, mänit wyiinmaadiaacy coo jaꞌa miägunaax̱ nøcxy quiuhixaꞌañ.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Jim̱ä Moisés jaꞌa miägunaax̱ hänajty tuꞌug chaac̈htiuñii jaꞌa egipcio‑jäyáꞌayäm. Coo Moisés jaduhṉ yhijxy, mänitä miägunaax̱ ñäwaaṉ̃. Mänitä egipcio‑jäyaꞌay yaghoꞌcy, jaꞌa hänajty mädsaac̈htiuum̱bä.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Paadiä Moisés jaduhṉ jiatcøøyy, jaduhṉ hänajty tiajy miay coo miägunaax̱hajxy hänajty tøø miäbøcy coo Moisés hänajty tøø wyiinguexyii jaꞌa Diósäm coo miägunaax̱ jaduhṉ yajnähwáꞌadsät. Pero cab hajxy jaduhṉ ñäꞌä mäbøjcy.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Cujaboom, jim̱ä israelitahajxy hänajty nämetsc ñiguioxyii. Coo Moisés jaduhṉ yhijxy, mänit jia mänaaṉ̃ coo hajxy ñiyhøxmadsǿøjät. Mänit miänaaṉ̃: “Mäguꞌughajpädøjc, jueꞌe mijts jaduhṉ, mduꞌugcunaax̱ mijts jaduhṉ. Cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo hajxy jaduhṉ mniguioxǿøjät.”
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Mänitä Moisés yhøxjahm̱ä tuꞌjäyaꞌay, jaꞌa hänajty mäjädaꞌagaam̱bä. Mänitä Moisés ñämaayyä: “Pøṉ miic̈h tøø xpiädaꞌagy coo højts miic̈h xyhanéꞌemät.
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Nej, jaduhṉ miic̈h mdaj mmaabiä cooc̈h miic̈h xyaghoꞌogaam̱bä nej miic̈hä egipcio‑jäyaꞌay häxøøyy myaghoꞌquiän.”
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Coo Moisés jaduhṉ miädooyy, mänit piäyøꞌcy. Mänit jim̱ ñøcxy jäguem̱ maa naax̱ hänajty xiøhatiän Madián. Mänit jim̱ tiägøøyy hadsänaabiä. Mänitä jäyaꞌay wyiingpøjcy. Mänitä huung hajxy metsc piaaty.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 ’Coo Moisés hänajty jim̱ tøø yhijnä Madián juxychäguiꞌxjumøjt, mänit jim̱ tiägøøyy wädijpä pactuum, jim̱ mädøyyä maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Sinaí. Mänitä Moisés yhijxy coo jaꞌa wädsats hänajty tioy. Mänitä Diosmoonsä tuꞌug ñäguehx̱tøøꞌxy jøønhaajiooty. Tsajpootyp hänajty tøø chooñ.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Coo jaꞌa Moisés jaduhṉ yhijxy, mänit jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy. Mänitä Dios jaꞌa Moisés ñämaayy:
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 “Høøc̈h Dioshajp. Høøc̈hä Abrahamhajxy jecy xwyiingudsähgøøyy, møødä Isaac, møødä Jacob, jaꞌa miic̈h jecy mhaphajt mdeedyhájtäbä.” Mänitä Moisés tiägøøyy tsäyuubiä. Jaanc̈h tehm̱ chähgøøby hänajty jaduhṉ. Cab hänajty jim̱ ñäꞌägä møjheebaꞌañ maa hänajty miägapxyiijän.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Mänitä Moisés ñämáayyägumbä: “Jeṉ yøꞌø mgøꞌøg. Høøc̈h nwiinduum miic̈h yaa mdänaꞌay.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Tøøc̈h nhix̱y cooc̈hä nguꞌughajxy jim̱ jiaanc̈h tehm̱ chaac̈hpøcy Egipto‑naaxooty. Tøøc̈h nmädoy coo hajxy wyiꞌi jiøꞌøy wyiꞌi xiuuc̈h. Páadyhøch yaa tøø ngädaꞌagy hädaa yaabä naax̱wiin, jaꞌa ngúꞌughøch nyajnähwaꞌads nyajcuhwaꞌadsaam̱by. Miic̈h jim̱ nguexaam̱by Egipto yajnähwaatspä”, nøm̱ä Dios miänaaṉ̃.
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 Mänitä Esteban jiaac mädiaacy:
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Mänitä Moisés jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjatypä may yajcähxøꞌcy jim̱ Egipto‑naaxooty. Mänitä miägunaax̱ jim̱ hoy wioobädsøm̱y. Majatiä Moiséshajxy hänajty wiädity, yajcähxøꞌpiä Moisés jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjatypä hänajty, møød jim̱ maa jaꞌa Tsaptsmejjiän, møød jim̱ pactuum. Juxychäguiꞌxjumøjt hajxy jim̱ wiädijty pactuum.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Mänitä Moisés jaꞌa miägunaax̱ ñämaayy: “Nébiøc̈hä Dios tøø xwyiinguex̱iän coo mijts nyajnähwáꞌadsät, jaanä jaduhṉä Dios wiinghänaꞌc wyiinguexaam̱bä, jaꞌa jaac miim̱bä jaꞌa jaac cahbä. Mijtsä mmägunaax̱ jaduhṉ pädsøm̱aam̱b. Nax̱iä miädiaꞌagy hajxy mdehm̱ quiudiúuṉät waam̱baty hänajty miänaꞌanaꞌañ”, nøm̱ä Moisés jecy miänaaṉ̃.
