Atos 27
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA
1 Mänitä Festo wyiinmahñdyhajty coo jaꞌa Pablohajxy jim̱ quiexǿøjät Italia barcojooty møød jiamiøødhajxy, jaꞌa hajxy hänajty tsum̱ybiä. Mänitä Julio jaꞌa tsum̱yhänaꞌc yajcøꞌødägøøyyä. Capitán jaꞌa Julio hänajty tiuum̱by maa jaꞌa Augusto biatallóngän. Høøc̈h Lucas, høøc̈hä Pablo hänajty nbanøcxaam̱by.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Mänit højts hoy nbarcotägøꞌøy. Jim̱ä barco hänajty tøø chohṉdaꞌagy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Adramitio. Tänaayyhaambiä barco hänajty ñøcxaꞌañ majatiä cajpt hänajty miejypiaꞌajän jim̱ Asianaaxooty. Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug piadsoonä. Aristarco hänajty xiøhaty. Jim̱ hänajty quiunaax̱ä Tesalónica, jim̱ Macedonia‑naaxooty. Mänit højts nduꞌubøjnä barcojooty.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Cujaboom højts nmejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Sidón. Jaanc̈h tehm̱ yhojiootä Julio hänajty miøød jaꞌa Pablocøxpä. Paadiä Julio jaꞌa Pablo cuhdujt miooyy coo jaꞌa Pablo jaꞌa miäguꞌughajpä nøcxy quiuhix̱y cajptooty, weenä Pablo jaduhṉ piuhbedyii.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Mänit højts jim̱ jadähooc nduꞌubǿjcumbä Sidón barcojooty. Møc højts hänajty xjiøjcubojøꞌøy. Paady højts Chiprenaaxooty hahooyhaamby nwiinnajxy maa hänajty møc quiaꞌa jaty pojjiän.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Mänit højts jim̱ nnaxøøyy Cilicia‑naaxooty møød Panfilia‑naaxooty. Mänit højts jim̱ nmejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Mira, jim̱ Licea‑naaxooty.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jim̱ä Julio wiingbarco hoy piaady, jaꞌa hänajty nøcxaam̱bä Italia. Alejandría jaꞌa barco hänajty tøø chohṉdaꞌagy. Mänit højts barcojooty hoy ndägøødiägach. Mänit højts ndägøøyy tuꞌuyohbiä jadähooc.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jeꞌenä højts hänajty møc xjiøjcubojøꞌøy, paady højts hänajty hodiägaamby nduꞌuyoꞌoy. Mädaax̱xøø mägoox̱xøø højts hänajty tøø njaac nøcxy coo højts jim̱ nmejch mäwiingóṉ maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Gnido. Hobiänejpiä højts jim̱ nmejch. Cab højts hänajty hoy nduꞌuyoꞌoyaaṉnä. Jeꞌenä højts hänajty møc xjiøjcubojøꞌøy. Mänit højts wiingtuum nnøcxøøyy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Creta. Coo højts jim̱ nnaxøøyy mäwiingóṉ maa hänajty xiøhatiän Cabo Salmón, mänit højts Creta hanajtyhaamby nnøcxøøyy maa hänajty møc quiaꞌa jaty pojjiän.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Hamäjaa højts jim̱ nmejypiaꞌayohy. Mänit højts jim̱ nmejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Buenos Puertos, jim̱ mäwiingóṉ maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Maxiøø højts jim̱ nhijty. Tøø højts hänajty hanax̱iä nhøx̱haamøꞌøy. Mäjahñ jaꞌa tuꞌuyoꞌoyiibä hänajty tøø jiajnä jeꞌeguiøxpä coo tøøchpoj hänajty tøø piädsøøm̱nä. Mänitä Pablo miänaaṉ̃:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ―Wiindsøṉdøjc, mäjahñdiägǿøbiøc̈hä tuꞌuyoꞌoyiibä jaduhṉ nhijxnä coo tøøchpoj tøø piädsøøm̱nä. Wehṉdä barco jaduhṉ miáꞌadät møødä tsøm̱ydiajy cøx̱iä. Wehṉdä højts jaduhṉ nhóꞌcämät.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero cabä Julio jaꞌa Pablo jaꞌa miädiaꞌagy ñäꞌä yajtuuṉä. Jueꞌe jaꞌa miädiaꞌagyhajxy yajtúuṉäxä, jaꞌa barcoyajyohbiä møødä cubarco. Jaduhṉ hajxy hänajty tøø miänaꞌañ cooc tyijy hänajty quiaꞌa mäjahñä.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Cab hänajty yhahixøꞌøy coo højts tøøchpoj jim̱ nyajnáxät Buenos Puertos. Mänit hajxy nämay miänaaṉ̃ coo højts jadähooc nduꞌubǿjcumbät barcojooty. Jim̱ hajxy hänajty ñaxaꞌañ maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Fenice. Creta‑naaxooty hänajty jeꞌe mejypiaꞌa. Cab hänajty jim̱ jiaty mäjahñä jeꞌeguiøxpä coo jim̱ møc quiaꞌa pojy. Paadiä tøøchpoj hajxy hänajty jim̱ yajnaxaꞌañ.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Mänitä jøømboj yuung piädsøøm̱y. Mänit hajxy miänaaṉ̃ cooc hajxy hoy jiaac tuꞌuyoꞌoyaꞌañ barcojooty. Mänit højts njaanc̈h tuꞌubǿjcumbä. Jim̱ højts njaac mejypiaꞌayohy Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Weeṉ̃tiä højts hänajty tøø njaac tuꞌuyoꞌoy, mänitä tsuxpoj møc piädsøøm̱y.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Møc højts hänajty xjiøjcubojøꞌøy. Coo jaꞌa barcoyajyohbiä jaduhṉ yhijxy coo hänajty quiaꞌa mäjädaꞌagaꞌañ, mänit hajxy ñiñämaayyä coo jaꞌa barco ween piabojy.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Mänit højts jim̱ nmejch maa jaꞌa naax̱ mejyquiujc chuucpän, jaꞌa hänajty xøhajpä Cauda. Mänit højts jim̱ nnaxøøyy hanajtyhaamby maa hänajty møc quiaꞌa pojjiän. Jim̱ højtsä barcohuung hänajty nbawich. Hobiänejpiä højtsä barcohuung jiiby nyuugjädujty møjbarcojooty.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Coo hajxy yajwiimbejty, mänitä barco hajxy yagjuhmäguijwädijty laansähaam, jaduhṉä barco quiaꞌa máꞌadät. Coo jaꞌa mejy hänajty jim̱ quiaꞌa jaty hagom̱ä, paadiä barcoyajyohbiähajxy hänajty chähgøꞌøy coo jaꞌa barco jiiby jiéꞌxät tsäbiuꞌujooty nøøbaꞌc. Mänitä wit pojyohbiä hajxy yajmänajcy, jaꞌa barco hänajty quiuhdøyhajpiä. Mänit hajxy miänaaṉ̃ coo jaꞌa barco ween jaduhyyä piabojy.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Cujaboom, jeꞌenä hänajty møc piojy. Møcä barco hänajty miøjpojpedyii. Jaꞌa tsøm̱ydiajy jaꞌa barco hänajty yajnøcxypä, mänit hajxy ñøøjuip ñøøpøgøøyy mejjiooty.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Cujaboom højtsä tuum̱bejt njaac nøøjuip njaac nøøpøgøøyy, møødä wit pojyohbiä, jaꞌa barco hänajty quiuhdøyhajpiä, møødä wittøøbiejt.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Maxiøø højts jaduhṉ nmänajxy nyajnajxy. Tehṉgajnä hänajty møc piojy. Jaanc̈h tehm̱ wyiimbøcy hänajty. Cabä xøø cabä madsaꞌa hänajty quiähxøꞌøgy ni weeṉ̃tiä. Cab højts hänajty nnajuøꞌøy maa højtsä poj hänajty xchøm̱nøcxy. Jaanc̈h tehm̱ chähgøøby højts hänajty coo højts nhóꞌogät.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Tøø højts hänajty maxiøø nhity jaguiay. Mänitä Pablo tiänaayyøꞌcy jäyaꞌayhagujc. Mänit miänaaṉ̃:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero, caꞌa hajxy mdsähgøꞌøy. Caj pøṉ yhoꞌogaꞌañ, hoyyä barco cu jia maꞌad.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Hix̱, haamyquióodshøc̈hä Diosmoonsä tuꞌug nwiinhijxy. Jim̱ chooñ Dioswiinduum. Nwiingudsähgǿøbiøc̈hä Dios. Jeꞌec̈h jaduhṉ xwyiinguejx.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Mäníthøc̈hä Diosmoonsä xñämaayy: “Pablo, caꞌa mdsähgøꞌøy. Tsipcøxp yhahixøꞌøy coo miic̈h jim̱ mmédsät Roma maa jaꞌa gobiernä wyiinduumän. Miic̈hcøxpä jaꞌa Dios tøø miänaꞌañ cooc pøṉ quiaꞌa hoꞌogaꞌañ mäduhṉ̃tiä hajxy jiiby mnøcxy barcojooty”, nǿm̱høc̈hä Diosmoonsä xñämaayy.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Paady, caꞌa hajxy mdsähgøꞌøy. Nmäbǿjcäbøc̈hä Dios jaꞌa miädiaꞌagy jaduhṉ cooc hajxy xyajnähwaꞌadsáaṉäm, nebiátyhøc̈hä Diosmoonsä tøø xyajmøødmädiaꞌagy.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Jim̱ mejyquiujc, jim̱ä naax̱huung tuꞌug. Jim̱ højts nøcxy nmøjpojpedáaṉäm. Tøyhajt jaduhṉ ―nøm̱ä Pablo miänaaṉ̃.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Majmactsxøø højts hänajty tøø nbabojy barcojooty jim̱ maa jaꞌa mejy hänajty xiøhatiän Adriática. Cuptsuhm̱ hänajty jaduhṉ, mänitä barcoyajyohbiähajxy ñajuøøyy coo højts hänajty naax̱paꞌa tøø nmäwiingoṉ̃.