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Hanäguipxiä Moisés jaꞌa miägunaax̱ jim̱ miøødwädijty pactuum, jaꞌa højts nhaphajt ndeedyhájtäm. Coo hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Sinaí, mänitä Diosmoonsä jaꞌa Moisés jim̱ tuꞌug miägapxy, jaꞌa hänajty jim̱ tsohm̱bä tsajpootyp. Mänitä Moisés jaꞌa Diosmädiaꞌagy ñajtscapxøøyyä. Paady jaduhṉ ñajtscapxøøyyä, coo højts jaduhṉ xyajmänähgueegǿøyyämät. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy, cab jaduhṉ mänaaxøø quiuhdägoyyaꞌañ.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero cabä Moisés jaꞌa miädiaꞌagy hänajty yajtunáaṉäxä. Jaꞌa højts nhaphajt ndeedyhájtämhajxy hänajty caꞌa cudiunaam̱b. Jaduhṉä jioot hajxy hänajty tøø piädaꞌagy coo hajxy hänajty wyiimbidaꞌañ, coo hajxy hänajty jim̱ ñøcxtägatsaꞌañ Egipto.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Jim̱ä Moisés jaꞌa piuhyaꞌay hänajty tuꞌug xiøhaty Aarón. Coo jaꞌa Moisés hänajty tøø ñøcxy tuṉmøjc, mänitä cuꞌugä Aarón hajxy ñämaayy: “Huuc tuṉä mayhajt, højtsä saandä mejtstägøøg hädiúuṉäc, jaduhṉ højts nwiingudsähgǿꞌøwät. Jeꞌe højts jaduhṉ xwyiinwówäp. Jaꞌa Moisés, jaꞌa højts tøø xwioobädsǿøm̱ämbä jim̱ Egipto‑naaxooty, cab jaduhṉ yajnajuøꞌøy neby jaduhṉ tøø jiaty tøø yhabety”, nøm̱ä Aarón ñämaayyä.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Mänitä saandä hajxy yhädiuuṉ̃ wajhuunghahädiuuṉnax̱y. Mänitä saandä hajxy tiägøøyy wiingudsähgøøbiä. Mänitä animal hajxy tiägøøyy yojxpä jaꞌa saandäcøxpä. Mänitä saandä hajxy wyiinxooṉdaacy, jaꞌa hajxy hänajty hamdsoo tøø yhädiúṉ̃äbä.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Mänitä Dios jaꞌa tsaanguꞌug piuhwaatsnä. Mänit ñähgueecnä, jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa xøø hajxy hänajty tøø tiägøꞌøy wiingudsähgøøbiä møødä poꞌo møødä madsaꞌa. Hix̱, jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa profeta jecy quiujahyyän:
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Caj pues, caꞌa yhøøc̈hä.
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Hoorä, mänaa højts nhaphajt ndeedyhájtämhajxy jecy wiäditiän pactuum, carpa‑tøbiaꞌcä Dios hajxy hänajty wyiingudsähgøꞌøy. Tsajtøjcä carpa‑tøy hajxy hänajty wiaꞌañ. Hoy ñäꞌä majatiä carpa hajxy hänajty ñäꞌä tøy. Jaduhṉä carpa‑tøy hajxy yhädiuuṉ̃ nebiä Dios jaꞌa Moisés jaꞌa hijxtahṉd jecy yaghijxiän coo jaduhṉ piahädiúnät.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Jaꞌa nhaphajt jaꞌa ndeedyhájtämhajxy, jaꞌa hajxy jaac púhw̱äbä jaac híꞌcäbä, tehṉgahnä cuhdujt hajxy hänajty jiaac panøcxy coo jaꞌa Dios hajxy hänajty wyiingudsähgøꞌøy carpa‑tøbiaꞌc. Jaduhṉ hajxy hänajty jiaac paduṉ̃ñä mänaa jaꞌa Josué hajxy jim̱ wioonøcxyiijän wiinghagajpt maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxy hänajty chänaꞌayän. Coo jaꞌa nhaphajt jaꞌa ndeedyhájtämä naax̱ hajxy ñädägøøyy tsiptuum̱bä, jaꞌa Dioscøxpä hajxy miäjädaacy. Jaꞌa miädsiphajxy, cøjxä ñaax̱ hajxy yhøxpäyøꞌøgy. Y coo jaꞌa David cujecy tiägøøyy gobiernähajpä, jeꞌenä jaꞌa nhaphajt jaꞌa ndeedyhájtämä cuhdujt hajxy hänajty jiaac paduṉ̃ coo jaꞌa Dios hajxy hänajty wyiingudsähgøꞌøy carpa‑tøbiaꞌc, jaꞌa hajxy hänajty tøø jiaac tehm̱ piúꞌuyäbä, jaꞌa hajxy hänajty tøø jiaac tehm̱ yhíꞌiguiäbä.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Jaꞌa David, jaanc̈h tehm̱ quiumaabiädsøøm̱ jaayaꞌay maa jaꞌa Diosän. Mänitä David jaꞌa Dios cuhdujt miäyujwaaṉ̃ coo jaꞌa tsajtøjc yhädiúnät maa jaꞌa Jacob yhap yhoc jaꞌa Dios hajxy jaduhṉ piaꞌyáꞌaxät.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Caꞌa Diavitä jaꞌa tsajtøjc hädiuuṉ jaꞌa Dioscøxpä. Jaꞌa David jaꞌa yhuung Salomón, jeꞌedsä tsajtøjc jaanc̈h hädiuuṉ.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Pero jaꞌa Dios tsajpootypä, cab jaduhṉ tiehm̱ yhity tsajtøgooty, jaꞌa jäyaꞌayhajxy yhädiuum̱biä. Jaduhṉä profeta tuꞌug jecy quiujahy coogä Dios miänaaṉ̃:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 Høøc̈h Dioshajp. Yaac̈h nhäñaꞌay tsajpootyp.