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Mänitä nøø hajxy qyipxy mäduhṉ̃tiä quiøøcä. Jueꞌe hänajty quiøøcä, hiiꞌxmajmocxmetro. Coo hajxy weeṉ̃tiä jiaac nøcxy, mänit hajxy qyípxcumbä. Jueꞌe hänajty quiøøcä, hiiꞌxjuxtujmetro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Tsähgøøby hajxy hänajty coo jaꞌa barco tsaa nøøbaꞌc miøjpohm̱bédät, paadiä pujxthajoꞌc hajxy mädaax̱c ñøøjuipøøyy barcohøx̱haam. Cuxodsøꞌøyä pujxthajoꞌc hänajty. Paady hajxy jaduhṉ ñøøjuipøøyy coo jaꞌa barco jaduhṉ jiiby wiohṉmähmøꞌøwǿøjät. Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhajp hajxy hänajty. Jaduhṉ hajxy hänajty miänaꞌañ coo paquiä cu jiobøøyy.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Mänitä barcoyajyohbiä jaꞌa barcohuung hajxy quiuhdøøñajxy nøøjooty. Jaduhṉ hajxy hänajty yajnänømaꞌañ cooc tyijy jaꞌa pujxthajoꞌc hänajty ñøøjuipøꞌøwaꞌañ barcojøbhaam. Ja wiꞌi piäyøꞌøgaam̱bä barcoyajyohbiähajxy hänajty jaduhṉ jaꞌa barcohuungooty.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pero cabä Pablo yajwiinhøhṉ̃. Mänitä Juliohajxy ñämaayyä møødä soldadohajxy:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Mänitä soldado jaꞌa barcohuung hajxy miäbuxøøyy. Mänitä barcohuung chøm̱nøcxä nähgapjooty.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 — ausente —
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 — ausente —
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ quiapxpädøøyy, mänitä tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dios ñämaayy “Dioscujúꞌuyäp” jiamiøødwiinduum. Mänitä tsajcaagy yhaguidøøyy. Mänit tiägøøyy caabiä.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ yhijxä coo hänajty quiay, mänitä jiamiøødhajxy jiootcugøøyy. Mänit hajxy piadägøøbiä caabiä.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Jueꞌe højts hänajty nhity barcojooty nämejtsmägoꞌxcudägøøghiiꞌx cu majmocxtuꞌug.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Coo hajxy jaduhṉ quiaabiädøøyy, mänitä trigo hajxy miejjwyipøøyy, jaduhṉä barco ween pieꞌtiøꞌøy.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Coo jiobøøyy, cabä barcoyajyohbiädøjc‑hajxy hänajty yhajuøꞌøyii. Mänitä laguun hajxy yhijxy mejypiaꞌa. Paꞌadsäbiuꞌu hänajty jeꞌe. Mänit hajxy miänaaṉ̃ coo jaꞌa barco hajxy jim̱ yajnǿcxät puꞌuwiing, coo hajxy jim̱ yajmøjyädsujtspédät.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Mänitä pujxthajoꞌc hajxy miäbuxøøyy. Jiiby jaduhṉ miähmøøyy mejjiooty. Mänitä barcocaaꞌpt hajxy yajyuungøøyy, jaduhṉä barco hoy yóꞌoyät. Mänitä wit hajxy yujxojch barcojøbhaam, jaꞌa barco hänajty quiuhdøyhajpiä. Mänitä barco tiägøøyy yohbiä. Jim̱ ñøcxøøyy puꞌuwiing.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mänitä barco jieꞌxy nøøbaꞌc tsäbiuꞌujooty maa nøø hänajty quiaꞌa com̱än. Jaꞌa barcojøbhaam jaduhṉ jeꞌx. Mänitä barcohøx̱haam tiägøøyyä møjcujpéjtäbä. Mänit tiägøøyy maꞌpä tsaybiig.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Coo jaꞌa soldadohajxy jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa barco hänajty miaꞌadaꞌañ, mänitä tsum̱yhänaꞌc‑hajxy jia yaghoꞌogaaṉä, jaduhṉ hajxy cu quiaꞌa päyøꞌcy yáhw̱äp.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero cabä Julio jaduhṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa tsum̱yhänaꞌc‑hajxy yaghoꞌogǿøjät. Paady jaduhṉ miänaaṉ̃ jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa Julio jaꞌa Pablo hänajty yajnähwaꞌadsaꞌañ. Mänitä Julio miänaaṉ̃ coo hajxy ñøøgaꞌawǿꞌøwät, pønjaty yaaw hänajty jajp, jaduhṉ hajxy ñǿcxät tøꞌødstuum yáhw̱äp.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Pønjaty hänajty caꞌa yaawjajp, wéenäc hajxy ñøcxy puꞌuñähgøxp, møødä barcohadøjcøxp. Jaduhṉ højts nägøx̱iä ndsoocy tøꞌødstuum.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.