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Haa caꞌa, høøc̈h cøx̱iä tøø nhuuc hädiuum̱bä mäduhṉ̃tiä yaa tsajpootypä møød jiiby naax̱wiin,
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Mänitä Esteban jiaac miänaaṉ̃:
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Jaꞌa mijtsä mhapä mdeedyhajxy jaꞌa jecypiä haampiä, quiøx̱y jaamduuṉ quiøx̱y tsaac̈htiuuṉ jaꞌa profetadøjc hajxy jecy, jaꞌa Dios hänajty tøø wyiinguéx̱iäbä coo jaꞌa mädiaꞌagy hajxy yajwáꞌxät coogä Dios jaꞌa yHuung hänajty yaa quiexaꞌañ hädaa yaabä naax̱wiin, jaꞌa pojpä cädieey caꞌa møødpä. Høxtä yaghoꞌcä jaꞌa profetadøjc‑hajxy jaduhṉ. Y coo jaꞌa Dios yHuung yaa jiaanc̈h cädaacy, mänit mijts mgøꞌøyejcy coo yaghoꞌogǿøjät.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Coo jaꞌa Dios jaꞌa Moisés cuhdujt jecy miooyy, jaꞌa Diosmoonsä jaꞌa Moisés najtscapxøøyyä, jaꞌa jim̱ tsohm̱bä tsajpootyp, mänit mijtsä mhapä mdeedy jaꞌa cuhdujt hajxy jaduhṉ mioodiägajtsä. Hoyyä Diosmoonsä jaꞌa cuhdujt hajxy jia yejcy, cab hajxy jaduhṉ mgudiuṉ̃ ―nøm̱ä Esteban miädiaacpädøøyy.
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ miädooyy nebiä Esteban hänajty miädiaꞌaguiän, mänitä Esteban hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ miäjootmaꞌty. Høxtä tøøtscädajp hajxy hänajty.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero cabä Esteban jaduhṉ ñäꞌä møjpädaacy. Hix̱, miøødhajpiä Esteban jaꞌa Dioshespíritu hänajty. Mänitä Esteban yuugheeꞌpy tsajpootyp. Mänit jaduhṉ yhijxy coo jim̱ jiaanc̈h tehm̱ yajxoṉä maa jaꞌa Dios yhäñaꞌayän. Mänitä Jesús jaduhṉ yhíjxäbä coo jim̱ yhäñaabiä maa jaꞌa Dios ñähmøjcän yhahooyhaamby.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Mänitä Esteban miänaaṉ̃:
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Mäduhṉ̃tiä jäyaꞌayhajxy hänajty yhamädoow̱hity, mänit hajxy ñidiaatsmoꞌxä; haa caꞌa, cab hajxy hänajty tehṉgahnä miädow̱aaṉnä nebiatiä Esteban hänajty miädiaꞌagy. Mänit hajxy tiägøøyy yaax̱pä jojpä møcjaty. Mänitä Esteban yajmujcä.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Mänit yajnøcxä cajptpaꞌa hadsip. Jaꞌa hänaꞌcä Esteban hajxy hänajty tøø ñähwaam̱bétiäbä, mänitä jiocxwit hajxy nägøx̱iä yhøxchijy. Jim̱ä høxcujc‑hänaꞌc hänajty tuꞌug piadänaꞌay, jaꞌa hänajty xøhajpä Saulo. Mänitä Saulo ñämaayyä coo jaꞌa jiocxwithajxy cwieendähájtäxät. Mänitä Esteban tiägøøyyä caꞌadshóꞌcäbä.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Jim̱ä Esteban hänajty quiaꞌadshoꞌogyii, mänit tiägøøyy Diospaꞌyaax̱pä. Mänit miänaaṉ̃:
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Mänitä Esteban jyijcädaacy. Mänit møc yaax̱y:
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.